Το κυρίαρχο πρόβλημα της κοινωνίας μας, όπως άλλωστε καταγράφεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις, είναι η ανεξέλεγκτη ακρίβεια στα είδη πρώτης ανάγκης, όπως είναι τα τρόφιμα, η ενέργεια και η στέγαση. Συγκεκριμένα, φρούτα, λαχανικά, κρέας, γάλα, ψάρια κλπ αυξάνονται με ετήσιο ρυθμό περίπου10%, το ηλεκτρικό είναι από τα ακριβότερα στην Ευρώπη και η αγορά κατοικίας αποτελεί όνειρο, αφού έχει αυξηθεί η τιμή της περίπου80% στη δεκαετία.

​Οι μισθοσυντήρητοι, οι συνταξιούχοι, οι μικροεπαγγελματίες, πολλοί νέοι άνθρωποι, δηλαδή τα 2/3 της κοινωνίας μας, αγωνίζονται να βγάλουν πέρα το μήνα και πολύ συχνά δεν τα καταφέρνουν. Από την άλλη, υπάρχει ένα ποσοστό κυρίως μεγάλων επιχειρήσεων, που πλουτίζουν από την ακρίβεια και απόδειξη για τούτο αποτελούν τα υπερκέρδη των supermarket, της Δ.Ε.Η., των μεγαλοεισαγωγέων και όχι βέβαια μόνο.

​Τι να φταίει άραγε για την ακρίβεια

​Τι να φταίει άραγε για την ακρίβεια, που μοιάζει να εξελίσσεται σε μόνιμη και ανεξέλεγκτη κατάσταση, με αποτέλεσμα τη συνεχή μείωση εισοδημάτων, την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, όπως και τις δυσκολίες επιβίωσης; Ευθύνονται η απουσία ουσιαστικών ελέγχων, το υψηλό ΦΠΑ, η κερδοσκοπία, ο «νόμος της αγοράς», τα συμφέροντα, τα μνημόνια, η απουσία πολιτικού σχεδιασμού και αποφασιστικότητας , όλα αυτά μαζί ή κάτι άλλο;

​Η αλήθεια είναι πως, παρά τις κυβερνητικές διακηρύξεις και τους σχεδιασμούς, η πατρίδα μας κατατάσσεται σχεδόν τελευταία στην Ε.Ε.σε αγοραστική δύναμη των πολιτών της και από τις πρώτες σε πληθωρισμό, πολύ πάνω από τονμέσο πληθωρισμό στην Ε.Ε.

​Ασφαλώς, ο έλεγχος των τιμών και η ουσιαστική αύξηση μισθών και συντάξεων αποτελεί δισεπίλυτο πρόβλημα για κάθε χώρα και ιδιαίτερα για τη δική μας, που βασανίζεται από τα αποτελέσματα της πτώχευσης και των μνημονίων. Όμως, η συνεχιζόμενη ακρίβεια, σε συνδυασμό με τις χαμηλές αποδοχές, που η όποια αύξηση αδυνατεί να καλύψει, δημιουργούν μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα, το οποίο με βεβαιότητα θα έχει και πολιτικές προεκτάσεις, αν δεν ελεγχθεί.

​Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι ως κράτος και ως κοινωνία κινούμαστε σε λανθασμένη κατεύθυνση. ΄Ετσι, η εγκατάλειψη της υπαίθρου και των παραδόσεων, η άναρχη αστικοποίηση, το καταναλωτικό πνεύμα, γενικά οι αλλαγές στον τρόπο ζωής μας και η προβληματική οργάνωσή μας ως κράτος και ως κοινωνία, μαζί με τις προφανείς κυβερνητικές ευθύνες, συνδέονται με το συγκεκριμένο πρόβλημα.

Από τον αυξημένο ΦΠΑ στα βασικά είδη κερδίζει και ο κρατικός προϋπολογισμός

Επισημαίνεται πως το «καλάθι του νοικοκυριού», υποβαθμίζοντας την επίδραση των τροφίμων, δεν καταγράφει σωστά τον πληθωρισμό. Από τον αυξημένο ΦΠΑ στα βασικά είδη κερδίζει και ο κρατικός προϋπολογισμός και, επιπλέον, οι μεγαλοεισαγωγείς αφήνονται ανεξέλεγκτοι. Ακόμα, η ΔΕΗ επιβαρύνει τα, έτσι κι αλλιώς, υψηλά τιμολόγια με το κόστος των ρευματοκλοπών και, γενικά, ο έλεγχος όχι μόνο στις τιμές, αλλά και στην προέλευση και ποιότητα των προϊόντων είναι τουλάχιστον ανεπαρκής.

​Από την άλλη, απουσιάζει από την κοινωνία μας το οργανωμένο «καταναλωτικό κίνημα», που θα μπορούσε να παρεμβαίνει κατά της κερδοσκοπίας και της παραπλάνησης, με ουσιαστική δράση, όπως συμβαίνει σε προηγμένες χώρες. Να προστεθεί, ακόμα, η αναγκαιότητα σωστής λειτουργίας τωνδημοτικών και λαϊκών αγορών. Εδώ, συχνάπαρατηρείται το φαινόμενο οι τιμές των προϊόντων να είναι περίπου ανάλογες με τιςτιμές στα super market, κάτι που πλήττει την ουσία του θεσμού, αλλά και το επιχείρημα για την ενδιάμεση κερδοσκοπία « από το χωράφι…στο ράφι».

Καταλήγοντας, η συνεχιζόμενη ακρίβεια στα βασικά είδη διατροφής, την ενέργεια και τη στέγαση συναποτελούν πολύ σοβαρά προβλήματα, με κοινωνικές προεκτάσεις στην αύξηση και την ένταση της φτώχειας για τους πολλούς, το δημογραφικό ζήτημα, τη μετανάστευση των νέων, την ποιότητα της ζωής και πολλά άλλα. Προφανώς, η κύρια ευθύνη ανήκει στην πολιτεία, αλλά και στην κοινωνία μας δεν ταιριάζει η παθητική και μοιρολατρική συμπεριφορά.