Ευρυδίκη και Θοδωρής Μαραντίνης στα Παραπολιτικά: "Το rock είναι ελευθερία να είσαι ο εαυτός σου"

Η συνέντευξη της Ευρυδίκης και του Θοδωρή Μαραντίνη στο parapolitika.gr και τον Γιάννη Ξυνόπουλο έρχεται λίγο πριν από την κοινή τους εμφάνιση στη Μονή Λαζαριστών, την Πέμπτη 9 Ιουλίου 2026, στο πλαίσιο της μουσικής παράστασης «50 Αποχρώσεις του Rock», με special guest τον Χρήστο Δάντη. Δύο καλλιτέχνες με διαφορετικές διαδρομές αλλά κοινή ανάγκη για αλήθεια πάνω στη σκηνή συναντιούνται σε ένα πρόγραμμα που ξεκινά από τη δεκαετία του ’60 και φτάνει μέχρι σήμερα, με ντουέτα, ενέργεια, ρυθμό και την αίσθηση ότι το rock δεν είναι μόνο μουσικό είδος, αλλά τρόπος έκφρασης.

Πριν όμως θα εμφανιστούν στη σκηνή της ταράτσας του Θεάτρου Λαμπέτη την Παρασκευή 26 Ιουνίου, σε μια βραδιά που αναμένεται να ξεχωρίσει. Δύο καλλιτέχνες με ξεχωριστή διαδρομή και ισχυρή παρουσία στη μουσική σκηνή συναντιούνται δημιουργικά, εξερευνώντας νέες εκφραστικές κατευθύνσεις.

Η Ευρυδίκη και ο Θοδωρής Μαραντίνης στις "50 Αποχρώσεις του Rock"

Η Ευρυδίκη και ο Θοδωρής Μαραντίνης ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια συνεργασία που από την πρώτη στιγμή έχει τον χαρακτήρα μιας δημιουργικής συνάντησης. Στις «50 Αποχρώσεις του Rock», οι δύο καλλιτέχνες επιχειρούν μια μουσική διαδρομή με δυναμισμό, κέφι και έντονη σκηνική παρουσία, ενώ μαζί τους στη Μονή Λαζαριστών θα βρεθεί και ο Χρήστος Δάντης. Η βραδιά είναι προγραμματισμένη για την Πέμπτη 9 Ιουλίου 2026, στις 21:00, στο Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών, στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης. Η προπώληση έχει οριστεί στα 16 ευρώ και η τιμή στο ταμείο στα 18 ευρώ, με εισιτήρια μέσω ComeTogether.live και Σάρωθρον στα Λαδάδικα.

Η συνάντηση δύο διαδρομών πάνω στην ίδια σκηνή

Με αφορμή την κοινή τους σύμπραξη, η Ευρυδίκη και ο Θοδωρής Μαραντίνης κλήθηκαν να περιγράψουν πού συναντιούνται οι μουσικές τους διαδρομές. Ο Θοδωρής Μαραντίνης βλέπει αυτή τη συνάντηση σαν μια διασταύρωση που τους οδήγησε σε κοινή πορεία. «Σε μια διασταύρωση σίγουρα! Είναι μια συνάντηση που μας έβγαλε φετος το καλοκαίρι σε μια κοινή ευθεία, γεμάτη ενέργεια». Η Ευρυδίκη, από την πλευρά της, αισθάνεται πως οι δύο πορείες μπορεί να έμοιαζαν διαφορετικές, όμως στην πραγματικότητα προχωρούσαν παράλληλα. «Εγώ θα έλεγα σε μία ευθεία… Έχουμε διανύσει και οι δύο πολλά χιλιόμετρα, ο καθένας στο δικό του δρόμο, με διαφορετικές εμπειρίες, διαφορετικές μουσικές αφετηρίες και διαδρομές, στην πραγματικότητα όμως προχωρούσαμε παράλληλα με την ίδια φιλοσοφία, έχοντας την ανάγκη για αλήθεια πάνω στη σκηνή και την ίδια χαρά για το μοίρασμα».

