Ο Παναγιώτης Πετράκης μιλάει στο parapolitika.gr για τη μεγάλη επιτυχία του ΚΘΒΕ "Αυτή η νύχτα μένει" που έρχεται στην Αθήνα: Η νύχτα, η εκκλησία, η κατάθλιψη και η δεκαετία του '90
Πρεμιέρα το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2026
Μια εκ' βαθέων συνέντευξη του γνωστού καλλιτέχνη Παναγιώτη Πετράκη στο parap olitika.gr
Ο ηθοποιός και τραγουδιστήςΠαναγιώτης Πετράκης πρωταγωνιστεί στη μεγάλη επιτυχία τουΚρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος"Αυτή η νύχτα μένει", που έρχεται στην Αθήνα το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου στο Ολύμπια, Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας» για λίγες παραστάσεις σε σκηνοθεσία Αστέριου Πελτέκη και μουσική Σταμάτη Κραουνάκη. Πρόκειται για ένα έργο βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Θάνου Αλεξανδρή, μια παράσταση που φωτίζει με ένταση και συγκίνηση τον παλμό της ελληνικής νύχτας, τις ιστορίες και τις διαδρομές ανθρώπων που αγάπησαν, ονειρεύτηκαν και έζησαν ανάμεσα στη λάμψη της σκηνής και τις σκιές της. Η παάσταση που είναι ένα συναρπαστικό οδοιπορικό στη νυχτερινή διασκέδαση της σύγχρονης Ελλάδας, «ταξιδεύει» το κοινό στις δεκαετίες του ’80 και του ’90, σε μια εποχή όπου η αισιοδοξία της μεταπολίτευσης, η οικονομική ευημερία και η λάμψη της νύχτας συνυπήρχαν με τη μοναξιά, τις υπερβολές και τις βαθιές κοινωνικές αντιφάσεις.
Ο Παναγιώτης Πετράκης μιλώντας σήμερα στο parapolitika.gr, αναφέρεται στην παράσταση που συνδυάζει τη δύναμη του θεάτρου με τη ζωντανή μουσική και την συγκίνηση, αλλά αποκαλύπτει και πτυχές της δικής του ζωής και διαδρομής μέσα στην Τέχνη, τη σχέση του με την εκκλησία και τον τρόπο με τον οποίο βοηθήθηκε από τον πνευματικό του να ξεπεράσει μια πολύ δύκολη στιγμή της ζωής του.
Ποια είναι η ιστορία του έργου;
Έχει γίνει μια πολύ καλή δουλειά με έναν πολύ ταλαντούχο θίασο που αποδίδει το έργο τόσο πιστά με ρεαλισμό, που κόβει σαν σουγιάς για την πολύ ιδιαίτερη εποχή του '80. Το έργο αναφέρεται στην πορεία του συγγραφέα Θάνου Αλεξανδρή, που παιζει μαζί μας και στη σκηνή. Είναι η πορεία του από τα νεανικά του χρόνια, που ξεκίνησε με όνειρα να γίνει ηθοποιός του «ποιοτικού θεάτρου» ξεκινώντας από το Θέατρο Τέχνης, συνεχίζοντας με συνεργασίες με τον Μαρίνο ή στην Επίδαυρο και τον Λυκαβηττό και πως τελικά τον δελέασε ο χώρος της νύχτας και του εύκολου χρήματος. Έτσι από την διάθεση του να υπηρετήσει ως ιερέας την Τέχνη του θεάτρου, μπήκε σε μια κατάσταση όπου έγινε ιερέας της τέχνης της ζωής. Γιατί μπήκε σε ένα χώρο με πάρα πολλές δυσκολίες, ένα χώρο ανθρωποφάγο, αλλά βγήκε αλώβητος. Η αισθητική του δεν αλοιώθηκε καθόλου. Μπόρεσε να αποστασιοποιηθεί. Η περίοδος αυτή στη νύχτα είχε διάρκεια 12 χρόνια. Αυτό το στοιχείο που μου αρέσει πολύ σε αυτήν την παράσταση είναι ότι ουσιαστικά περνάει όλη αυτή η εποχή μιας παρακμής. Η οποία βέβαια είχε και τα καλά και τα κακά της, που καταδεικνύει μια κοινωνία που είχε αναπτυχθεί σε μια εικονική οικονομική ευμάρεια.
