Δεν είναι έτσι η νορμάλ πολιτική αντιπαράθεση

Τις κυβερνήσεις σε ένα δηµοκρατικό καθεστώς τις αλλάζουν οι πολίτες µε την ψήφο τους στις κάλπες. Κι αυτό θα πρέπει να το αποδεχτούν όλα τα κόµµατα της αντιπολίτευσης τα οποία διεκδικούν επί ίσοις όροις την εµπιστοσύνη του εκλογικού σώµατος. Όταν όµως ακούς αρχηγούς κοµµάτων να δηλώνουν ότι «πρέπει να ρίξουµε πάση θυσία» µια νοµίµως εκλεγµένη κυβέρνηση, τότε δεν µπορεί να µη σου περνάει από το µυαλό ότι οι συγκεκριµένοι πολιτικοί ή όσοι µπορεί να ασπάζονται τις απόψεις τους όχι µόνο δεν σέβονται τους κανόνες της ευγενούς άµιλλας και της νορµάλ πολιτικής αντιπαράθεσης, αλλά στέλνουν το σήµα για την άσκηση µιας ασύµµετρης αντιπολίτευσης µε την πρόκληση βίαιων γεγονότων, που θα οδηγήσουν στην ανήθικη εξόντωση των πολιτικών τους αντιπάλων. Συνειδητά ή άθελά τους, «νοµιµοποιούν» ενέργειες και πράξεις στη λογική ότι ο «σκοπός αγιάζει τα µέσα», που µπορεί να είναι επικίνδυνες για τον κοινωνικό ιστό και την ασφάλεια της χώρας.

Εάν κάποιοι προπαγανδίζουν την ανάγκη για πτώση της σηµερινής κυβέρνησης, προσφέροντας άλλοθι σε πρακτικές δολιοφθοράς και προβοκάτσιας, µε την ελπίδα ότι έτσι θα δικαιωθεί το αφήγηµά τους, τότε είναι άξιοι της κακιάς τους µοίρας. Και επειδή η πολιτική αντιπαράθεση θα πρέπει να διεξάγεται µε ανοιχτά χαρτιά και τίµια µέσα, καλό θα είναι αυτοί που θέλουν να ρίξουν τον Κ. Μητσοτάκη να µην εναποθέτουν τις ελπίδες τους σε σκοτεινές δυνάµεις και εγκληµατικούς προβοκάτορες.

Ποιους θεωρεί μεσαία τάξη;

Ο Ευ. Τσακαλώτος, που ανήκει στην κατηγορία των εύρωστων πολιτικών, µε πλουσιοπάροχα εισοδήµατα από τις επενδυτικές του δραστηριότητες στο εξωτερικό, δεν έχουµε καταλάβει ακόµη ποιους θεωρεί µεσαία τάξη σε αυτήν τη χώρα και επιµένει στη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, προτάσσοντας την επιβολή φόρων σε κάθε εταιρεία ή φυσικό πρόσωπο που µπορεί να βγάζει περισσότερα και να υπερβαίνει σε επίπεδο πλούτου όσους διαβιούν κάτω από τα όρια της φτώχειας. Στο παρελθόν υποστήριζε ότι η µεσαία τάξη, που καλοπερνά και γι’ αυτό δεν πρέπει να διαµαρτύρεται, είναι οι οικογένειες που έχουν εισόδηµα από 12.000 έως 18.000 ευρώ.

Παρασκηνιακό αλισβερίσι

Για να προτείνει κάποιος πολιτικός αρχηγός στη Μ. Καρυστιανού κυβερνητικά αξιώµατα, όπως τη θέση της υπουργού ∆ικαιοσύνης της χώρας, σηµαίνει ότι η ίδια βρισκόταν σε επαφή µαζί τους και αυτοί είχαν το θάρρος να της υποσχεθούν κάτι τέτοιο, στο πλαίσιο µιας συνεννόησης ή διαπραγµάτευσης. Οµως, όταν όλο αυτό το παρασκηνιακό αλισβερίσι δεν ήταν σε γνώση του ελληνικού λαού, ο οποίος καλοπροαίρετα κατέβαινε στους δρόµους για να εκφράσει τη συµπαράστασή του στους συγγενείς των Τεµπών, αυτό είναι κάτι που δεν τιµά την κ. Καρυστιανού. ∆ιότι αποδεικνύει ότι η ίδια ερχόταν σε επαφή µε τους επικεφαλής άλλων κοµµάτων, οι οποίοι µάλιστα της πρότειναν «λαγούς µε πετραχήλια», ενώ την ίδια στιγµή εµφανιζόταν ως «αθώα περιστερά» και κοµµατικά αµόλυντη στις συγκεντρώσεις που οργάνωνε για τα Τέµπη.

