EnΟ πιανίστας Θοδωρής Οικονόμου στο Παραπολιτικά: "Το BLUE είναι η ανάγκη να ξαλαφρώσεις, να επικοινωνήσεις, να συγκινηθείς" - Στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, το Σαββατο 20/06
"Η μουσική δημιουργεί σκηνικό χώρο"
Ο συνθέτης Θοδωρής Οικονόμου μιλά για τη συναυλία BLUE με την Idra Kayne στον Κήπο του Μεγάρου το Σάββατο 20 Ιουνίου 2026, μια μουσική συνάντηση χωρίς ταμπέλες
Γιαννης Ξυνοπουλος
Ο Θοδωρής Οικονόμου μίλησε στο parapolitika.gr και τον Γιάννη Ξυνόπουλο με αφορμή τη συναυλία με την Idra Kayne, Θοδωρής Οικονόμου "BLUE", που παρουσιάζεται το Σάββατο 20 Ιουνίου 2026, στις 21:00, στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Ο καταξιωμένος συνθέτης και πιανίστας περιγράφει τη συνεργασία του με την Idra Kayne, τη δύναμη της μελωδίας, τη μνήμη που επιστρέφει μέσα από τα τραγούδια, αλλά και την ανάγκη μιας συναυλίας που λειτουργεί ως εσωτερική κατάσταση, ως διάλειμμα, ως επικοινωνία και ως μουσική απελευθέρωση.
Το BLUE στον Κήπο του Μεγάρου με Idra Kayne και Θοδωρή Οικονόμου
Η εξαιρετική performer και ερμηνεύτρια Idra Kayne και ο Θοδωρής Οικονόμου παρουσιάζουν στον Κήπο του Μεγάρου μια μουσική παράσταση με τίτλο BLUE, σε μουσική επιμέλεια του Θοδωρή Οικονόμου. Η συναυλία, διάρκειας περίπου 105 λεπτών χωρίς διάλειμμα, φέρνει σε διάλογο τραγούδια, δημιουργούς και αισθητικές διαδρομές που εκτείνονται από τον Leonard Cohen, τη Marianne Faithfull, τον Johnny Cash, τον James Brown, τον Nick Cave, τους Antony and the Johnsons, τον Peter Gabriel και τον Angelo Badalamenti, μέχρι την Tori Amos, τη Roberta Flack, τη Whitney Houston, τον Prince, τον Rachmaninoff, τον Μπρεχτ, τον Χατζιδάκι, τον Τσιτσάνη, τη Nina Simone, την Edith Piaf, τον Kurt Cobain, τον Nino Rota, τον ρεμπέτη Νίκο Κατσαρό και τον Elvis Presley. Δεν πρόκειται για μια απλή παράθεση αγαπημένων τραγουδιών, αλλά για μια προσωπική μουσική διαδρομή, όπου η φωνή της Idra Kayne και το πιανιστικό σύμπαν του Θοδωρή Οικονόμου συναντιούνται σε έναν χώρο που αφήνει ανοιχτή την πόρτα στον αυτοσχεδιασμό, στη μνήμη και στη συγκίνηση.Ο Θοδωρής Οικονόμου για τη συνάντηση με την Idra Kayne
Μιλώντας για το πώς μεταφράζεται καλλιτεχνικά η συνάντηση δύο τόσο διαφορετικών αλλά και συμπληρωματικών κόσμων, όπως το δικό του πιανιστικό σύμπαν και η εκρηκτική ερμηνευτική παρουσία της Idra Kayne, ο Θοδωρής Οικονόμου στέκεται πρώτα σε όσα τους ενώνουν. «Με την Idra μας συνδέουνε η αγάπη για τη μουσική, το πάθος σε ό,τι κάνουμε, η ανάγκη να εκφραζόμαστε και να επικοινωνούμε και η πολλή δουλειά πίσω από οτιδήποτε καταπιανόμαστε. Από την πρώτη στιγμή που είπαμε να συνεργαστούμε ήμουν σίγουρος πως βάσει αυτών των δεδομένων το αποτέλεσμα θα ήτανε απολαυστικό για εμάς και ελπίζω και για το κοινό που θα έρθει και θα μας τιμήσει με την παρουσία του. Είναι μια πολύ όμορφη και φωτεινή συνεργασία».Η μελωδία ως νήμα ανάμεσα σε Leonard Cohen, Rachmaninoff, Χατζιδάκι και Τσιτσάνη