Αναπολείτε τις δεκαετίες του ’80 και του ’90. Είχατε ωραία χρόνια εφηβικά και νεανικά τότε;
Τη δεκαετία του '80 την θυμάμαι με μια άλλη είδους αθωότητα. Τότε ήμουν παιδάκι νέων γονιών, που με έπαιρναν πάντα μαζί τους στις ντίσκο, ή τα Καλοκαίρια στις διακοπές που κάναμε αυτά τα ωραία πάρτι. Θυμάμαι μια ανεμελιά από εκείνη την περίοδο. Την άνθηση της ξένης ποπ μουσικής και διάφορα άλλα τέτοια.
Το έργο «Αυτή η νύχτα μένει» μιλά για εκείνη τη λεπτή γραμμή όπου το όνειρο συναντά την επιβίωση. Έχετε ποτέ νιώσει έτσι;
Όχι. Επειδή έχω μια πολύ υποστηρικτική οικογένεια, δεν υπήρχε αυτό το δίλημμα να κάνω δουλειές που δεν μου ταίριαζαν μόνο για να επιβιώσω.
Πως επιλέξατε τον δρόμο της Τέχνης;
Ήταν ο δρόμος που είδαν σε εμένα οι γονείς και οι καθηγητές μου. Επειδή ήμουν στον θεατρικό όμιλο του σχολείου και επειδή στην Γ' Λυκείου δεν τα είχαμε βει καλά με τους γονείς μου, γιατί ήθελα να φύγω στο εξωτερικό να σπουδάσω αγγλική γλώσσα κα να διδάσκω αγγλικά, ο γονείς μου δεν με άφηναν να φύγω. Είμαι μοναχοπαίδι. Εγώ όμως είχα πεισμώσει, δεν ήθελα να δώσω Πανελλήνιες εξετάσεις. Οπότε είχα τον χρόνο να βρίσκομαι στον θεατρικό όμιλο και στην Γ' Λυκείου. Κάναμε την «Πρόταση Γάμου» του Τσέχωφ, θυμάμαι. Και μετά την παράσταση έπεσαν πάνω μου οι γονείς μου και οι καθηγητές μου και μου είπαν να δώσω εξετάσεις σε δραματική σχολή. Εμένα μου άρεσαν πάντα τα καλλτεχνικά, αλλά δεν το είχα σκεφτεί ως επάγγελμα. Τελικά είχαν δίκιο. Είδαν σε εμένα αυτό που δεν είχα δει εγώ. Γιατί τώρα δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να κάνει κάτι διαφορετικό. Ήταν ηθοποιός και ο πατέρας μου μέχρι να γνωρίσει την μητέρα μου. Και έδειχνε μεγάλη αγάπη για τον χώρο, παρότι πληγώθηκε γιατί το εγκατέλειψε.
Η νύχτα για εσάς είναι λάμψη ή σκοτάδι;
Νομίζω πως είναι και τα δυο. Είναι συνδυασμός. Η νύχτα έχει το γκρέμισμα, την αίσθηση του γκρεμισμένου, του καταρρακωμένου.
Εσείς αγαπάτε περισσότερο την νύχτα ή την μέρα;
Μου αρέσει η νύχτα ως αίσθηση, αλλά έχει περάσει πια για εμένα αυτή η φάση που ήμουν ενεργός στην νύχτα, να βγαίνω να διασκεδάζω, να χορεύω. Την τελευταία δεκαετία η σχέση μου με τη νύχτα είναι απλώς το γεγονός ότι αποδίδω καλύτερα στις νυχτερινές ώρες. Είμαι πιο alert, πιο δραστήριος την νύχτα.
Έχει υπάρξει για εσάς κάποια νύχτα που έχει σημαδέψει τη ζωή σας και έχει μείνει για πάντα στη μνήμη σας;
Ναι υπάρχουν στο μυαλό μου αρκετές τέτοιες νύχτες που ήταν έντονες. Αλλά μετά αυτές οι καταστάσεις αφήνουν μια αίσθηση ξοδέματος, αδειάσματος. Είναι κάποιες έντονες νύχτες που νιώθεις ότι είναι η ζωή σου, μια γλυκιά αίσθηση, μια ευφορία, που έχουν μέσα και το φλερτ, αλλά και το ξόδεμα. Σου καταπραϋνουν το άγχος που έχεις, αλλά σου δημιουργούν και μια φούσκα που δεν ισχύει.
