Περί Σάντσεθ

∆ιάβαζα και απορούσα µε άρθρα που κινούνταν στη λογική «κάν’ το όπως ο Σάντσεθ», ο Ισπανός πρωθυπουργός, που ήρθε σε ρήξη µε τις ΗΠΑ, χωρίς να παραχωρήσει δικαιώµατα στις βάσεις τους. Εχει ενδιαφέρον ότι οι περισσότεροι αναλυτές που υποστήριζαν τη θέση αυτή είχαν ξεχάσει πως η Ισπανία αποτελεί στρατηγικό σύµµαχο για την αµυντική βιοµηχανία της Τουρκίας. Συνεργάζεται µε την Τουρκία σε ναυπηγικά προγράµµατα, σε µη επανδρωµένα παντός τύπου και στην αµυντική βιοµηχανία, µε επίκεντρο την τεχνολογική εξέλιξη των τουρκικών Ενόπλων ∆υνάµεων. Με τον τρόπο αυτό ανοίγει το παράθυρο στην Τουρκία, για να έχει πρόσβαση σε ευρωπαϊκούς εξοπλισµούς. Κάπως έτσι λοιπόν καταλήγουµε στο λογικά εύλογο συµπέρασµα ότι, όταν κανείς λέει «κάν’ το όπως ο Σάντσεθ», θα πρέπει να επισηµαίνει όλα όσα κάνει ο Ισπανός πρωθυπουργός. Μία ακόµα σηµείωση: η Ελλάδα έχει δίπλα της την Τουρκία, οι Ισπανοί µάλλον δεν κινδυνεύουν από τους Πορτογάλους και τους Γάλλους. ∆ύσκολες οι εξισώσεις...

Αντιπολιτευτικά δεινά

Στα δεξιά της Ν.∆. συγκεντρώνεται ένα υπολογίσιµο 18% σε µικρά ή µεγάλα δεξιά κόµµατα. Το ποσοστό αυτό απειλεί τους στόχους της κυβέρνησης και κυρίως αυτόν της αυτοδυναµίας. Για αρχή, οι δυνάµεις στα δεξιά της Ν.∆. επένδυσαν στο Μεταναστευτικό, εκεί όµως ήταν ο Πλεύρης, που τοποθετήθηκε υπέρ των σκληρών «συνταγών», κλείνοντάς τους τον δρόµο. Επειτα ήρθε η κρίση στη Μέση Ανατολή, όµως η άµεση συνδροµή των Ενόπλων ∆υνάµεων στην Κύπρο δεν άφησε και πολλά περιθώρια για καταγγελίες περί αδράνειας. Με αυτά τα δεδοµένα, η συγκυρία έχει πάψει να βοηθά τα µικρότερα δεξιά κόµµατα. Από βδοµάδα θα έχουµε δηµοσκοπήσεις που θα αποτυπώσουν το κλίµα που επικρατεί στους πολίτες µετά το ξέσπασµα του πολέµου. Θα έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς πλέον τα κόµµατα κρίνονται από τη στάση τους απέναντι στις διεθνείς εξελίξεις. Ενδιαφέρον θα έχει επίσης η απάντηση στο ερώτηµα που θα αφορά την επιλογή να στηρίξει έµπρακτα η Ελλάδα την Κύπρο.

Υπεροπλία

Η Ν.∆. έχει την τύχη να βρίσκονται στην Κοινοβουλευτική της Οµάδα κορυφαίοι διεθνολόγοι, όπως ο Αγγελος Συρίγος, ο ∆ηµήτρης Καιρίδης και ο Τάσος Χατζηβασιλείου. Σύµβουλος του πρωθυπουργού είναι και ο γνωστός διεθνολόγος Σωτήρης Σέρµπος, ο οποίος επίσης βρίσκεται στην πρώτη γραµµή. Ετσι, εκπροσωπείται διαρκώς στις µαραθώνιες τηλεοπτικές µεταδόσεις για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Την ίδια ώρα, η εικόνα δεν είναι αντίστοιχη στην αντιπολίτευση. Στο ΠΑΣΟΚ επιστρατεύονται αρµόδιοι τοµεάρχες, ενώ µεγάλο κενό υπάρχει και στα κόµµατα της Αριστεράς.

