"Έξοδος - Ο Δρόμος προς την Αθανασία: Μία μεγαλειώδης παράσταση για τα 200 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου (Εικόνες)

Όσα έγιναν στην συνέντευξη τύπου

Parapolitika Newsroom

Στη σκιά του Βράχου της Ακρόπολης, παρουσία του Σεβασμιότατου Μητροπολίτου κ.κ. Δαμασκηνού, πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 27 Απριλίου συνέντευξη Τύπου, με αφορμή τη μεγάλη εκδήλωση της Ιεράς Μητρόπολις Αιτωλίας και Ακαρνανίας που θα γίνει στις 14 Μαΐου στην Πόλη του Μεσολογγίου, όπου θα παρουσιαστεί το πρωτότυπο ορατόριο του συνθέτη Ανδρέα Κατσιγιάννη με τίτλο «Έξοδος – Ο Δρόμος προς την Αθανασία», σε κείμενα, αφήγηση και σκηνοθεσία Μιμής Ντενίση, με αφορμή τη συμπλήρωση 200 ετών από την ιστορική Έξοδο.Πρόκειται για ένα έργο που δεν επιχειρεί απλώς να αφηγηθεί την ιστορία, αλλά να διερευνήσει το βαθύτερο ερώτημα: πώς ένας λαός φτάνει στο σημείο να επιλέξει την ελευθερία αντί της ζωής. Μέσα από τη σύνθεση μουσικής και λόγου, η παράσταση προσεγγίζει την Έξοδο ως μια πράξη συνείδησης, ταυτότητας και ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Τα κείμενα και τη σκηνοθεσία υπογράφει η κορυφαία πρωταγωνίστρια Μιμή Ντενίση, η οποία προσεγγίζει το ιστορικό αυτό γεγονός ως μια βιωματική εμπειρία, μετατρέποντας τη μνήμη σε ζωντανό καλλιτεχνικό λόγο. Στη σκηνή τα κείμενα αφηγούνται η ίδια και ο Γιάννης Τσιμιτσέλης.

Τα τραγούδια ερμηνεύουν η Άλκηστις Πρωτοψάλτη και ο Μάριος Φραγκούλης, ενώ συμμετέχει και ο Γιάννης Διονυσίου. Συμβάλλουν επίσης η Χορωδία Ενηλίκων του Πνευματικού Κέντρου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, μέλη των χορωδιών και της θεατρικής ομάδας του Ιδρύματος Πολιτισμού της Ιεράς Μητροπόλεως «Άγιος Ευγένιος ο Αιτωλός», καθώς και ο Ιστορικός Σύλλογος της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η συμμετοχή κατοίκων της πόλης, οι οποίοι, φορώντας αυθεντικές στολές εποχής, συμβάλλουν στη γεφύρωση του παρελθόντος με το παρόν, ενισχύοντας τον βιωματικό χαρακτήρα της παράστασης.

Η ποιητική σύλληψη και οι στίχοι ανήκουν στη Λίνα Δημοπούλου.

«Μεσολόγγι δεύτερο δεν υπάρχει. Είναι μία μοναδική περίπτωση στην ελληνική ιστορία. Η ιστορία της Εξόδου του Μεσολογγίου έχει μία ιδιαιτερότητα. Δεν ανάγκασε κανείς τους Μεσολογγίτες να μείνουν. Μπορούσαν δια ξηράς να φύγουν. Ήθελαν και έμειναν. Έμειναν γνωρίζοντας ότι θα πεθάνουν. Το Μεσολόγγι δεν νικήθηκε από τους Τούρκους. Νικήθηκε από την ασιτία! Και επειδή πιστεύω ότι οι ψυχές δεν φεύγουν, είμαι σίγουρη ότι αυτοί οι ήρωες την ημέρα της παράστασης θα μας βλέπουν από ψηλά και θα χαίρονται που τους θυμόμαστε».

