Η ειδική πασαρέλα της Ελληνίδας DiPetsa και τα ''δικά μας'' κορίτσια

Η ειδική πασαρέλα της Ελληνίδας DiPetsa

Νύφες και ιέρειες και του καθωσπρεπισµού και της «άγριας» grunge, χορεύτριες και Καρυάτιδες, µάγισσες και νεράιδες, ξωτικά, γοργόνες και... Κούροι εναλλάσσονταν στον καµβά (της). Με φόντο αρχαιοελληνικά αγάλµατα. Κάθε λογής µοτίβα, νόρµες, πατρόν είδαµε στο πάρτι της διεθνούς βεληνεκούς Ελληνίδας σχεδιάστριας ∆ήµητρας Πέτσα, που το µεσηµέρι της Καθαράς ∆ευτέρας παρουσίασε τη νέα της συλλογή στο πλαίσιο της Εβδοµάδας Μόδας του Λονδίνου. Ενα πολυσυλλεκτικό µωσαϊκό πολιτισµών, µε πατρόν κοµµένα και ραµµένα στα κορµιά των µοντέλων της. Κάποια θύµιζαν µοδάτους... γραµµωµένους σκελετούς. Και τα καµισόλ µε τις ασύµµετρες τρέσες. Σκανάραµε και υπέροχες µονοχρωµίες. Και ολίγον αχτένιστες πρωταγωνίστριες. Ετσι, από (και για) άποψη. Preppy µπεζ nude κοµµάτια και εντυπωσιακά µινιµαλιστικά παστέλ. Υφάσµατα απαλά σαν χάδι, που αγκαλιάζουν τη σιλουέτα αναδεικνύοντας τις καµπύλες - ή την ανυπαρξία τους, αν και η ∆ήµητρα, ως επί το πλείστον, δεν προτιµά «ελλειµµατικά», από πλευράς αναλογιών, µοντέλα.

''Δικά μας'' κορίτσια

Το σηµαντικότερο: στην πασαρέλα της διακρίναµε και «δικά µας» κορίτσια: τη Νάσια Μάτσα, που σάρωσε τo London Fashion Week και τώρα. Το διεθνούς βεληνεκούς µοντέλο -και «µούσα» της ∆ήµητρας, όπως η ίδια η δηµιουργός της φίρµας DiPetsa έχει πει και στο όνοµα της οποίας ορκίζονται οι Μέγκαν Φοξ και Τζίτζι Χαντίντ- δεν θα έλειπε: ντυµένη µε δωρικό λευκό φόρεµα, αγέλαστη -όπως θέλει όλα τα µοντέλα το trend εδώ και χρόνια πλέον-, ξεχώρισε. Στα άσπρα, µε εβένινη µακριά κόµη, σαν εναλλακτική νύφη, έλαµψε και η Σοφία Χατζηπαντελή. Αν σας έλειψε, είναι ακόµα εδώ, στη «µαµά» µόδα. Παρέα µε τα... φρύδια της τα χαρακτηριστικά και πιο κοµψή από ποτέ.

Όσο για τη ∆ήµητρα, επικοινώνησε εκ νέου το µήνυµα ότι µια κολεξιόν µπορεί να περιλαµβάνει και ανδρικά και θηλυκά ρούχα. Οτι µπορούν να εναρµονίζονται πλήρως, στο αέναο tango της µόδας, που δεν αγαπάει τις διακρίσεις. «Η συλλογή της είναι πολύ hot - καυτή σαν ηφαίστειο», σχολίασαν διάφορα εγγλέζικα ΜΜΕ, κυρίως ιστότοποι. Ο λόγος; Περισσότερο ήταν οι Κούροι που γράφαµε στην εισαγωγή, το ότι παρουσίασε και ηµίγυµνους άνδρες-µοντέλα στο ντεφιλέ. Με τζιν. Jean-ious!

