Άννα Σωτρίνη στα Παραπολιτικά: "Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν, απλώς έχουν φίλτρα στο Instagram" - H σκηνοθέτις μιλά για το "Ταξίδι γύρω από τη χύτρα μου" (Εικόνες)
"Το γέλιο είναι χειρουργείο, η κωμωδία θέλει ακρίβεια"
Η Άννα Σωτρίνη μιλά για τη σκηνοθεσία της κωμωδίας «Ταξίδι γύρω από τη χύτρα μου», τη δύναμη της φάρσας του Ευγενίου Λαμπίς και την πραγματικότητα του ελληνικού θεάτρου - «Το θέατρο δεν είναι επίδειξη, είναι συνάντηση».
Η συνέντευξη της Άννας Σωτρίνη στο parapolitika.gr και τον Γιάννη Ξυνόπουλο πραγματοποιήθηκε με αφορμή την παρουσίαση μιας από τις πιο απολαυστικές κωμωδίες του ευρωπαϊκού θεάτρου. Το διαχρονικό έργο του Ευγενίου Λαμπίς, «Ταξίδι γύρω από τη χύτρα μου», παρουσιάζεται στο Θέατρο Αλκμήνη από τις 26 Ιανουαρίου 2026, σε μια παράσταση που συνδυάζει φαντασία, ρυθμό και λεπτό χιούμορ. Γραμμένο το 1859, το έργο παραμένει εντυπωσιακά επίκαιρο, φωτίζοντας με σαρκασμό αλλά και τρυφερότητα τις ανθρώπινες σχέσεις, τις επιθυμίες που συχνά μένουν ανείπωτες και τις παρεξηγήσεις που γεννιούνται εκεί όπου όλα μοιάζουν ήσυχα. Η σκηνοθέτις μιλά για τη διαχρονικότητα της φάρσας, τη δυσκολία της κωμωδίας αλλά και για τη σχέση της με το θέατρο.
Η πορεία της Άννας Σωτρίνη στο θέατρο και τη λογοτεχνία
Η Άννα Σωτρίνη είναι σκηνοθέτις,συγγραφέας και ποιήτρια με πολυετή παρουσία στον χώρο του θεάτρου και της λογοτεχνίας. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Βεάκη και δραστηριοποιείται εδώ και χρόνια στη σκηνοθεσία, τη δραματουργική επεξεργασία και τη διδασκαλία υποκριτικής και αυτοσχεδιασμού. Παράλληλα καλλιεργεί τη λογοτεχνική γραφή, με ποιητικές συλλογές και έργα πεζογραφίας, ενώ πρόσφατα κυκλοφόρησε η ποιητική της συλλογή «Tableau Vivant» από τις εκδόσεις Κέδρος. Στο έργο της συναντώνται η σκηνική εμπειρία και η ποιητική ματιά, στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη συνολική δημιουργική της πορεία.
Η υπόθεση του έργου: «Ταξίδι γύρω από τη χύτρα μου»
Στην κουζίνα του οδοντιάτρου Αλζεαντόρ ντυ Λουαρέ, η καθημερινότητα κρύβει περισσότερα απ’ όσα φαίνονται. Με τη σύζυγό του εκτός σπιτιού και τη μαγείρισσα Ευτυχία διαρκώς παρούσα, οι ισορροπίες δοκιμάζονται και τα όρια ανάμεσα στο καθήκον και την επιθυμία αρχίζουν να θολώνουν. Μέσα σε ένα περιβάλλον γεμάτο υπαινιγμούς, βλέμματα και απρόβλεπτες καταστάσεις, η κουζίνα μετατρέπεται σε σκηνή παρεξηγήσεων, ρομαντικών ανατροπών και κωμικών συγκρούσεων, αποκαλύπτοντας πως τίποτα δεν μένει κρυφό όταν οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με τον εαυτό τους.
