"Πενήντα δύο χρόνια Νέα Δημοκρατία", άρθρο του Δημήτρη Καπετάνου
Γράφει ο Συντονιστής της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Παντείου
"Η Νέα Δημοκρατία στα 52 της χρόνια μπορεί να είναι περήφανη για την ιστορία της", αναφέρει, μεταξύ άλλων, στο κείμενό του ο Δημήτρης Καπετάνος
Πενήντα δύο χρόνια μιας παράταξης που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής και κοινωνικής ιστορίας της χώρας. Για εμάς, όμως, τους νεότερους, μια τέτοια επέτειος δεν αποτελεί μόνο αφορμή για να κοιτάξουμε πίσω. Είναι κυρίως μια ευκαιρία να αναλογιστούμε τη δική μας θέση, τη δική μας ευθύνη και όσα εμείς καλούμαστε να χτίσουμε από εδώ και πέρα.
Διαβάστε: Την ιστορία τη γράφουν οι παρόντες
Η νέα γενιά σήμερα έχει διαφορετικές αγωνίες, διαφορετικές απαιτήσεις και, πολλές φορές, διαφορετικό τρόπο να αντιλαμβάνεται την πολιτική. Θέλει να βλέπει αποτέλεσμα. Θέλει να ξέρει ότι κάποιος ακούει τα προβλήματά της και, κυρίως, ότι είναι διατεθειμένος να δουλέψει για να τα λύσει.
Αυτή είναι και η αντίληψη που προσπαθούμε καθημερινά να υπηρετούμε μέσα στο Πανεπιστήμιο. Ως ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Παντείου έχουμε επιλέξει να είμαστε παρόντες σε κάθε ζήτημα που αφορά τον φοιτητή, μικρό ή μεγάλο. Από τα πιο απλά προβλήματα της φοιτητικής καθημερινότητας μέχρι τις μεγαλύτερες θεσμικές διεκδικήσεις, από ζητήματα φοιτητικής μέριμνας και παροχών μέχρι τη διεκδίκηση περισσότερων πόρων και καλύτερων συνθηκών για το Πανεπιστήμιό μας.
Γιατί για εμάς δεν υπάρχουν «μικρά» ζητήματα όταν αυτά επηρεάζουν έναν φοιτητή. Και την ίδια στιγμή δεν φοβόμαστε να θέτουμε μεγαλύτερους στόχους, να διεκδικούμε, να καταθέτουμε προτάσεις και να απαιτούμε από το Πανεπιστήμιο και την Πολιτεία να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της νέας γενιάς.
Αυτή ακριβώς θεωρώ ότι είναι και η ουσία της συμμετοχής ενός νέου ανθρώπου σε μια μεγάλη παράταξη όπως η Νέα Δημοκρατία. Όχι να αρκεστεί σε όσα πέτυχαν οι προηγούμενες γενιές, αλλά να αναλάβει το δικό του μερίδιο ευθύνης. Να ακούσει, να προτείνει, να διεκδικήσει και, όπου χρειάζεται, να αλλάξει όσα δεν λειτουργούν.
Η Νέα Δημοκρατία στα 52 της χρόνια μπορεί να είναι περήφανη για την ιστορία της. Η μεγαλύτερη ευθύνη μας, όμως, είναι να εξασφαλίσουμε ότι θα συνεχίσει να εκφράζει τις ανάγκες μιας κοινωνίας που αλλάζει και μιας νέας γενιάς που απαιτεί περισσότερα.
Γιατί η ιστορία μιας παράταξης δεν γράφεται μόνο από εκείνους που προηγήθηκαν. Γράφεται καθημερινά και από εκείνους που επιλέγουν να είναι παρόντες.
Και η δική μας γενιά οφείλει να είναι παρούσα.
Διαβάστε: Την ιστορία τη γράφουν οι παρόντες
Η νέα γενιά σήμερα έχει διαφορετικές αγωνίες, διαφορετικές απαιτήσεις και, πολλές φορές, διαφορετικό τρόπο να αντιλαμβάνεται την πολιτική. Θέλει να βλέπει αποτέλεσμα. Θέλει να ξέρει ότι κάποιος ακούει τα προβλήματά της και, κυρίως, ότι είναι διατεθειμένος να δουλέψει για να τα λύσει.
Αυτή είναι και η αντίληψη που προσπαθούμε καθημερινά να υπηρετούμε μέσα στο Πανεπιστήμιο. Ως ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Παντείου έχουμε επιλέξει να είμαστε παρόντες σε κάθε ζήτημα που αφορά τον φοιτητή, μικρό ή μεγάλο. Από τα πιο απλά προβλήματα της φοιτητικής καθημερινότητας μέχρι τις μεγαλύτερες θεσμικές διεκδικήσεις, από ζητήματα φοιτητικής μέριμνας και παροχών μέχρι τη διεκδίκηση περισσότερων πόρων και καλύτερων συνθηκών για το Πανεπιστήμιό μας.
Γιατί για εμάς δεν υπάρχουν «μικρά» ζητήματα όταν αυτά επηρεάζουν έναν φοιτητή. Και την ίδια στιγμή δεν φοβόμαστε να θέτουμε μεγαλύτερους στόχους, να διεκδικούμε, να καταθέτουμε προτάσεις και να απαιτούμε από το Πανεπιστήμιο και την Πολιτεία να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της νέας γενιάς.
Αυτή ακριβώς θεωρώ ότι είναι και η ουσία της συμμετοχής ενός νέου ανθρώπου σε μια μεγάλη παράταξη όπως η Νέα Δημοκρατία. Όχι να αρκεστεί σε όσα πέτυχαν οι προηγούμενες γενιές, αλλά να αναλάβει το δικό του μερίδιο ευθύνης. Να ακούσει, να προτείνει, να διεκδικήσει και, όπου χρειάζεται, να αλλάξει όσα δεν λειτουργούν.
Η Νέα Δημοκρατία στα 52 της χρόνια μπορεί να είναι περήφανη για την ιστορία της. Η μεγαλύτερη ευθύνη μας, όμως, είναι να εξασφαλίσουμε ότι θα συνεχίσει να εκφράζει τις ανάγκες μιας κοινωνίας που αλλάζει και μιας νέας γενιάς που απαιτεί περισσότερα.
Γιατί η ιστορία μιας παράταξης δεν γράφεται μόνο από εκείνους που προηγήθηκαν. Γράφεται καθημερινά και από εκείνους που επιλέγουν να είναι παρόντες.
Και η δική μας γενιά οφείλει να είναι παρούσα.
En