Οι αποχρώσεις του rock που ανακάλυψαν ο ένας στον άλλον

Μιλώντας για το τι ανακάλυψαν ο ένας στον άλλον μέσα από αυτή τη συνεργασία, ο Θοδωρής Μαραντίνης δίνει μια απάντηση που ταιριάζει απόλυτα στον τίτλο της μουσικής παράστασης. «Και οι 50, χωρίς αμφιβολία!». Η Ευρυδίκη, αντίστοιχα, στέκεται σε μια πλευρά του Θοδωρή Μαραντίνη που, όπως λέει, μπορεί να μη φαίνεται πάντα πίσω από την εκρηκτική του σκηνική εικόνα. «Στον Θοδωρή είδα μία πλευρά πολύ ευαίσθητη. Ο κόσμος βλέπει συνήθως έναν εκρηκτικό performer, με τεράστια ενέργεια και με μια punk παιδικότητα στη σκηνή που μας παρασύρει, αλλά πίσω από αυτό κρύβεται ένας άνθρωπος ρομαντικός, με πολύ συναίσθημα και βαθιά μουσικότητα».

Ο Elvis Presley και το όνειρο μιας σκηνικής συνάντησης

Αν είχαν τη δυνατότητα να φέρουν στη σκηνή έναν καλλιτέχνη από το παρελθόν ή το παρόν για ένα μόνο τραγούδι, και οι δύο θα επέλεγαν τον ίδιο άνθρωπο. Ο Θοδωρής Μαραντίνης απαντά χωρίς δεύτερη σκέψη. «Τον Elvis Presley. Είναι ο μεγαλύτερος rock star που έχει υπάρξει ποτέ!». Για την Ευρυδίκη, όμως, ο Elvis Presley δεν είναι μόνο ένας εμβληματικός καλλιτέχνης, αλλά μια πολύ προσωπική ανάμνηση από τα παιδικά της χρόνια. «Τον Elvis Presley! Ήταν ο πρώτος, ο μεγάλος παιδικός μου έρωτας. Είχα την αφίσα του πάνω από το κρεβάτι μου στο παιδικό μου δωμάτιο, τον κοίταζα με τις ώρες και έκανα τρελά όνειρα. Το να μοιραστώ, λοιπόν, τη σκηνή μαζί του έστω και για ένα μόνο τραγούδι, θα ήταν η εκπλήρωση του πιο τρελού παιδικού μου ονείρου».

Οι πιο rock αποφάσεις έξω από τη μουσική

Όταν η συζήτηση πηγαίνει στην πιο rock απόφαση που έχουν πάρει ως άνθρωποι και όχι ως καλλιτέχνες, ο Θοδωρής Μαραντίνης μιλά για την ανάγκη να μη βάζει ταμπέλες. «Το να μην βάζω ταμπέλες. Για μένα αυτό είναι το πιο αυθεντικό rock: να ζεις ελεύθερος από στερεότυπα. Αυτή η στάση ζωής μου και μου επέτρεψε να διευρύνω τους ορίζοντές μου και, κατ' επέκταση, να συνεργαστώ με ανθρώπους από εντελώς διαφορετικούς μουσικούς κόσμους χωρίς να με φρενάρει καμία ταμπέλα. Στο τέλος της ημέρας, υπάρχουν μόνο καλά τραγούδια, ωραίες φωνές και ενδιαφέροντες άνθρωποι. Αυτές οι συμπράξεις είναι η πρόκληση που με κρατάει σε εγρήγορση». Η Ευρυδίκη, από την πλευρά της, θεωρεί πως οι πιο rock αποφάσεις της ζωής της ήρθαν όταν επέλεξε να ακούσει το ένστικτό της, ακόμη και απέναντι στη γνώμη των άλλων. «Να ακούω το ένστικτό μου ακόμη κι όταν όλοι γύρω μου λένε το αντίθετο. Οι πιο σημαντικές αποφάσεις της ζωής μου πάρθηκαν έτσι. Και συνήθως οι πιο «rock» αποφάσεις δεν έχουν σχέση με τη μουσική. Έχουν σχέση με το θάρρος να αλλάξεις πορεία όταν ξέρεις μέσα σου ότι πρέπει… να επιλέγεις να ακούς την καρδιά σου καινα ξεκινάς από το μηδέν όποτε νιώθεις ότι εγκλωβίζεσαι, αδιαφορώντας για το τι θα πει ο κόσμος ή για το αν θα χάσεις την ασφάλεια και τη βολή σου».

