Την παραίτηση του από την ηγεσία της Νέας Αριστεράς υπέβαλε, το απόγευμα της Τρίτης, ο Αλέξης Χαρίτσης. Η παραίτηση του Αλέξη Χαρίτση ήταν εδώ και πολύ καιρό προδιαγεγραμμένη, αφού ο επικεφαλής της Νέας Αριστεράς δεν κατάφερε εδώ και δύο χρόνια να πείσει τους συντρόφους του ότι, για να επιβιώσει πολιτικά το κόμμα τους, θα πρέπει να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ και αργότερα με τον Αλέξη Τσίπρα.  Βάσει και του καταστατικού μετά την παραίτηση Χαρίτση χρέη προέδρου αναλαμβάνει ο γραμματέας Γαρβιήλ Σακελλαρίδης κάτι που σύμφωνα με όλες τις κομματικές πηγές θα επικυρωθεί και από την Κεντρική Επιτροπή που θα συνεδριάσει το Σαββατοκύριακο 

Παραίτηση Χαρίτση: Μένουν μέχρι να φύγουν οι βουλευτές που θα τον ακολουθήσουν

Όσο για τους βουλευτές που θα τον ακολουθήσουν, αυτοί, όπως δείχνουν όλα, μένουν μέχρι να φύγουν. Μόνο που τα πράγματα αναμένεται να είναι ιδιαίτερα δύσκολα γι’ αυτούς, αφού η άλλη πλευρά θα οριοθετήσει τη σχέση της με τον Αλέξη Τσίπρα, τραβώντας μία διακριτή κόκκινη γραμμή από το πολιτικό αφήγημα του πρώην πρωθυπουργού.

Δύσκολες διεργασίες για Χαρίτση και τους "8" της Νέας Αριστεράς - Δεν αναμένεται "εύκολη" η ένταξη στο κόμμα Τσίπρα

Η όλη διαδικασία της αποχώρησης του Αλέξη Χαρίτση και των οκτώ βουλευτών από τη Νέα Αριστερά και η ένταξή τους στο κόμμα Τσίπρα δεν αναμένεται ιδιαίτερα εύκολη. Πληροφορίες αναφέρουν, μάλιστα, ότι οι περισσότεροι από αυτούς εμφανίζονται να συνομιλούν με τους συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού, άλλοτε διαπραγματευόμενοι το μέλλον της πλειοψηφίας της ΚΟ και άλλοτε τη δική τους πορεία.

Όμως, στην πραγματικότητα, τίποτα μέχρι τώρα δεν έχει ξεκαθαρίσει για τον Αλέξη Χαρίτση, την Έφη Αχτσιόγλου, τον Δημήτρη Τζανακόπουλο, τον Νάσο Ηλιόπουλο, τη Θεανώ Φωτίου, τη Σία Αναγνωστοπούλου, τη Μερόπη Τζούφη, τον Χ. Ζεϊμπέκ και τον Ο. Φερχάτ.

Κατ’ αρχήν, υπάρχει ένα δεδομένο: ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν επιθυμεί να πάρει «γκρουπαρισμένους» τους εννέα βουλευτές της Νέας Αριστεράς που θέλουν να τον ακολουθήσουν.

Δεύτερον, θα πρέπει να καμφθούν κάποια προβλήματα του παρελθόντος. Για παράδειγμα, είναι γνωστό ότι μέχρι πρότινος ο Αλέξης Τσίπρας δεν είχε καλές σχέσεις με την Έφη Αχτσιόγλου. Το αντίθετο, μάλιστα. Ωστόσο, άνθρωποι του περιβάλλοντός του επιμένουν ότι η Έφη Αχτσιόγλου είναι το πρόσωπο που θα πρέπει να έχει δίπλα του ο πρώην πρωθυπουργός στο νέο του εγχείρημα. Το εάν και πώς θα γίνει αυτό είναι ένα θέμα.