Έχετε πει ότι τα τελευταία χρόνια δεν κάνετε τηλεόραση επειδή δεν κυνηγάτε καθόλου το θέμα. Η διάρκεια στην τηλεόραση χρειάζεται πολύ κυνήγι;
Η εμπειρία μου με την τηλεόραση είναι σχετικά μικρή, έχω κάνει μόνο πέντε σειρές, μεταξύ αυτών και τα «Μυστικά της Εδέμ», στα οποία χρωστάω πολλά γιατί μου άνοιξαν πολλές πόρτες και με έκαναν γνωστό στον κόσμο. Η καλή μαγιά που μπήκε τότε με αυτή τη σειρά έχει μείνει μέχρι σήμερα. Ίσως δεν θεωρούμε επίκαιρος για την τηλεόραση, αλλά έχει εκτιμηθεί η θεατρική και μουσική πορεία μου. Έτσι δεν αισθάνθηκα ποτέ ότι η έλειψη της τηλεόρασης με έχει πάει πίσω. Δεν είναι τόσο στον χαρακτήρα μου να κηνυγάω τη δουλειά. Όχι από περιφάνεια, αλλά δεν μου αρέσει να φέρνω τον άλλον σε δύσκολη θέση, ζητώντας του εγώ κάτι.
Η δυνατή σχέση σας με την εκκλησία πως αναπτύχθηκε;
Πάντα υπήρχε μέσα μου το στοιχείο της πίστης το οποίο εισήγαγαν μέσα μου οι προπαππούδες μου όταν ήμουν παιδάκι. Με έπαιρναν μαζί τους στην εκκλησία. Στο Χαλάνδρι έχω ζήσει όλη τη ζωή μου, εκτός από τα χρόνια της Αμερικής. Πολλές φορές με έβαζαν και στο ιερό να διακονήσω ως παπαδάκι μικρό. Μετά όμως όταν μεγάλωσα ξεθώριασε λίγο όλο αυτό. Άρχισα να πιστεύω σε ένα Θεό όπως τον ήθελα εγώ και όπως ικανοποιούσε τις δικές μου ανάγκες. Αλλά ήρθε μια πολύ δύσκολη στιγμή στη ζωή μου που αποκαλώ εβλογημένη υποδόΘεία καταπρακιά και εκεί μπήκε στη ζωή μου ο πνευματικός μου πατέρας που μέσω της προσευχής του και της δικής μου αναζήτησης ποιος είναι πραγματικά ο Θεός, με βοήθησε αδιόρατα, υποδόρια. Με την προσευχή χωρίς ποτέ να μου πει κάνε αυτό, κάνε εκείνο. Με έβαλε κατευθείαν στα μυστήρια και αυτό μου έκανε πάρα πολύ καλό. Η συχνή Θεία Κοινωνία και η εξομολόγηση. Μέσα από αυτήν τη διαδικασία ξαναβρήκα τις ισορροπίες μου και αναθεώρησα τη ζωή μου.
Ποιο ήταν αυτό το γεγονός που σας συντάραξε;
Ήταν μια έντονη κατάθλιψη που πέρασα. Ήταν αρκετά ισχυρή και με ταλάνισε 3,5 χρόνια. Αλλά ευτυχώς που ήρθε στη ζωή μου γιατί πραγματικά το σημείο που βρίσκομαι τώρα είναι τόσο διαφορετικό και ουσιαστικό που λέω ήταν κομβική. Αυτό το γεγονός αποτέλεσε και την αφορμή για να ξαναγυρίσω στην εκκλησία. Γιατί ξαναβρίσκοντας τον ύπνο μου και την χαρά στη ζωή μου, κατάλαβα ότι εκεί είναι η αληθινή πηγή ζωής. Και έτσι έστρεψα την ψυχή μου προς τα εκεί. Πήρα δύναμη μεγάλη. Η εκκλησία είναι στην ουσία ένα πνευματικό νοσοκομείο και εμείς ασθενείς που ψάχνουμε εκεί την πνευματική υγεία μας. Ψάχνουμε την συμφιλίωση μας με τον Θεό, την Ειρήνη, που μόνο ο Χριστός μπορεί να παρέχει.
Το έργο «Αυτή η νύχτα μένει» είναι μια παράσταση-ωδή στους ανθρώπους που έζησαν στα όρια, σε όσους αγάπησαν χωρίς μέτρο και πλήρωσαν το τίμημα των επιλογών τους. Έχετε πληρώσει κάποιο μεγάλο τίμημα για κάποιο λάθος σας;
Νομίζω πως η επένδυση σε λάθος κομμάτια της ζωής ίσως ήταν ένα τίμημα που πλήρωσα εκείνη την δύσκολη περίοδο που πέρασα.
