Μοιάζει σαν... χθες, αλλά έχουν περάσει 24 ολόκληρα χρόνια! Σχεδόν διόμιση δεκαετίες από ένα ευρωπαϊκό παιχνίδι του Ολυμπιακού που δεν συνοδεύτηκε από κάποια πρόκριση, μια κατάκτηση τροπαίου ή ακόμη και κάποια άξια λόγου πορεία σε μια διασυλλογική διοργάνωση της UEFA, αλλά είναι σίγουρο ότι θα μνημονεύεται στα βάθη των αιώνων ως μια από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές βραδιές του συλλόγου του μεγάλου λιμανιού. 

Με αφορμή τον αποψινό "τελικό" του Ολυμπιακού με τη Λεβερκούζεν για την 7η αγωνιστική της League Phase του UEFA Champions League, το parapolitika.gr και η "Κυριακάτικη Απογευματινή" αναζήτησαν έναν από τους μεγάλους πρωταγωνιστές εκείνης της αλησμόνητης νύχτας του Σεπτέμβρη του 2002 που ολοκληρώθηκε με ένα από τα πλέον... σοκαριστικά σκορ στη διαδρομή των "ερυθρόλευκων" στα Κύπελλα Ευρώπης: Ολυμπιακός - Μπάγερ Λεβερκούζεν 6-2 και ο Στέλιος Γιαννακόπουλος ξετυλίγει το κουβάρι των αναμνήσεων! 

Η γνωριμία του Ολυμπιακού με το Λεβερκούζεν είχε... Πάσπαλιε και Τόμιτς! 

Μια φορά κι έναν καιρό, πίσω στα μέσα της δεκαετίας του ’90, η πόλη του Λεβερκούζεν αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι των αναμνήσεων των φίλων του Ολυμπιακού ελέω… μπάσκετ και όχι ποδοσφαίρου. Κάθε… βραδιά στο Λεβερκούζεν (όπως τραγουδούσαν εκείνη την εποχή οι Πυξ Λαξ με τον Γιώργο Νταλάρα) ήταν ξεχωριστή και κάθε άνοδος της «ερυθρόλευκης αρμάδας» του Ιωαννίδη, του Πάσπαλι, του Φασούλα, του Τάρλατς και του Τόμιτς αποτελούσε για τους Έλληνες ομογενείς ετήσιο θεσμό! Τα παιχνίδια απέναντι στην τοπική Μπάγερ του Κοχ, του Χάρνις και του Βελπ διεξάγονταν μπροστά σε χιλιάδες γαλανόλευκες σημαίες και το μικρό γηπεδάκι της Ντοπάτκα Χάλε μεταμορφωνόταν σε… μινιατούρα του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας.

Όλα αυτά μέχρι την έλευση του 21ου αιώνα. Γιατί από τις 18 Σεπτεμβρίου 2002, το όνομα "Λεβερκούζεν" κοσμεί με χρυσά γράμματα τη Βίβλο του Θρύλου του μεγάλου λιμανιού όχι όμως σε… πορτοκαλί αλλά σε ασπρόμαυρο φόντο. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, όση άμμος κι αν κυλήσει στην κλεψύδρα της "ερυθρόλευκης" ιστορίας, εκείνο το βράδυ στη Ριζούπολη θα μνημονεύεται πάντα ως σημείο αναφοράς στην εγκυκλοπαίδεια των μεγαλύτερων και πιο αλησμόνητων θριάμβων του δαφνοστεφανωμένου έφηβου. Ολυμπιακός – Λεβερκούζεν 6-2! Η νύχτα που ο Ολυμπιακός ταπείνωσε την εν ενεργεία φιναλίστ του Champions League.

"Δυο λεπτομέρειες δεν θυμούνται οι περισσότεροι φίλαθλοι από εκείνη τη βραδιά. Πρώτον ότι οι Γερμανοί είχαν αγωνιστεί στο μεγάλο τελικό της διοργάνωσης, μόλις πριν από τέσσερις μήνες, έχοντας ηττηθεί από τη Ρεάλ και δεύτερον ότι πριν δεχτούν έξι γκολ … είχαν προηγηθεί στο σκορ»!

