Χάρης Δούκας στα "Παραπολιτικά": Ποια παράταξη και ποια χώρα θέλουμε; - Άρθρο-παρέμβαση για το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ
Το κρίσιμο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ
Ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας με άρθρο του στα “Παραπολιτικά” θέτει το κρίσιμο ερώτημα ενόψει του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ: “Ποια παράταξη και ποια χώρα θέλουμε;”
Το κρίσιμο ερώτημα «Ποια παράταξη θέλουμε και ποια χώρα επιδιώκουµε να διαµορφώσουµε;» πρέπει να απαντηθεί στο επικείμενο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ επισημαίνει με άρθρο του στα «Παραπολιτικά» ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας. Όπως σημειώνει, «το επικείµενο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί απλώς ακόµα µία αποστειρωµένη κοµµατική διαδικασία. Συνιστά ένα κρίσιµο πολιτικό ορόσηµο για την ίδια την ταυτότητα και τη στρατηγική της ελληνικής Κεντροαριστεράς».
Σε μια περίοδο που «οι κοινωνικές ανισότητες βαθαίνουν, η ανασφάλεια εντείνεται και η εµπιστοσύνη προς το πολιτικό σύστηµα δοκιµάζεται», η επιλογή της παράταξης δεν είναι απλώς διαδικαστική, αλλά «βαθιά πολιτική», αναφέρει ο κ. Δούκας και θέτει το δίλημμα: «Θα επιλέξει το ΠΑΣΟΚ να επανακτήσει τον ρόλο του ως πρωταγωνιστικής δύναµης προοδευτικής διακυβέρνησης ή θα διολισθήσει σε µια λογική συµπληρωµατικού παράγοντα, αφήνοντας ανοιχτά ενδεχόµενα που θολώνουν το πολιτικό του στίγµα;». Η απάντηση, όπως τονίζει, «δεν µπορεί να είναι διφορούµενη» και απαιτεί «ξεκάθαρη κατεύθυνση», που σήμερα οφείλει να είναι «καθαρά κατεύθυνση ρήξης µε την κυβέρνηση της Νέας ∆ηµοκρατίας και όσα αυτή πρεσβεύει».
Η δυναµική στη βάση της παράταξης, «που επιβεβαιώθηκε από τη µαζική συµµετοχή στις κάλπες της 15ης Μαρτίου», αναφέρει ο κ. Δούκας, αναδεικνύει την ανάγκη για «πολιτική µε περιεχόµενο, σχέδιο και κοινωνικό αποτύπωµα». Όπως επισημαίνει, «Η Κεντροαριστερά δεν µπορεί να είναι ούτε παρακολούθηµα ούτε άλλοθι. Οφείλει να είναι πρωταγωνίστρια». Η εμπειρία της Αυτοδιοίκησης, σημειώνει ο Χάρης Δούκας, δείχνει ότι «η προοδευτική πολιτική δεν είναι θεωρητική άσκηση. Είναι η πρακτική εφαρµογή αξιών στην καθηµερινότητα των πολιτών».
Το Συνέδριο, επομένως, όπως τονίζει ο Χάρης Δούκας, «δεν είναι απλώς µια εσωτερική διαδικασία. Είναι µια στιγµή αλήθειας», όπου το ΠΑΣΟΚ καλείται να επιλέξει «την αυτοπεποίθηση, τη στρατηγική καθαρότητα και την προοπτική». Και ο Χάρης Δούκας κλείνει με το ερώτημα: «Θα είµαστε δύναµη αλλαγής ή δύναµη προσαρµογής; Η απάντηση δεν αφορά µόνο την παράταξη. Αφορά την ίδια την πορεία της χώρας».
