Ελεάνα Βραχάλη: 20 χρόνια τραγούδια που έγιναν "Παιδί Δικό Σου"
Συνεργασία με κορυφαίους ερμηνευτές
Η Ελεάνα Βραχάλη δίνει νέα πνοή στα τραγούδια της, φωτίζοντας διαφορετικές πτυχές τους και μοιράζοντας σκέψεις για τη δημιουργία, τον χρόνο και τις φωνές που έντυσαν τα λόγια της
Με αφορμή τα 20 χρόνια στη δισκογραφία, η Ελεάνα Βραχάλη και η Panik Records παρουσιάζουν τη συλλογή «Παιδί Δικό Σου», ένα έργο που αντικατοπτρίζει τη δημιουργική της διαδρομή και τα τραγούδια που αγαπήθηκαν βαθιά από το κοινό. Μέσα από συνεργασίες με κορυφαίους ερμηνευτές από όλο το φάσμα της ελληνικής μουσικής, η στιχουργός δίνει νέα πνοή στα τραγούδια της, φωτίζοντας διαφορετικές πτυχές τους και μοιράζοντας σκέψεις για τη δημιουργία, τον χρόνο και τις φωνές που έντυσαν τα λόγια της.
1. Είκοσι χρόνια στη δισκογραφία είναι ένα μεγάλο ορόσημο. Όταν ξεκινούσες, τι ονειρευόσουν για τη μουσική και πώς βλέπεις σήμερα αυτή τη διαδρομή;
Όταν ξεκίνησα, η αλήθεια είναι πως δεν πρόλαβα καν να κάνω «μεγάλα όνειρα». Ήρθε ξαφνικά, αναπάντεχα, σαν κάτι που σε βρίσκει πριν το προλάβεις. Και θα το λέω πάντα, όπου σταθώ κι όπου βρεθώ ότι αυτό το ξεκίνημα δεν θα υπήρχε ποτέ, αν δεν υπήρχαν ο Πέτρος Κωλέττης, η Μαριανίνα Κριεζή και η Άννα Παναγιωτοπούλου.
Κοιτάζοντας πίσω, νιώθω ακόμα ότι όλο αυτό είναι κάτι που δεν τολμώ να το πιστέψω. Δεν ήταν ένα σχέδιο που είχα χαράξει, ούτε ένα όνειρο που είχα τολμήσει να φανταστώ μέχρι τέλους. Κι όμως έγινε αλήθεια. Και το μόνο συναίσθημα που με πλημμυρίζει όταν σκέφτομαι αυτή τη διαδρομή είναι η ευγνωμοσύνη… Βαθιά, απέραντη, συγκινητική.
2. Αν γύριζες πίσω στον χρόνο, ποιες στιγμές ή συνεργασίες θεωρείς σταθμούς που σε καθόρισαν καλλιτεχνικά;
Αν έπρεπε να μιλήσω για τα δύο μεγάλα μουσικά μου κεφάλαια, αυτά είναι αδιαμφισβήτητα ο Μιχάλης Χατζηγιάννης και ο Γιώργος Σαμπάνης. Με καθόρισαν όχι μόνο ως συνεργασίες, αλλά ως σχολείο, για το πώς φτιάχνεται ένα τραγούδι, πώς στέκεται στον κόσμο, πώς αποκτά ζωή.
Αλλά πέρα από αυτά, υπάρχουν κάποιες συναντήσεις-σταθμοί που με άλλαξαν. Η Έλενα Παπαρίζου, η Πέγκυ Ζήνα, η Άννα Βίσση. Είναι στιγμές που κουβαλάω μέσα μου.
3. Τι σημαίνει για εσένα ο δίσκος «Παιδί Δικό Σου» και πώς γεννήθηκε η ιδέα αυτής της συλλογής για τα 20 σου χρόνια;
Ο δίσκος «Παιδί Δικό Σου» είναι για μένα ένα πολύ ιδιαίτερο κεφάλαιο. Είναι σαν να επιστρέφεις σε γνώριμα τοπία, αλλά να τα βλέπεις με άλλα μάτια. Σαν να ξαναπιάνεις το νήμα της ίδιας σου της ιστορίας και να το διαβάζεις από την αρχή, αλλά αλλιώς.