Από άλλο έργο

• Το ’χω παράπονο - και ελπίζω τώρα, µε τον ερχοµό της άνοιξης, που τα µπουµπούκια ανθίζουν και που όλα µοιάζουν ωραιότερα, να σταµατήσει... ∆εν είναι ότι δεν άνθισαν (στην Αττική τουλάχιστον, για άλλες περιοχές δεν ορκίζοµαι τίποτα, δεν το ’χω κουνήσει από το Λεκανοπέδιο εδώ και ενάµιση µήνα) φέτος οι κόκκινες ανεµώνες και ότι µεταπηδήσαµε από τις µοβ (ανεµώνες) απευθείας στις παπαρούνες. Θα µπορούσε να είναι και αυτό, αλλά δεν... Το παράπονό µου αφορά τις ταινίες! Πριν από δύο και περισσότερους -τώρα πια- µήνες, «φρέναρε» η λειτουργία ιστοσελίδων απ’ όπου βλέπαµε δωρεάν φιλµ και σειρές. «Φρέναρε» έτσι και η απόλαυση πολλών από εµάς: Voody, Gamato, TeniesOnline πλέον συγκαταλέγονται στους «απαγορευµένους καρπούς»-ιστότοπους. Εχει ξανασυµβεί στο παρελθόν, αλλά τώρα έχει παρέλθει πολύς χρόνος και σωτηρία πουθενά στον ορίζοντα. ∆ηλαδή κάποιους φίλους -δεν είναι, αλλά θα γίνονταν αν τους γνώριζα προσωπικά, και το αυτό ισχύει για εκατοντάδες χιλιάδες από εσάςπου µπαίνουν στη διαδικασία και µεταφράζουν προς τέρψιν ηµών και υµών, τους παραγκωνίζουµε; Γιατί; Μόνο το γέλιο µας πια δεν θα πληρώνουµε για να ζούµε; Γιατί; Είµαστε τα µόνα έµβια στον πλανήτη που πληρώνουν για να βρίσκονται και να αναπτύσσονται θεωρητικά εδώ.
• ∆ωρεάν πλατφόρµες -ύστερα από ψάξιµο για αγαπηµένα φιλµ και σειρές- πέραν της ΕΡΤ... γιοκ. Μόνο το Cinobo. Κι αν δεν θέλω να εγγραφώ, να δώσω το email, τα στοιχεία µου, επίσης... γιοκ. Ούτε εκεί έχεις πρόσβαση. ∆εν διαµαρτύροµαι συχνά, όχι διότι έχω αποδεχθεί τα «κακώς κείµενα», αλλά επειδή είµαι πεπεισµένη ότι είναι τζάµπα κόπος. Εν προκειµένω, όµως, είναι αµαρτία. ∆ηλαδή «φρενάρουν» -µε τη σειρά τους- την οικονοµία µας αυτά τα καλόβουλα πλάσµατα που µας ψυχαγωγούν for free; ∆εν ξέρω τη συνέχεια του έργου και να σας καταµαρτυρήσω και την αλήθεια, αρχίζω και συνηθίζω όλο αυτό το διάστηµα -γιατί δεν πληρώνω συνδροµές και πάει και τελείωσε, δεν το διαπραγµατεύοµαι- διαφορετικά: µπαίνω στο YouTube, πληκτρολογώ ό,τι µε ευχαριστεί για να δω µε αγγλικούς ή γαλλικούς υπότιτλους, διότι, όπως αντιλαµβάνεστε, όταν η ώρα είναι περασµένη, δεν µπορείς να στήνεις... αυτί για την κάθε λεπτοµέρεια, και τέλος. Οχι, θα κάτσω να σκάσω. Αυτό βεβαίως δεν ισχύει για µη γλωσσοµαθείς. Αν γνωρίζει δηλαδή ο µεγαλύτερος µόνο την ελληνική, είναι υποχρεωµένος να βλέπει τηλεόραση! Κάπου εδώ αναρωτιέµαι µήπως ήταν καλύτερα επί βίντεο. Είτε ναι είτε όχι, πρόκειται για σενάριο που ανήκει στο παρελθόν. Οριστικά και αµετάκλητα. Προβλέπω ωστόσο πως σύντοµα -ίσως σε κάποιες περιπτώσεις ισχύει ήδη κιόλας- το κινητό θα λειτουργεί και ως προτζέκτορας: µέσω της «αναπόσπαστης» για όλους µας πια συσκευής θα κάνουµε τα πάντα. Στη χειρότερη, θα βλέπουµε µε γαλλικούς υπότιτλους (γιατί τα αγγλικά τα ξέρουν όλοι και θα βγάζει «κλεψύδρα» η ταινία) τον «Πολίτη Κέιν» στον τοίχο, ενώ περιµένουµε το µετρό, στην πολυκατοικία...

Δημοσιεύτηκε στο Secret των Παραπολιτικών