Κάποιες ποδοσφαιρικές ιστορίες δεν χωρούν απλώς σε 90 λεπτά. Χτίζονται αργά, μέσα από σκόνη, στερήσεις και ατελείωτες διαδρομές, μέχρι να βρουν τη στιγμή τους κάτω από τα φώτα. Το Μαρόκο των τελευταίων χρόνων ζει ακριβώς μια τέτοια ιστορία. Μια αφήγηση που ενώνει γενιές, επιτυχίες και πρόσωπα, από τις αλάνες της Καζαμπλάνκα μέχρι τα μεγαλύτερα γήπεδα του κόσμου. Και στο κέντρο αυτής της αφήγησης, στέκεται ένας άνθρωπος που έμαθε πρώτα να επιβιώνει και μετά να σκοράρει. Ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί.

Διαβάστε: Νιγηρία - Μαρόκο 1-1 (2-4 πεν.), Copa Africa: Το όνειρο της κούπας για την παρέα του Ελ Κααμπί... ζωντάνεψε στη ρώσικη ρουλέτα! (Βίντεο)

Το Μαρόκο το βράδυ της Τετάρτης έγραψε ιστορία, φτάνοντας στον μεγάλο τελικό του Κόπα Άφρικα, το οποίο και φιλοξενεί. Χρειάστηκε ένα χαμένο πέναλτι του μπακ του Ολυμπιακού Μπρούνο Ονιεμαέτσι και ένα εύστοχο του Εν-Νεσίρι για να σφραγιστεί η πρόκριση, με τον στράικερ του Ολυμπιακού, Αγιούμπ Ελ Κααμπί, να πανηγυρίζει έξαλλα και να σκορπά κύμα ενθουσιασμού στις εξέδρες του Prince Moulay Abdellah στη Ραμπάτ.

Ο Ελ Κααμπί έχει μπροστά του την ευκαιρία να γράψει ιστορία και να γίνει βασιλιάς της Αφρικής, και μάλιστα μέσα στο σπίτι του. Τελευταίο εμπόδιο στο διάβα του, η Σενεγάλη του Σαντιό Μανέ, η οποία στον πρώτο χρονικά ημιτελικό απέκλεισε την Αίγυπτο του Μο Σαλάχ.



Ένας δύσβατος δρόμος

Για τον στράικερ του Ολυμπιακού, αυτή η πορεία μοιάζει με δικαίωση ζωής. Γεννημένος και μεγαλωμένος στη φτωχική συνοικία Ντερμπ Μίλα στην Καζαμπλάνκα, με καταγωγή της οικογένειάς του από τη Ζαγκόρα του νότιου Μαρόκου, ο Ελ Κααμπί έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια. Η οικογένειά του πέρασε μεγάλες στερήσεις τη δεκαετία του ’90, γεγονός που τον ανάγκασε να εγκαταλείψει το σχολείο σε ηλικία μόλις 15 ετών και να εργαστεί ως μαθητευόμενος ξυλουργός στην περιοχή Μεντιούνα, προκειμένου να βοηθήσει οικονομικά.

«Γεννήθηκα σε μια ταπεινή οικογένεια. Για να σταθώ στα πόδια μου, έπρεπε να μάθω μια τέχνη», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά στον μαροκινό Τύπο. Παράλληλα όμως, όπως σχεδόν όλα τα παιδιά στις γειτονιές της Καζαμπλάνκα, δεν άφησε ποτέ το ποδόσφαιρο. Παίζοντας στις αλάνες, το ταλέντο του δεν άργησε να ξεχωρίσει, με ανθρώπους του περιβάλλοντός του να τον παροτρύνουν να ενταχθεί σε τοπική ομάδα στη συνοικία Χάι Χαντίτζα.

Μέσα σε λίγους μήνες, οι σκάουτερ της Ράσινγκ Κλαμπ της Καζαμπλάνκα, εντυπωσιάστηκαν από την τεχνική του κατάρτιση και τη σωματική του δύναμη. Ο Ελ Κααμπί άφησε οριστικά την ξυλουργική και αφοσιώθηκε στο ποδόσφαιρο, υπογράφοντας το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 2014, σε ηλικία 21 ετών.

Ο δρόμος προς την κορυφή για τον Αγιούμπ Ελ Κααμπί δεν είχε ποτέ ευθείες, είχε όμως σε κάθε του στάση ένα κοινό σημείο αναφοράς. Το γκολ. Όπου κι αν πήγε, σε όποια χώρα κι αν αγωνίστηκε, βρήκε τρόπο να σκοράρει και να αφήσει το αποτύπωμά του.

