Τι αλλάζει η αμυντική συμφωνία-ορόσημο της Ελλάδας με το Ισραήλ για το σύστημα PULS: Ανδρέας Παπασταύρου και Γιάννης Παπαφλωράτος εξηγούν στο parapolitika.gr τι φοβάται η Τουρκία
Η συνεργασία αποσκοπεί και σε ένα πνεύμα αμοιβαίας βιομηχανικής στήριξης
Ο πρέσβης ε.τ. Ανδρέας Παπασταύρου και ο διεθνολόγος και καθηγητής στρατιωτικών σχολών Γιάννης Παπαφλωράτος μιλούν στο parapolitika.gr για τη στρατηγική σημασία της συμφωνίας Ελλάδας-Ισραήλ για το πυραυλικό σύστημα PULS
Η στρατηγική συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ εμβαθύνεται σημαντικά μέσω μιας νέας συμφωνίας-ορόσημο στον τομέα της Άμυνας, η οποία προβλέπει την προμήθεια του προηγμένου συστήματος πυραυλικού πυροβολικού PULS της Elbit Systems, συνολικής αξίας περίπου 750 εκατομμυρίων δολαρίων. Η κίνηση αυτή αντικατοπτρίζει την ισχυρή αμυντική σύνδεση των δύο χωρών, αλλά εντάσσεται και στην ευρύτερη στρατηγική του Ισραήλ για την ενδυνάμωση των γεωστρατηγικών του συμμαχιών παράλληλα με την ενίσχυση της οικονομίας του.
Διαβάστε: Υπογράφηκε η συμφωνία για τους εκτοξευτές πυραύλων PULS - Μέρος δικτύου άμυνας "Ασπίδα του Αχιλλέα" (Εικόνες)
Η συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ αποσκοπεί και σε ένα πνεύμα αμοιβαίας βιομηχανικής στήριξης. Πέρα από την απόκτηση εξοπλισμού, η συμφωνία περιλαμβάνει ενεργή βιομηχανική συνεργασία, με την ελληνική κυβέρνηση να προωθεί την παραγωγή επιμέρους συστημάτων από ελληνικές αμυντικές βιομηχανίες. Στόχος είναι να διασφαλιστεί ότι ο ελληνικός αμυντικός κλάδος θα αποκτήσει κρίσιμη τεχνογνωσία και θα συμμετάσχει ενεργά στην υλοποίηση του έργου.
Ο πρέσβης ε.τ. Ανδρέας Παπασταύρου εξηγεί στο parapolitika.gr τη συμβολή του συστήματος PULS στην αμυντική θωράκιση της χώρας. Όπως λέει «είναι ένα σύστημα το οποίο έχουν εκτός του Ισραήλ και η Δανία και το Αζερμπαϊτζάν, η Ρουάντα, η Σερβία, η Ολλανδία, το Καζακστάν και η Ινδία, η οποία έχει κάνει μία τεράστια παραγγελία. Από ό,τι καταλαβαίνουμε, εντάσσεται μέσα στο όλο πλαίσιο της "Ασπίδας του Αχιλλέα", δηλαδή αυτού του ολιστικού δόγματος αμύνης, το οποίο μάλιστα εγκρίθηκε πρόσφατα από την Ελληνική Βουλή».
Η νέα αμυντική συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ βρισκόταν υπό διαπραγμάτευση την τελευταία διετία. Ωστόσο η υπογραφή της συνέπεσε με την εμπλοκή του Ισραήλ στον πόλεμο. Θα μπορούσε να υπάρχει αντίκτυπος για τη χώρα μας, λόγω της πολεμικής σύρραξης στη Μέση Ανατολή;
Ο διεθνολόγος και καθηγητής στρατιωτικών σχολών Γιάννης Παπαφλωράτος υποστηρίζει πως η σχέση Αθήνας-Τελ Αβίβ είναι στρατηγική διότι μας ενισχύει έναντι της μείζονος αναθεωρητικής απειλής της Τουρκίας. Όπως επισημαίνει, «το Ισραήλ, καίτοι είναι σε πόλεμο με το Ιράν, συνεχίζει κανονικά να υπογράφει συμφωνίες για πώληση όπλων. Δεν έχει σταματήσει και υπάρχει μια σειρά κρατών τα οποία υπογράφουν συμφωνίες μαζί του, χωρίς στην παρούσα φάση κανείς εξ αυτών να φανταστεί ότι εμπλέκεται σε έναν πόλεμο. Είναι αυτό που λένε οι Αμερικανοί business as usual, όσο και αν ακούγεται κυνικό αυτό που λέω».
