Με μια πολιτική παρέμβαση που μόνο τυπική δεν μπορεί να θεωρηθεί, ο Μιχάλης Κατρίνης μπαίνει δυναμικά στη συζήτηση για το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, καταθέτοντας κείμενο έξι σημείων που επιχειρεί να βάλει στο τραπέζι όχι μόνο οργανωτικά ζητήματα, αλλά κυρίως τη συνολική φυσιογνωμία, τη στρατηγική και τον εκλογικό στόχο του κόμματος. Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ περιγράφει το συνέδριο ως αφετηρία για «μια νέα, μεγάλη κοινωνική και δημοκρατική πλειοψηφία που θα φέρει τη νίκη και την πολιτική αλλαγή», επιμένοντας ότι δεν μπορεί να εξελιχθεί σε μια εσωτερική διαδικασία διευθέτησης συσχετισμών χωρίς πραγματικό πολιτικό περιεχόμενο. Στο κείμενό του, αλλά και σε σχετική δημόσια επιχειρηματολογία του, εκπέμπει ένα σαφές μήνυμα: το ΠΑΣΟΚ οφείλει να αποφασίσει αν θέλει να πορευτεί ως κόμμα εξουσίας με καθαρό σχέδιο διακυβέρνησης ή αν θα μείνει εγκλωβισμένο σε εσωκομματικές ισορροπίες που δεν μιλούν στην κοινωνία.

Διαβάστε: Συνέδριο ΠΑΣΟΚ: Πόσους και ποιους θα εκλέξουν τα εσωκομματικά στρατόπεδα (Ονόματα)

Η πρώτη βασική αιχμή της παρέμβασης αφορά ακριβώς το περιεχόμενο του ίδιου του συνεδρίου. Ο Κατρίνης ζητά «συνέδριο ουσίας και καθαρών αποφάσεων», προειδοποιώντας ότι αν η διαδικασία εγκλωβιστεί «σε μάχη μηχανισμών χωρίς πολιτικό περιεχόμενο και ουσία», τότε δεν θα στείλει στην κοινωνία το μήνυμα ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να αποτελέσει την επόμενη κυβέρνηση του τόπου. Αυτή η διατύπωση έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, γιατί καταγράφει ευθέως τον φόβο ότι το συνέδριο μπορεί να διολισθήσει σε εσωστρέφεια, την ώρα που ο ίδιος υποστηρίζει πως θα έπρεπε να λειτουργήσει ως αφετηρία ενός μεγάλου, πλειοψηφικού και κυβερνητικού ΠΑΣΟΚ. Με αυτόν τον τρόπο, η παρέμβασή του αποκτά χαρακτήρα πολιτικής προειδοποίησης προς το σύνολο της παράταξης.

Συνέδριο ΠΑΣΟΚ: Επιστροφή στις ρίζες και καθαρή στρατηγική

Το δεύτερο μεγάλο σημείο που βάζει ο Κατρίνης αφορά τη στρατηγική ταυτότητα του κόμματος. Ασκεί κριτική στη γραμμή του διεμβολισμού της Νέας Δημοκρατίας, θεωρώντας ότι αυτή η κατεύθυνση δεν απέδωσε, και εισηγείται μια καθαρή επιστροφή στις πολιτικές ρίζες του ΠΑΣΟΚ. Στην πρότασή του περιλαμβάνονται η έκφραση των σημερινών «μη προνομιούχων», ο ισχυρός και αποφασιστικός ρόλος του κράτους στα βασικά δημόσια αγαθά, η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και της περιφέρειας, η ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, η φορολογική δικαιοσύνη, οι φραγμοί στην ασυδοσία των funds και μια «γνήσια πατριωτική, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική». Ουσιαστικά, ο Κατρίνης λέει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει λόγο να κυνηγά θολές μετατοπίσεις, αλλά να ξαναχτίσει καθαρό πολιτικό στίγμα με κοινωνική αναφορά και κυβερνητική αξιοπιστία.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο βουλευτής της Ηλείας βάζει και ένα ακόμη κρίσιμο ζήτημα, ίσως το πιο πολιτικά φορτισμένο από όλα: το ΠΑΣΟΚ, λέει, πρέπει να οργανωθεί από τώρα ως «κυβέρνηση εν αναμονή». Αυτό σημαίνει ότι δεν αρκεί η γενική αντιπολιτευτική στάση ούτε μια αφηρημένη επίκληση της πολιτικής αλλαγής. Κατά την πρότασή του, το κόμμα οφείλει να παρουσιάσει έγκαιρα το μοντέλο διακυβέρνησής του, τις βασικές πολιτικές του προτεραιότητες και τα στελέχη που θα τις υπηρετήσουν. Πρόκειται για γραμμή που επιχειρεί να μετακινήσει το ΠΑΣΟΚ από την άνεση της καταγγελίας στο δύσκολο πεδίο της κυβερνητικής προετοιμασίας, δηλαδή εκεί όπου κρίνονται οι πραγματικές αξιώσεις εξουσίας.

