Ο Χρήστος Παπαδόπουλος, σε μια συνέντευξη στο parapolitika.gr και τον Γιάννη Ξυνόπουλο γεμάτη μνήμες, μουσική και προσωπικές αναφορές, μιλά για τις συνεργασίες του χειμώνα, για το σχήμα «Παρέες ξανασμίγουν», για τη νέα του μουσική δουλειά στη σειρά του Mega «Δυο Μαύρα Πουκάμισα», αλλά και για τα επόμενα σχέδιά του εκτός Ελλάδας. Ο γνωστός συνθέτης αναφέρεται στη μεγάλη του διαδρομή στην τηλεόραση, στις επιτυχίες που έγραψε για σειρές και ταινίες, στη συνεργασία του με την Αρμένισσα τραγουδίστρια Αρμινέ, αλλά και στον Βαγγέλη Δεληκούρα, τον άνθρωπο που, όπως λέει, τον ανακάλυψε στην Πάτρα και υπήρξε για εκείνον «πνευματικός πατέρας».

Διαβάστε: Δυο Μαύρα Πουκάμισα: Το νέο δυνατό χαρτί του MEGA - Φιλία μέχρι θανάτου… ή μέχρι τον έρωτα; (Βίντεο)


Ποιος είναι ο Χρήστος Παπαδόπουλος;

Ο Χρήστος Παπαδόπουλος είναι δεξιοτέχνης του μπουζουκιού, συνθέτης, στιχουργός και τραγουδιστής, που έγινε ευρύτερα γνωστός ως μέλος του συγκροτήματος «Τα Παιδιά από την Πάτρα», με το οποίο γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία από τη δεκαετία του ’80. Ξεκίνησε μουσικά στα Γρεβενά παίζοντας rock, ενώ το 1980, ως φοιτητής στο Πολυτεχνείο της Πάτρας, συνδέθηκε με την παρέα που εξελίχθηκε στα «Παιδιά από την Πάτρα». Οι πρώτοι τέσσερις δίσκοι του συγκροτήματος φέρονται να ξεπέρασαν τα 700.000 αντίτυπα μέσα σε τρία χρόνια, στοιχείο που δείχνει το αποτύπωμα που άφησαν στο λαϊκό τραγούδι. Στη συνέχεια ο Παπαδόπουλος άνοιξε τη διαδρομή του στη σύνθεση για τηλεόραση, κινηματογράφο και θέατρο, και έχει γράψει μουσική για πάρα πολλές τηλεοπτικές σειρές, ανάμεσά τους οι «Μαύρος Ωκεανός», «Κάτι Τρέχει με τον Δίπλα», «Πρόκληση», «Η Φωνή», «Αρχιπέλαγος», «Της Αγάπης Μαχαιριά», «Για την καρδιά ενός Αγγέλου» και «Εξαφάνιση». Από τις τηλεοπτικές του μουσικές ξεχώρισαν τραγούδια όπως ο «Χωρισμός» με τη Γιώτα Νέγκα, που ακούστηκε στους τίτλους της σειράς «Προδοσίες», το τραγούδι των τίτλων του «Αρχιπέλαγος» με τον Πασχάλη Τερζή και τη Μαρίνα Μανωλάκου, το «Είχα κάποτε μια αγάπη» με τον Κώστα Καραφώτη από το «Της Αγάπης Μαχαιριά», αλλά και ο «Άνεμος» με τον Γιώργο Νταλάρα από την «Εξαφάνιση». Στη δισκογραφική και συνθετική του πορεία έχει συνεργαστεί με σημαντικούς ερμηνευτές, όπως οι Πασχάλης Τερζής, Γλυκερία, Δημήτρης Μητροπάνος, Γιώργος Νταλάρας, Θέμης Αδαμαντίδης, Δημήτρης Μπάσης, Πέγκυ Ζήνα, Ελεωνόρα Ζουγανέλη και Σταμάτης Κραουνάκης, ενώ η μουσική του κινείται ανάμεσα στο λαϊκό τραγούδι, την παράδοση, τη Μεσόγειο και πιο σύγχρονες ethnic αναζητήσεις.