Το επικείµενο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί απλώς ακόµα µία αποστειρωµένη κοµµατική διαδικασία. Συνιστά ένα κρίσιµο πολιτικό ορόσηµο για την ίδια την ταυτότητα και τη στρατηγική της ελληνικής Κεντροαριστεράς. Σε µια περίοδο όπου οι κοινωνικές ανισότητες βαθαίνουν, η ανασφάλεια εντείνεται και η εµπιστοσύνη προς το πολιτικό σύστηµα δοκιµάζεται, το ερώτηµα που καλούµαστε να απαντήσουµε δεν είναι διαδικαστικό. Είναι βαθιά πολιτικό: Ποια παράταξη θέλουµε και ποια χώρα επιδιώκουµε να διαµορφώσουµε;
Η συζήτηση που ανοίγει ενόψει Συνεδρίου φέρνει στο προσκήνιο ένα θεµελιώδες δίληµµα: Θα επιλέξει το ΠΑΣΟΚ να επανακτήσει τον ρόλο του ως πρωταγωνιστικής δύναµης προοδευτικής διακυβέρνησης ή θα διολισθήσει σε µια λογική συµπληρωµατικού παράγοντα, αφήνοντας ανοιχτά ενδεχόµενα που θολώνουν το πολιτικό του στίγµα; Η απάντηση δεν µπορεί να είναι διφορούµενη. Η ιστορία της παράταξης δεν γράφτηκε µε όρους πολιτικής ουδετερότητας, ούτε µε εκπτώσεις στρατηγικής σαφήνειας. Ούτε η κοινωνία περιµένει από εµάς διαχείριση ισορροπιών. Απαιτεί ξεκάθαρη κατεύθυνση. Και σήµερα η κατεύθυνση αυτή οφείλει να είναι καθαρά κατεύθυνση ρήξης µε την κυβέρνηση της Νέας ∆ηµοκρατίας και όσα αυτή πρεσβεύει: διαφθορά, σκάνδαλα, παραβίαση του κράτους ∆ικαίου, εξυπηρέτηση των λίγων και εκλεκτών, υποβάθµιση του αγροτικού τοµέα, έλλειψη στρατηγικού σχεδίου για την υγιή οικονοµική ανάπτυξη της χώρας.
Η δυναµική που αναπτύσσεται στη βάση της παράταξης και επιβεβαιώθηκε από τη µαζική συµµετοχή στις κάλπες της 15ης Μαρτίου καταδεικνύει µια βαθύτερη ανάγκη: την επιστροφή της πολιτικής µε περιεχόµενο, σχέδιο και κοινωνικό αποτύπωµα. Γιατί οι πολίτες δεν αναζητούν ακόµα έναν διαχειριστή, αλλά µια δύναµη που µπορεί να αλλάξει πραγµατικά τους όρους του παιχνιδιού. Το ευρωπαϊκό παράδειγµα είναι αποκαλυπτικό. Οπου η σοσιαλδηµοκρατία επέλεξε τον δρόµο της αυτονοµίας και της προγραµµατικής σαφήνειας, κατάφερε να επανασυνδεθεί µε την κοινωνία. Αντίθετα, όπου εγκλωβίστηκε σε αµφίσηµες επιλογές, οδηγήθηκε σε συρρίκνωση και πολιτική αφάνεια. Το δίδαγµα είναι σαφές: Η ξεκάθαρη ταυτότητα είναι προϋπόθεση επιβίωσης.
Στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ διαµορφώνεται πλέον µια νέα πολιτική συνείδηση, που αµφισβητεί τον βολικό ενδιάµεσο χώρο. Η Κεντροαριστερά δεν µπορεί να είναι ούτε παρακολούθηµα ούτε άλλοθι. Οφείλει να είναι πρωταγωνίστρια. Να αρθρώσει ένα συνεκτικό σχέδιο για την κοινωνική συνοχή, την πράσινη µετάβαση, την ενίσχυση των δηµόσιων αγαθών και τη δηµοκρατική αναβάθµιση των θεσµών, την ενίσχυση της καινοτοµίας και της υγιούς επιχειρηµατικότητας.
Η εµπειρία της Αυτοδιοίκησης αποδεικνύει ότι η προοδευτική πολιτική δεν είναι θεωρητική άσκηση. Είναι η πρακτική εφαρµογή αξιών στην καθηµερινότητα των πολιτών. Από την ενεργειακή µετάβαση µέχρι την κοινωνική προστασία των ευάλωτων οµάδων, από την ανθεκτικότητα των πόλεων µέχρι τη συµµετοχική διακυβέρνηση, υπάρχει ένας άλλος δρόµος και µπορεί να είναι εφαρµόσιµος. Η πολιτική αποκτά νόηµα όταν γίνεται πράξη. Και αυτή η πράξη είναι που καλείται να εκφράσει ξανά το ΠΑΣΟΚ - Κίνηµα Αλλαγής.
