Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή συμπλήρωσε έναν μήνα και προσώρας δεν έχει προκύψει «καθαρός» νικητής. Το βέβαιο είναι ότι οι επιπτώσεις της σύρραξης, όπως και κάθε ένοπλης σύγκρουσης, είναι αισθητές παγκοσμίως, τόσο σε οικονομικό, εμπορικό και ενεργειακό επίπεδο όσο και στον τομέα της ασφάλειας. Αδιαμφισβήτητα, δε, έχουν αλλάξει άρδην και οι συσχετισμοί αλλά και ο περιφερειακός ρόλος της Τουρκίας.

Διαβάστε: Γιατί η επίσκεψη του Νίκου Δένδια στο Άμπου Ντάμπι εν μέσω κρίσης στη Μέση Ανατολή είναι πολύ σημαντική - Αναλύει στο parapolitika.gr ο αντιπτέραρχος ε.α. Κωνσταντίνος Ιατρίδης

Το Κατάρ, για παράδειγμα, μολονότι αποτελεί παραδοσιακό σύμμαχο της Τουρκίας, με την οποία μάλιστα έχει υπογράψει και συμφωνία για δώδεκα μαχητικά Eurofighter Typhoon, στράφηκε στην πλευρά της Ελλάδας για πυρομαχικά. Το ίδιο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία η Ελλάδα θα ενισχύσει στρατιωτικά, στέλνοντας αντιαεροπορικά βλήματα που ενισχύουν την αντιαεροπορική τους άμυνα, έπειτα από αίτημα του αραβικού κράτους και στη βάση της στρατηγικής αμυντικής συμφωνίας που υπεγράφη το 2020 μεταξύ της Αθήνας και του Άμπου Ντάμπι. Στο άρθρο Α, παράγραφο 2 της εν λόγω συμφωνίας τονίζεται ότι «εφόσον εγερθεί απειλή ενάντια στην ασφάλεια, κυριαρχία, ενότητα, προστασία ή ανεξαρτησία του εδάφους της Ελληνικής Δημοκρατίας ή του εδάφους των ΗΑΕ, τα μέρη θα επικοινωνήσουν άμεσα επί όλων των πλευρών της απειλής αυτής, προκειμένου να αναλάβουν δράση και μέτρα τα οποία τα μέρη από κοινού θεωρούν αναγκαία για την αποτροπή αυτής της απειλής». Πρόκειται για βλήματα αντιβαλλιστικά, δηλαδή καθαρά αμυντικού τύπου.

Η πληροφορία επισήμως δεν επιβεβαιώνεται ούτε διαψεύδεται από το αρμόδιο υπουργείο, ωστόσο, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες των «Π», ισχύει. Σε κάθε περίπτωση, η ελληνική κυβέρνηση επιμένει ότι δεν σκοπεύει να εμπλακεί στον πόλεμο. Οι όποιες στρατιωτικές κινήσεις της έχουν αμιγώς αμυντικό σκοπό και προκύπτουν κατόπιν σχετικών αιτημάτων από τις συμμαχικές μας χώρες.

Ο υπουργός Αμυνας, Νίκος Δένδιας, μετέβη αιφνιδιαστικά στα Εμιράτα, στο Κατάρ, αλλά και στη Σαουδική Αραβία, όπου συναντήθηκε με υψηλόβαθμους αξιωματούχους και έμπιστους συνομιλητές του, με στόχο να τους εκφράσει την αμέριστη συμπαράσταση της Αθήνας. Μάλιστα, ο υπουργός βρέθηκε κοντά και στα στελέχη της Ελληνικής Δύναμης των αντιαεροπορικών πυραύλων Partriot, που εδρεύει από το 2021 στην πόλη Γιανμπού της Σαουδικής Αραβίας, και συνεχάρη τους Ελληνες στρατιωτικούς για την επίδειξη της ελληνικής σημαίας στην περιοχή.

Πάντως, ειδικά η περίπτωση των Εμιράτων δεν είναι «τυχαία». Πέραν της διμερούς συμφωνίας και των καλών προσωπικών σχέσεων που διατηρεί με την ηγεσία τους ο Ν. Δένδιας, πρόκειται για μια χώρα που μας στάθηκε το 2020, στην κρίση του «Oruc Reis» με την Τουρκία, όταν έστειλε F-16 στη Σούδα για εκπαίδευση με την ελληνική Πολεμική Αεροπορία, εκπέμποντας παράλληλα κι ένα μήνυμα αποτροπής προς πάσα κατεύθυνση. Επίσης, τα Εμιράτα, μαζί με τη Σαουδική Αραβία, αποτελούν τις χώρες με τις πιο ισχυρές Ενοπλες Δυνάμεις στη Μέση Ανατολή. Σε κάθε περίπτωση, αρμόδιες πηγές λένε στα «Π» ότι η παρούσα απόφαση αποστολής πυρομαχικών συνιστά, τρόπον τινά, μια έμπρακτη «απόδειξη» εκ μέρους της Ελλάδας ότι τηρεί τις συμφωνίες της. «Θα θυμούνται ότι βοηθήσαμε», συμπληρώνουν με νόημα οι ίδιες πηγές.