Ξεκίνησε την καριέρα του σε θέσεις μακριά από την επίθεση, παίζοντας αριστερό μπακ και αμυντικό χαφ, μέχρι τη στιγμή που οι προπονητές του διέκριναν το ένστικτο του σκόρερ που έκρυβε μέσα του. Η μετακίνησή του στην κορυφή της επίθεσης αποδείχθηκε καθοριστική, καθώς με τα γκολ του συνέβαλε αποφασιστικά στην άνοδο της Ράσινγκ στη Botola Pro (1η κατηγορία), έχοντας προηγουμένως «ψηθεί» αγωνιστικά σε ερασιτεχνικές ομάδες με μορφή δανεισμού.

Το μεγάλο άλμα στο εσωτερικό του Μαρόκου ήρθε το καλοκαίρι του 2017, όταν μετακόμισε στη RS Μπερκάνε ως πρώτος σκόρερ της 2ης κατηγορίας με 25 τέρματα. Και εκεί συνέχισε ακριβώς από εκεί που σταμάτησε: γκολ και διακρίσεις, με κορυφαία στιγμή την κατάκτηση του Κυπέλλου Θρόνου το 2018.

Οι εμφανίσεις του δεν άργησαν να τον οδηγήσουν εκτός συνόρων. Το 2018 αγωνίστηκε στην Κίνα με τη φανέλα της Χεμπέι, σκοράροντας από τις πρώτες του κιόλας εμφανίσεις, επιβεβαιώνοντας πως η προσαρμογή δεν αποτελούσε ποτέ πρόβλημα για εκείνον.

Η επιστροφή του στο Μαρόκο με τη Γουιντάντ συνοδεύτηκε ξανά από γκολ. Σκόραρε κατά ριπάς στις εγχώριες διοργανώσεις, σημείωσε χατ-τρικ στο CAF Champions League και κατέκτησε τον τίτλο του πρώτου σκόρερ της του πρωταθλήματος τη σεζόν 2020-21 με 18 τέρματα. Ακολούθησε η Τουρκία και η Χατάισπορ, όπου συνέχισε στον ίδιο ρυθμό, πετυχαίνοντας καθοριστικά γκολ και χατ-τρικ, μέχρι που ο καταστροφικός σεισμός τον ανάγκασε να αναζητήσει νέο σταθμό στην καριέρα του.

Στο Κατάρ και την Αλ Σαντ, έστω και σε σύντομο πέρασμα, βρήκε ξανά δίχτυα, επιβεβαιώνοντας τη φήμη του φορ που δεν χρειάζεται χρόνο για να «ζεσταθεί».


Η καταξίωση

Και κάπου εκεί ήρθε ο Ολυμπιακός. Το καλοκαίρι του 2023, ο Ελ Κααμπί φόρεσε τα ερυθρόλευκα και μέσα σε λίγους μήνες μετατράπηκε σε σημείο αναφοράς όχι μόνο για την ομάδα του, αλλά και για το ελληνικό και ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Από τα προκριματικά κιόλας των ευρωπαϊκών διοργανώσεων άρχισε να σκοράρει ασταμάτητα, με ντοπιέτες στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, δείχνοντας πως πρόκειται για επιθετικό μεγάλων αγώνων.

Η πορεία του στο Europa Conference League τη σεζόν 2023-24 ήταν μυθική. Γκολ σε κάθε γύρο, χατ-τρικ απέναντι στην Άστον Βίλα στα ημιτελικά, ιστορικές εμφανίσεις που έσπρωξαν τον Ολυμπιακό στον πρώτο ευρωπαϊκό τελικό της ιστορίας του. Και εκεί, στον τελικό, ήρθε η απόλυτη στιγμή: δικό του γκολ στην παράταση απέναντι στη Φιορεντίνα, για να χαρίσει στους «ερυθρόλευκους» το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο ελληνικής ομάδας. Με 14 συνολικά γκολ στη διοργάνωση και ρεκόρ τερμάτων στη φάση των νοκ άουτ, έγραψε ιστορία και σε ατομικό επίπεδο.



Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Ελ Κααμπί συνέχισε να σκοράρει και εντός συνόρων, με καθοριστικά τέρματα στα πλέι οφ της Super League και γκολ στον τελικό Κυπέλλου, οδηγώντας τον Ολυμπιακό σε νταμπλ.