Όπως σημειώνει ο συνθέτης Ανδρέας Κατσιγιάννης, «το Μεσολόγγι αποτελεί διαχρονικό σύμβολο αξιών όπως η ελευθερία, η δημοκρατία, η συλλογικότητα και ο αγώνας για τη ζωή, ενώ η Έξοδος παραμένει μια πράξη που ενέπνευσε όχι μόνο την ελληνική ιστορία, αλλά και τη διεθνή καλλιτεχνική δημιουργία. Η παράσταση συνιστά μια ελεγεία όχι για τον θάνατο, αλλά για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, για τη στιγμή εκείνη όπου η ιστορία γράφεται με επιλογές και η μνήμη μετατρέπεται σε ζωντανή εμπειρία».

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στον εξωτερικό χώρο του «Κήπου των Ηρώων» στο Μεσολόγγι, την Τετάρτη 14 Μαΐου, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Η παραγωγή τελεί υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, με την ευλογία του Σεβασμιότατου Μητροπολίτου κ.κ. Δαμασκηνού.

Όπως τονίστηκε από τον label manager της Deep – τμήματος της δισκογραφικής εταιρείας Spice – μουσικό σύμβουλο του Ομίλου Διονύση Παναγιωτάκη, Ηλία Μπενέτο, θα διατεθούν 1000 CD προς τη Μητρόπολη, ενώ το έργο πρόκειται να κυκλοφορήσει και σε περιορισμένο αριθμό βινυλίων και σε CD για το κοινό.

Αλκιστις Πρωτοψάλτη – Μεσολόγγι

Με βαθιά συγκίνηση συμμετέχω σε αυτόν τον εορτασμό των 200 χρόνων από την ηρωική Έξοδο του Μεσολογγίου.

Η εκδήλωση αυτή δεν αποτελεί απλώς μια καλλιτεχνική συνάντηση, αλλά μια ζωντανή τελετουργία μνήμης και τιμής. Η Έξοδος του Μεσολογγίου ήταν ένα από τα πιο καθοριστικά γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης, το οποίο ενίσχυσε το φιλελληνικό πνεύμα και ενέπνευσε παγκοσμίως πολλούς καλλιτέχνες. Πρόκειται για ένα κορυφαίο σύμβολο θυσίας που συγκλόνισε την Ευρώπη, ένα σύμβολο ελευθερίας και αδάμαστου πνεύματος των Ελλήνων και των Ελληνίδων που διαπερνά τους αιώνες, καθώς και ένα διαχρονικό σύμβολο αντίστασης και αξιοπρέπειας απέναντι σε ακραίες συνθήκες. Ήταν όλοι τους ήρωες.Το μουσικό έργο που θα παρουσιαστεί με τίτλο «Έξοδος – Ο Δρόμος προς την Αθανασία» είναι ένα εμπνευσμένο, σύγχρονο και βαθιά συγκινητικό ορατόριο του συνθέτη Ανδρέα Κατσιγιάννη, που δένει άψογα με τον έξοχο ποιητικό λόγο της Λίνας Δημοπούλου. Η ιστορία εμπνέει τη νέα γενιά και ανασαίνει ξανά, μεταμορφώνεται σε ήχο και λέξεις, περιγράφει και αντηχεί ως διαρκές κάλεσμα προς τη συνείδηση και την ψυχή. Ένα ευχαριστώ από καρδιάς στον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνό, σε όλους τους συντελεστές, και ιδιαίτερα στους κατοίκους του Μεσολογγίου που δίνουν δυναμικά το παρών στα δρώμενα της εκδήλωσης.