Η Άννα Σωτρίνη για τη γοητεία του έργου του Λαμπίς
Μιλώντας για την απόφασή της να σκηνοθετήσει το έργο «Ταξίδι γύρω από τη χύτρα μου», η σκηνοθέτις εξηγεί τι ήταν αυτό που την έκανε να πει το «ναι» σε αυτή την παράσταση. «Με τράβηξε η… «αθωότητα» της υπερβολής του. Ο Λαμπίς γράφει μια φάρσα που μοιάζει ανάλαφρη, αλλά μέσα της κρύβει όλη την ανθρώπινη αγωνία για έλεγχο, επιβεβαίωση, επιβίωση. Και, να πω την αλήθεια, με γοήτευσε η ιδέα ότι μια «χύτρα» μπορεί να γίνει αφορμή για να ξεγυμνωθούν χαρακτήρες, σχέσεις και ψευδαισθήσεις. Αυτό είναι Θέατρο».
Πώς μια φάρσα του 19ου αιώνα μιλά στο σημερινό κοινό
Η Άννα Σωτρίνη εξηγεί γιατί ένα έργο γραμμένο πριν από περισσότερο από ενάμιση αιώνα εξακολουθεί να αγγίζει τους θεατές σήμερα. «Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν τόσο όσο νομίζουμε. Απλώς σήμερα έχουμε καλύτερα φίλτρα στο Instagram. Οι εμμονές, οι μικρότητες, οι φόβοι, οι παρεξηγήσεις, όλα αυτά είναι διαχρονικά. Ο Λαμπίς απλώς τα φωτίζει με τρόπο που μας επιτρέπει να γελάσουμε… και λίγο να αναγνωρίσουμε τον εαυτό μας.»
Η Άννα Σωτρίνη για τη δυσκολία της κωμωδίας
Η σκηνοθέτις τονίζει ότι το γέλιο απαιτεί ακρίβεια και λεπτό χειρισμό, ίσως περισσότερο από το δράμα. «Το γέλιο είναι χειρουργείο. Το δράμα το κουβαλάμε όλοι. Η κωμωδία, όμως, θέλει ακρίβεια, ρυθμό, αναπνοή, και μια αίσθηση μέτρου που δεν συγχωρεί τίποτα. Το παραμικρό λάθος και το γέλιο χάνεται. Οπότε ναι , η κωμωδία είναι πιο δύσκολη. Αλλά όταν πετυχαίνει, είναι λυτρωτική».
Η εικόνα της εποχής και οι ανθρώπινες αδυναμίες
Αναφερόμενη στη σάτιρα του Λαμπίς και στις ανθρώπινες αδυναμίες, η σκηνοθέτις επισημαίνει ότι η εποχή μπορεί να αλλάζει, όμως η ανθρώπινη φύση παραμένει ίδια. «Έχουμε γίνει καλύτεροι στο… αμπαλάζ. Η ειλικρίνεια δεν είναι της μόδας. Η εικόνα είναι. Αλλά οι αδυναμίες μας είναι ίδιες . Απλώς τώρα έχουν φίλτρα, hashtags και ωραίο φωτισμό. Ο Λαμπίς σήμερα θα είχε υλικό για άλλους δέκα τόμους έργα, λες και δεν μας έφταναν οι δέκα που ήδη έχει». Όταν της ζητήθηκε να περιγράψει την παράσταση με τρεις λέξεις, η απάντηση της σκηνοθέτιδας ήταν χαρακτηριστική. «Ρυθμός υπερβολή, και αποκάλυψη».
Η Άννα Σωτρίνη για τη σχέση της με το θέατρο
Η ίδια μιλά για όσα την κρατούν καλλιτεχνικά ενεργή, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο χώρος. «Η ανάγκη να συναντηθώ με τον άλλον. Η στιγμή που η σκηνή «αναπνέει». Η αίσθηση ότι κάτι που ήταν άυλο, γίνεται κοινό σχεδόν για όλους. Αυτό δεν πληρώνεται, αλλά σε κρατά ζωντανό με τρόπους που δεν μετριούνται. Η σκηνοθεσία με κρατά ζωντανή. Κάποτε είχα πει ότι θα μπορούσα να σκηνοθετήσω ακόμα και τον τηλεφωνικό κατάλογο. Ναι θα μπορούσα, ακόμα μπορώ. Το θέατρο με προκαλεί να υπερβώ την ασημαντότητα του εαυτού μου, διότι είναι δημιουργία στην πιο καθαρή της μορφή και έχω ανάγκη από την επικοινωνία αυτή. Όπως λέει ο Χάμπερμας «Η κατανόηση αποτελεί τον σκοπό της ανθρώπινης ομιλίας.» Και το θέατρο είναι η φωνή που αποζητά τη συμμετοχή και την κατανόηση όλων μας».