Σήμερα, ο επιθετικός του Ολυμπιακού ζει το όνειρό του, όχι ως αποτέλεσμα μιας στιγμιαίας έκλαμψης, αλλά έπειτα από χρόνια προσπάθειας, υπομονής και επιμονής. Με συνέπεια στο σκοράρισμα και σκληρή δουλειά, κατάφερε να καθιερωθεί τόσο σε συλλογικό επίπεδο όσο και στην Εθνική Μαρόκου, ξεπερνώντας ανταγωνιστές με μεγαλύτερη μέχρι τότε διαδρομή. Και πλέον, απέχει μόλις ένα βήμα από το απόλυτο ποδοσφαιρικό παραμύθι.


Το statement του Μαρόκου

Αν τελικά το Μαρόκο ολοκληρώσει τον θρίαμβο και στεφθεί πρωταθλήτρια Αφρικής, δεν θα γράψει απλά ιστορία, καθώς θα πρόκειται για τη δεύτερη κατάκτηση μετά το 1976. Θα στείλει ένα ξεκάθαρο statement προς ολόκληρο τον ποδοσφαιρικό κόσμο. Τότε, με το γκολ του Μπάμπα και το 1-1 απέναντι στη Γουινέα, οι «Λέοντες του Άτλαντα» είχαν εξασφαλίσει το τρόπαιο, αφήνοντας πίσω τους τη Γουινέα, τη Νιγηρία και την Αίγυπτο στο Final Stage Group. Εκείνη τη διοργάνωση σημάδεψε ο σπουδαίος Αχμέντ Φαράς, ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών για το Μαρόκο, που έφυγε από τη ζωή πριν λίγους μήνες, κατακτώντας τότε και το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη.

Σήμερα, σχεδόν μισό αιώνα μετά, το βραβείο αυτό μπορεί να έχει νέο κάτοχο. Ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί, με τρία γκολ σε έξι αναμετρήσεις, αποτελεί τον απόλυτο οδηγό του Μαρόκου προς τη δόξα και το πρόσωπο μιας εθνικής ομάδας που δείχνει πιο ώριμη και έτοιμη από ποτέ να ανέβει ξανά στην κορυφή της Αφρικής.

Και όταν μιλάμε για ποδοσφαιρικό statement, αυτό δεν περιορίζεται μόνο στην ανδρική ομάδα. Λίγους μόλις μήνες πριν, το μήνυμα είχε ήδη σταλεί από τη νέα γενιά. Το Μαρόκο Κ-20 κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία του το Παγκόσμιο Κύπελλο Κ-20, επικρατώντας της Αργεντινής με 2-0 στον τελικό που διεξήχθη στη Χιλή τον Οκτώβριο του 2025. Ένα ιστορικό επίτευγμα, που επιβεβαίωσε ότι η επιτυχία του μαροκινού ποδοσφαίρου δεν είναι συγκυριακή, αλλά προϊόν συστηματικής δουλειάς και μακροπρόθεσμου πλάνου.

Οι νεαροί διεθνείς γνώρισαν την αποθέωση κατά την επιστροφή τους στην πατρίδα, με την ομάδα να τιμάται επισήμως στο Ραμπάτ από τον βασιλιά Μοχάμεντ ΣΤ΄, σε μια εικόνα που συμβολίζει τη συνέχεια και τη συνοχή του μαροκινού ποδοσφαιρικού οικοδομήματος. Μετά τη θρυλική πορεία της ανδρικής ομάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 και τον παγκόσμιο τίτλο της Κ-20, μια ενδεχόμενη κατάκτηση του Κόπα Άφρικα θα σφραγίσει οριστικά το Μαρόκο ως μια νέα, σταθερή δύναμη του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.


Η παρακαταθήκη

Από τη Ντερμπ Μίλα της Καζαμπλάνκα μέχρι την κορυφή της Ευρώπης με τον Ολυμπιακό και το κατώφλι της αφρικανικής δόξας με το Μαρόκο, ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί είναι πολλά παραπάνω από ένας σπουδαίος σκόρερ. Είναι το σύμβολο μιας χώρας που έμαθε να πιστεύει ξανά στον εαυτό της, να επενδύει στο μέλλον της και να διεκδικεί χωρίς φόβο τη θέση της ανάμεσα στους μεγάλους.

Είτε το τρόπαιο του Κόπα Άφρικα καταλήξει τελικά στα χέρια του είτε όχι, το μήνυμα έχει ήδη σταλεί. Το μαροκινό ποδόσφαιρο δεν είναι πια η έκπληξη, είναι η συνέχεια. Και ο Ελ Κααμπί, με τη διαδρομή, τα γκολ και την επιμονή του, θα παραμείνει για πάντα ένας από τους ανθρώπους που έδωσαν σάρκα και οστά σε αυτή τη νέα εποχή.

Δημοσιεύθηκε στα Παραπολιτικά