Εκτός ορίων έχετε ζήσει ποτέ;
Ναι έχω ζήσει ξέφρενα. Όταν γύρισα από την Αμερική, όπου ήμουν αφοσιωμένος στις σπουδές μιούζικαλ, μπορεί να έζησα κάπως έτσι.
Λίγα λόγια για το έργο
Μια δημοσιογράφος πασχίζει να ανακαλύψει στοιχεία για τον κόσμο της νυχτερινής διασκέδασης, στην Ελλάδα της δεκαετίας του ’80 και του ’90, τότε που οι άνθρωποι της μεταπολιτευτικής περιόδου έβλεπαν μια καλύτερη ζωή να ανοίγεται μπροστά τους. Ένας ηθοποιός κατρακυλάει από την υψηλή τέχνη στον κόσμο της νύχτας και των σκυλάδικων. Κατρακυλάει ή απογειώνεται; Πώς βιώνει το ταξίδι αυτό με τα εφόδια που κουβαλάει, σε μια σκοτεινή πραγματικότητα όπου οι άνθρωποι αφήνουν τα πάθη τους να αναδύονται αχαλίνωτα, για να επιστρέψουν το πρωί στις καθημερινές τους ζωές; Γνωρίζει τους νόμους της νύχτας και επιβιώνει στα όρια της απόλαυσης και της καταστροφής. Εκεί που οι αντιστάσεις χαλαρώνουν και που οι πελάτες εμφανίζουν τον αληθινό τους εαυτό. Το Αυτή η νύχτα μένει του Θάνου Αλεξανδρή, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1994. Στο βιβλίο αποτυπώνεται η προσωπική εμπειρία του συγγραφέα, όταν αναγκάστηκε να εργαστεί σε νυχτερινά κέντρα. Απολαμβάνοντας τη διαδρομή αυτή, ο Αλεξανδρής καταθέτει έναν πλούτο εμπειρίας, που μέσα από μαρτυρίες και πραγματικά γεγονότα μας δίνουν ένα πολύτιμο υλικό για την κοινωνική πραγματικότητα της επαρχίας μέσα από τη νυχτερινή ζωή της. Δεν είναι τυχαίο που η Μαλβίνα Κάραλη χαρακτήρισε το βιβλίο ως μια «εμπεριστατωμένη κοινωνιολογική μαρτυρία για τον ευρύ χώρο που λέγεται ελληνικό σκυλάδικο». Οι νομικές σπουδές του συγγραφέα και η εκπαίδευσή του στη δραματική σχολή του Κάρολου Κουν, του έδωσαν τα εργαλεία, όχι μόνο να περιγράψει αυτά που έζησε αλλά και να τα αποτυπώσει με απόσταση και νηφαλιότητα.
Στο βιβλίο βασίστηκε η ομώνυμη ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου το 2000, που απέσπασε μεταξύ άλλων και το δεύτερο βραβείο ταινίας μυθοπλασίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, με την εκπληκτική μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη. Το 2016 μεταφέρθηκε στο θέατρο σε σκηνοθεσία Κίρκης Καραλή και το 2022 έγινε τηλεοπτική σειρά στον Alpha.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΑΥΤΗ Η ΝΥΧΤΑ ΜΕΝΕΙ του Θάνου Αλεξανδρή
Ολύμπια, Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας»
Πρεμιέρα: 19/09/ 2026
Διάρκεια παραστάσεων: Κυριακή 27/09/2026
Πρωταγωνιστεί ο Παναγιώτης Πετράκης, ενώ ο καταξιωμένος χορογράφος Δημήτρης Παπάζογλου εμφανίζεται σε έναν ρόλο-έκπληξη. Ξεχωριστή παρουσία αποτελεί και η συμμετοχή του ίδιου του συγγραφέα, Θάνου Αλεξανδρή, στη σκηνική μεταφορά του έργου του.