Η ιδέα της συζύγου του και το σχήμα "Παρέες ξανασμίγουν"

Ο Χρήστος Παπαδόπουλος ξεκίνησε μιλώντας για το σχήμα με το οποίο εμφανίστηκε τον χειμώνα, μαζί με τον Βαγγέλη Δεληκούρα, την Ευδοκία Ράπτη και άλλους φίλους και συνεργάτες. Όπως εξήγησε, η ιδέα ανήκε στη σύζυγό του, Εύα Γκανούρη, η οποία δραστηριοποιείται στην παραγωγή. «Ήταν μια ιδέα της γυναίκας μου, που κάνει παραγωγές, της Εύας Γκανούρη, η οποία είναι κόρη του Ταξιάρχη Γκανούρη, που είναι manager του Νικολόπουλου. Η γυναίκα μου είναι manager του Παπαδόπουλου. Όχι ακριβώς manager. Η γυναίκα μου είναι παραγωγός, κάνει και παραγωγές. Λοιπόν, ήταν μια ιδέα δικιά της. Την ονόμασε “Παρέες ξανασμίγουν”». Ο ίδιος σημείωσε ότι το σχήμα δεν δημιουργήθηκε τυχαία, καθώς συμμετέχουν άνθρωποι με δική τους διαδρομή στο τραγούδι. «Δεν σου κρύβω ότι διαλέξαμε να είμαστε δημιουργοί όλοι, που να έχουμε γράψει και κάποια ιστορία. Ο καθένας άλλη μικρή, άλλος μεγάλη. Και παίζουμε τα τραγούδια που γράψαμε».


Τα τραγούδια του ’80 και του ’90 και η αισιοδοξία μιας εποχής

Ο Χρήστος Παπαδόπουλος στάθηκε ιδιαίτερα στη δύναμη του ρεπερτορίου που μεσουράνησε στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, λέγοντας πως ο κόσμος εξακολουθεί να διψά για αυτά τα τραγούδια. «Πήγε πάρα πολύ καλά σε ένα μαγαζί στον Πειραιά που εμφανιζόμασταν, γιατί ο κόσμος διψάει να ακούσει αυτό το ρεπερτόριο που μεσουρανούσε στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές της δεκαετίας του ’90». Ο συνθέτης μίλησε για τραγούδια που έγραψαν ιστορία, όπως το «Δεν θέλω τη συμπόνια κανενός», το «Και πίνω μπίρες», το «Δεν χρωστάω», το «Σαν το πακέτο που δεν έχει πια τσιγάρα» και το «Πάλι χθες που μαλώσαμε», εξηγώντας πως εκείνη η εποχή είχε μια ιδιαίτερη κοινωνική φόρτιση. Για τη δεκαετία από το 1985 έως το 1995, ο Χρήστος Παπαδόπουλος έκανε και μια πολιτική αναφορά στο κλίμα της εποχής, συνδέοντας τα τραγούδια εκείνων των χρόνων με την κοινωνική αισιοδοξία που υπήρχε τότε. «Από το ’85 μέχρι το ’95, αν θες να το εξηγήσουμε και λίγο πολιτικά, μάλλον θα έλεγα την πολιτική πραγματικότητα της εποχής, εκείνη την εποχή ο Έλληνας είχε μια αισιοδοξία, ήταν βαθύ ΠΑΣΟΚ και έβλεπε ότι κάτι αλλάζει στην Ελλάδα. Τελικά η αλήθεια είναι ότι δεν άλλαξε τίποτα». Στη συνέχεια, σχολίασε και τον τρόπο με τον οποίο κρίνεται ένα τραγούδι στον χρόνο, πέρα από τα views και την εικόνα των social media. «Τα τραγούδια δεν τα δείχνουν μόνο τα νούμερα στο YouTube. Οι περισσότεροι από τους σημερινούς τραγουδιστές πληρώνουν για να αγοράσουν views ή για να φανούν ότι είναι πολύ δυνατοί στα social και σε όλα αυτά. Τα τραγούδια φαίνονται από το χαμόγελο του απλού Έλληνα όταν τα ακούει και από τη διάθεσή του να έχει ανάσα ψυχής και, γιατί όχι, να σηκωθεί να ρίξει και μια γυροβολιά».

Το ταξίδι στην Αρμενία και η συνεργασία με την Αρμινέ

Ο Χρήστος Παπαδόπουλος αποκάλυψε ότι ετοιμάζεται να ταξιδέψει στην Αρμενία για μια νέα μουσική συνεργασία με την Αρμένισσα τραγουδίστρια Αρμινέ. Όπως είπε, τον ενδιαφέρει διαρκώς ο πειραματισμός και η σύμπραξη με μουσικούς από διαφορετικές κουλτούρες. «Σαν μουσικός είμαι συνέχεια ανήσυχος και μου αρέσει ο πειραματισμός. Έτσι λοιπόν θα κάνω κάποια τραγούδια, ένα σε δικιά μου μουσική και ένα παραδοσιακό αρμένικο, το οποίο το κάνω μισό στα ελληνικά, μισό στα αρμένικα. Βρήκα μια πάρα πολύ καλή τραγουδίστρια Αρμένισσα, την Αρμινέ, και θα συμπράξουμε». Ο ίδιος εξήγησε ότι τέτοιες συνεργασίες κάνει συχνά, έχοντας ταξιδέψει στο παρελθόν σε χώρες όπως το Μαρόκο, το Μπαλί, η νότια Ισπανία και η Κούβα. «Κάθε χρόνο το κάνω αυτό. Παλιότερα πήγα στο Μαρόκο, πριν τέσσερα χρόνια στο Μπαλί, πριν πέντε χρόνια είχα πάει στη νότια Ισπανία, που έχει μεγάλη παράδοση στο φλαμένκο, στην Ανδαλουσία δηλαδή. Πέρσι είχα πάει στην Κούβα, όπου συνέπραξα με μια Κουβανέζα, πάρα πολύ καλή τραγουδίστρια και νέο κορίτσι».