Κατρίνης: Ρήτρα πρώτης εντολής και ενωμένο, θεσμικό ΠΑΣΟΚ

Από τα πιο ηχηρά σημεία της παρέμβασης είναι η λεγόμενη «ρήτρα πρώτης εντολής». Ο Κατρίνης προτείνει το ΠΑΣΟΚ να θέσει ως καθαρό στόχο τη νίκη στις εκλογές και να ξεκαθαρίσει ότι μόνο αν έρθει πρώτο θα αναλάβει την πρωτοβουλία σχηματισμού προοδευτικής κυβέρνησης. Αν δεν έρθει πρώτο, τότε, σύμφωνα με τη θέση του, πρέπει να παραμείνει στην αντιπολίτευση. Πρόκειται για μια διατύπωση με έντονο πολιτικό αποτύπωμα, καθώς επιχειρεί να βάλει όριο στις συζητήσεις περί μετεκλογικών σεναρίων και να συνδέσει ευθέως κάθε κυβερνητική συνεργασία με την πρωτιά του ΠΑΣΟΚ. Παράλληλα, ζητά προγραμματικό διάλογο με φορείς και κόμματα των προοδευτικών δυνάμεων, αλλά πάλι με αδιαπραγμάτευτο όρο τη νίκη του ΠΑΣΟΚ, υποστηρίζοντας ότι η απάντηση στην κυβερνητική προπαγάνδα περί απομόνωσης είναι η συνένωση δυνάμεων για την πολιτική αλλαγή.

Το έκτο σημείο της πρότασής του κλείνει με σαφή εσωκομματική στόχευση: «ΠΑΣΟΚ ενωμένο, δημοκρατικό, συλλογικό». Ο Κατρίνης ζητά συλλογική λειτουργία, λογοδοσία, ενιαίους και σταθερούς κανόνες, τακτική συνεδρίαση των οργάνων, δυνατότητα έκτακτης σύγκλησής τους με αίτημα του ενός τρίτου των μελών τους, ασυμβίβαστο για φαινόμενα συνδιοίκησης με τη Νέα Δημοκρατία σε επιμελητήρια, αυτοδιοίκηση και συνδικαλισμό, αλλά και μητρώο μελών που θα «κλείνει» έγκαιρα πριν από τις ψηφοφορίες ώστε να μην εμφανίζονται «μέλη μιας χρήσης». Είναι φανερό ότι με αυτό το πακέτο θέσεων δεν επιχειρεί απλώς μια παρέμβαση αρχών, αλλά καταθέτει ένα ολόκληρο πολιτικό και οργανωτικό πλαίσιο για το πώς θεωρεί ότι πρέπει να κινηθεί το ΠΑΣΟΚ από εδώ και πέρα. Και ακριβώς γι’ αυτό η τοποθέτησή του ανεβάζει τον πολιτικό πήχη πριν ακόμη ανοίξουν οι εργασίες του Συνεδρίου.