Η αλήθεια του rock πέρα από τις παρεξηγήσεις

Για την Ευρυδίκη, η μεγαλύτερη παρεξήγηση γύρω από το rock είναι η ιδέα ότι ταυτίζεται αποκλειστικά με τον θυμό και την αντίδραση. «Για μένα η μεγαλύτερη παρεξήγηση είναι η πεποίθηση ότι το ροκ είναι θυμός και αντίδραση. Για μένα είναι ελευθερία. Το να είσαι ακριβώς αυτό που είσαι, χωρίς να προσπαθείς να χωρέσεις στις προσδοκίες των άλλων». Ο Θοδωρής Μαραντίνης συμφωνεί πως η ουσία του rock βρίσκεται πολύ πιο βαθιά από την επιφάνεια της εικόνας του. «Η μεγαλύτερη παρεξήγηση είναι ότι το rock είναι μόνο καταχρήσεις, φασαρία και ηλεκτρικές κιθάρες. Αυτή είναι η επιφάνεια. Η αλήθεια του rock όμως είναι ότι αποτελεί έναν μοναδικό τρόπο έκφρασης, έναν τρόπο ζωής. Είναι η ελευθερία να είσαι ο εαυτός σου, να μιλάς με ειλικρίνεια και να συνδέεσαι με το συναίσθημά σου χωρίς φίλτρα».

Οι στιγμές της συναυλίας που μπορεί να αιφνιδιάσουν

Η Ευρυδίκη πιστεύει πως το κοινό θα εκπλαγεί όταν ακούσει διαφορετικούς μουσικούς κόσμους να συνυπάρχουν στην ίδια σκηνή. «Νομίζω όταν ακούσει τραγούδια που δεν ανήκουν στον ίδιο μουσικό κόσμο να συνυπάρχουν στη σκηνή. Υπάρχουν κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες «κόντρες» τραγουδιών μέσα στο πρόγραμμα και αυτές οι στιγμές είναι και για μας πολύ ιδιαίτερες». Ο Θοδωρής Μαραντίνης, με χιούμορ, αποκαλύπτει τη στιγμή που θεωρεί ότι θα κάνει το κοινό να πει πως δεν το περίμενε. «Όταν θα χορέψουμε με την Ευρυδίκη!!».

Η ζώνη ασφαλείας και η ανάγκη για πειραματισμό

Στο ερώτημα ποιος από τους δύο βγήκε περισσότερο από τη ζώνη ασφαλείας του σε αυτή τη σύμπραξη, ο Θοδωρής Μαραντίνης εξηγεί πως η έξοδος από την ασφάλεια είναι κομμάτι της εξέλιξης. «Μετά από τόσα χρόνια πορείας, έχουμε συνηθίσει και οι 2 να βγαίνουμε από τη ζώνη ασφαλείας μας, πάντα υπό το πρίσμα της εξέλιξης. Πειραματιζόμαστε, ρισκάρουμε και εξερευνούμε διαφορετικά καλλιτεχνικά μονοπάτια». Η Ευρυδίκη νιώθει πως αυτή η σύμπραξη ήρθε φυσικά, επειδή και οι δύο αναζητούν τον πειραματισμό. «Εγώ θα έλεγα κανείς… Ή ίσως και οι δύο το ίδιο. Μας αρέσουν οι πειραματισμοί και τους αναζητούμε. Γι’ αυτό και αυτή η σύμπραξη ήρθε τόσο φυσικά».

Οι ατέλειες που έγιναν δύναμη

Το rock αγαπά τις ατέλειες και η Ευρυδίκη αναγνωρίζει πως η δική της «παραφωνία» ήταν η υπερβολική ευαισθησία της, που στην πορεία αποδείχθηκε δύναμη. «Η υπερβολική μου ευαισθησία. Παλιότερα τη θεωρούσα αδυναμία, νόμιζα ότι με έκανε ευάλωτη. Στην πορεία κατάλαβα ότι αυτό είναι ίσως η μεγαλύτερη δύναμή μου. Με κάνει να συνδέομαι αληθινά με τον κόσμο και αυτό είναι ένα σπουδαίο δώρο». Ο Θοδωρής Μαραντίνης απαντά λιτά και χαρακτηριστικά. «Η τελειομανία μου!!».

Η Ευρυδίκη για τα τραγούδια που τη συστήνουν στο κοινό

Όταν η Ευρυδίκη καλείται να διαλέξει ένα τραγούδι από την καριέρα της για να τη γνωρίσει κάποιος που δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά της, δυσκολεύεται να περιοριστεί μόνο σε ένα. «Θα δυσκολευόμουν πολύ να διαλέξω μόνο ένα. Θα επέλεγα αρχικά το «Πόσο λίγο με ξέρεις» γιατί αποκαλύπτει την πιο ροκ πλευρά μου και ένα ερμηνευτικό βάθος από το ξεκίνημα μου. Σαν να δήλωνα από την αρχή ότι ξέρω πολύ καλά ποια είμαι. Σίγουρα το «Είμαι άνθρωπος κι εγώ» γιατί το θεωρώ ένα από τα σπουδαιότερα τραγούδια που ερμήνευσα στην καριέρα μου και οπωσδήποτε το «Μίσησε με» το οποίο αποτελεί σήμα κατατεθέν του ονόματος μου και ολόκληρης της πορείας μου».