Διανομή: Nίνα Ακτύπη (Λέλα Μοντέλα, Μπαλέτο ‘Ηρωα, Λόλα, Κυρία στο τηλέφωνο, Λουλουδού, Πελάτισσα σε νυχτερινά κέντρα), Θάνος Αλεξανδρής (Μετρ, Οδηγός ταξί, Οδηγός Κτελ, Μπάρμαν, Τραγουδιστής), Αντώνης Αντωνάκος (Μπράβος Ρίτας, Μεθυσμένος πελάτης, Πελάτης βιντεοκλάμπ, Αφεντικό νυχτερινού κέντρου, Πελάτης σε νυχτερινά κέντρα), Εύα Βάρσου (Δημοσιογράφος), Νίκος Γεωργάκης (Κύριος Σούλης, Πελάτης σε νυχτερινά κέντρα, Ρεσεψιονίστας Ξενοδοχείου, Σουβλατζής), Θανάσης Δισλής (Τηλεπαρουσιαστής, Καφετζής, Άντρας στα Τρίκαλα, Κομπέρ, Πελάτης σε νυχτερινά κέντρα, Σερβιτόρος σε νυχτερινά κέντρα), Ζωή Ευθυμίου (Φανή Βλάχα, Μπαλέτα ‘Ηρωα, Σερβιτόρα σε νυχτερινά κέντρα, Λουλουδού, Κοπέλα στο τηλέφωνο, Πελάτισσα σε νυχτερινά κέντρα), Χριστίνα Ζαχάρωφ (Άννα Λάβα, Πελάτισσα σε νυχτερινά κέντρα, Λουλουδού, Άννα, Στέλλα, Γραμματέας Αλεπουδέλη), Στέλιος Καλαϊτζής (Αφεντικό νυχτερινού κέντρου Gigi, Σερβιτόρος σε νυχτερινά κέντρα, Πελάτης σε νυχτερινά κέντρα, Άντρας στα Τρίκαλα), Σοφία Καλεμκερίδου (Ρίτα, Νίτσα, Πελάτισσα σε νυχτερινά κέντρα, Λουλουδού, Φρόσω), Γιάννης Καραμφίλης (Παυλάρας, Μουσικός σε νυχτερινά κέντρα, Σκηνοθέτης σε ακρόαση, Πελάτης σε νυχτερινά κέντρα), Θάνος Κοντογιώργης (Σερβιτόρος καφενείου, Αλεπουδέλης, Τζέλλας, Μπράβος, Πελάτης σε νυχτερινά κέντρα), Χριστίνα Κωνσταντινίδου (Λίτσα, Μπαλέτο Μάριου και ‘Hρωα, Κυρία Κούλα, Κυρία στο τηλέφωνο, Σύζυγος μαγαζάτορα, Βοηθός μόδιστρου, Λουλουδού), Χρήστος Μαστρογιαννίδης (Νώντας, Μουσικός σε νυχτερινά κέντρα, Θαμώνας Καφενείου, Σερβιτόρος σε νυχτερινά κέντρα, Μπάρμαν, Φαντάρος), Ιωάννης Μόχλας (Μπράβος σε νυχτερινό κέντρο, Πελάτης σε νυχτερινά κέντρα, Περαστικός, Δισκοπώλης, Ποδοσφαιρικός παράγοντας, Σερβιτόρος σε νυχτερινά κέντρα), Κατερίνα Μπουλούμη (Λίτσα Δεσμώτισσα, Μητέρα Ήρωα, Πελάτισσα σε νυχτερινά κέντρα, Κυρία στο τηλέφωνο, Μπαλέτο Ήρωα), Δημήτρης Παπάζογλου (Μάριος), Παναγιώτης Πετράκης (Ήρωας), Βασιλική Ρέινα (Ηρωδιάδα, Κοπέλα ακρόασης, Μπαλέτο Ήρωα, Μπαλέτο Μάριου, Πελάτισσα σε νυχτερινά κέντρα), Κώστας Σαντάς (Αφεντικό νυχτερινού κέντρου, Κυρ- Νώντας), Εύη Σαρμή (Μαρίνα), Πηνελόπη Σεργουνιώτη (Κατερίνα, Πελάτισσα σε νυχτερινά κέντρα)
Χορευτές επί σκηνής
Αναστασία Κελέση (Καμαριέρα, Λουλουδού, Μπαλέτο σε νυχτερινό κέντρο, Χορεύτρια Οριεντάλ, Παρουσιάστρια, Πελάτισσα σε νυχτερινά κέντρα), Γιάννης Μάρτος (Σερβιτόρος, Θαμώνας Καφενείου, Μπαλέτο σε νυχτερινό κέντρο, Χορευτής Ταγκό, Πελάτης σε νυχτερινά κέντρα)
En
