Λογικές ποινικοποίησης και δαιμονοποίησης

Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί µε ρητορικές αλχηµείες και επικοινωνιακά τεχνάσµατα να δηµιουργήσει την εντύπωση ότι, εάν σε µια υπόθεση διαφθοράς εµπλέκεται ένα «πράσινο» στέλεχος, η ευθύνη είναι ατοµική. Αντιθέτως, όταν στο µικροσκόπιο των ελεγκτικών Αρχών βρεθεί ένα στέλεχος της «γαλάζιας» παράταξης, αυτοµάτως παύει να ισχύει η θέση περί εξατοµικευµένης κατηγορίας και η υπόθεση παίρνει διαστάσεις συλλογικής ενοχοποίησης του πολιτικού χώρου στον οποίο ανήκει. Κλέβει ο «ΠΑΣΟΚος», φταίει ο ίδιος ο «ΠΑΣΟΚος». Κλέβει ο δεξιός, δεν φταίει αυτός, αλλά η Ν.∆. και ο Κ. Μητσοτάκης. Το ΠΑΣΟΚ, κατά καιρούς, έχει υποπέσει και σε άλλα παρόµοια σφάλµατα, τα οποία βέβαια του γύρισαν µπούµερανγκ. Κινήθηκε µε λογικές «ποινικοποίησης» των κοινωνικών συναναστροφών και δαιµονοποίησης συγγενικών σχέσεων ή ακόµα και κουµπαριών. Στην υπόθεση του ΟΠΕΠΕΚΕ είχαν πάει µια 20ετία πίσω, επειδή ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε παντρέψει κάποιο µέλος της πολυπληθούς οικογένειας των Ξυλούρηδων.

Το στοιχείο αυτό προβλήθηκε ως ύποπτο στοιχείο-ντοκουµέντο ακόµα και από τον ίδιο τον Ν. Ανδρουλάκη. Βέβαια, έπειτα από λίγο καιρό, που για το ίδιο σκάνδαλο προφυλακίστηκε ο δικός του κουµπάρος, κανείς δεν τον κατηγόρησε ή άφησε δόλιους υπαινιγµούς εναντίον του ότι «µαζί τα τρώγανε» ή ότι µέρος από κέρδη της απατεωνιάς µπορεί να διοχετεύονταν στην «εξαγορά ψήφων» στην Κρήτη, όπου το ΠΑΣΟΚ τα πήγε περίφηµα στις εκλογές.

Αυτοκριτική

Παρακολουθώντας την παρέµβαση που έκανε ο Ν. ∆ένδιας από το Αγρίνιο, στο πλαίσιο κοµµατικής εκδήλωσης για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας, δεν σας κρύβω ότι για πρώτη φορά µού έδωσε την εντύπωση ότι πήγε να κάνει την αυτοκριτική του. Καθώς, εάν κάτι του χρεώνουν όλα αυτά τα χρόνια, είναι ότι «δοξάζεται κρυπτόµενος» και, όταν η κυβέρνηση αντιµετωπίζει δυσκολίες, επιλέγει να µην εκτεθεί στα µάτια της κοινής γνώµης, βγαίνοντας µπροστά στην επικοινωνιακή µάχη. Μήπως, όταν δηλώνει ότι «κάτι δεν κάνουµε καλά» και γι’ αυτό «βρισκόµαστε» στο 30%, πρέπει να κοιτάζει και τον εαυτό του στον καθρέφτη;

Γιατί να εξαιρεθούν;

Προξενεί ιδιαίτερη εντύπωση ότι ανάµεσα στα κυρίαρχα αιτήµατα του ΣΑΤΑ είναι και αυτό της εξαίρεσης των ταξιτζήδων από το να καταθέτουν το λευκό ποινικό τους µητρώο ώστε να λάβουν άδεια ιδιοκτήτη ταξί, οδηγού ή και επενδυτή αυτοκινητιστή. Μήπως, τελικά, το αίτηµά τους αυτό δεν είναι και τόσο αθώο; Μήπως η πρεµούρα αυτή συνδέεται και µε «σκοτεινούς επενδυτές» στον χώρο των αυτοκινητιστών, που αγοράζουν «άδειες» µε άλλο τίµηµα από αυτό που πραγµατικά δηλώνεται στην Εφορία; ∆ιότι σε µια τέτοια περίπτωση η ιστορία πηγαίνει αλλού, σε µαφία και υπόκοσµο, που µε λερωµένο ποινικό µητρώο και έσοδα από άλλες δραστηριότητες επενδύει στα ταξί για να εξασφαλίζει νόµιµο εισόδηµα µέσω της ενοικίασης µιας άδειας.