Υπάρχει πολιτική βούληση να οριοθετηθεί η ελληνολιβυκή ΑΟΖ, αλλά ποιος θα υπογράψει εκ μέρους της διχασμένης Λιβύης; Αφού δεν έχει προκύψει μια νόμιμη, εκλεγμένη, κυβέρνηση.


Η Ελλάδα συνομιλεί με όλους

Μέσα σε αυτό το ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον, η Ελλάδα έχει καταφέρει –εν αντιθέσει με την Τουρκία– να συνομιλεί με όλους. Πρωταρχικό μέλημα της χώρας μας αποτελεί η ελευθερία της ναυσιπλοΐας, καθώς ο ασφαλής θαλάσσιος χώρος προάγει την παγκόσμια πολιτική σταθερότητα, την οικονομική σταθερότητα, τη βιώσιμη ανάπτυξη και την ευημερία των λαών.

Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, πήρε την πρωτοβουλία να καλέσει τον Ιρανό ομόλογό του, Αμπάς Αραγτσί. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες των «Παραπολιτικών», ο κ. Γεραπετρίτης ζήτησε από τον κ. Αραγτσί ασφαλή έξοδο για τα δέκα πλοία με ελληνική σημαία που βρίσκονται στον Περσικό Κόλπο. Σημειώνεται ότι στα πλοία αυτά εργάζονται 84 Ελληνες ναυτικοί, η ασφάλεια των οποίων τέθηκε στο τηλεφώνημα των δύο ομολόγων. Σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο Tasnim, o κ. Αραγτσί απάντησε από την πλευρά του ότι το Ιράν «έχει υιοθετήσει μια σειρά μέτρων σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, για να αποτρέψει τους επιτιθέμενους και τους εταίρους τους από το να καταχρώνται αυτή την πλωτή οδό για να προωθήσουν τους παράνομους και επιθετικούς στόχους τους κατά του Ιράν». Τέλος, ο κ. Γεραπετρίτης ξεκαθάρισε ότι η Ελλάδα δεν είναι, ούτε νοείται να θεωρείται, εχθρική χώρα για το Ιράν


Η δύσκολη εξίσωση

Ούτε η Λιβύη θεωρείται για την Ελλάδα εχθρική χώρα, παρά το μεγάλο αγκάθι του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου. Αυτό θέλησε να δείξει ο κ. Γεραπετρίτης με το πρόσφατο ταξίδι του στη Βεγγάζη και με τη μετάβασή του στην Τρίπολη, που, ενώ προγραμματιζόταν για την Τετάρτη, ανεβλήθη λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών και θα επαναπρογραμματιστεί. Σύμφωνα με πληροφορίες των «Π», στις συζητήσεις του υπουργού με τον στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ και τον γιο του τέθηκαν οι διμερείς σχέσεις, το Μεταναστευτικό και το εμπόριο, ενώ εκφράστηκε και η κοινή βούληση να υπάρξει οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ μεταξύ της Ελλάδας και της Λιβύης, ως χωρών με αντικείμενες ακτές. Ήδη έχει γίνει ο πρώτος γύρος συνομιλιών μεταξύ των τεχνικών επιτροπών Αθήνας και Τρίπολης και μένει να προγραμματιστεί ο επόμενος.

Το γεγονός ότι και η Βεγγάζη εξέφρασε ενδιαφέρον περιπλέκει την κατάσταση. Ναι, υπάρχει πολιτική βούληση να οριοθετηθεί η ελληνολιβυκή ΑΟΖ, αλλά ποιος θα υπογράψει εκ μέρους της διχασμένης Λιβύης; Αφού δεν έχει προκύψει μια νόμιμη, εκλεγμένη, κυβέρνηση. Πέραν τούτου, η εξίσωση της Λιβύης παραμένει δύσκολη και λόγω του τουρκολιβυκού συμφώνου.

Δημοσιεύθηκε στα «Παραπολιτικά».