Στέλιος Γιαννακόπουλος, ο... κύριος "θρυλικά ευρωπαϊκά γκολ" του Ολυμπιακού

Τα παραπάνω λόγια ανήκουν σε έναν ποδοσφαιριστή-θρύλο του Ολυμπιακού, το όνομά του οποίου βρίσκεται χαραγμένο… φαρδύ πλατύ σε όποια πέτρα ευρωπαϊκής επιτυχίας του Ολυμπιακού κι αν σηκώσεις προερχόμενη από τη δεκαετία του ’90 και τα χρόνια του Millenium. Το πρώτο «ερυθρόλευκο» γκολ στην ιστορία του Champions League; Αυτός! Το θρυλικό γκολ στο Ζάγκρεμπ που χάρισε στον Ολυμπιακό την πρώτη του πρόκριση σε προημιτελικά του πάλαι ποτέ Κυπέλλου Πρωταθλητριών; Πάλι αυτός!

Ένα όνομα, δεκάδες αναμνήσεις: Στέλιος Γιαννακόπουλος! Ένας από τους μεγάλους πρωταγωνιστές (μαζί με τον Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς) εκείνου του αλησμόνητου 6-2 με τη Λεβερκούζεν που μνημονεύεται ακόμη και σήμερα όχι μόνο εντός Πειραιά, αλλά και στα γραφεία της UEFA στη Νιόν.

"Θυμάμαι πόσο πολύ είχε συζητηθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη εκείνο το αποτέλεσμα. Ήταν σοκαριστικό! Κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι μια ελληνική ομάδα μπορούσε να συντρίψει με εξάρα μια από τις πιο ισχυρές ομάδες εκείνης της περιόδου. Μετά από χρόνια έμαθα ότι στην UEFA το συγκεκριμένο παιχνίδι χρησιμοποιήθηκε αρκετές φορές ως παράδειγμα απέναντι σε φωνές που ζητούσαν τη μετατροπή του Champions League σε κλειστή λίγκα των μεγάλων δυνάμεων. Πάντα η γοητεία της επικράτησης του Δαυίδ επί του Γολιάθ γοητεύει. Και κακά τα ψέματα, το 2002 εμείς ήμασταν ο Δαυίδ και η Λεβερκούζεν ο Γολιάθ", θυμάται ένας από τους κορυφαίους ακραίους επιθετικούς στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, μη μπορώντας βέβαια να πιστέψει πόσο… αδυσώπητα κυλά ο χρόνος!

"Μου φαίνεται απίστευτο ότι μιλάμε για εκείνο το παιχνίδι με τους Γερμανούς σαν να είναι… ρετρό! Θυμάμαι όταν βρισκόμασταν στα ντουζένια μας στον Ολυμπιακό τα λόγια που μας έλεγαν παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές που είχαν δοξάσει την ομάδα τη δεκαετία του ’60 και του ’70: “Να ευχαριστιέστε την κάθε σας μέρα, γιατί θα περάσουν τα χρόνια, θα κλείσετε την καριέρα σας και δεν θα  καταλάβετε για πότε συνέβη”.  Πόσο δίκιο είχαν. Όπως τότε οι δικές τους αφηγήσεις για τα παιχνίδια με την Άντερλεχτ, την Κάλιαρι και τη Σέλτικ έμοιαζαν στα δικά μας μάτια με… βουτιά σε ένα άγνωστο μακρινό παρελθόν, έτσι και σήμερα νέοι άνθρωποι 20 και 25 ετών δεν έχουν ζήσει καν το δικό μας παιχνίδι με τους Γερμανούς, 24 ολόκληρα χρόνια! Πότε πέρασαν ρε γαμώτο…"

Ολυμπιακός - Λεβερκούζεν 6-2: "Εξωπραγματικό ήταν μόνο το σκορ"