Η ανάγκη της Ευρυδίκης να αλλάζει χωρίς να χάνει την αλήθεια της

Η Ευρυδίκη έχει βιώσει πολλές φορές την αίσθηση ότι το κοινό μπορεί να θέλει έναν καλλιτέχνη ίδιο, την ώρα που εκείνος έχει ανάγκη να αλλάξει. «Ναι, πολλές φορές. Και συνεχίζει να συμβαίνει. Όταν ο κόσμος αγαπήσει έναν συγκεκριμένο ήχο ή μια συγκεκριμένη εικόνα σου, δυσκολεύεται να δεχτεί την αλλαγή. Το καταλαβαίνω απόλυτα. Όμως ο καλλιτέχνης οφείλει να ακολουθεί την αλήθεια του. Ακόμα κι αν αυτό έχει κόστος. Γιατί αν σταματήσεις να εξελίσσεσαι για να ικανοποιήσεις τις προσδοκίες των άλλων, κάποια στιγμή παύεις να είσαι αληθινός».

Η Janis Joplin, οι Led Zeppelin και η φωνή που θα ήθελε να δανειστεί

Αν μπορούσε να δανειστεί για μία ημέρα τη φωνή οποιασδήποτε τραγουδίστριας στον κόσμο, η Ευρυδίκη θα επέλεγε μια από τις πιο εμβληματικές φωνές της rock ιστορίας. «Θα ήθελα να δανειστώ τη φωνή της Janis Joplin. Τη θεωρώ τεράστια, αξεπέραστη. Και θα ήθελα με τη δική της φωνή να πω το “Stairway to heaven” το αγαπημένο μου τραγούδι των Led Zeppelin το οποίο θεωρώ πως μόνο η Janis Joplin θα μπορούσε να πει εξίσου καλά με τον Robert Plant».

Το τραγούδι που νιώθει πιο κοντά στη σημερινή Ευρυδίκη

Η Ευρυδίκη κοιτά πίσω στην πορεία της και ξεχωρίζει ποια τραγούδια την περιγράφουν λιγότερο σήμερα, αλλά και ποιο τραγούδι νιώθει πιο κοντά στη γυναίκα που είναι τώρα. «Λιγότερο με περιγράφουν κάποια πολύ dance-ethnic-pop κομμάτια των late 90’s που έγιναν μεν μεγάλες επιτυχίες, αλλά δεν είχαν το βάθος που αναζητώ πια. Σήμερα νιώθω πολύ κοντά στο «Μια Μέρα Ξύπνησα»που μου χάρισε ο Θάνος Παπανικολάου. Όταν το άκουσα πρώτη φορά ένιωσα πως αυτό το τραγούδι ήμουν εγώ. Περιέγραφε τη ζωή μου, τις αγωνίες μου, τις ανασφάλειες μου και εντέλει τη δύναμη που κρυβόταν μέσα μου και έπρεπε να βρω τον τρόπο να της επιτρέψω να κυριαρχήσει στο μέλλον μου. Ένα τραγούδι που αφορά στην αφύπνιση της κάθε γυναίκας για να βρει τον εαυτό της και να ζήσει τη ζωή της έξω από κουτιά, παρωπίδες και στερεότυπα».

Η επιβεβαίωση που δεν κυνηγά πια η Ευρυδίκη

Με τα χρόνια, η Ευρυδίκη έχει σταματήσει να αναζητά κάτι που παλαιότερα θεωρούσε σημαντικό για την ευτυχία και την επιτυχία. «Την επιβεβαίωση. Νομίζω πως όταν είμαστε νεότεροι έχουμε μεγαλύτερη ανάγκη να μας εγκρίνουν οι άλλοι, να μας αποδεχτούν όλοι. Με τα χρόνια καταλαβαίνουμε ότι αυτό δεν είναι εφικτό αλλά ούτε και απαραίτητο για να είμαστε ευτυχισμένοι».