Όλα δείχνουν, λοιπόν, ότι για την ώρα οι οκτώ βουλευτές που θα ακολουθήσουν τον Αλέξη Χαρίτση στην έξοδο μάλλον το πάνε για αργότερα, αν και όσοι μένουν πίσω το θεωρούν προβληματικό, καθώς τα πράγματα δεν ξεκαθαρίζουν.

Καθώς, μάλιστα, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, ο οποίος θα αναλάβει την ηγεσία του κόμματος, επιθυμεί να δώσει το δικό του πολιτικό στίγμα στο κόμμα, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο πολύπλοκα για την ομάδα Χαρίτση. Όπως λέγεται, ο γραμματέας του κόμματος θα επιχειρήσει να αφήσει πίσω του το θολό μήνυμα που έστελνε όλο αυτό τον καιρό η Νέα Αριστερά, κάτω από το βάρος των ισορροπιών, προσδοκώντας να αναδειχθεί ως η αριστερή κοινοβουλευτική δύναμη που έχει ανάγκη ο τόπος.

Πάντως, και οι δύο πλευρές επιθυμούν το διαζύγιο να γίνει σε χαμηλούς τόνους, καθώς σε καμία από τις δύο πλευρές δεν θα κάνει καλό η αρνητική δημοσιότητα.

Ο λόγος της παραίτησης

Ο Αλέξης Χαρίτσης στην επιστολή παραίτησης σημειώνει ότι «στη Νέα Αριστερά σήμερα υπάρχουν δύο αποκλίνουσες στρατηγικές. Από τη μία, η επιλογή της ιδεολογικής αυτάρκειας και της αναδίπλωσης επειδή οι συσχετισμοί είναι δύσκολοι. Από την άλλη, η επιλογή του ανοίγματος, της προσπάθειας για συγκλίσεις και τη συγκρότηση ενός μετώπου απέναντι στη Δεξιά» με τον ίδιο να συντάσσεται με τη δεύτερη λέγοντας πως «είναι η πολιτική για την οποία αγωνίζομαι και θα συνεχίσω να αγωνίζομαι».

Η ανάρτηση του Αλέξη Χαρίτση για την παραίτησή του 

«Η ιστορία έχει επιταχύνει και ο κόσμος όπως τον γνωρίσαμε καταρρέει.

Η χώρα ύστερα από επτά χρόνια δεξιάς διακυβέρνησης εμπλέκεται ήδη σε έναν πόλεμο με άδηλες συνέπειες και η ανασφάλεια επισκιάζει τις ζωές μας.

Σε αυτές τις συνθήκες, η Αριστερά μοιάζει να προχωρά σημειωτόν και να εξαντλείται στην εσωστρέφεια.

Πιστεύω ότι η μόνη διέξοδος είναι η κίνηση προς τα εμπρός.

Για να ανοίξουμε έτσι τον δρόμο που αξίζει στους ανθρώπους που νιώθουν στο πετσί τους τι θα σημαίνει «τρίτη τετραετία Μητσοτάκη».

Η δύσκολη απόφαση

Αποφάσισα να υποβάλλω την παραίτησή μου από τη θέση του Προέδρου της Νέας Αριστεράς.

Δεν είναι μια απόφαση που έλαβα αβασάνιστα.

Από την αρχή πιστεύω ότι η Νέα Αριστερά άξιζε και αξίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στη συγκρότηση μιας πλατιάς πολιτικής και κοινωνικής συμμαχίας.

Και ήμουν απόλυτα ειλικρινής και ξεκάθαρος σε αυτό.

Στην Αριστερά και στην Νέα Αριστερά σήμερα υπάρχουν δύο αποκλίνουσες στρατηγικές. Από τη μία, η επιλογή της ιδεολογικής αυτάρκειας και της αναδίπλωσης επειδή οι συσχετισμοί είναι δύσκολοι. Από την άλλη, η επιλογή του ανοίγματος, της προσπάθειας για συγκλίσεις και τη συγκρότηση ενός μετώπου απέναντι στη Δεξιά.

Όλοι και όλες ξέρουν ότι η δεύτερη είναι η πολιτική για την οποία αγωνίζομαι και θα συνεχίσω να αγωνίζομαι. Όχι γιατί είναι εύκολη, αλλά γιατί είναι αναγκαία.