Αυθεντικός, απλός και πάντα αποφεύγοντας τα… μεγάλα λόγια και τις φανφάρες (στοιχείο που τον ακολουθούσε καθ’ όλη τη διάρκεια της σπουδαίας του καριέρας) ο Στέλιος Γιαννακόπουλος παραδέχεται ότι δεν θυμάται ιδιαίτερες λεπτομέρειες από εκείνο το ονειρεμένο βράδυ. "Ενδεχομένως να σας εκπλήξω με αυτό που θα σας πω, αλλά δεν συνέβη κάτι το εξαιρετικά σημαντικό εκείνο το βράδυ, τουλάχιστον στα δικά μας μάτια. Προφανώς το σκορ ξέφυγε σε επίπεδα εκτός λογικής, αλλά το παιχνίδι με τη Λεβερκούζεν δεν διέφερε ιδιαίτερα απ’ όλα τα υπόλοιπα που δίναμε στο Champions League. Μόνο το σκορ ήταν εξωπραγματικό! Ήταν η έκτη διαδοχική σεζόν που συμμετείχαμε στη διοργάνωση και ήμασταν πλέον… μπαρουτοκαπνισμένοι και απόλυτα εξοικειωμένοι στις ανάγκες και τις δυσκολίες της", παραδέχεται ο πρωταθλητής Ευρώπης του 2004 και συνεχίζει:

"Θυμάμαι, για παράδειγμα, πως νιώθαμε όλοι τον Σεπτέμβριο του 1997 πριν δώσουμε το πρώτο μας παιχνίδι στο Champions League απέναντι στην Πόρτο. Μπορώ να σας περιγράψω λεπτό προς λεπτό κάθε λεπτομέρεια των ωρών που προηγήθηκαν. Τι κάναμε στο “Ουράνιο Τόξο” – το ξενοδοχείο στα Βόρεια Προάστια που μέναμε όταν χρησιμοποιούσαμε για έδρα το ΟΑΚΑ – που κάναμε χαλάρωμα το πρωινό του αγώνα, τι συζητάγαμε στη διαδρομή προς το γήπεδο. Με τη Λεβερκούζεν θυμάμαι μόνο στιγμές του παιχνιδιού"…  



"Έπαιξε ρόλο και η Ριζούπολη για να έρθουν τα έξι γκολ"

Πως γράφτηκε, όμως, θρυλική ιστορία εκείνη την αλησμόνητη νύχτα της 18ης Σεπτεμβρίου 2022; "Αρχικά είχαμε μεγάλη εμπιστοσύνη στις δυνατότητές μας. Ήταν μια περίοδος στο ξεκίνημα της σεζόν που πατάγαμε πολύ καλά στα πόδια μας. Τα παιχνίδια του Champions League είναι πάντα ιδιαίτερα. Προσωπικά τα αντιμετώπιζα λες και αγωνιζόμουν με την εθνική ομάδα σε Μουντιάλ. Κακά τα ψέματα, στην Ευρώπη γράφεται διαχρονικά ιστορία! Οι παίκτες γνωρίζουν ότι εκεί είναι η βιτρίνα της καριέρας τους, εκεί θα τους δουν σκάουτερ. Κι όσο σημαντικοί κι αν είναι οι εγχώριοι τίτλοι, οι αναμνήσεις από μεγάλες ευρωπαϊκές στιγμές μένουν ανεξίτηλες στο χρόνο. Υπάρχει περίπτωση να ξεχάσει κανείς Ολυμπιακός την κατάκτηση του Conference; Υπάρχει περίπτωση να μην θυμάται φίλος της ομάδας μας το παιχνίδι με τον Άγιαξ στο ΟΑΚΑ τη σεζόν που φτάσαμε μία ανάσα από τα ημιτελικά;", αφηγείται ο Στέλιος Γιαννακόπουλος προτού αναφερθεί σε μικρές… αλλά σημαντικές λεπτομέρειες που έφεραν το επικό 6-2 επί της Λεβερκούζεν.

"Έπαιξε ρόλο και η Ριζούπολη. Εμείς την είχαμε συνηθίσει, οι Γερμανοί δυσκολεύτηκαν αρκετά να προσαρμοστούν στις ιδιαιτερότητες ενός τόσο μικρού γηπέδου. Ξέρεις, από το πρώτο λεπτό αισθανόμασταν καλύτεροι. Γι’ αυτό και αντιδράσαμε τόσο άμεσα και τόσο ώριμα στο πρώτο γκολ που δεχτήκαμε, κι ας προήλθε από δικό μας παιδαριώδες λάθος. Όπως λέγαμε στα αποδυτήρια γελώντας, εφτά γκολ είχαμε πετύχει εκείνο το βράδυ, απλά το ένα ήταν… σε λάθος εστία. Το παν, όμως, ήταν η δική μας αυτοπεποίθηση. Δεν πρέπει να μασάς σε τόσο σπουδαία παιχνίδια. Πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη στις δικές σου δυνατότητες", υπογραμμίζει ο σκόρερ του δεύτερου «ερυθρόλευκου» γκολ της βραδιάς.