Η θυσία των 200 δεν ανήκει σε κόμματα

Σοβαροί ερευνητές της ελληνικής Ιστορίας τολµούν να αναδείξουν και τις ευθύνες της παλαιάς ηγεσίας του ΚΚΕ για την εκτέλεση των 200 Ελλήνων στην Καισαριανή τον ∆εκέµβριο του 1944. Οµως, κάθε τέτοια φωνή ή γραφή αντιµετωπίζεται µε απύθµενη επιθετικότητα και σκληράδα, γιατί προφανώς δεν είναι αρεστή και συµφέρουσα στο αφήγηµα της αριστερής µυθολογίας. Την ίδια στιγµή, όµως, διαπιστώνουµε και κάτι άλλο εξόχως ανατριχιαστικό. Κάποια κόµµατα να οικειοποιούνται τη θυσία των συγκεκριµένων ανθρώπων, θέλοντας να πείσουν την κοινή γνώµη της σηµερινής Ελλάδας ότι οι ίδιοι είναι «ηρωικοί απόγονοί» τους και όλοι οι υπόλοιποι Ελληνες, που δεν ψηφίζουν ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και άλλες αριστερές δυνάµεις, είναι «γέννηµα θρέµµα» των δωσίλογων και των γερµανοτσολιάδων. Η αιχµή δεν πάει µόνο προς το ΚΚΕ, που στην πορεία αποκατέστησε την «τιµή και την υπόληψη» όσων ηγετικών φυσιογνωµιών του κόµµατος είχε στείλει στο πυρ το εξώτερον, αλλά στα κοµµουνιστικά απολειφάδια του Περισσού που έφτιαξαν στη συνέχεια τον ΣΥΡΙΖΑ. Και τι έκαναν µόλις ανέλαβαν την εξουσία; Για να εξοντώσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους, επιστράτευσαν «κουκουλοφόρους» ψευδοµάρτυρες στην υπόθεση Novartis.

Είναι τροµερό, κι όµως αληθινό. Κανένα κόµµα της αντιπολίτευσης δεν συγκινήθηκε ώστε να ζητήσει άµεση παρέµβαση των Αρχών όταν έγινε γνωστό ότι κάποιοι πήγαν και έκοψαν τα καλώδια τηλεδιοίκησης στις γραµµές του σιδηροδρόµου στη διαδροµή προς Θεσσαλονίκη.

''Τρέχει'' τα έργα των σχολείων

Το χρονοδιάγραµµα για την αναβάθµιση των σχολικών κτιρίων της Αθήνας περιέγραψε στο τελευταίο ∆ηµοτικό Συµβούλιο ο δήµαρχος Αθηναίων, Χάρης ∆ούκας. Ειδικότερα, αφού τόνισε ότι έχουν ξεκινήσει οι εργολαβίες για 70 κτίρια, µίλησε για το σχολικό συγκρότηµα της Γκράβας, τονίζοντας ότι, σύµφωνα µε την εργολαβία, το έργο θα έχει ολοκληρωθεί τον Φεβρουάριο του 2028 - αν και, όπως είπε, ο ίδιος πιέζει για την επίσπευση των έργων. Στη συνέχεια ο κ. ∆ούκας είπε ότι περιµένει µια νέα χρηµατοδότηση περί τα 10 εκατ. ευρώ, τα οποία θα διοχετευθούν σε ενεργειακές αναβαθµίσεις σχολείων, στην κατασκευή ∆ηµοτικού Σχολείου στον Κολωνό και στην κατασκευή του καλλιτεχνικού σχολείου στην οδό Πρασσά.

Ποιοι, θέλω να ξέρω ποιοι

Ποιοι βουλευτές της Ν.∆. αποφεύγουν τα πολλά πάρε δώσε µε τον Α. Σαµαρά όταν αυτός ή πρόσωπα του στενού περιβάλλοντός του επιχειρούν να τους φέρουν σε δύσκολη θέση µέσα από την υπόµνηση ότι «χωρίς εµάς δεν θα είχατε στον κοινοβουλευτικό ήλιο µοίρα»;

Τελικά, είναι καλή η Δικαιοσύνη;

Ο Ν. Ανδρουλάκης στο παρελθόν δήλωνε ότι δεν εµπιστεύεται την ελληνική ∆ικαιοσύνη, αφήνοντας σοβαρούς υπαινιγµούς εναντίον κάθε εισαγγελικής και δικαστικής Αρχής ότι είναι σε διατεταγµένη υπηρεσία για να εκδίδει αποφάσεις βολικές προς τη Ν.∆. και τον Κ. Μητσοτάκη. Και ενώ ως αρχηγός της αξιωµατικής αντιπολίτευσης έχει «ντοπάρει» την κοινή γνώµη µε το «δηλητήριο» της αµφισβήτησης των λειτουργών της ∆ικαιοσύνης, ξαφνικά εµφανίζεται στην υπόθεση των υποκλοπών να αποθεώνει τους δικαστές επειδή µε τις αποφάσεις που έλαβαν τον δικαίωσαν. Για να πανηγυρίζει, σηµαίνει ότι εµπιστεύεται τη ∆ικαιοσύνη και συνεπώς όλες οι καταγγελίες του ήταν «να είχαµε να λέγαµε».

Δημοσιεύτηκε στο Secret των Παραπολιτικών