Τον ρόλο της πιο γλυκιάς και τρυφερής γυναίκας στην τηλεόραση κατέχει φέτος η ηθοποιός Μαρία Ζορμπά, που υποδύεται την Μαρίκα Νταγιάννου, πλάι στον τηλεοπτικό σύζυγό της Γιάννη Βούρο στην επιτυχημένη δραματική σειρά του MEGA, «Μια νύχτα μόνο», που επέστρεψε μετά τις γιορτές με νέα επεισόδια. Η γνωστή ηθοποιός μιλώντας στο ένθετο Secret της εφημερίδας ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ αναλύει τον χαρακτήρα της Μαρίκας, που στις ελληνίδες έχει κάνει θράυση τους τελευταίους μήνες τόσο για τα αδαμάντινα χαρακτηριστικά της, όσο και για την ικανότητα της γυναίκας που κρατάει ισορροπίες σε ένα σπίτι με πολλά προβλήματα, πόνο αλλά και αγάπη και κατανόηση.
Ποια χαρακτηριστικά του ρόλου τον κάνουν τόσο αγαπητό στις ελληνίδες;
Νομίζω πως ταυτίζονται οι γυναίκες με τον ρόλο της Μαρίκας επειδή η γυναίκα σήμερα καλείται να παίξει έναν τέτοιο ρόλο στην ελληνική οικογένεια. Αυτή η γυναίκα είναι σαν ένα πολυ-υπουργείο. Ασχολείται με την υγεία, τα οικονομικά, τα εγγόνια, τις νύφες, τα παιδιά, τον σύζυγο. Εκτός από το συναίσθημα και το νου υπάρχει και μια πολιτική πίσω από τις κινήσεις της. Και επειδή καταφέρνει να τα πετύχει όλα αυτά και επειδή το κύριο υπόστρωμα σε όλα αυτά είναι η αγάπη και η κατανόηση, γιαυτό ο ρόλος αυτός έχει μια ειρηνευτική και γαληνευτική επίδραση στους θεατές. Είναι δύσκολο πράγμα και το καταλαβαίνουμε όλοι όσοι έχουμε οικογένεια με πολλά θέματα κα πρόσωπα. Βέβαια αυτός ο χαρακτήρας στηρίζεται και στην μεγάλη απώλεια του γιού της πριν 7 χρόνια,ύστερα από την οποία έπρεπε να διαλέξει αν θα την καταπιεί αυτό ή αν θα το μετουσιώσει σε δύναμη για να βοηθήσει τους υπόλοιπους να πάνε μπροστά.
Πόσο ανάγκη έχει σήμερα η κοινωνία μας από τέτοιες γυναίκες; Που το χάσαμε τα τελευταία χρόνια;
Επειδή κι εγώ το έχω συναντήσε στη ζωή μου, επειδή υπάρχει αυτή η απαίτηση από τη γυναίκα να βγει και να εργαστεί με τους ίδιους όρους που το κάνει και ο άντρας, και χειρότερους κάποιες φορές, ενώ μπορεί να είναι έγκυος, ή να έχει ένα μωρό στο σπίτι, μερικές φορές η γυναίκα σηκώνει ένα βάρος μεγαλύτερο από αυτό που της αναλογεί. Αυτό όμως συνέβαινε πάντα, και η γυναίκα έκανε υπομονή, έκλεινε το στόμα. Γιατί και παλιά η γυναίκα σηκωνόταν στις 4 το πρωι να πάει στο χωράφι με το μωρό αγκαλιά. Σήμερα η γυναίκα αναζητάει έναν καινούριο τρόπο να γίνεται αυτό και μέχρι να βρεθεί αυτός, υπάρχουν τριβές και συγκρούσεις.
Γίνεστε μια ηρωίδα για τον μικρό σας εγγονό;
Επειδή το παιδάκι δεν είχε επαφή με την γιαγιά του και τον παππού του, φαντάζομαι ότι όταν ένα παιδί συναντάει αυτήν την γενιά, όπου υπάρχει μια άλλη ηρεμία, προστασία, ίσως εκεί βλέπει μια μορφή τελείως νέα από αυτήν που είχε συνηθίσει.
Εσείς έχετε ποτέ νιώσει αυτό το συναίσθημα;
Εγώ ήμουν πολύ τυχερή γιατί τα παιδικά μου χρόνια μεχρι 10 ετών τα έζησα στο χωριό με τη γιαγιά και την προγιαγιά. Γιατί όταν ένα μικρό παιδάκι βλέπει τη διαφορά των ηλικιών, όταν το παίρνει αγκαλιά ένα άτομο γερασμένο με ρυτίδες, αλλά με πολύ αγάπη, είναι κάτι από το οποίο το παιδί μαθαίνει πολλά. Ένα παιδί χρειάζεται να μεγαλώνει με την αίσθηση της γειτονιάς, που του δίνει την αίσθηση της ασφάλειας. Παλιά υπήρχε η γιαγιά, οι γείτονες, ένα περιβάλλον υποστηρικτικό, που όλοι νοιάζονταν για ένα παιδί. Σήμερα δυστυχώς αυτά έχουν χαθεί λίγο.
Αναπολείτε τα παιδικά σας χρόνια;
Αναπολώ λίγο τη ζωή μακριά από την πόλη. Μεγάλωσα στις Σέρρες σε χωριό όπου υπήρχαν δέντρα, λουλούδια, κήπος, κότες στην αυλή μας. Μετά μετακομίσαμε στη Θεσσαλονίκη οικογενειακώς και μετά εγώ κατέβηκα μόνη μου στην Αθήνα να σπουδάσω σε δραματική σχολή. Ο πατέρας μου ήταν κάθετα αντίθετος. Αλλά αποφάσισα να δώσω τη μάχη μου. Έφυγα για την Αθήνα χωρίς την έγκριση του.
Το σήριαλ έχει κεντρικό θέμα τον πολύ δυνατό έρωτα. Τι σας συγκλονίζει από αυτήν την ιστορία;
Τα εμπόδια που συναντάει ένα ζευγάρι που αγαπιέται. Όπως είναι η πασίγνωστη ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας του Σαίπξηρ, που ενώ αγαπιώντουσαν, δεν μπόεσαν να ξεπεράσουν ένα μεγάλο κοινωνικό εμπόδιο δυο οικογενειών που ήταν εχθροί. Και εκεί έρχεται η αγάπη και λέει σταματήστε τον πόλεμο.
Πιστεύετε ότι με αγάπη ξεπερνιούνται τα εμπόδια;
Ο άνθρωπος θα κάνει αγώνες, θα σηκώσει ανάστημα, όμως δεν είμαι υπερ της εκδικητικότητας. Καμιά φορά και ένας άνθρωπος σκληρός, δηλητιριασμένος από το μίσος, αν του βάλεις μπροστά κάτι άλλο μπορεί να μαλακώσει και να στρίψει το τιμόνι. Δεν μας μένει και τίποτα αλλο εκτός από την καλοσύνη και το νοιάξιμο για τον διπλανό. Ο άνθρωπος είναι ένα ον που μπορεί να ζήσει όμορφα μόνο μαζί με συνάφεια με το περιβάλλον του.
Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ το Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2026
En
