Δύσκολη άσκηση, που ζητά λύση

Τον Μάιο του 2012, τα κόµµατα που έµειναν εκτός Βουλής συγκέντρωσαν αθροιστικά 19,03%. Ήταν τεράστιο ποσοστό στα µεταπολιτευτικά χρονικά για εκτός Βουλής ψήφο. Τον Ιούνιο του 2012, όµως, που έγιναν ξανά εκλογές, λόγω αδυναµίας σχηµατισµού κυβέρνησης, το συνολικό ποσοστό των κοµµάτων που δεν κατάφεραν να περάσουν το 3% κατέρρευσε στο 5,98%. ∆ηλαδή, µέσα σε µόλις έξι εβδοµάδες ένα πολύ µεγάλο µέρος των ψηφοφόρων µικρών κοµµάτων µετακινήθηκε στα κόµµατα που µπορούσαν να µπουν στη Βουλή.

Αυτό δείχνει πόσο γρήγορα µπορεί να αλλάξει το εκλογικό τοπίο όταν οι ψηφοφόροι αντιληφθούν ποια κόµµατα έχουν πραγµατική πιθανότητα εισόδου στη Βουλή. Σήµερα έχουµε κάτι που θυµίζει εν µέρει εκείνη την κατά σταση: νέα πολιτικά σχήµατα και µεγάλη ρευστότητα. Με βάση αυτό το δεδοµένο, γίνονται αναλύσεις επί αναλύσεων στα κοµµατικά επιτελεία για τη σηµασία της σήµερα αδιευκρίνιστης, στην κάλπη χαλαρής και εκ των υστέρων χαµένης ψήφου. Αν και έχουµε καιρό ακόµη µπροστά µας µέχρι να στηθούν οι κάλπες, αυτή η... άσκηση απασχολεί τα κοµµατικά επιτελεία και τους δηµοσκόπους. Τα κόµµατα ψάχνουν πώς θα «δέσουν» τους χαλαρούς ψηφοφόρους και οι δηµοσκόποι πώς θα «διαβάσουν» σωστά αυτούς που παραµένουν στη δεξαµενή των αναποφάσιστων.

 

Προοπτική

Παρόλο που οι εκλογές αργούν, κινούνται ήδη οι ενδιαφερόµενοι για θέσεις υπηρεσιακών υπουργών. Πριν από τις εκλογές δεν είναι υποχρεωτική η τοποθέτηση υπηρεσιακών υπουργών. Αλλά συµβαίνει συχνά µια τέτοια επιλογή (π.χ., η Καλλιόπη Σπανού αντικατέστησε τον Μ. Βορίδη ως ΥΠ.ΕΣ. πριν από τις εκλογές του 2023 και ο Αντ. Ρουπακιώτης τον Αλ. Χαρίτση το 2019). Στην παρούσα συγκυρία, λόγω πόλωσης, θεωρείται πιθανή η άσκηση µεγάλης πίεσης από την αντιπολίτευση για αντικατάσταση περισσότερων υπουργών. Το ενδιαφέρον είναι µεγάλο, για τον λόγο ότι όσοι εγκατασταθούν στα υπουργεία µπορεί να µείνουν για καιρό, αφού είναι πιθανό να µην είναι εφικτός ο σχηµατισµός κυβέρνησης ή να «παίξουν» και σε κυβέρνηση συνεργασίας.

Ποιος πολιτικός αρχηγός πιστεύει ότι θα σχηµατιστεί κυβέρνηση συνεργασίας τριών κοµµάτων από τις πρώτες εκλογές και δεν θα χρειαστούν επαναληπτικές;

 

