«Κι έρχεται η στιγµή για ν’ αποφασίσεις µε ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις». Κι αν το ΠΑΣΟΚ ξεκαθάρισε πως «θα αφήσει τη Ν.∆.», αν προκύψει θέµα συγκυβέρνησης, για να µη µείνει ακυβέρνητος ο τόπος, οφείλει να µας πει το άλλο. Με ποιους θα πάει. Ας σταθούµε λοιπόν σε µερικά χρήσιµα δεδοµένα. Το ΠΑΣΟΚ ξεκάθαρα έχει αποστασιοποιηθεί από την ιστορική επιλογή να συγκυβερνήσει µε τη Νέα ∆ηµοκρατία, για να σωθεί ο τόπος από την οικονοµική κρίση της προηγούµενης δεκαετίας. Μάλιστα, είναι απορίας άξιο πώς δεν αισθάνεται άβολα από αυτή την επιλογή Ανδρουλάκη ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος συνέβαλε τα µέγιστα στην εθνική προσπάθεια σωτηρίας της Ελλάδας. Προφανώς το γινάτι του πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ για τρέχοντα ζητήµατα είναι µεγαλύτερο από την παρακαταθήκη που οφείλει στον εαυτό του και την πολιτική του κληρονοµιά. Οµως αυτό είναι δικό του θέµα.

Παράλληλα, ακούσαµε στο πρόγραµµα διεύρυνσης του κόµµατος της αξιωµατικής αντιπολίτευσης τον προσδιορισµό «αµφίπλευρη». Αλήθεια, βρήκε κανείς κάποια προσωπικότητα του κεντρώου ή ακόµα και κεντροδεξιού µεταρρυθµιστικού χώρου στις πρόσφατες λίστες που δηµοσιοποιήθηκαν από τον Κώστα Σκανδαλίδη; Μονάχα κάποιους ξεχασµένους συνοδοιπόρους του ΣΥΡΙΖΑ είδαµε, ενώ έντονα ακούγεται η επιστροφή στα πάτρια σοσιαλδηµοκρατικά εδάφη προσώπων που πλήγωσαν το ΠΑΣΟΚ, για να κάνουν αντιµνηµονιακή καριέρα, και εσχάτως –ως γυρολόγοι– θυµήθηκαν τις ρίζες τους.

Κι εδώ όµως υπάρχει ένα δεδοµένο που οι πολίτες οφείλουν να γνωρίζουν. Πως το ΠΑΣΟΚ στρίβει αριστερά. ∆εν πηγαίνει στο ΠΑΣΟΚ ο όποιος Μπόλαρης, Πανούσης, Φαραντούρης, Πελεγρίνης, ενδεχοµένως η Τζάκρη ή η Κασιµάτη. Το ΠΑΣΟΚ πηγαίνει σε αυτούς. Γιατί το ΠΑΣΟΚ είναι που αλλάζει. Οχι τα πρόσωπα που θέλουν να ενταχθούν σε αυτό. ∆εν είναι τυχαία επίσης η επιλογή εκπροσώπησης του Κινήµατος από πρόσωπα που, όταν τα βλέπεις, θεωρείς πως βγήκαν από το χρονοντούλαπο της ιστορίας των αµφιθεάτρων και που, στην καλύτερη περίπτωση, θυµίζουν Θωµά Μπακαλάκο (τον γνωστό τροβαδούρο της Αλλαγής). Πρώτος στην Πολιτική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ βγήκε ο Λευτέρης Καρχιµάκης. Ενας νέος πολιτικός, που στα πάνελ φέρνει µια αύρα αριστερή κι έναν λόγο που παραπέµπει σε ΠΑΣΟΚ του ’70 και όχι στο κυβερνητικό κόµµα του Κώστα Σηµίτη.

Το ίδιο συµβαίνει και µε τον ενταγµένο στην αριστερή πτέρυγα του Κινήµατος εκπρόσωπο του κόµµατος, Κώστα Τσουκαλά, ο οποίος στο παρελθόν είχε και αντιµνηµονιακές αποχρώσεις.  Πονηρά, επίσης, οι εκπρόσωποι του κόµµατος, ενώ ξεκαθαρίζουν πως δεν υπάρχει περίπτωση συγκυβέρνησης µε τη Ν.∆., δεν παρουσιάζονται το ίδιο κάθετοι και αδιάλλακτοι για κόµµατα της άκρας Αριστεράς ή του παλαβού λαϊκισµού. ∆εν έχουµε καµία έως αυτή τη στιγµή δήλωση εξαίρεσης της Νέας Αριστεράς, που κινείται σαφώς στα όρια του ριζοσπαστισµού, και της Πλεύσης Ελευθερίας, που εξελίσσεται σε πολιτική πτέρυγα του «Ρουβίκωνα», µε απίστευτους, καθηµερινούς υβριστικούς ακτιβισµούς εντός Κοινοβουλίου. ∆εν έχει ακουστεί ποια είναι η γνώµη για τον ΣΥΡΙΖΑ και για µια σειρά πρόσωπα που κατήγγειλαν τη νυν αξιωµατική αντιπολίτευση ως «διεφθαρµένη» και πολιτικά «απαξιωµένη».

Το µόνο που βλέπουµε είναι έναν απίστευτο µικροµεγαλισµό από το ΠΑΣΟΚ, το οποίο θεωρεί το πρόγραµµά του περίπου ίσο µε το Ευαγγέλιο, τις προτάσεις του «τις καλύτερες», κι ας είναι διαρκώς κοντόφθαλµες, µαξιµαλιστικές και ακοστολόγητες, και που ζητάει από όλους για να συνεργαστούν µαζί του να υπογράψουν συγχωροχάρτια.

Είναι, λοιπόν, συµπερασµατικά ξεκάθαρο πως δεν υπάρχει καµία «αµφίπλευρη διεύρυνση» για το ΠΑΣΟΚ. Σε εξέλιξη βρίσκεται ένας «αριστερός µετασχηµατισµός». Η µετατροπή του ΠΑΣΟΚ σε έναν νέο ΣΥΡΙΖΑ. Κι αυτό οι πολίτες οφείλουν να το γνωρίζουν, όσο κι αν θέλει η ηγεσία Ανδρουλάκη να παρουσιάσει µια διαφορετική εικόνα. 

*Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος είναι βουλευτής Β’ Πειραιώς με τη Νέα Δημοκρατία

Δημοσιεύθηκε στα Παραπολιτικά