Όμως, δεν είναι λίγοι εκείνοι που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Για τον πρέσβη ε.τ. Ανδρέα Παπασταύρου, η συγκυρία είναι πάρα πολύ δύσκολη, γιατί, όπως επισημαίνει, «το Ισραήλ δεν βρίσκεται απλώς σε πόλεμο, βρίσκεται σε έναν επιθετικό πόλεμο, ο οποίος βέβαια κατ’ αυτό είναι αμυντικός, κατά άλλους είναι επιθετικός. Μπαίνουμε σε μια άλλη λογική. Αυτό, όμως, το αμυντικό σύστημα δεν έχει σκοπό την επίθεση, έχει σκοπό την άμυνα της χώρας και αυτή η παράμετρος είναι σημαντική».
Ο αντίκτυπος της στενής αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας-Ισραήλ έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Τουρκία, με τους Τούρκους αναλυτές να αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμη και ενός «ελληνοτουρκικού πολέμου». Σύμφωνα με τον κ. Παπαφλωράτο, οι αντιδράσεις της Τουρκίας έναντι της χώρας μας απευθύνονται, όπως πάντα, στο εσωτερικό ακροατήριο. «Το ότι οι Τούρκοι αντιδρούν δείχνει ότι θέλουν να δαιμονοποιήσουν το Ισραήλ στο εσωτερικό τους. Οι Τούρκοι, οι οποίοι δεν έχουν τις καλύτερες των προθέσεων, ενοχλούνται όταν βλέπουν ότι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή παίρνει ένα οπλικό σύστημα το οποίο σίγουρα θα τους εμποδίσει -μαζί με τα οπλικά συστήματα που έχουμε- να πετύχουν τα σχέδιά τους. Για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης και επειδή θέλουν να αντικαταστήσουν το Ιράν στα ηνία του μουσουλμανικού κόσμου, θεωρούν ότι είναι μια λαμπρή ευκαιρία να πάρουν τα ηνία και αρχίζουν και καταφέρονται εδώ και καιρό εναντίον του Ισραήλ. Είδατε τι έγινε στη Κωνσταντινούπολη. Θεωρούν ότι με αυτή τη ρητορική πρώτον αποσπούν την προσοχή της κοινής γνώμης από τον κίνδυνο που διατρέχουν αυτή τη στιγμή διαμελισμού, διότι εδώ μπορεί να μιλάμε για επαναχάραξη της περιοχής, και να στρέψουν την κοινή γνώμη εναντίον του μόνιμου εχθρού, δηλαδή της Ελλάδας. Και κατά δεύτερον να πουν στους μουσουλμάνους ότι "να, εγώ κατηγορώ το Ισραήλ και αυτούς που συνεργάζονται με το Ισραήλ"».
Έχει αξία να σημειωθεί ότι η σύμβαση που υπογράφθηκε για την παραλαβή του πυραυλικού πυροβολικού PULS εκτείνεται σε τέσσερα έτη για την υλοποίηση, ενώ ακολουθεί μια δεκαετής περίοδος υποστήριξης και συντήρησης, γεγονός που δείχνει μία μακροπρόθεσμη συνεργασία των δύο κρατών. Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι, παρά τις τρέχουσες πολεμικές προκλήσεις, οι ισραηλινές βιομηχανίες έχουν αυξήσει την παραγωγή τους, αποδεικνύοντας την υπεροχή τους στον στρατιωτικό εξοπλισμό τους.
Διαβάστε: Υπογράφηκε η συμφωνία για τους εκτοξευτές πυραύλων PULS - Μέρος δικτύου άμυνας "Ασπίδα του Αχιλλέα" (Εικόνες)
Η συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ αποσκοπεί και σε ένα πνεύμα αμοιβαίας βιομηχανικής στήριξης. Πέρα από την απόκτηση εξοπλισμού, η συμφωνία περιλαμβάνει ενεργή βιομηχανική συνεργασία, με την ελληνική κυβέρνηση να προωθεί την παραγωγή επιμέρους συστημάτων από ελληνικές αμυντικές βιομηχανίες. Στόχος είναι να διασφαλιστεί ότι ο ελληνικός αμυντικός κλάδος θα αποκτήσει κρίσιμη τεχνογνωσία και θα συμμετάσχει ενεργά στην υλοποίηση του έργου.
Ο πρέσβης ε.τ. Ανδρέας Παπασταύρου εξηγεί στο parapolitika.gr τη συμβολή του συστήματος PULS στην αμυντική θωράκιση της χώρας. Όπως λέει «είναι ένα σύστημα το οποίο έχουν εκτός του Ισραήλ και η Δανία και το Αζερμπαϊτζάν, η Ρουάντα, η Σερβία, η Ολλανδία, το Καζακστάν και η Ινδία, η οποία έχει κάνει μία τεράστια παραγγελία. Από ό,τι καταλαβαίνουμε, εντάσσεται μέσα στο όλο πλαίσιο της "Ασπίδας του Αχιλλέα", δηλαδή αυτού του ολιστικού δόγματος αμύνης, το οποίο μάλιστα εγκρίθηκε πρόσφατα από την Ελληνική Βουλή».
