Με αφορμή τη συμπλήρωση 52 ετών από την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης, προχώρησε σε ανάρτηση με έντονο πολιτικό και ιστορικό συμβολισμό. Στο μήνυμά του υπογραμμίζει ότι η Δημοκρατία δεν απειλείται μόνο από όσους την αμφισβητούν ευθέως, αλλά και από εκείνους που, όπως αναφέρει, την ευτελίζουν. Παράλληλα, κάνει αναφορά στην παρακαταθήκη της Μεταπολίτευσης και του Κωνσταντίνου Καραμανλή, επισημαίνοντας ότι η δημοκρατική σταθερότητα και η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας αποτελούν κατακτήσεις που δεν πρέπει να θεωρούνται δεδομένες.

Κωστής Χατζηδάκης: "Οφείλουμε να διαφυλάσσουμε την ελεύθερη, σταθερή, ευρωπαϊκή Ελλάδα, που συνεχίζει να προχωρεί μπροστά"

«Κάθε χρόνο, στις 24 Ιουλίου, τιμούμε την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Και κάθε χρόνο αξίζει να θυμόμαστε ότι τίποτα από όσα σήμερα θεωρούμε αυτονόητα δεν ήταν δεδομένο πριν από 52 χρόνια. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επέστρεψε σε μια Ελλάδα βαθιά τραυματισμένη από τη δικτατορία και την εθνική τραγωδία της Κύπρου. Παρέλαβε ουσιαστικά χάος και κατάφερε να παραδώσει ένα κράτος με σταθερούς δημοκρατικούς θεσμούς, ευρωπαϊκό προσανατολισμό και πολιτική ομαλότητα. Έθεσε τα θεμέλια της μακροβιότερης, σταθερότερης και πιο αντιπροσωπευτικής δημοκρατικής περιόδου που γνώρισε ποτέ ο τόπος. Κι όμως, τα τελευταία χρόνια ακούμε όλο και συχνότερα ότι η Ελλάδα δήθεν δεν είναι δημοκρατία. Ότι ζούμε, τάχα, σε «χούντα». Ομολογώ ότι κάθε φορά που ακούω τέτοιες δηλώσεις, είτε από ακροαριστερούς είτε από ακροδεξιούς, αναρωτιέμαι ποια ακριβώς δημοκρατία έχουν στο μυαλό τους. Η Δημοκρατία, όμως, δεν κινδυνεύει μόνο από όσους την αμφισβητούν ευθέως. Κινδυνεύει και από όσους την ευτελίζουν με τη στάση τους. Αλήθεια, είναι δημοκρατική αντίληψη να μιλάμε μόνο για δικαιώματα και ποτέ για υποχρεώσεις; Είναι δημοκρατική αντίληψη οι μολότοφ που οδήγησαν στην τραγωδία της Marfin, όπου έχασαν τη ζωή τους τρεις συμπολίτες μας, εκ των οποίων μία εγκυμονούσα; Είναι δημοκρατική αντίληψη τα γκαζάκια στη Θεσσαλονίκη, από τα οποία έχασε τη ζωή της η Βάγια Νέστορα; Είναι δημοκρατική αντίληψη η συστηματική περιφρόνηση των κοινοβουλευτικών κανόνων και η παρεμπόδιση της ομαλής λειτουργίας του Κοινοβουλίου; Είναι δημοκρατική αντίληψη ο λαϊκισμός, η εχθροπάθεια και η προσωπική στοχοποίηση των πολιτικών αντιπάλων; Αν αυτή είναι η αντίληψη ορισμένων για τη δημοκρατία, τότε πράγματι υπάρχει ένα σοβαρό ζήτημα. Αυτή είναι, όμως, και η μεγάλη δύναμη της ελληνικής δημοκρατίας. Ότι είναι αρκετά ώριμη και αρκετά ανθεκτική ώστε να απορροφά όλους αυτούς τους κραδασμούς. Ότι ακόμη και οι πιο ακραίες φωνές έχουν δικαίωμα να εκφράζονται, να διαδηλώνουν, να εκπροσωπούνται στο Κοινοβούλιο και να ασκούν όσο αυστηρή κριτική επιθυμούν. Ας αναρωτηθούμε όμως όλοι με ειλικρίνεια: σε μια δικτατορία, όλοι αυτοί θα είχαν άραγε αυτή τη δυνατότητα; Η απάντηση είναι προφανής. Προφανώς η Μεταπολίτευση δεν ήταν μια περίοδος χωρίς λάθη. Συνεχίστηκαν πελατειακές αντιλήψεις, έγιναν κατά διαστήματα αλόγιστες παροχές πάνω από τις δυνάμεις μας, δεν επιδείχθηκαν εγκαίρως τα αναγκαία αντανακλαστικά απέναντι σε πτυχές του βαθέος κράτους. Δεν είναι όμως αυτά το πραγματικό της αποτύπωμα. Είναι ότι η Ελλάδα, με τα καλά και τα άσχημά της, έγινε μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας. Ότι έχει ένα Σύνταγμα που είναι αποτέλεσμα της βούλησης του λαού – κι είναι τουλάχιστον παράδοξο ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν συμμετέχουν ουσιαστικά στη διαδικασία Συνταγματικής Αναθεώρησης. Επιπλέον, ότι, παρά τα σκαμπανεβάσματα, έχει ανοδική πορεία και πολλές χώρες στην ευρύτερη περιοχή, ιδιαίτερα στα Βαλκάνια, ζηλεύουν τη θέση της. Αυτή είναι η μεγάλη εικόνα. Και αυτήν έχουμε καθήκον να προστατεύσουμε. Η Δημοκρατία δεν είναι μια επέτειος που τιμάμε μόνο κάθε 24η Ιουλίου. Είναι μια καθημερινή άσκηση ευθύνης. Είναι η υποχρέωσή μας να λέμε την αλήθεια, ακόμη και όταν αυτή είναι δυσάρεστη. Είναι ο σεβασμός στους θεσμούς, ακόμη και όταν διαφωνούμε ενδεχομένως με τις αποφάσεις τους. Είναι η τήρηση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Είναι η απόρριψη της βίας, ακόμη και όταν στρέφεται εναντίον των πολιτικών μας αντιπάλων. Είναι η πίστη ότι τα προβλήματα λύνονται με επιχειρήματα, συναινέσεις όπου αυτές είναι εφικτές και μεταρρυθμίσεις, όχι με κραυγές, τοξικότητα και διχασμό. Αυτό είναι, πιστεύω, το πραγματικό μήνυμα της σημερινής επετείου. Να θυμόμαστε από πού ξεκινήσαμε, να αναγνωρίζουμε πόσο δρόμο έχουμε διανύσει, να αποφύγουμε λάθη που έχουμε κάνει εντωμεταξύ και να μην θεωρήσουμε ποτέ τη Δημοκρατία δεδομένη. Κι όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες, δεξιοί, κεντρώοι, αριστεροί, οφείλουμε να διαφυλάσσουμε καθημερινά το μεγαλύτερο κεκτημένο της: μια ελεύθερη, σταθερή, ευρωπαϊκή Ελλάδα, που συνεχίζει να προχωρεί μπροστά».