Με δύο ξεκάθαρες γραμμές για την κάθοδο του κόμματός τους στις επόμενες εκλογές αναμένεται να συναντηθούν το ερχόμενο Σάββατο στη συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ τα στελέχη της Κουμουνδούρου.

Τη μία γραμμή που μιλά για συμπόρευση με τα άλλα προοδευτικά κόμματα εκφράζει ο Σωκράτης Φάμελλος και τα στελέχη της προεδρικής ομάδας, ενώ η εσωκομματική αντιπολίτευση, στην οποία συμπεριλαμβάνονται ο Παύλος Πολάκης, ο Νίκος Παππάς, ο Τρύφωνας Αλεξιάδης, θεωρούν ότι μετά από ένα εύλογο χρονικό διάστημα δύο μηνών, που θα περιμένουν τις αντιδράσεις των άλλων κομμάτων, ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να αποφασίσει την αυτόνομη κάθοδο στις εκλογές.

Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Ζαχαριάδης, εμφανίστηκε δύο φορές τα τελευταία εικοσιτετράωρα να ξεκαθαρίζει τη γραμμή του κόμματος, λέγοντας ότι «Στόχος του ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ δεν είναι η αυτόνομη κάθοδος, αλλά μια μεγάλη συμμαχία στον προοδευτικό χώρο, προκειμένου να υπάρξει αλλαγή πολιτικής».

Αλλά και ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ, Στέργιος Καλπάκης, κινήθηκε στην ίδια γραμμή, πηγαίνοντας τα πράγματα μάλιστα λίγο πιο κάτω. «Όταν μιλάμε για ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων, μιλάμε για μια εξίσωση με πολύ συγκεκριμένους παράγοντες», ανέφερε το στέλεχος της Κουμουνδούρου. «Τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., τη Νέα Αριστερά, το ΠΑΣΟΚ και τον Αλέξη Τσίπρα. Δεν αφορά ούτε το ΚΚΕ, ούτε το ΜέΡΑ25, ούτε την Πλεύση Ελευθερίας, ούτε γενικά δυνάμεις με τις οποίες υπάρχουν στρατηγικές διαφωνίες. Από αυτή την εξίσωση το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να απομακρύνεται, επιμένοντας στην αυτόνομη πορεία. Να δούμε τι θα αποφασίσουν και στο συνέδριό τους· κάνουν, όμως, ένα ιστορικό λάθος. Πολύ περισσότερο όταν η συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων -σε όλες τις έρευνες- είναι το σενάριο που συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει τη Ν.Δ. Άρα, το βάρος της ευθύνης για προοδευτική διέξοδο πέφτει στους υπόλοιπους παράγοντες· με απλά λόγια στον χώρο του πρώην ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Και εκεί, όμως, χρειάζεται να γίνουν περισσότερα βήματα. Ο ρόλος του Αλέξη Τσίπρα είναι πολύ σημαντικός και οι κινήσεις του συγκεντρώνουν μεγάλο ενδιαφέρον. Για να έχει, όμως, αυτή η προσπάθεια θετικά αποτελέσματα χρειάζεται και ενότητα, γιατί ο κατακερματισμός αφαιρεί δυνάμεις, και ανασύνθεση».

Την ίδια στιγμή, με ένα κείμενο του Τρύφωνα Αλεξιάδη, το οποίο μοιράστηκε στα μέλη της ΚΕ, η μειοψηφία δείχνει πώς, κατά την άποψή της, πρέπει να κινηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον το ΠΑΣΟΚ δεν ανταποκρίνεται στην πρόταση του Σωκράτη Φάμελλου. Στο κείμενο δεν υπάρχει καμία αναφορά στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα, παρά το γεγονός ότι σε παλαιότερη απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στον πρώην πρωθυπουργό. Αντίθετα, οι προτάσεις που αναφέρονται στο σχετικό κείμενο αφορούν όσους θέλουν και μπορούν να συνεργαστούν με τον ΣΥΡΙΖΑ, αφήνοντας με αυτόν τον τρόπο υπονοούμενα για τον πρώην πρωθυπουργό, ο οποίος αρχικά είχε εμφανιστεί ιδιαίτερα αρνητικός να συνεργαστεί με τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

Μεταξύ άλλων, το κείμενο δίνει και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Πρόσκληση σε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις για τη δημιουργία (αρχικά) εκλογικής συμμαχίας. Η πρόσκληση πρέπει να είναι σαφής και με χρονικό ορίζοντα (το πολύ δύο μήνες).