Σαν τους βρικόλακες κάτω από τον ήλιο

Σε συνθήκες δηµοκρατικής κανονικότητας και κοινωνικής ειρήνης οι δυνάµεις της απολιθωµένης Αριστεράς πνίγονται και δεν βρίσκουν ποτέ πρόσφορο έδαφος για να ικανοποιήσουν τις επαναστατικές τους ονειρώξεις. Εάν στη χώρα λάµπει ο ήλιος της οµαλότητας, είναι κάτι που δεν το αντέχουν, όπως οι βρικόλακες, που δεν µπορούν να επιβιώσουν στο φως της ηµέρας. Προτιµούν το σκοτεινό χάος της ανωµαλίας, τις θαυµάσιες αναταραχές, µήπως και η Ιστορία τούς καταγράψει στα ίδια κιτάπια µε τους πολιτικούς τους προγόνους ή, για κάποια στιγµή, τους δοθεί η ευκαιρία να αισθανθούν ως «ισότιµοι» µαχητές µε τα προαιώνια είδωλά τους. Από τον διεθνούς φήµης επαναστάτη Τσε Γκεβάρα έως τον εγχώριο Αρη Βελουχιώτη. Η δηµοκρατία βλάπτει σοβαρά την υγεία της Αριστεράς, καθώς διασφαλίζει σε βαθµό ελευθεριότητας οποιαδήποτε αντιδραστική ενέργεια, κάθε είδους διαµαρτυρία και έκφραση γνώµης, µε αποτέλεσµα όλοι αυτοί οι «αγωνιστές» να τα έχουν εντελώς χαµένα. Και τι κάνουν για να επιβιώσουν επαναστατικά; Πάνε και στήνουν σκηνικά έντασης έξω από τα νοσοκοµεία, προπηλακίζοντας τον Α. Γεωργιάδη.

Οι ναζί την περίοδο της γερµανικής κατοχής δεν εξαιρούσαν αυτούς που αντιστέκονταν µε γνώµονα τα ιδεολογικά τους πιστεύω. Συνεπώς, ας µην επιχειρούν κάποιοι να µονοπωλήσουν την Εθνική Αντίσταση µε κοµµατικά κριτήρια.

Δεν του το συγχωρούν

Ας µη δουλευόµαστε µεταξύ µας. Οι γιατροί και οι νοσηλευτές έχουν εκλεγµένα συνδικαλιστικά όργανα, µέσα από τα οποία εκπροσωπούνται και µπορούν κάλλιστα να οργανώσουν και απεργίες και συγκεντρώσεις διαµαρτυρίας. Αυτό όµως που συµβαίνει µε την περίπτωση του Α. Γεωργιάδη δεν έχει καµία απολύτως σχέση µε το Εθνικό Σύστηµα Υγείας. Εδώ πρόκειται για καραµπινάτες κινητοποιήσεις κοµµατικών φορέων ή πολιτικών συλλογικοτήτων από τον χώρο της Αριστεράς, που µε πρόσχηµα την Υγεία πάνε να βγάλουν τα ιδεολογικά εσώψυχά τους για εντελώς άσχετα θέµατα. Και επειδή ο Α. Γεωργιάδης τούς έχει ξεφτιλίσει αλλεπάλληλες φορές, αποκαλύπτοντας τις πραγµατικές τους στοχεύσεις, είναι κάτι που δεν πρόκειται να του το συγχωρήσουν.

Ποιοι, θέλω να ξέρω ποιοι

Ποιοι πολιτικοί αρχηγοί εύχονται και προσεύχονται να µην πραγµατοποιήσει ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντ. Τραµπ, επίσηµη επίσκεψη στην Αθήνα πριν από τις εθνικές εκλογές του 2027; Είναι αυτοί που µε τις δηµόσιες παρεµβάσεις τους κάνουν τα πάντα για να εµφανίσουν ως «εχθρό» των ΗΠΑ τον Κ. Μητσοτάκη.

Δεν βρήκε χρόνο για απάντηση

Από τις αρχές της εβδοµάδας έχω ζητήσει από τη βουλευτή της Πλεύσης Ελευθερίας κ. Τζώρτζια Κεφαλά να επικοινωνήσει µαζί µου, ώστε να λάβω µια απάντησή της αναφορικά µε τις καταγγελίες που έγιναν από συγγενικό της πρόσωπο στην Επιθεώρηση Εργασίας, σύµφωνα µε τις οποίες ως εργαζόµενη στο κόµµα της Ζ. Κωνσταντοπούλου βίωσε εργασιακό µπούλινγκ και για πολλούς µήνες δεν πληρωνόταν. Η κ. Τζ. Κεφαλά µέχρι την Πέµπτη το βράδυ δεν βρήκε χρόνο να µας δώσει µια απάντηση.

Δημοσιεύτηκε στο Secret των Παραπολιτικών