Μάριος Φραγκούλης – Μεσολόγγι

200 χρόνια μετά – δύο αιώνες από την Έξοδο του Μεσολογγίου. Η μνήμη δεν σιωπά, πάλλεται, αναπνέει και μεταμορφώνεται σε ήχο και λόγο.Στο έργο αυτό, η μουσική του Ανδρέα Κατσιγιάννη ανοίγει έναν βαθύ, σχεδόν μυσταγωγικό διάλογο ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση. Έναν ηχητικό κόσμο όπου ο χρόνος καταλύεται και οι μελωδίες γίνονται φορείς μνήμης, φλόγες που επιμένουν να καίνε μέσα στο πέρασμα των αιώνων.Πάνω στην ευαίσθητη αλλά και στιβαρή ποίηση της Λίνας Δημοπούλου ξεδιπλώνεται μια αφήγηση που φωτίζει τη γυναίκα όχι μόνο ως μορφή, αλλά ως ουσία – μάνα, σύμβολο αντοχής, σιωπηλή αλλά και δύναμη της ιστορίας.Και μέσα σε αυτό το τοπίο, οι μορφές των Φιλελλήνων και η ποιητική σκιά του Μπάιρον, όπως αναδύονται στο ποίημα της Μιμής Ντενίση, διαπερνούν το έργο σαν πνοή ελευθερίας, σαν μια υπόσχεση ότι η θυσία δεν χάνεται, δεν λησμονείται, μετατρέπεται σε φως.Νιώθω πως δεν τραγουδώ απλώς. Αφηγούμαι, θυμάμαι, συμμετέχω. Ενώνω τη φωνή μου με εκείνες που δεν σώπασαν ποτέ – με τις φωνές που έγιναν ψίθυρος, κραυγή, προσευχή. Είναι ένα ταξίδι ψυχής, όπου η ιστορία γίνεται τραγούδι και το τραγούδι – αιώνια μνήμη.

Σεβασμιότατος Μητροπολίτης κ.κ. Δαμασκηνός

Με αισθήματα βαθείας συγκινήσεως και υψηλής ευθύνης ευρισκόμεθα σήμερα ενώπιόν σας, σε αυτή τη συνάντηση λόγου και μνήμης, προκειμένου να παρουσιάσουμε ένα έργο το οποίο δεν εξαντλείται στα όρια μίας καλλιτεχνικής εκδηλώσεως, αλλά συνιστά μία ουσιαστική πνευματική κατάθεση, ένα ζωντανό προσκύνημα προς την ιστορία, ένα ελάχιστο αλλά ειλικρινές αντίδωρο ευγνωμοσύνης προς εκείνους οι οποίοι, δια της θυσίας τους, εχάραξαν ανεξίτηλα την πορεία του Γένους.Η συμπλήρωση διακοσίων ετών από την Έξοδο του Μεσολογγίου δεν αποτελεί απλώς έναν επετειακό σταθμό, αλλά μία κορυφαία στιγμή αυτογνωσίας και περισυλλογής. Πρόκειται για ένα γεγονός το οποίο υπερβαίνει τα στενά όρια της ιστορικής καταγραφής και αναδεικνύεται σε παγκόσμιο σύμβολο ελευθερίας, αυταπάρνησης και πνευματικής ανδρείας.Διότι στο Μεσολόγγι δεν εδοκιμάσθη μόνον η αντοχή των ανθρώπων, αλλά απεκαλύφθη το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής, όταν αυτή φωτίζεται από την πίστη και προσανατολίζεται προς το ύψος της θυσίας.