Το Συνέδριο, λοιπόν, δεν είναι απλώς µια εσωτερική διαδικασία. Είναι µια στιγµή αλήθειας. Μια στιγµή που το ΠΑΣΟΚ καλείται να επιλέξει την αυτοπεποίθηση, τη στρατηγική καθαρότητα και την προοπτική. Στο τέλος, το ερώτηµα είναι απλό, αλλά αµείλικτο: Θα είµαστε δύναµη αλλαγής ή δύναµη προσαρµογής; Η απάντηση δεν αφορά µόνο την παράταξη. Αφορά την ίδια την πορεία της χώρας.
Δημοσιεύθηκε στα Παραπολιτικά
Σε μια περίοδο που «οι κοινωνικές ανισότητες βαθαίνουν, η ανασφάλεια εντείνεται και η εµπιστοσύνη προς το πολιτικό σύστηµα δοκιµάζεται», η επιλογή της παράταξης δεν είναι απλώς διαδικαστική, αλλά «βαθιά πολιτική», αναφέρει ο κ. Δούκας και θέτει το δίλημμα: «Θα επιλέξει το ΠΑΣΟΚ να επανακτήσει τον ρόλο του ως πρωταγωνιστικής δύναµης προοδευτικής διακυβέρνησης ή θα διολισθήσει σε µια λογική συµπληρωµατικού παράγοντα, αφήνοντας ανοιχτά ενδεχόµενα που θολώνουν το πολιτικό του στίγµα;». Η απάντηση, όπως τονίζει, «δεν µπορεί να είναι διφορούµενη» και απαιτεί «ξεκάθαρη κατεύθυνση», που σήμερα οφείλει να είναι «καθαρά κατεύθυνση ρήξης µε την κυβέρνηση της Νέας ∆ηµοκρατίας και όσα αυτή πρεσβεύει».
Η δυναµική στη βάση της παράταξης, «που επιβεβαιώθηκε από τη µαζική συµµετοχή στις κάλπες της 15ης Μαρτίου», αναφέρει ο κ. Δούκας, αναδεικνύει την ανάγκη για «πολιτική µε περιεχόµενο, σχέδιο και κοινωνικό αποτύπωµα». Όπως επισημαίνει, «Η Κεντροαριστερά δεν µπορεί να είναι ούτε παρακολούθηµα ούτε άλλοθι. Οφείλει να είναι πρωταγωνίστρια». Η εμπειρία της Αυτοδιοίκησης, σημειώνει ο Χάρης Δούκας, δείχνει ότι «η προοδευτική πολιτική δεν είναι θεωρητική άσκηση. Είναι η πρακτική εφαρµογή αξιών στην καθηµερινότητα των πολιτών».
Το Συνέδριο, επομένως, όπως τονίζει ο Χάρης Δούκας, «δεν είναι απλώς µια εσωτερική διαδικασία. Είναι µια στιγµή αλήθειας», όπου το ΠΑΣΟΚ καλείται να επιλέξει «την αυτοπεποίθηση, τη στρατηγική καθαρότητα και την προοπτική». Και ο Χάρης Δούκας κλείνει με το ερώτημα: «Θα είµαστε δύναµη αλλαγής ή δύναµη προσαρµογής; Η απάντηση δεν αφορά µόνο την παράταξη. Αφορά την ίδια την πορεία της χώρας».
Το άρθρο του Χάρη Δούκα στα «Παραπολιτικά»
Το επικείµενο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί απλώς ακόµα µία αποστειρωµένη κοµµατική διαδικασία. Συνιστά ένα κρίσιµο πολιτικό ορόσηµο για την ίδια την ταυτότητα και τη στρατηγική της ελληνικής Κεντροαριστεράς. Σε µια περίοδο όπου οι κοινωνικές ανισότητες βαθαίνουν, η ανασφάλεια εντείνεται και η εµπιστοσύνη προς το πολιτικό σύστηµα δοκιµάζεται, το ερώτηµα που καλούµαστε να απαντήσουµε δεν είναι διαδικαστικό. Είναι βαθιά πολιτικό: Ποια παράταξη θέλουµε και ποια χώρα επιδιώκουµε να διαµορφώσουµε; Η συζήτηση που ανοίγει ενόψει Συνεδρίου φέρνει στο προσκήνιο ένα θεµελιώδες δίληµµα: Θα επιλέξει το ΠΑΣΟΚ να επανακτήσει τον ρόλο του ως πρωταγωνιστικής δύναµης προοδευτικής διακυβέρνησης ή θα διολισθήσει σε µια λογική συµπληρωµατικού παράγοντα, αφήνοντας ανοιχτά ενδεχόµενα που θολώνουν το πολιτικό του στίγµα; Η απάντηση δεν µπορεί να είναι διφορούµενη. Η ιστορία της παράταξης δεν γράφτηκε µε όρους πολιτικής ουδετερότητας, ούτε µε εκπτώσεις στρατηγικής σαφήνειας. Ούτε η κοινωνία περιµένει από εµάς διαχείριση ισορροπιών. Απαιτεί ξεκάθαρη κατεύθυνση. Και σήµερα η κατεύθυνση αυτή οφείλει να είναι καθαρά κατεύθυνση ρήξης µε την κυβέρνηση της Νέας ∆ηµοκρατίας και όσα αυτή πρεσβεύει: διαφθορά, σκάνδαλα, παραβίαση του κράτους ∆ικαίου, εξυπηρέτηση των λίγων και εκλεκτών, υποβάθµιση του αγροτικού τοµέα, έλλειψη στρατηγικού σχεδίου για την υγιή οικονοµική ανάπτυξη της χώρας.