Το ευρωπαϊκό γκολ.. κορνίζα στις αναμνήσεις του Στέλιου Γιαννακόπουλου

"Αλήθεια σε ποια θέση του ranking των ευρωπαϊκών γκολ του Στέλιου Γιαννακόπουλου τοποθετείς την κεφαλιά με την οποία νίκησες Λούσιο και Τζούριτς;", θέσαμε το ερώτημα στον… χρυσό εκτελεστή του Ολυμπιακού.

«Δύσκολο να απαντήσω. Αν πάντως έκανα κορνίζα δύο ευρωπαϊκά μου γκολ, το ένα – αυτό με την Πόρτο στο πρώτο μας παιχνίδι στο Champions League – θα το είχα στο υπνοδωμάτιό μου λόγω της ιστορικότητάς του και το δεύτερο, με την Κροάσια στο Ζάγκρεμπ, δίπλα στο τζάκι… να μου θυμίζει το κρύο που είχαμε φάει εκείνο το βράδυ»…

Το ζητούμενο, βέβαια, για τους φίλους του Ολυμπιακού λίγες ώρες πριν τον "τελικό" πρόκρισης με τη Λεβερκούζεν στη League Phase του φετινού Champions League είναι αν οι "ερυθρόλευκοι" του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ θα μπορέσουν να πανηγυρίσουν άλλη μια ιστορική νίκη επί της γερμανικής ομάδας.

"Πάντα παίζει ρόλο η φόρμα της κάθε ομάδας σε τόσο σπουδαία παιχνίδια, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι το συγκεκριμένο στοιχείο εγγυάται την επιτυχία ή την αποτυχία σου. Γι’ αυτό πολλές φορές βλέπουμε συλλόγους να μην πηγαίνουν καθόλου καλά στις εγχώριες λίγκες και να πετάνε στην Ευρώπη. Νομίζω, λοιπόν, ότι ο Ολυμπιακός θα έχει την ευκαιρία να διεκδικήσει τη δυνατότητα πρόκρισης όχι επειδή η Λεβερκούζεν δεν είναι φέτος στην περσινή της αγωνιστική κατάσταση, αλλά επειδή ο ίδιος έχει αποκτήσει συγκεκριμένη ταυτότητα και πολύ ισχυρό χαρακτήρα ανεξαρτήτως του αντιπάλου που αντιμετωπίζει", εκτιμά ο “Stelios” δίνοντας και τη δική του εξήγηση για την… κοσμογονία που συντελείται στο λιμάνι.

"Νομίζω ότι η εξήγηση για την ευρωπαϊκή εκτόξευση του Ολυμπιακού επικεντρώνεται σε μία λέξη: Επενδύσεις! Από τα χρόνια του κυρίου Κόκκαλη μέχρι τη σημερινή εποχή του κυρίου Μαρινάκη ο Ολυμπιακός έχει επενδύσει δισεκατομμύρια για να αναπτυχθεί ως οργανισμός. Έχει επενδύσει τεράστια οικονομικά ποσά στο έμψυχο δυναμικό του, σε υλικοτεχνικές υποδομές, στη στελέχωση του οργανισμού. Τα τελευταία χρόνια εισπράττει απλά τους καρπούς της επένδυσής του. Όποιος επενδύει και πιστεύει στο πλάνο του αργά ή γρήγορα θα δικαιωθεί"…

Ριζούπολη, 18/9/2002 – Γεώργιος Καραϊσκάκης, 20/1/2026: Δύο παιχνίδια απέναντι στον ίδιο αντίπαλο με… 8.525 μέρες διαφορά και ένα κοινό ζητούμενο: Να προστεθεί ξανά στην "ερυθρόλευκη" Βίβλο δίπλα στο όνομα Λεβερκούζεν η λέξη… έπος! Ακόμη κι αν δεν χρειαστούν αυτή τη φορά έξι γκολ, αλλά... μισό!