Σε μια παράσταση που συνομιλεί με τόσο διαφορετικές μουσικές μορφές, από τον Leonard Cohen έως τον Rachmaninoff, το ζητούμενο δεν είναι η εντυπωσιακή αντίθεση, αλλά το εσωτερικό νήμα που ενώνει τα τραγούδια. Για τον Θοδωρή Οικονόμου, αυτό το νήμα είναι η μελωδία και η δραματουργία που εμπεριέχει η ίδια η μουσική. «Η μουσική από μόνη της δημιουργεί σκηνικό χώρο καθώς και εμπεριέχει την δραματουργία. Κάθε κομμάτι που επιλέξαμε για τον καθέναν από μας τους δύο κάτι σημαίνει,σε κάποια στιγμή της ζωής μας μας συγκίνησε και μας συγκινεί ακόμα. Εάν θα βρίσκαμε κάτι κοινό σε όλα αυτά τα ακούσματα θα ήταν η μελωδία. Η μαγική σύνδεση που μας δημιουργεί μία πολύ όμορφη μελωδία».Η Idra Kayne ως δημιουργική δύναμη στη σκηνή του BLUE
Στη συνεργασία του με μια performer όπως η Idra Kayne, ο Θοδωρής Οικονόμου δεν αντιμετωπίζει τη συνάντηση ως άσκηση ισορροπίας ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους, αλλά ως έναν ζωντανό χώρο πειραματισμού, ακρόασης και χαράς. «Η Idra είναι μία πολύ δημιουργική καλλιτέχνης. Έχει έναν υγιή τρόπο σκέψης και μια πολύ πολύ ωραία φωνή , μεγάλη και υγιή . Μαζί πειραματιζόμαστε , παίζουμε ακούμε με θαυμασμό ο ένας τον άλλον και χαιρόμαστε αυτό που πάμε να δημιουργήσουμε».Ο αυτοσχεδιασμός ως ανάγκη του Θοδωρή Οικονόμου
Το BLUE δεν είναι μια συναυλία απολύτως κλειδωμένη σε μια αυστηρή φόρμα. Αντίθετα, όπως εξηγεί ο Θοδωρής Οικονόμου, ένα μεγάλο μέρος της βασίζεται στο παιχνίδι, στην ελευθερία και στον αυτοσχεδιασμό, κάτι που ο ίδιος είχε προσωπικά μεγάλη ανάγκη. «Όπως σας είπα και πριν παίζουμε άρα ένα μεγάλο κομμάτι της συναυλίας είναι αυτοσχεδιαστικό. Εγώ προσωπικά το ‘χα πάρα πολύ μεγάλη ανάγκη».
Η μνήμη, τα τραγούδια και το άλλο πρόσημο μιας ζωής
Όταν καλείται να μιλήσει για τη συνομιλία με τόσο ισχυρά μουσικά σύμβολα της παγκόσμιας κουλτούρας, ο Θοδωρής Οικονόμου δεν δίνει μια θεωρητική απάντηση. Περιγράφει τη συναυλία σαν ένα παιχνίδι με τη μνήμη, σαν μια επιστροφή σε τραγούδια που κάποτε σήμαιναν κάτι και σήμερα επιστρέφουν με διαφορετικό βάρος. «Ουσιαστικά παίζω ένα παιχνίδι με τη μνήμη μου. Δεν μπορώ να σας απαντήσω απόλυτα τι σημαίνει αυτό. Σε αυτή τη συναυλία έρχονται στη μνήμη μου μέσω των τραγουδιών στιγμές της ζωής μου αρκετά μακρινές. Και ξαναπαίζω αυτά τα τραγούδια αλλιώς και με άλλο πρόσημο πια».Το θέατρο έμαθε στον Θοδωρή Οικονόμου να αφηγείται μουσικά ιστορίες
Η μεγάλη θεατρική διαδρομή του Θοδωρή Οικονόμου δεν βρίσκεται έξω από το BLUE. Αντίθετα, διαπερνά τον τρόπο με τον οποίο οργανώνει, ακούει, συνεργάζεται και αφηγείται. Η θεατρική εμπειρία του έχει διαμορφώσει τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τη μουσική αφήγηση και την εμπιστοσύνη στο ένστικτο. «Το θέατρο έχει μάθει να επικοινωνώ, να συνεργάζομαι με τους συνεργάτες μου, καθώς και να οργανώνομαι προσπαθώντας να βοηθήσω και εγώ απ’ την πλευρά μου το πολύ δύσκολο έργο όλων μας όταν βρισκόμαστε στην προετοιμασία ενός καινούργιου θεατρικού έργου. Το θέατρο έχει μάθει να αφηγούμαι μουσικά ιστορίες. Μου έμαθε πώς να εμπιστεύομαι το ένστικτο μου. Σίγουρα με έχει επηρεάσει και στις υπόλοιπες αφηγήσεις όπως είναι και αυτή η συνεύρεση σε αυτήν την συναυλία στον κήπο του μεγάρου».Η αποδόμηση ως πράξη κατανόησης και ελευθερίας