Η νέα μουσική για τα "Μαύρα Πουκάμισα" στο Mega

Σημαντικό κεφάλαιο της συνέντευξης ήταν και η τηλεόραση, καθώς ο Χρήστος Παπαδόπουλος γράφει τη μουσική για τη νέα σειρά του Mega «Μαύρα Πουκάμισα». «Γράφω μουσική για το serial που θα γυριστεί στο κανάλι Mega του Βαγγέλη Μαρινάκη, που είναι κρητικός και μπράβο του. Δίνει βήμα στην Κρήτη και σε μία υπόθεση που έχει να κάνει με την Κρήτη. Συνήθως οι δραματικές υποθέσεις έχουν να κάνουν με τις βεντέτες. Είχα γράψει και το 2006 “Της αγάπης μαχαιριά” και τώρα θα γράψω τα δύο “Μαύρα Πουκάμισα”». Όπως ανέφερε, η ιστορία βασίζεται σε βιβλίο του Μένιου Σακελλαρόπουλου, ενώ τη σεναριακή διασκευή έχει αναλάβει η Εμμανουέλα Αλεξίου. «Βασίζεται η ιστορία σε ένα βιβλίο του Μένιου Σακελλαρόπουλου και σεναριακά το έχει διασκευάσει η Εμμανουέλα Αλεξίου».

Δυο Μαύρα Πουκάμισα: Τι θα δούμε στην οθόνη

Η σειρά βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μένιου Σακελλαρόπουλου, το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία, δημιουργώντας υψηλές προσδοκίες και για την τηλεοπτική του μεταφορά. Την παραγωγή έχει αναλάβει η εταιρεία «ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ», που φαίνεται να επενδύει δυναμικά σε ένα project με έντονο δραματουργικό βάθος. Στο επίκεντρο βρίσκονται ο Μανούσος και ο Σήφης, δύο άντρες που μεγάλωσαν σαν αδέλφια και έδωσαν όρκο ζωής να παραμείνουν ενωμένοι. Όλα όμως αλλάζουν όταν στη ζωή τους εμφανίζεται η Μαρκέλλα. Η παρουσία της δεν είναι απλώς καθοριστική, είναι εκρηκτική. Ο έρωτας γίνεται αφορμή για ρήξη και η σχέση των δύο αντρών δοκιμάζεται στα άκρα. Από εκεί και πέρα, τίποτα δεν είναι ίδιο.