Η νέα αμυντική συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ βρισκόταν υπό διαπραγμάτευση την τελευταία διετία. Ωστόσο η υπογραφή της συνέπεσε με την εμπλοκή του Ισραήλ στον πόλεμο. Θα μπορούσε να υπάρχει αντίκτυπος για τη χώρα μας, λόγω της πολεμικής σύρραξης στη Μέση Ανατολή;
"Στρατηγική" η θέση Ελλάδας και Ισραήλ
Ο διεθνολόγος και καθηγητής στρατιωτικών σχολών Γιάννης Παπαφλωράτος υποστηρίζει πως η σχέση Αθήνας-Τελ Αβίβ είναι στρατηγική διότι μας ενισχύει έναντι της μείζονος αναθεωρητικής απειλής της Τουρκίας. Όπως επισημαίνει, «το Ισραήλ, καίτοι είναι σε πόλεμο με το Ιράν, συνεχίζει κανονικά να υπογράφει συμφωνίες για πώληση όπλων. Δεν έχει σταματήσει και υπάρχει μια σειρά κρατών τα οποία υπογράφουν συμφωνίες μαζί του, χωρίς στην παρούσα φάση κανείς εξ αυτών να φανταστεί ότι εμπλέκεται σε έναν πόλεμο. Είναι αυτό που λένε οι Αμερικανοί business as usual, όσο και αν ακούγεται κυνικό αυτό που λέω».Όμως, δεν είναι λίγοι εκείνοι που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Για τον πρέσβη ε.τ. Ανδρέα Παπασταύρου, η συγκυρία είναι πάρα πολύ δύσκολη, γιατί, όπως επισημαίνει, «το Ισραήλ δεν βρίσκεται απλώς σε πόλεμο, βρίσκεται σε έναν επιθετικό πόλεμο, ο οποίος βέβαια κατ’ αυτό είναι αμυντικός, κατά άλλους είναι επιθετικός. Μπαίνουμε σε μια άλλη λογική. Αυτό, όμως, το αμυντικό σύστημα δεν έχει σκοπό την επίθεση, έχει σκοπό την άμυνα της χώρας και αυτή η παράμετρος είναι σημαντική».
Ο αντίκτυπος της στενής αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας-Ισραήλ έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Τουρκία, με τους Τούρκους αναλυτές να αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμη και ενός «ελληνοτουρκικού πολέμου». Σύμφωνα με τον κ. Παπαφλωράτο, οι αντιδράσεις της Τουρκίας έναντι της χώρας μας απευθύνονται, όπως πάντα, στο εσωτερικό ακροατήριο. «Το ότι οι Τούρκοι αντιδρούν δείχνει ότι θέλουν να δαιμονοποιήσουν το Ισραήλ στο εσωτερικό τους. Οι Τούρκοι, οι οποίοι δεν έχουν τις καλύτερες των προθέσεων, ενοχλούνται όταν βλέπουν ότι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή παίρνει ένα οπλικό σύστημα το οποίο σίγουρα θα τους εμποδίσει -μαζί με τα οπλικά συστήματα που έχουμε- να πετύχουν τα σχέδιά τους. Για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης και επειδή θέλουν να αντικαταστήσουν το Ιράν στα ηνία του μουσουλμανικού κόσμου, θεωρούν ότι είναι μια λαμπρή ευκαιρία να πάρουν τα ηνία και αρχίζουν και καταφέρονται εδώ και καιρό εναντίον του Ισραήλ. Είδατε τι έγινε στη Κωνσταντινούπολη. Θεωρούν ότι με αυτή τη ρητορική πρώτον αποσπούν την προσοχή της κοινής γνώμης από τον κίνδυνο που διατρέχουν αυτή τη στιγμή διαμελισμού, διότι εδώ μπορεί να μιλάμε για επαναχάραξη της περιοχής, και να στρέψουν την κοινή γνώμη εναντίον του μόνιμου εχθρού, δηλαδή της Ελλάδας. Και κατά δεύτερον να πουν στους μουσουλμάνους ότι "να, εγώ κατηγορώ το Ισραήλ και αυτούς που συνεργάζονται με το Ισραήλ"».
Έχει αξία να σημειωθεί ότι η σύμβαση που υπογράφθηκε για την παραλαβή του πυραυλικού πυροβολικού PULS εκτείνεται σε τέσσερα έτη για την υλοποίηση, ενώ ακολουθεί μια δεκαετής περίοδος υποστήριξης και συντήρησης, γεγονός που δείχνει μία μακροπρόθεσμη συνεργασία των δύο κρατών. Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι, παρά τις τρέχουσες πολεμικές προκλήσεις, οι ισραηλινές βιομηχανίες έχουν αυξήσει την παραγωγή τους, αποδεικνύοντας την υπεροχή τους στον στρατιωτικό εξοπλισμό τους.
En