Διακήρυξη εκλογικής συμμαχίας: Να πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες συζητήσεις, ώστε να φτάσουμε σε κοινή δήλωση-διακήρυξη, η οποία θα αποτυπώνει την πρόθεση εκλογικής συμπαράταξης των προοδευτικών δυνάμεων που επιθυμούν και εργάζονται προς αυτή την κατεύθυνση.

Το μήνυμα του στενού συνεργάτη του Τσίπρα, Θανάση Καρτερού - Το ερώτημα "αν πρέπει να βιαστεί" ο πρώην πρωθυπουργός

Εν τω μεταξύ, με άρθρο του στην Εφημερίδα των Συντακτών, ο στενός συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα, Θανάσης Καρτερός, αναρωτιέται «αν πρέπει να βιαστεί ο Αλέξης Τσίπρας».

Το ερώτημα είναι μάλλον ρητορικό, αφού στην Αμαλίας γνωρίζουν πολύ καλά ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των στελεχών που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ και το οποίο προσδοκά ότι θα ενταχθεί στον νέο πολιτικό φορέα του Αλέξη Τσίπρα φοβάται ότι, μένοντας με πείσμα στην Ιθάκη, ο Αλέξης Τσίπρας κινδυνεύει να χάσει το momentum. Πιστεύουν μάλιστα ότι θα έπρεπε να έχει καθημερινή παρουσία, ασκώντας κριτική στον πρωθυπουργό για όλα τα θέματα της επικαιρότητας.

Στο άρθρο του ο Θανάσης Καρτερός, αφού αναφέρεται στα αδιέξοδα και στα προβλήματα της αντιπολίτευσης, επισημαίνει ότι «αιωρείται βέβαια, περισσότερο ως κίνηση επιβίωσης παρά ως ρεαλιστική επιλογή εναλλακτικής λύσης, η πρόταση για συνεργασία της προοδευτικής αντιπολίτευσης. Ακόμα κι αν παραβλέψει ότι απορρίπτεται μετά βδελυγμίας από εκείνους στους οποίους απευθύνεται, αναρωτιέται κανείς πόσο θα μπορούσε να προσφέρει διέξοδο. Πώς, με ποιο μαγικό τρόπο, εταίροι σε καθεστώς εσωστρέφειας και χρεοκοπίας μπορούν να συγκροτήσουν «κοινοπραξία» θετικού πολιτικού ισολογισμού. Να πείσουν όχι μόνο ότι θέλουν, αλλά και ότι μπορούν μέσα στη δύσκολη αντικειμενική κατάσταση να σταθούν ρεαλιστικά, αξιόπιστα και με όρους εκλογικής επικράτησης απέναντι στο παγιωμένο και υπεροπτικό καθεστώς του Μητσοτάκη».

Συνεχίζει, απευθυνόμενος στην πραγματικότητα στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αλλά και σε όσους βλέπουν ως μοναδική λύση τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά δεν τολμούν να κάνουν την επόμενη κίνηση: «Και λοιπόν; Ποια δυνατότητα υπάρχει να ηττηθεί η αλαζονεία του Μητσοτάκη; Να εξουδετερωθεί η όποια πιθανότητα για άλλη μια μαύρη τετραετία, γεννημένη από τη μαύρη τρύπα της απουσίας αντιπάλου; Η πραγματικότητα μιλάει για όποιον ακούει και δεν ζει σε παραμύθια με δράκους για το 2015. Για όποιον παρακολουθεί την προσπάθεια για ανασύνθεση της προοδευτικής παράταξης, που κερδίζει καθημερινά έδαφος – στη βάση, αλλά και στις κορυφές. Με υπογραφή Τσίπρα – και όσες αντιρρήσεις, παρατηρήσεις, επιφυλάξεις κι αν έχει κανείς, άλλη υπογραφή δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Μήπως πρέπει, συνεπώς, να βιαστούν όσοι έχουν εννοήσει – ήδη αρκετοί – για να αρχίσουν να αλλάζουν τα δεδομένα; Μήπως πρέπει να βιαστεί και ο Τσίπρας»;