Από το περιβάλλον του Γιάννη Κεφαλογιάννη προκύπτει ότι η κατηγορία εις βάρος του για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν προκύπτει με βάση πραγματικά στοιχεία. Συγκεκριμένα: Σε υποθέσεις και όχι σε πραγματικά στοιχεία στηρίζεται η κατηγορία σε βάρος του Ιωάννη Κεφαλογιάννη. Η υπόθεση «χτίζεται» πάνω σε μία συνομιλία μεταξύ δύο τρίτων προσώπων: ενός πρώην συνεργάτη του βουλευτή -που δεν ήταν καν διευθυντής του γραφείου- και του τότε προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ. Από τις πολύωρες συνομιλίες προκύπτει ότι οι δύο συνομιλητές γνωρίζονται καλά και επικοινωνούν με άνεση και οικειότητα, χωρίς καμία αναφορά ή ανάγκη τρίτης παρέμβασης. Πέραν αυτής της επικοινωνίας, δεν υπάρχει τίποτε που να συνδέει τον βουλευτή με την υπόθεση: καμία τηλεφωνική επικοινωνία ή αναφορά στο όνομά του, καμία ένδειξη εντολής, καμία γνώση, κανένα αποδεικτικό στοιχείο.

Παρά ταύτα, η κατηγορία οικοδομείται αποκλειστικά σε μία υπόθεση: ότι ο συνεργάτης δεν ενήργησε μόνος του, αλλά κατ’ εντολή του. Την ίδια ώρα, στη δικογραφία του περασμένου καλοκαιριού, το όνομα του Ιωάννη Κεφαλογιάννη εμφανίζεται μόνο σε συνομιλίες που καταγράφουν την άρνησή του να παρέμβει, με τους ίδιους τους συνομιλητές να εκφράζουν εκνευρισμό επειδή δεν ανταποκρίνεται, επιβεβαιώνοντας ότι δεν λειτουργεί με όρους πολιτικής παρέμβασης. Ταυτόχρονα, δεν επιβεβαιώνεται ούτε το αποδιδόμενο κίνητρο περί εκλογικού οφέλους. Στην ίδια την περιοχή που συνδέεται με την υπόθεση δεν καταγράφεται καμία ενίσχυση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά αντίθετα απώλεια δυναμικής, ενώ ο ίδιος ο Κεφαλογιάννης εμφανίζει μείωση της σταυροδοσίας του και έρχεται δεύτερος σε σταυρούς.