Η ιδέα γεννήθηκε ακριβώς από αυτή την ανάγκη, όχι με νοσταλγία, αλλά με μια νέα ματιά. Και θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην εταιρεία μου, τη Panik Records και στον Γιώργο Αρσενάκο, που αγκάλιασε την ιδέα από την πρώτη στιγμή και της έδωσε χώρο να γίνει πραγματικότητα όπως της άξιζε.
4. Η συλλογή κυκλοφορεί σε δύο μέρη και φέρνει κοντά σπουδαίους ερμηνευτές από όλο το φάσμα της ελληνικής μουσικής – από έντεχνο μέχρι λαϊκό και pop. Πώς έγινε η επιλογή των καλλιτεχνών και τι θεωρείς ότι έχεις αποκομίσει από αυτή τη μουσική ποικιλομορφία;
Για μένα η μουσική δεν είχε ποτέ ταμπέλες. Δεν σκέφτομαι είδη, σκέφτομαι ψυχές. Αυτό που δένει ένα τραγούδι με μια φωνή δεν είναι το «έντεχνο», το «λαϊκό» ή το «pop». Είναι το αν συναντιούνται εκεί, στο πιο αληθινό σημείο, στην ψυχή. Κάθε φωνή που τραγουδά ένα τραγούδι μου, είναι σαν να μεταφέρει ένα κομμάτι μου προς τα έξω, προς τον κόσμο.
Η επιλογή των καλλιτεχνών έγινε πολύ φυσικά. Ουσιαστικά απευθύνθηκα σχεδόν σε όλους τους ανθρώπους με τους οποίους έχω συνεργαστεί και αγαπιόμαστε καλλιτεχνικά. Όσοι μπορούσαν να συμμετέχουν και όσοι τους επέτρεπαν οι συγκυρίες/οι εταιρείες τους μπήκαν σε αυτό το ταξίδι. Από τη δική μου πλευρά, πρότεινα τραγούδια για τον καθένα, με βάση αυτό που ένιωθα ότι του ταιριάζει και κυρίως αυτό που θα ήθελα πολύ να ακούσω, το ίδιο τραγούδι να ξαναγεννιέται μέσα από μια άλλη ψυχή.
5. Ακούγοντας τραγούδια που έγραψες πριν χρόνια να αποκτούν νέα ζωή μέσα από άλλους καλλιτέχνες, τι συναισθήματα σου γεννιούνται σήμερα;
Είναι πολύ συγκινητικό. Γιατί ξαφνικά τα τραγούδια βρίσκουν νέους ανθρώπους, ανθρώπους που ίσως να μην τα είχαν ακούσει ποτέ τότε. Και τώρα τα συναντούν μέσα από φωνές που τους είναι πιο οικείες σήμερα. Αυτό ανοίγει μια άλλη πτυχή και του τραγουδιού, αλλά και της μνήμης, κάποιοι θυμούνται, κάποιοι ανακαλύπτουν, κάποιοι ξαναζούν.
Και για μένα είναι σαν να βλέπω κάτι να ξαναγεννιέται. Μου υπενθυμίζει ότι η αλήθεια είναι διαχρονική. Όταν βάζεις την αλήθεια σου όσο δύσκολο κι αν είναι τελικά σου επιστρέφεται πίσω σαν ένα δώρο. Από εκείνους που αγγίχτηκαν, που αναγνώρισαν κάτι δικό τους μέσα σε αυτήν.
6. Τα τραγούδια σου μετρούν εκατομμύρια streams και μεγάλη απήχηση. Τι σημαίνει τελικά “επιτυχία” για εσένα; Έχει αλλάξει αυτή η έννοια μέσα στα χρόνια;
Δεν γίνεται να πω ότι οι αριθμοί δεν παίζουν ρόλο, είναι και η δουλειά μου, είναι αυτό από το οποίο ζω. Αλλά για μένα η επιτυχία δεν τελειώνει στους αριθμούς. Η επιτυχία είναι να περνάει ο χρόνος και το τραγούδι να είναι ακόμα εκεί.