Στη δική του αισθητική γλώσσα, η μετάφραση ενός τραγουδιού ή ενός έργου δεν γίνεται βιαστικά. Για να μπορέσει να συνομιλήσει ελεύθερα με κάτι, όπως λέει, πρέπει πρώτα να το έχει καταλάβει. «Αποδομώ κάτι αφού το έχω καταλάβει. Τότε μόνο νιώθω ελεύθερος να συνομιλήσω μαζί του».Το πιάνο ως καθημερινή ψυχανάλυση
Μιλώντας για το πώς έχει διαμορφωθεί η προσωπική του γλώσσα στο πιάνο μέσα από τη διαρκή επαφή με το θέατρο, την ποίηση και την κινηματογραφική αφήγηση, ο Θοδωρής Οικονόμου επιστρέφει στην παιδική ηλικία, στη σχέση του με το όργανο και στη βαθιά προσωπική λειτουργία που έχει για εκείνον. «Το πιάνο είναι η παρέα μου από όταν ήμουνα οχτώ χρονών μέχρι και σήμερα. Εκεί μπορώ και αφήνομαι να δραπετεύω, και να νονειρεύομαι. Είναι η καθημερινή μου ψυχανάλυση. Με τα χρόνια αποκτώ ένα προσωπικό τρόπο που ελπίζω να είναι ειλικρινής και να συνάδει με τον τρόπο που σκέφτομαι και βλέπω τη ζωη. Εννοείται έχω επηρεαστεί πάρα πολύ από το καθημερινό τρόπο της δουλειάς μου στο θέατρο στο σινεμά».Η μουσική που αφηγείται περισσότερο από όσο εκτελείται
Στο έργο του Θοδωρή Οικονόμου υπάρχει συχνά έντονη δραματουργική ποιότητα. Όταν καλείται να απαντήσει αν η μουσική του «αφηγείται» περισσότερο από όσο «εκτελείται», η απάντησή του είναι σύντομη, αλλά απολύτως ενδεικτική της καλλιτεχνικής του πρόθεσης. «Ελπίζω πως ναι».
Το ρεμπέτικο, η ποπ, η λόγια μουσική και οι αποσκευές των αναμνήσεων
Η πρόκληση του να φέρεις σε διάλογο διαφορετικές μουσικές παραδόσεις, από τον Τσιτσάνη μέχρι τη σύγχρονη ποπ και την κλασική λόγια μουσική, δεν αντιμετωπίζεται από τον Θοδωρή Οικονόμου ως τεχνική άσκηση. Το περιγράφει ως ένα ταξίδι στην καρδιά της Αθήνας, με αποσκευές τις μουσικές αναμνήσεις των δύο καλλιτεχνών. «Βρεθήκαμε και αποφασίσαμε να κάνουμε μια από κοινού συναυλία στην καρδιά της Αθήνας εκεί που όλο το χειμώνα δεκαδες μουσικοι εκτελεστές και χιλιάδες κόσμος βρίσκεται είτε για να παρουσιάσει είτε για να απολαύσει την καλή πλευρά της μουσικής. Εμείς ταξιδεύουμε έχοντας τις αποσκευές μας τις μουσικές των αναμνήσεων μας και θα αφεθούμε στην ομορφιά εκείνης της νύχτας όπου αυτοσχεδιάζοντας θα αφηγηθούμε τη δικιά μας αλήθεια με στιγμές της μουσικής που μας προκαλεί να συνομιλούμε μαζί της».Το BLUE ως διάλειμμα από τις ταμπέλες
Σε έναν κόσμο όπου η μουσική κατανάλωση γίνεται ολοένα πιο γρήγορη και αποσπασματική, το BLUE προτείνει μια διαφορετική εμπειρία. Για τον Θοδωρή Οικονόμου, η συναυλία είναι ένα κάλεσμα, μια συνάντηση που ξεφεύγει από ταμπέλες και στηρίζεται στην κοινή θέση, στη θέληση και στη δουλειά. «Όπως είπα και πριν σ’ αυτή τη συναυλία συνεργάζομαι με μία τραγουδίστρια η οποία έχει μια πάρα πολύ ωραία φωνή και που έχει μάθει να διεκδικεί αυτό που θέλει στη ζωή της δουλεύοντας. Αυτό με συγκινεί στην Idra. Και σε αυτό ταιριάζουμε . Η συναυλία αυτή ειναι ένα κάλεσμα από εμάς, ένα διάλειμμα στην πορεία του καθενός μας, μια συνάντηση πολύ όμορφη και αποδοτική που ξεφεύγει από ταμπέλες που δεν έχουν τελικά σημασία όταν υπάρχει η κοινή θέση και θέληση».Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