Μέσα σε αυτό το βαρύ αλλά ευλογημένο ιστορικό πλαίσιο, η Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, ως φορέας πνευματικής διακονίας αλλά και ως ζωντανός θεματοφύλακας της τοπικής παραδόσεως, αισθάνθηκε την ανάγκη να μην περιορισθεί σε μία τυπική συμμετοχή στις επετειακές εκδηλώσεις, αλλά να προχωρήσει σε μία δημιουργική πρωτοβουλία, καταθέτοντας ένα έργο πρωτότυπο, ουσιαστικό και διαχρονικό.Το ορατόριο «Έξοδος – Ο δρόμος για την Αθανασία» , σε σύνθεση του Ανδρέα Κατσιγιάννη και ποιητική σύλληψη και στίχους της Λίνας Δημοπούλου, αποτελεί καρπό αυτής της εσωτερικής ανάγκης. Δεν είναι απλώς μία καλλιτεχνική σύνθεση· είναι μία προσπάθεια μεταγραφής της ιστορίας σε βίωμα, της μνήμης σε εμπειρία, της θυσίας σε πνευματικό μήνυμα. Είναι μία μυσταγωγία, μέσα από την οποία ο άνθρωπος καλείται να συμμετάσχει, όχι ως απλός θεατής, αλλά ως κοινωνός ενός γεγονότος που συνεχίζει να μιλά στις καρδιές των ανθρώπων, ανεξαρτήτως εποχής.Η Εκκλησία, η οποία πάντοτε πορεύεται εντός της ιστορίας χωρίς να εγκλωβίζεται σε αυτήν, αναγνωρίζει σε τέτοια γεγονότα μία βαθύτερη διάσταση· βλέπει σε αυτά την αντανάκλαση του σταυρικού ήθους, την επιβεβαίωση ότι η θυσία, όταν εμπνέεται από την αγάπη και την πίστη, δεν οδηγεί στην απώλεια, αλλά στην υπέρβαση, δεν καταλήγει στο τέλος, αλλά ανοίγει τον δρόμο προς την αθανασία.Ακριβώς αυτήν τη διάσταση επιχειρεί να αναδείξει το παρόν έργο.

Μέσα από τη σύζευξη λόγου και μουσικής, όπου αυτό επιτυγχάνεται με την σκηνοθεσία της κας. Μιμής Ντενίση και μέσα από την αρμονική συνεργασία δημιουργών και των κορυφαίων ερμηνευτών, Άλκηστις Πρωτοψάλτη και Μάριου Φραγκούλη και με την συμμετοχή του Γιάννη Διονυσίου στην ερμηνεία και την αφήγηση του Γιάννη Τσιμιτσέλη, επιχειρείται μία προσέγγιση του γεγονότος όχι μόνον ως ιστορικής αναφοράς, αλλά ως ζώσας εμπειρίας. Ο θεατής δεν καλείται απλώς να πληροφορηθεί, αλλά να συγκινηθεί, να προβληματισθεί, να αφυπνισθεί.Ιδιαιτέρως θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η παρούσα πρωτοβουλία της Ιεράς Μητροπόλεως αποτελεί μία συνειδητή πράξη προσφοράς προς την κοινωνία. Σε μία εποχή κατά την οποία ο άνθρωπος συχνά απομακρύνεται από τις ρίζες του και η ιστορική μνήμη κινδυνεύει να υποχωρήσει μπροστά στην επιφανειακότητα, η Εκκλησία οφείλει να υπενθυμίζει, να φωτίζει και να εμπνέει.Το έργο αυτό φιλοδοξεί να αποτελέσει παρακαταθήκη. Όχι απλώς ως μία επιτυχημένη εκδήλωση, αλλά ως ένα σημείο αναφοράς, ως μία πνευματική και πολιτιστική κληρονομιά που θα συνοδεύει τις επόμενες γενεές.

Ένα έργο που θα μπορεί να επανέρχεται, να παρουσιάζεται, να μεταδίδει το μήνυμα της θυσίας και της ελευθερίας, κρατώντας ζωντανή τη μνήμη και ενισχύοντας την ταυτότητα του τόπου μας.Δεν θα μπορούσαμε, βεβαίως, να φθάσουμε σε αυτό το αποτέλεσμα χωρίς τη συμβολή πολλών και εκλεκτών συνεργατών. Εκφράζουμε τις θερμές μας ευχαριστίες προς τους δημιουργούς του έργου, στον συνθέτη Ανδρέα Κατσιγιάννη και την στιχουργό Λίνα Δημοπούλου, οι οποίοι με έμπνευση και ευθύνη μετέπλασαν την ιστορία σε τέχνη· προς τους ερμηνευτές, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Μάριο Φραγκούλη και Γιάννη Διονυσίου που με αφοσίωση και ευαισθησία ανέλαβαν να μεταδώσουν το μήνυμα· προς την κα. Μιμή Ντενίση η οποία σκηνοθετεί την παράσταση υπογράφει τα κείμενα και αφηγείται, εντάσσοντας στο έργο τους πραγματικούς απογόνους των Ηρώων της Ιεράς Πόλης του Μεσολογγίου, τους σημερινούς κατοίκους, με την συμμετοχή του Ιστρικού Συλλόγου της Ι.Π. Μεσολογγίου.Προς τις χορωδίες του Δήμου της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου και του Ιδρύματος Πολιτισμού της Τοπικής μας Εκκλησίας ΄΄ ΑΓΙΟΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ΄΄ και φυσικά στους χοράρχες κ. Σπύρο Χολέβα και κ. Χρήστο Ζήση .Ιδιαίτερη δε, μνεία και θερμή ευγνωμοσύνη οφείλουμε να εκφράσουμε προς όλους εκείνους οι οποίοι, με γενναιοδωρία και αίσθημα ευθύνης, στήριξαν το μεγάλο αυτό εγχείρημα.