Κι αυτή η κατεύθυνση πιστεύω ότι είναι πλειοψηφική στην κοινωνία και τη συμμερίζονται πολλά μέλη και φίλοι της Νέας Αριστεράς. Εκφράζει ένα υπαρκτό και ισχυρό αίτημα: να ανασυγκροτηθεί η αριστερή κυβερνητική προοπτική απέναντι σε μια νεοφιλελεύθερη-συντηρητική κυριαρχία με ακροδεξιά χαρακτηριστικά. Και είναι μια τοποθέτηση που έχει δώσει δύναμη στην Κοινοβουλευτική μας Ομάδα για να δίνει κάθε μέρα τη μάχη απέναντι στην καθεστωτική αλαζονεία της Δεξιάς.

Δεν είναι όμως η κατεύθυνση που επιλέγει η πλειοψηφία του Πολιτικού Γραφείου και της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Αριστεράς.

Δεν βλέπω αντιπάλους στους συντρόφους και στις συντρόφισσες που έχουμε διαφορετική άποψη.

Βλέπω όμως μια πραγματική πολιτική διαφωνία, με ιστορία και βάθος, που δεν μπορεί να μας κρατά δέσμιους στην ακινησία.

Πρέπει να προχωρήσουμε.

Γι’ αυτό θεωρώ αναγκαίο να παραιτηθώ.

Γιατί τώρα

Στο ερώτημα «γιατί τώρα» απαντώ ότι επειδή η πολιτική κατάσταση χαρακτηρίζεται από διαρκή ρευστότητα, όλο αυτό το διάστημα προσπάθησα συνειδητά να κρατήσω ανοιχτή τη στάση της Νέας Αριστεράς. Να μη βιαστούμε να κλείσουμε δρόμους. Αντίθετα, να συμβάλλουμε και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για κάτι ευρύτερο.

Είναι όμως πλέον σαφές ότι η πλειοψηφία στα κομματικά όργανα έχει επιλέξει έναν ριζικά διαφορετικό δρόμο. Και αυτή την επιλογή τη σέβομαι. Έχει όμως την ευθύνη
να αναλάβει την διοίκηση του κόμματος.

Δεν παραιτούμαι από την άποψη που υποστηρίζω. Θα συνεχίσω να αγωνίζομαι γι’ αυτήν. Γιατί πιστεύω ότι συνδέεται με κάτι πολύ απλό και συνάμα πολύ ουσιαστικό: με την ανάγκη να είναι η Αριστερά κοινωνικά χρήσιμη. Να δημιουργεί εξελίξεις και να δίνει διέξοδο σε ανθρώπους που σήμερα νιώθουν ότι ασφυκτιούν.

Βρισκόμαστε σε μια στιγμή που το ζητούμενο δεν είναι μια ακόμη καταγραφή δυνάμεων, αλλά μια ουσιαστική μετατόπιση των συσχετισμών με ριζοσπαστικές αιχμές, διάρκεια και προοπτική. Και πρέπει αυτή την προοπτική να την δημιουργήσουμε με τις πράξεις μας, όσο επίπονες και αν είναι.

Στην κοινωνία υπάρχει σήμερα ένα έντονο ρεύμα αμφισβήτησης της σημερινής ζοφερής πραγματικότητας. Η ευθύνη της Αριστεράς είναι να το συναντήσει. Όχι με φοβικότητα ή ρητορικές μεγαλοστομίες. Αλλά με αυτοπεποίθηση, σοβαρότητα και καθαρό λόγο.

Σε αυτή την κατεύθυνση θα συνεχίσω να συμβάλλω με όλες μου τις δυνάμεις.

Γιατί αυτό που κρίνεται σήμερα δεν είναι οι θέσεις ή οι ρόλοι αλλά αν μπορούμε να υπερβούμε τα αδιέξοδα και να ανοίξουμε νέες δυνατότητες.

Ευχαριστώ από καρδιάς όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες για την πολύτιμη αυτή πορεία, ο αγώνας συνεχίζεται».