Οι 27 σειρές, οι 7 ταινίες και οι μεγάλες επιτυχίες του Χρήστο Παπαδόπουλου

Ο Χρήστος Παπαδόπουλος έχει έντονη παρουσία στην τηλεοπτική μουσική, έχοντας γράψει, όπως είπε, για 27 σίριαλ και 7 ταινίες. Ο ίδιος εξήγησε πως η επιτυχία μιας σειράς μπορεί να καθορίσει και την πορεία ενός τραγουδιού. «Έχω κάνει 27 σήριαλ στην ελληνική τηλεόραση και επτά ταινίες. Θέλω να πω ότι, όταν το σήριαλ γίνει επιτυχία, έχεις τη δυνατότητα να κάνεις επιτυχία και στο τραγούδι. Εάν το serial δεν κάνει επιτυχία, το τραγούδι πάει άπατο». Ανάμεσα στις μεγάλες του επιτυχίες ξεχώρισε το «Αρχιπέλαγος» με τον Πασχάλη Τερζή, το «Της αγάπης μαχαιριά» με τον Κώστα Καραφώτη, το «Κόκκινο Ποτάμι» με την Ελεωνόρα Ζουγανέλη, αλλά και τα τραγούδια που ερμήνευσε ο Δημήτρης Μητροπάνος. «Ήμουν τυχερός που συνεργάστηκα με μεγάλες φωνές. Η πρώτη μου μεγάλη επιτυχία ήταν με τον Πασχάλη Τερζή, το “Αρχιπέλαγος”. Άλλη επιτυχία μου ήταν το “Της αγάπης μαχαιριά” με τον Καραφώτη. Άλλη επιτυχία ήταν το “Εγώ γιορτάζω πάντα όταν πονάω” και γενικά τα επτά τραγούδια που μου τραγούδησε ο Μητροπάνος στην “Καρδιά ενός αγγέλου”, όπου ακούστηκε πολύ και το “Όταν σε κοιτώ”, ακούστηκε από τα ραδιόφωνα και το “Περπάτησα στον δρόμο σου”, και το “Ταξίδι της ζωής”». Αναφέρθηκε ακόμη στον «Άνεμο» με τον Γιώργο Νταλάρα και στη «Βάρδια του χρόνου» με τη Γλυκερία, ενώ ιδιαίτερη θέση στη συζήτηση είχε και το «Φίλα με», που έχει ταυτιστεί με τον Σταμάτη Κραουνάκη. «Καλά έκανε και το παντρεύτηκε, Ο Κραουνάκης το τραγούδι, γιατί το είπε σπαρακτικά, το είπε καλά και ήταν μια στιγμή έκπληξη και στην καριέρα μου και, θέλω να πιστεύω, και στη δική του καριέρα». Όταν επισημάνθηκε, πολλοί θεωρούν ότι το «Φίλα με» είναι του Κραουνάκη, ενώ λίγοι γνωρίζουν ότι είναι σε μουσική του  Χρήστου Παπαδόπουλου και στίχους του Κώστα Μπαλαχούτη, που ερμηνευσαι εξαιρετικά ο Σταμάτης Κραουνάκης, ο συνθέτης απάντησε: «Ναι. Αυτή είναι η αλήθεια».


Ο Βαγγέλης Δεληκούρας ως πνευματικός πατέρας

Ιδιαίτερα προσωπική ήταν η αναφορά του στον Βαγγέλη Δεληκούρα, με τον οποίο συνδέθηκε από τα πρώτα του βήματα στην Πάτρα. «Ο Δεληκούρας, κατά κάποιο τρόπο, είναι ο άνθρωπος που με ανακάλυψε στην Πάτρα όταν ήμουν 17 χρονών και κάτι και κατέβηκα από τα Γρεβενά. Μαζί ξεκινήσαμε το ’80 να παίζουμε. Πήρα πολλά πράγματα από αυτόν. Θα μπορούσα να πω ότι είναι ο πνευματικός μου πατέρας». Ο Χρήστος Παπαδόπουλος μίλησε με τρυφερότητα για την επιστροφή του Δεληκούρα στη σκηνή, μετά από πολλά χρόνια αποχής. «Να φανταστείς είχε 32 χρόνια να τραγουδήσει σε κοινό και εδώ και τρία χρόνια τον έπεισα και βγήκαμε πάλι. Είναι σαν το παλιό καλό κρασί και σαν την παλιά εκείνη ωραία εποχή που κάναμε πράγματα μαζί».


Τα όνειρα για το μέλλον και όσα αγαπά έξω από τη μουσική

Κλείνοντας, ο Χρήστος Παπαδόπουλος μίλησε για τα όνειρά του, όχι με όρους καριέρας, αλλά με όρους ζωής. Δήλωσε καλλιτεχνικά πλήρης και έβαλε στο κέντρο τα παιδιά του, την υγεία, τον χρόνο και όσα αγαπά έξω από τη μουσική. «Αισθάνομαι καλλιτεχνικά αρκετά πλήρης. Τα όνειρά μου για το μέλλον είναι να βρουν τον δρόμο τους τα παιδιά μου και να μπορώ να έχω χρόνο, διάθεση και υγεία να κάνω όλα αυτά που αγαπώ. Και αυτά που αγαπώ δεν είναι μόνο η μουσική. Αγαπώ και τα ταξίδια. Αγαπώ τα μπάνια στη θάλασσα και αγαπώ πάρα πολύ τη βοτανολογία, τον κήπο μου στο Σαρακίνικο και τον κήπο μου στα Γρεβενά». Ο ίδιος περιέγραψε την επιθυμία του να συνεχίσει να ζει όπως αγαπά, ανάμεσα στη μουσική, τη φύση, την οικογένεια και τη θάλασσα. «Να μπορώ να έχω δυνάμεις να ξοδεύω τη ζωή μου έτσι όπως την ξοδεύω. Δηλαδή, χοντρικά, στους 12 μήνες να είμαι έναν μήνα στα Γρεβενά, να βλέπω και τη μάνα μου που είναι εν ζωή, και δύο μήνες στη θάλασσα, εκεί στο Σαρακίνικο, στην Αιδηψό, να κάνω τα μπάνια μου», είπε κλείνοντας την συνέντευξη.