Ο μονόλογος τον οποίο ερμηνεύει, «Η πόρνη από πάνω», συνεχίζεται με επιτυχία για 15η χρονιά, ενώ παράλληλα τη βλέπουμε σε μια τηλεοπτική σειρά και αναμένεται να εμφανιστεί με ρόλους σε τουλάχιστον ακόμα δύο θεατρικές παραστάσεις. Η ανεξάντλητη ενέργειά της, όπως λέει η ίδια η Κατερίνα Διδασκάλου στη συνέντευξή της στο «S», πηγάζει από την αγάπη και τη φροντίδα που δείχνει στον εαυτό της, από την απόφασή της να επιλέξει συνειδητά τον συγκεκριμένο τρόπο ζωής, ενώ φυσικά οι στόχοι, τα όνειρα και οι ελπίδες παραμένουν, όσο κρατάει και ο ενεργός βίος, οπότε τίποτα δεν είναι για εκείνη ανεκπλήρωτο!

Πρωταγωνιστείτε στη σειρά του ΑΝΤ1 «Κρίνο και αγκάθι». Μιλήστε μας για τον ρόλο της Μαριγώς.

Η Μαριγώ είναι μια αρχόντισσα στην ορεινή Αρκαδία του 1959, η οποία έχει ζήσει τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον εμφύλιο, οπότε έχει δει πολύ θάνατο. Έτσι, όταν στην πρώτη νύχτα του γάμου του γιου της, που επιστρέφει έπειτα από 15 χρόνια φυλάκισης, η νύφη τον μαχαιρώνει, η Μαριγώ αρχίζει έναν αγώνα προστασίας του συγκεκριμένου γιου και των άλλων δύο και αναζήτησης του μεγάλου μυστικού που κρύβεται πίσω από αυτή τη βίαιη πράξη. Είναι για μένα μια μεγάλη πρόκληση και η μεγάλη μου προσπάθεια είναι να μη θυμίζει καμιά από τις προηγούμενες ηρωίδες.

Πριν από λίγες ημέρες ξεκίνησε για 15η χρονιά ο μονόλογος «Η πόρνη από πάνω». Πού πιστεύετε ότι οφείλεται η επιτυχία; Στο ρεσιτάλ ερμηνείας που δίνετε;

Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, αλλά στο θέατρο η επιτυχία οφείλεται πάντα σε ένα σύνολο πραγμάτων και συγκυριών. Στην προκειμένη περίπτωση, νομίζω ότι ο Αντώνης Αθερινός κατάφερε στο «Η πόρνη από πάνω» να γράψει έναν κλασικό μονόλογο, με την έννοια ότι μιλάει στις ψυχές όλων των ανθρώπων, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας και μορφωτικού ή οικονομικού επιπέδου.

Από τις 16 Οκτωβρίου και για τέσσερα Π/Σ/Κ θα σας δούμε πάλι πρωταγωνίστρια στον «Γλάρο» του Τσέχοφ, στο θέατρο «Αριστοτέλειο» στη Θεσσαλονίκη, σε σκηνοθεσία Γιώργου Βάλαρη, και από τέλος Νοεμβρίου μέχρι μέσα Ιανουαρίου στον χώρο έκθεσης αυτοκινήτων Fiat (Συγγρού 114), στην Αθήνα.

Ο «Γλάρος» του Τσέχοφ είναι έργο βασισμένο στις ανεκπλήρωτες επιθυμίες, τα όνειρα που συντρίβονται, την αδιάκοπη πάλη μεταξύ των γενεών. Η Αρκάντινα είναι ηρωίδα τραγική, όσο και η ίδια η ζωή, κρυμμένη πάντα πίσω από τους ρόλους που κάνει, μη αντέχοντας τον χρόνο που περνάει. Ο Τσέχοφ εμπνέεται τους ήρωές του από τους ανθρώπους που συναντούσε στην καθημερινότητά του και τους ασθενείς του.

Από πού αντλείτε ενέργεια με τόσες παραστάσεις;

Και γυρίσματα και συνεντεύξεις και φωτογραφήσεις! Είναι αυτό που έχω διαλέξει, είναι η ζωή που έχω διαλέξει και που μαζί με την οικογένειά μου διέπει την ύπαρξή μου.

Ποια είναι τα μυστικά ομορφιάς σας;

Ευχαριστώ και πάλι! Πιστεύω ότι η ομορφιά πηγάζει από την πραγματική αγάπη στον εαυτό μας. Όταν αγαπάμε πραγματικά τον εαυτό μας, δεν τον γεμίζουμε με τοξικές τροφές, με τοξικές σκέψεις, αλλά τον προσέχουμε σαν κάτι πολύτιμο. Γυμνάζομαι, τρώω υγιεινά, πίνω πολύ νερό, εννοείται δεν καπνίζω και κάνω καλές σκέψεις.

Θα θέλατε στη ζωή σας έναν σύντροφο;

Η συντροφικότητα είναι πολύ σημαντική στη ζωή. Όταν υπάρχει κατανόηση, αντίληψη, σεβασμός και φυσικά αγάπη.

Έχετε κάποιο ανεκπλήρωτο όνειρο;

Έχω όνειρα, ευχές, δεν θεωρώ τίποτα ανεκπλήρωτο, εφόσον η ζωή μου δεν έχει τελειώσει. Ευγνωμονώ για αυτά που έχω και πιστεύω στα μικρά, καθημερινά θαύματα.

*Δημοσιεύθηκε στο Secret των Παραπολιτικών