Διευκρίνιση

Στο ΠΑΣΟΚ, ενώ δήλωναν ικανοποιηµένοι από την ενηµέρωση που είχε ο Νίκος Ανδρουλάκης από τον Κυριάκο Μητσοτάκη για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τη συνδροµή των ελληνικών Ενόπλων ∆υνάµεων στην Κύπρο, διευκρίνιζαν ότι η συνάντηση έµεινε αυστηρά σε αυτό το θέµα. Μόνο τυχαία δεν ήταν αυτή η διευκρίνιση, καθώς το τελευταίο που θα ήθελε ο Νίκος Ανδρουλάκης µετά τη «µετωπική» που είχε µε τον πρωθυπουργό για τις υποκλοπές είναι να δοθεί η εικόνα ότι υπάρχουν ανοιχτοί δίαυλοι.

Αριστερά ζόρια

∆εν είναι εύκολο να υποστηρίξει κανείς τις θέσεις που εξέφρασαν κόµµατα της Αριστεράς κατά της παρουσίας των ελληνικών φρεγατών και των µαχητικών στην Κύπρο. Ο λόγος είναι απλός: την ώρα που άλλες χώρες, όπως η Γαλλία και η Μ. Βρετανία, στέλνουν δυνάµεις στην Κύπρο, θα ήταν απολύτως τραγικό η Ελλάδα να κάνει ότι δεν βλέπει και δεν ακούει. Κάπως έτσι ακόµα και στο εσωτερικό τους δηµιουργήθηκαν τριγµοί. Η λογική του ενιαίου αµυντικού δόγµατος είναι αποδεκτή οριζόντια στο σκηνικό.

Η Μ. Βρετανία, βλέποντας τη βάση της στην Κύπρο να απειλείται, ελάχιστα έκανε. Σίγουρα αυτή δεν είναι εικόνα ισχυρής εγγυήτριας δύναµης στην περιοχή.

Ανησυχία ομογενών

Οι οµογενείς στις ΗΠΑ δεν ανησυχούν γενικώς για τον πόλεµο. Ανησυχούν γιατί δεν κατανοούν ποιος είναι ο στόχος αυτής της σύρραξης, που, όταν και εάν επιτευχθεί, θα σηµάνει και το τέλος της. Με λίγα λόγια, δεν µπορούν να εντοπίσουν τι ακριβώς επιδιώκει ο Αµερικανός πρόεδρος. Αν θέλει να πετύχει την αλλαγή του καθεστώτος, είναι αβέβαιο ότι θα επιτευχθεί µε σφυροκόπηµα από αέρος, τα πυρηνικά και οι πύραυλοι του Ιράν όµως αποτελούν εφικτούς στόχους. Αυτές τις σκέψεις εκφράζουν εκπρόσωποί τους.

Διαδικασίες

Στο ΠΑΣΟΚ επικρατεί ανακωχή. Κανείς δεν ξεχνά όµως ότι ο Μάρτιος θα οδηγήσει το κόµµα στο Συνέδριό του στις 27-29 του µηνός. Κύρια διαχωριστική γραµµή θα είναι το ψήφισµα ∆ούκα για δέσµευση κατά της συνεργασίας µε τη Ν.∆. Γερουλάνος, Κατρίνης και Χριστοδουλάκης, ο καθένας µε τον τρόπο του, δείχνουν ότι συµφωνούν µε ένα τέτοιο ψήφισµα. Ανδρουλάκης, ∆ιαµαντοπούλου και Γιαννακοπούλου διαφωνούν και θεωρούν τη θέση αυτονόητη. Καθώς ένα µεγάλο µέρος της βάσης συµφωνεί, ο Ανδρουλάκης θα εκφράσει στο Συνέδριο σχετική δέσµευση.

Η κυβέρνηση δεν επιθυµεί ένα Συµβούλιο Πολιτικών Αρχηγών για να µη δραµατοποιηθεί η κατάσταση. Ο πρωθυπουργός θα επιµείνει στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις και ενηµερώσεις.

Ενδιαφέρον ρήγμα

∆ύο Γιάννηδες στον ΣΥΡΙΖΑ διαφοροποιήθηκαν από τη θέση του προέδρου τους, Σωκράτη Φάµελλου, για την αποστολή φρεγατών και µαχητικών στην Κύπρο. Πρόκειται για τους Ραγκούση και Μαντζουράνη, που τοποθετήθηκαν υπέρ της αµυντικής συνδροµής στην Κύπρο. Το ρήγµα αυτό, και µάλιστα σε ζήτηµα που αφορά την υψηλή ατζέντα, έχει ενδιαφέρον. Ραγκούσης και Μαντζουράνης δείχνουν να κοιτούν προς την πλευρά του Αλέξη Τσίπρα. Κάπως έτσι στον ΣΥΡΙΖΑ περιορίζονται σε πιο παραδοσιακές θέσεις της ευρύτερης Αριστεράς. Θα υπάρξουν και νέες διαφοροποιήσεις...

Δημοσιεύτηκε στο Secret των Παραπολιτικών