Ειδικά σήμερα, που θριαμβεύει το εφήμερο, το να κάνεις κάτι που «έκανε θόρυβο» για λίγους μήνες δεν λέει πολλά. Το πραγματικό στοίχημα είναι η διάρκεια. Αν μπορείς να υπάρχεις μέσα στον χρόνο, αν μπορείς να αγγίζεις ακόμα, να σε θυμούνται όχι από συνήθεια αλλά από ανάγκη. Αυτό, για μένα, είναι επιτυχία. Και ναι, όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο περισσότερο καταλαβαίνω ότι η διάρκεια αποφασίζει τα πράγματα.
7. Υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης με τον οποίο ονειρεύεσαι να συνεργαστείτε μαζί στο μέλλον;
Η αλήθεια είναι ότι νιώθω ευλογημένη, γιατί έχω συνεργαστεί με πολλούς ανθρώπους που θαύμαζα κατά καιρούς. Παρ’ όλα αυτά, μέσα μου υπάρχουν φωνές που με αγγίζουν βαθύτερα, όχι μόνο αισθητικά αλλά ανθρώπινα.
Και έχω πάρει πια απόφαση από εδώ και στο εξής, όταν μου βγαίνει κάτι πολύ δυνατό από μέσα μου, πρώτα να το ακούνε οι άνθρωποι που πραγματικά με συγκινούν. Να πηγαίνει εκεί όπου νιώθω ότι θα συναντηθεί αληθινά.
8. Τι σε εμπνέει όταν γράφεις; Εικόνες, συναισθήματα, ιστορίες ζωής ή μελωδίες; Γράφεις βιωματικά;
Γράφω πάντα βιωματικά. Η έμπνευση για μένα δεν ξεκινάει από τη σκέψη, ξεκινάει από μια κίνηση μέσα μου. Κάτι με συγκινεί και νιώθω ότι «κινείται» η ψυχή μου. Είναι σαν να κάθομαι μέσα στη σιωπή και να ακούω την καρδιά μου. Και μετά, απλώς αφήνω το χέρι να πάει όπου με πάει.
Φυσικά με τροφοδοτούν εικόνες της καθημερινότητας, συζητήσεις, σκέψεις… Όλα αφήνουν ίχνη πάνω μας. Αλλά αυτό που με ενεργοποιεί τελικά είναι το συναίσθημα, εκείνο το καθαρό, άμεσο σήμα που λέει «αυτό με ξεπερνά και πρέπει να ειπωθεί».
(Εξαίρεση είναι μόνο όταν υπάρχει μια συγκεκριμένη “παραγγελία”, τότε μπαίνει πιο πολύ και η σκέψη. Αλλά και πάλι, αν δεν μιλήσει η ψυχή, δεν γράφω.)
9. Αν έπρεπε να κρατήσεις ένα τραγούδι από τη συλλογή «Παιδί Δικό Σου» ως προσωπικό σου αποτύπωμα αυτών των 20 χρόνων, ποιο θα ήταν και γιατί;
Αυτή είναι ίσως η πιο δύσκολη ερώτηση, γιατί πραγματικά δεν μπορώ εύκολα να κρατήσω μόνο ένα. Κάθε τραγούδι είναι ένα κομμάτι χρόνου, ένα κομμάτι ζωής.
Αλλά… αν ήταν «με το πιστόλι στον κρόταφο» και έπρεπε οπωσδήποτε να διαλέξω, θα διάλεγα εκείνο από το οποίο γεννήθηκε και ο τίτλος του άλμπουμ. «Ο Βυθός σου». Γιατί μέσα του υπάρχουν όλα και γιατί η θάλασσα ήταν, είναι και θα είναι μεγάλη μου αγάπη…
Η συλλογή «Παιδί Δικό Σου» παρουσιάζει αγαπημένα τραγούδια με νέες φωνές και φρέσκες ερμηνείες. Τραγούδια που έχουν ήδη αφήσει ισχυρό αποτύπωμα στο ραδιόφωνο, το streaming και το YouTube, αποδεικνύοντας πως όταν ένα τραγούδι αγαπιέται, δεν ανήκει πια μόνο στον δημιουργό του, αλλά γίνεται κομμάτι όλων μας.
Στο β’ μέρος της εμβληματικής συλλογής ερμηνεύουν: Δήμος Αναστασιάδης, Κωνσταντίνος Αργυρός, Νατάσα Θεοδωρίδου, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Γιώργος Σαμπάνης, Μιχάλης Χατζηγιάννης
En