Η δυναµική που αναπτύσσεται στη βάση της παράταξης και επιβεβαιώθηκε από τη µαζική συµµετοχή στις κάλπες της 15ης Μαρτίου καταδεικνύει µια βαθύτερη ανάγκη: την επιστροφή της πολιτικής µε περιεχόµενο, σχέδιο και κοινωνικό αποτύπωµα. Γιατί οι πολίτες δεν αναζητούν ακόµα έναν διαχειριστή, αλλά µια δύναµη που µπορεί να αλλάξει πραγµατικά τους όρους του παιχνιδιού. Το ευρωπαϊκό παράδειγµα είναι αποκαλυπτικό. Οπου η σοσιαλδηµοκρατία επέλεξε τον δρόµο της αυτονοµίας και της προγραµµατικής σαφήνειας, κατάφερε να επανασυνδεθεί µε την κοινωνία. Αντίθετα, όπου εγκλωβίστηκε σε αµφίσηµες επιλογές, οδηγήθηκε σε συρρίκνωση και πολιτική αφάνεια. Το δίδαγµα είναι σαφές: Η ξεκάθαρη ταυτότητα είναι προϋπόθεση επιβίωσης.
Στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ διαµορφώνεται πλέον µια νέα πολιτική συνείδηση, που αµφισβητεί τον βολικό ενδιάµεσο χώρο. Η Κεντροαριστερά δεν µπορεί να είναι ούτε παρακολούθηµα ούτε άλλοθι. Οφείλει να είναι πρωταγωνίστρια. Να αρθρώσει ένα συνεκτικό σχέδιο για την κοινωνική συνοχή, την πράσινη µετάβαση, την ενίσχυση των δηµόσιων αγαθών και τη δηµοκρατική αναβάθµιση των θεσµών, την ενίσχυση της καινοτοµίας και της υγιούς επιχειρηµατικότητας.
Η εµπειρία της Αυτοδιοίκησης αποδεικνύει ότι η προοδευτική πολιτική δεν είναι θεωρητική άσκηση. Είναι η πρακτική εφαρµογή αξιών στην καθηµερινότητα των πολιτών. Από την ενεργειακή µετάβαση µέχρι την κοινωνική προστασία των ευάλωτων οµάδων, από την ανθεκτικότητα των πόλεων µέχρι τη συµµετοχική διακυβέρνηση, υπάρχει ένας άλλος δρόµος και µπορεί να είναι εφαρµόσιµος. Η πολιτική αποκτά νόηµα όταν γίνεται πράξη. Και αυτή η πράξη είναι που καλείται να εκφράσει ξανά το ΠΑΣΟΚ - Κίνηµα Αλλαγής.
Το Συνέδριο, λοιπόν, δεν είναι απλώς µια εσωτερική διαδικασία. Είναι µια στιγµή αλήθειας. Μια στιγµή που το ΠΑΣΟΚ καλείται να επιλέξει την αυτοπεποίθηση, τη στρατηγική καθαρότητα και την προοπτική. Στο τέλος, το ερώτηµα είναι απλό, αλλά αµείλικτο: Θα είµαστε δύναµη αλλαγής ή δύναµη προσαρµογής; Η απάντηση δεν αφορά µόνο την παράταξη. Αφορά την ίδια την πορεία της χώρας.
Δημοσιεύθηκε στα Παραπολιτικά
En