Η στιγμή πάνω στη σκηνή που θυμίζει στην Ευρυδίκη γιατί διάλεξε αυτόν τον δρόμο

Για την Ευρυδίκη, η απάντηση στο γιατί επέλεξε αυτή τη διαδρομή έρχεται σχεδόν σε κάθε live, μέσα από τη σύνδεση με το κοινό. «Συμβαίνει σχεδόν σε κάθε live, τη στιγμή που κλείνω τα μάτια, τραγουδώ ένα χαμηλόφωνο ρεφραίν αφήνοντας τον κόσμο να τραγουδήσει μαζί μου και, όταν τα ανοίγω, βλέπω ένα τεράστιο χαμόγελο και καμιά φορά μάτια βουρκωμένα γεμάτα συγκίνηση. Εκεί συνειδητοποιώ γιατί αγαπώ τόσο πολύ τη σκηνή. Η στιγμή που όλοι γινόμαστε ένα, αυτή η μαγική στιγμή σύνδεσης με το κοινό είναι η απάντηση για όλες τις φορές που αναρωτήθηκα αν αξίζει τον κόπο».

Ο Θοδωρής Μαραντίνης για τη δημιουργική ανησυχία μετά από τόσα χρόνια

Ο Θοδωρής Μαραντίνης βρίσκεται σε μια περίοδο αλλαγών και νέων ξεκινημάτων, όμως η δημιουργική του ανησυχία παραμένει ζωντανή. «Η ίδια η μουσική. Η ανάγκη να εκφράζομαι μέσα από αυτή, την καθιστά βασική και ανεξάντλητη πηγή ενέργειας για εμένα». Έπειτα από πολλά χρόνια ως frontman των «Onirama», ο Θοδωρής Μαραντίνης αναγνωρίζει ότι τόσο το να ηγείσαι όσο και το να ακούς έχουν τις δικές τους δυσκολίες. «Και τα δύο έχουν τις δυσκολίες τους και το βάρος τους. Σημασία έχει το πώς ισορροπείς ανάμεσα σε αυτά».

Οι εκδοχές του Θοδωρή που έγιναν ο σημερινός εαυτός του

Ο Θοδωρής Μαραντίνης δεν επιλέγει μία μόνο εκδοχή του εαυτού του ως την πιο αληθινή, αλλά βλέπει την πορεία του ως άθροισμα εμπειριών. «Ο συνδυασμός όλων. Δεν νομίζω ότι μπορείς να ξεκόψεις ένα κομμάτι της πορείας σου και να πεις "αυτό μόνο είμαι". Όλες οι φάσεις από τις οποίες πέρασα, ήταν σκαλοπάτια για να φτάσω εδώ που είμαι σήμερα. Ο πραγματικός μου εαυτός είναι το άθροισμα όλων αυτών των εμπειριών». Στην πιο προσωπική ερώτηση για τη μάχη που έχει δώσει με τον εαυτό του και δεν είδε ποτέ το κοινό, ο Θοδωρής Μαραντίνης επιλέγει να κρατήσει την απάντηση για τον ίδιο. «Αυτή που δε θα μάθει ποτέ!!».

Το επόμενο κεφάλαιο μετά τους Onirama

Αν οι «Onirama» ήταν ένα κεφάλαιο βιβλίου, ο Θοδωρής Μαραντίνης δίνει με χιούμορ και νόημα τον τίτλο του επόμενου κεφαλαίου. «Το ξέρω θα ‘ρθεις»!

Η Ευρυδίκη για τον εαυτό που αφήνει πίσω ανεβαίνοντας στη σκηνή

Στο φινάλε της συνέντευξης, η Ευρυδίκη περιγράφει ποιον εαυτό αφήνει πίσω της κάθε φορά που ανεβαίνει σε αυτή τη σκηνή, μιλώντας για τη λύτρωση, την εξωστρέφεια και την ελευθερία που της προσφέρει το live. «Νομίζω πως αφήνω πίσω τον πιο ντροπαλό εαυτό μου. Εκείνη την πλευρά που κάποιες φορές δίνει μεγαλύτερη σημασία απ’ όση χρειάζεται στη γνώμη των άλλων ή αναρωτιέται αν όλα είναι όπως πρέπει να είναι. Πάνω στη σκηνή συμβαίνει κάτι λυτρωτικό. Όλα αυτά μένουν στην άκρη.

Αφήνω να φανεί περισσότερο η εξωστρέφεια που στην καθημερινότητά μου συχνά επιλέγω να κρατώ προστατευμένη. Η πιο αυθόρμητη, η πιο ατίθαση πλευρά μου. Εκείνη που δεν φοβάται να τσαλακωθεί, να πει αυτό που νιώθει και να παρασυρθεί από τη στιγμή. Νιώθω πως η σκηνή είναι το σπίτι μου κι εκεί μπορώ να είμαι πραγματικά ελεύθερη και αυτό τελικά είναι ό,τι πιο ροκ έχω κάνει. Να διεκδικώ την ελευθερία μου αφήνοντας την μικρή επαναστάτρια που κρύβεται μέσα μου να βγαίνει στο φως».