Οι ευγενείς χορηγοί του έργου, με την πολύτιμη συμβολή τους, δεν προσέφεραν απλώς υλική και οικονομική ενίσχυση, αλλά κατέστησαν συμμέτοχοι σε μία προσπάθεια πνευματικής και πολιτιστικής αναφοράς, αναγνωρίζοντας τη σημασία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης και της καλλιτεχνικής δημιουργίας ως φορέων αξιών και ταυτότητας.Ιδιαιτέρως θα θέλαμε να εκφράσουμε τις ειλικρινείς μας ευχαριστίες προς τον κ. Παναγιωτάκη, ο οποίος με μεράκι, επιμονή και υψηλό αίσθημα ποιότητας ανέλαβε την παραγωγή του ψηφιακού δίσκου του έργου. Η συμβολή του δεν περιορίζεται στην τεχνική αρτιότητα, αλλά επεκτείνεται στη φροντίδα ώστε το έργο αυτό να αποκτήσει διάρκεια στον χρόνο, να ταξιδεύσει πέρα από τα όρια της παρούσας εκδήλωσης και να καταστεί προσιτό σε ευρύτερο κοινό, λειτουργώντας ως πολύτιμο μέσο διάδοσης του μηνύματός του. Σε όλους αυτούς απευθύνουμε την ευγνώμονα αναγνώρισή μας, διότι με τη στήριξή τους κατέστησαν δυνατή την πραγμάτωση ενός έργου που φιλοδοξεί να υπηρετήσει όχι μόνο την τέχνη, αλλά και τη μνήμη, την πίστη και τον πολιτισμό.

Η ιστορία δεν είναι ένα απολιθωμένο παρελθόν· είναι μία ζωντανή πραγματικότητα που μας συνοδεύει και μας καθορίζει. Η Έξοδος του Μεσολογγίου δεν ζητεί απλώς να την θυμόμαστε· μας καλεί να την κατανοήσουμε και να την ενσαρκώσουμε, ο καθένας στον δικό του χώρο και χρόνο.Ευχόμαστε και προσευχόμαστε ώστε το ορατόριο αυτό να αποτελέσει αφορμή όχι μόνον συγκινήσεως, αλλά και και θαυμασμού, αλλά και μιμήσεως. Να βοηθήσει τον σύγχρονο άνθρωπο να ανακαλύψει εκ νέου το νόημα της θυσίας, να κατανοήσει ότι η αληθινή ελευθερία δεν είναι δεδομένη, αλλά κατακτάται μέσα από τον αγώνα και διατηρείται μέσα από την πίστη.Κλείνοντας, θα θέλαμε να εκφράσουμε την ελπίδα ότι το έργο αυτό θα αγκαλιασθεί από το κοινό και θα βρει τη θέση που του αρμόζει στην πολιτιστική και πνευματική ζωή του τόπου μας. Τιμώντας το ένδοξο παρελθόν, αντλούμε έμπνευση για το ελπιδοφόρο μέλλον.Σας ευχαριστώ.

TAGS: