Στον δρόμο για το Συνέδριο με τέσσερα... βαριά ονόματα στο τραπέζι και μια ιδέα για τον πόλεμο κατά της ακρίβειας

Στον δρόμο για το Συνέδριο με τέσσερα... βαριά ονόματα στο τραπέζι

Κανονικά, στις 17 Ιανουαρίου, ανήµερα του Αγίου Αντωνίου για τους γνωρίζοντες αυτά τα πράγµατα, θα γίνει (αν δεν µας πάρει παραµάζωµα η επικαιρότητα) το πρώτο «γαλάζιο» προσυνέδριο στον δρόµο για τη σύγκληση της κορυφαίας εσωτερικής διαδικασίας του κυβερνώντος κόµµατος την προσεχή άνοιξη. Το πρώτο ραντεβού σε αυτό το µονοπάτι για τη συσπείρωση δίνεται στη Θεσσαλονίκη, σταθερό «πονοκέφαλο» για Μαξίµου και Πειραιώς τα τελευταία χρόνια, µε φόντο τα υψηλά ποσοστά που καταγράφουν σταθερά στη Βόρεια Ελλάδα οι σχηµατισµοί στα δεξιά της Ν.∆., και κυρίως η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου. ∆εν είναι άλλωστε τυχαίο ότι, ανεξαρτήτως της συγκεκριµένης παραµέτρου, η ηγεσία της κυβέρνησης ζήτησε από την αντίστοιχη του κόµµατος να οργανωθούν νέοι κύκλοι περιοδειών, µε τη συµµετοχή ακόµα και κυβερνητικών στελεχών σε ολόκληρη την ελληνική περιφέρεια, µε προτεραιότητα ωστόσο τις δύσβατες πολιτικά για την κυβέρνηση περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης.

Κατά τα άλλα, έχουν πέσει ήδη στο τραπέζι οι προτάσεις για το πρόσωπο του επικεφαλής της Οργανωτικής Επιτροπής. Στο πλαίσιο αυτό έχουν ακουστεί έντονα, και χάριν της σηµειολογίας που διαθέτουν για ξεχωριστούς λόγους ο καθένας, τα ονόµατα του (για ένα φεγγάρι προέδρου) Γιάννη Πλακιωτάκη, των πρώην επιτρόπων Μαργαρίτη Σχοινά και ∆ηµήτρη Αβραµόπουλου και της διαχρονικής... ψυχής της παράταξης Βαγγέλη Μεϊµαράκη.

Ούτε ένας, ούτε δύο, αλλά τρεις τουλάχιστον στενοί συνομιλητές της πρωθυπουργικής αυλής μου είπαν αυτήν την εβδομάδα ότι δεν θα πρέπει να αποκλειστεί το σενάριο διεξαγωγής των εθνικών εκλογών την περίοδο Οκτωβρίου-Νοεμβρίου του τρέχοντος έτους. Οι ίδιοι διαμηνύουν ότι στόχος είναι η άνοιξη του 2027, αλλά υπενθυμίζουν με νόημα τι γίνεται εντός και, κυρίως, εκτός συνόρων.

Μια ιδέα για τον... πόλεμο κατά της ακρίβειας

Σε πρόσφατο πηγαδάκι «γαλάζιων» στελεχών στη Βουλή η συζήτηση περιστρεφόταν γύρω από την ακρίβεια και τις κινητοποιήσεις στα µπλόκα. Ορισµένοι λοιπόν εξ αυτών εξέφρασαν µία, αν µη τι άλλο, βάσιµη και απολύτως δικαιολογηµένη, µε βάση τη γενικότερη κατάσταση, ιδέα. Την ανασύσταση υπουργείου Εµπορίου ή, τουλάχιστον υφυπουργείου, µε αρµοδιότητα την αγορά. Μάλιστα, τα εν λόγω στελέχη έλεγαν χαρακτηριστικά ότι «όπως σε καιρό πολέµου δηµιουργείται υπουργείο Πολέµου, έτσι και για την ακρίβεια, που πλήττει την κοινωνία και αποτελεί το πρώτο -µακράν του δευτέρου- ζήτηµα, χρειάζεται η νοηµατοδότηση πως η κυβέρνηση έβαλε προτεραιότητα το πρόβληµα αυτό». Να πούµε πως στο πρόσφατο παρελθόν ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε λάβει τέτοιες εισηγήσεις, ιδίως µετά τον τελευταίο ανασχηµατισµό. Μένει να φανεί τι θα γίνει στον επόµενο, που πιθανώς θα είναι και ο τελευταίος πριν από τις κάλπες.

Παρεµπιπτόντως, µαθαίνω ότι σε Μαξίµου και Πειραιώς έχουν ξεκινήσει να µαζεύουν πιο εντατικά βιογραφικά προσώπων που θα µπορούσαν να αποτελέσουν ενέσεις... ανανέωσης στα «γαλάζια» ψηφοδέλτια. Μάλιστα, µαθαίνω ότι γίνονται ήδη και τα πρώτα ραντεβού...

Δεν ξεχνιέται

Την Τζούλια Καραγιάννη µπορεί να έχουµε κάνει µαύρα µάτια να τη δούµε µετά το «Power of Love», αλλά δεν την ξεχνάµε ποτέ... Και πώς θα µπορούσαµε, άλλωστε...

Μιας και συµπληρώθηκαν δέκα χρόνια από την ηµέρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέλαβε την ηγεσία της Ν.∆., δεν µπορώ να µη θυµηθώ ότι ορισµένοι που στήριξαν άλλους υποψηφίους µιλούν για... µνήµες από την εκστρατεία του πρώην πρωθυπουργού για τις εσωκοµµατικές κάλπες λες και την έζησαν από κοντά. Αστεία πράγµατα...

Αναλύσεις

Στάση ψυχραιµίας και αναµονής κρατούν στο κυβερνητικό στρατόπεδο µε φόντο τη δροµολόγηση του νέου πολιτικού φορέα που θα φέρει την υπογραφή της Μαρίας Καρυστιανού. Αφενός οι αναλυτές της πρωθυπουργικής αυλής θεωρούν ότι το εν λόγω εγχείρηµα ανακατεύει περισσότερο τη σούπα της πολυδιάσπασης της αντιπολίτευσης και αφετέρου ο τόνος είναι πως δεν µπορεί να γίνει κάποιο σχόλιο από τη στιγµή κατά την οποία δεν υφίστανται συγκεκριµένες ανακοινώσεις ακόµη. Κατά τ' άλλα, οι εν λόγω κύκλοι κρατούν δύο πράγµατα: το γεγονός της κριτικής που ασκείται εναντίον της Μαρίας Καρυστιανού από ΜΜΕ που πρόσκεινται στην Κεντροαριστερά και ενίοτε αντιµετωπίζουν µε συµπάθεια τη δραστηριότητα του Αλέξη Τσίπρα, αλλά και την πιθανότητα την ώρα της κάλπης µια µερίδα πολιτών που θα απείχε από τη διαδικασία των εθνικών εκλογών να κινητοποιηθεί από τη ρητορική της Μαρίας Καρυστιανού, προκειµένου να εκφράσει την απέχθειά του για το σύνολο του πολιτικού συστήµατος. Μέχρι τότε, βέβαια, θα κυλήσει πολύ νερό στ' αυλάκι...

Κοινοί κώδικες

Και µιας και το αναφέραµε, να σας πω ότι υπήρξαν δίαυλοι επικοινωνίας στο πρόσφατο παρελθόν που προθυµοποιήθηκαν να φέρουν κοντά τη Μαρία Καρυστιανού µε τον Αλέξη Τσίπρα. Φυσικά η προσπάθεια αυτή ήταν εκ προοιµίου καταδικασµένη, δεδοµένης της τοποθέτησης της πρώτης περί απόρριψης οποιασδήποτε επαφής µε στελέχη του υπάρχοντος πολιτικού γίγνεσθαι. Εστω κι αν ένα από τα πρόσωπα που συνδέθηκαν µε τον πρώην πρωθυπουργό και αναδείχθηκαν περισσότερο µε τον Κασσελάκη (για τον Νικόλα Φαραντούρη, φυσικά, ο λόγος) ανέπτυξε δηµοσίως κοινούς πολιτικούς κώδικες µε την κ. Καρυστιανού.

Κουίζ

Ποιος βουλευτής της Ν.∆. έλεγε ότι ο Καιρίδης ξεπέρασε και τον Αδωνι σε ό,τι έχει να κάνει µε το πολιτικό κόλληµα που ανέπτυξε εσχάτως µε το πρόσωπο του Νίκου ∆ένδια;

Δημοσιεύτηκε στο Secret των Παραπολιτικών