Η Άννα Σωτρίνη για το ελληνικό θέατρο σήμερα
Απαντώντας στο ερώτημα για την κατάσταση του ελληνικού θεάτρου, η σκηνοθέτις σημειώνει ότι η δημιουργία και η επιβίωση συνυπάρχουν. «Και τα δύο. Επιβιώνουμε δημιουργώντας. Και δημιουργούμε επειδή πρέπει και να επιβιώσουμε. Το ελληνικό θέατρο έχει αντοχές που δεν θα έπρεπε να έχει, αλλά τις έχει. Και αυτό λέει πολλά».
Οι παγίδες για έναν σκηνοθέτη σήμερα
Μιλώντας για τις δυσκολίες της σκηνοθεσίας στη σύγχρονη εποχή, η ίδια επισημαίνει ποια θεωρεί τη μεγαλύτερη παγίδα. «Να νομίσει ότι πρέπει να εντυπωσιάσει, για τον εντυπωσιασμό και μόνο. Το θέατρο δεν είναι επίδειξη. Είναι συνάντηση. Όταν κυνηγάς το «εντυπωσιακό», χάνεις το ουσιαστικό».
Η συμβουλή της Άννας Σωτρίνη σε έναν νέο άνθρωπο
Η σκηνοθέτις απαντά με ειλικρίνεια στο τι θα έλεγε σε έναν νέο άνθρωπο που θέλει να ασχοληθεί με το θέατρο. «Θα του έλεγα: «Αν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο και να είσαι ευτυχισμένος, κάν’ το. Αν όχι… τότε έλα. Αλλά έλα με όλη σου την ψυχή.» Το θέατρο είναι απόλυτα απαιτητικό. Δεν θέλει μισές αποφάσεις».
Ένα έργο που περιμένει τη σωστή στιγμή
Τέλος, η Άννα Σωτρίνη αποκαλύπτει ότι υπάρχει ένα έργο που θα ήθελε να σκηνοθετήσει στο μέλλον, αλλά προτιμά να κρατήσει την επιλογή της μυστική. «Το φυλάω σαν μυστικό. Όχι από μυστικοπάθεια, αλλά από σεβασμό. Κάποια έργα σε βρίσκουν όταν είσαι έτοιμος. Και περιμένω εκείνη τη στιγμή».
Η ποίηση ως «μυστική ζωή»
Η ίδια μιλά επίσης για την ποιητική της ιδιότητα και για τη συλλογή «Tableau Vivant». «Η ποίηση είναι η μυστική και μοναχική μου ζωή, που συχνά εκτίθεται σε δημόσια θέα, αναζητώντας συνταξιδιώτες.»
Ταυτότητα παράστασης
Μετάφραση και δραματουργική επεξεργασία: Ανδρομάχη Μοτζολή
Επιμέλεια: Θεοδόσης Πελεγρίνης
Σκηνοθεσία και φωτισμοί: Άννα Σωτρίνη
Σκηνικά και κοστούμια: Ανδρομάχη Μοντζολή
Μουσική: Αντώνης Μιχαηλίδης
Κινησιολογία και χορογραφίες: Αναστασία Γεωργαλά
Φωτογραφίες και έντυπα: Ευάγγελος Κάλλοου
Ειδικές κατασκευές: Αλέξανδρος Λόγγος
Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Μπιμπή
Βοηθός παραγωγής: Γλυκερία Τσεντεμέ
Παραγωγή: Act for Art
Θέατρο Αλκμήνη: Αλκμήνης 8-12, Αθήνα 118 54
τηλ. 2103428650
Από 26 Ιανουαρίου 2026 Κάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 21:30
Αγορά εισιτηρίων: Ticketservices.gr
Διάρκεια
75' χωρίς διάλειμμα
Τιμή εισιτηρίου
15€ κανονικό
10€ ΑμεΑ/άνεργοι/πολύτεκνοι/φοιτητές/άνω των 65 ετών
5€ ατέλειες (μόνο από το θέατρο)
En