Παράδειγμα

Ένα παράδειγµα που εξετάζουν «γαλάζιοι» επιτελείς είναι πώς ένα 30% της Ν.∆. µπορεί να δώσει διαφορετικό αριθµό εδρών, επειδή οι ψήφοι των µικρών κοµ µάτων δεν συµµετέχουν στην κατανοµή. Και εδώ αποκτά µε γάλο ενδιαφέρον το κόµµα Σαµαρά: Αν πάρει, π.χ., 7%-8%, οι ψήφοι του δεν είναι «χαµένες», γιατί συµµετέχουν στην κατανοµή και ταυτόχρονα µπορούν να µειώσουν σηµαντικά το ποσοστό της Ν.∆. Αντίθετα, αν ένα µε γάλο µέρος της σηµερινής «γκρίζας ζώνης» των δηµοσκοπήσεων µείνει κάτω από 3%, αυτό µπορεί να λειτουργήσει υπέρ του πρώτου κόµµατος. Για να το κάνουµε πολύ συγκεκριµένο, µε µια επανάληψη των πρώτων εκλογών του 2012, δηλαδή ένα 20% εκτός Βουλής, ο πήχης για την αυτοδυναµία φτάνει στο 35% και η πίεση που θα ασκηθεί στα µικρότερα κόµµατα ενόψει δεύτερων εκλογών θα είναι συντριπτική.

 

Απορίες

- Ποιοι τρεις υπουργοί έκαναν τις ίδιες ηµέρες διακοπές στην Πάτµο, αλλά δεν επεδίωξαν να συναντηθούν;

- Ποιοι (δύο) υπουργοί δεν αισθάνονται ασφαλείς στην καρέκλα τους στο ενδεχόµενο µίνι ανασχηµατισµού κοντά στη ∆ΕΘ;

 

Με κοινή λογική

∆εν ξέρω αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταφέρει να σταθεί ξανά στα πόδια του, αλλά ένα στοιχείο που οφείλει κανείς να πιστώσει στη Ρένα ∆ούρου είναι ότι κινείται µέσα στο πλαίσιο της λογικής στα εσωκοµµατικά ζητήµατα, πράγµα διόλου αυτονόητο για την Κουµουνδούρου. Τι έκανε την τελευταία εβδοµάδα; ∆ιέγραψε τη Νίνα Κασιµάτη, η οποία θα πήγαινε ούτως ή άλλως στο ΠΑΣΟΚ, και έδωσε διορία στην Όλγα Γεροβασίλη -που θα πάει στο κόµµα του Τσίπρα- να παραδώσει την έδρα της.

Ο Αλέξης Τσίπρας απολαµβάνει, επιτέλους, την ηγεµονία του σε ένα κόµµα όχι απλώς χωρίς συνιστώσες, αλλά και χωρίς συλλογικότητα στη λειτουργία του. Αποφασίζει και διατάζει και λογαριασµό δεν δίνει σε κανέναν. Ευχάριστη πολυτέλεια για τον ίδιο ότι δεν ενηµερώνει ούτε για τις διακοπές του (πόσες µέρες και πού), όχι µόνο το κοινό, αλλά ούτε και στενούς συνεργάτες του. Αυτό, µάλιστα! Είναι rebranding.

 

Θέλει know-how

Είναι ξεκάθαρο ότι διανύουµε περίοδο πολιτικής ρευστότητας και γι’ αυτό οι προβλέψεις για το τι πρόκειται να συµβεί στις εκλογές είναι εξαιρετικά επισφαλείς. Αυτό που επισηµαίνουν έµπειροι περί τα εκλογικά πράγµατα είναι ότι δεν έχει εκτιµηθεί επαρκώς η σηµασία του πού θα παίξουν οι προεκλογικές καµπάνιες. Όποιος είναι σε θέση να σχεδιάσει σωστά και να εκτελέσει αναλόγως θα έχει αδιαµφισβήτητο πλεονέκτηµα. Και ως προς αυτό, το know-how το έχει αποδεδειγµένα το κυβερνών κόµµα.

 

Ενίσχυση

Θα µπορούσε η τουρκική προκλητικότητα να αποτελέσει λόγο πρόωρων εκλογών; Υπάρχουν κυβερνητικά στελέχη που θεωρούν ότι ένα τέτοιο ζήτηµα µπορεί να οδηγήσει στην ενίσχυση της Ν.∆. ως του µοναδικού κόµµατος που µπορεί να εγγυηθεί την κυβερνητική σταθερότητα. Υπάρχουν, όµως, και κάποιοι που πιστεύουν ότι η ανάδειξη της τουρκικής προκλητικότητας ως βασικού προεκλογικού θέµατος ενισχύει τον Αντώνη Σα µαρά και όχι τη Ν.∆.

 

Δημοσιεύτηκε στο "Secret" των Παραπολιτικών