EnΤα δυστυχήματα που "πλήγωσαν" το ποδόσφαιρο: Οι μνήμες που επανέφερε το θανατηφόρο τροχαίο με τους οπαδούς του ΠΑΟΚ (Εικόνες)
Όταν η αγάπη τους για την ομάδα στάθηκε μοιραία για την ίδια τους τη ζωή
Ο αδόκητος χαμός των επτά οπαδών του ΠΑΟΚ έρχεται να προστεθεί σε έναν μεγάλο αριθμό ανθρώπων που είτε ταξίδεψαν είτε βρέθηκαν στο πλευρό της αγαπημένους ομάδας
Βαρύ πένθος σκέπασε την οικογένεια του ΠΑΟΚ, το ελληνικό ποδόσφαιρο, τον αθλητισµό, αλλά και ολόκληρη την Ελλάδα µετά το θανατηφόρο τροχαίο που σηµειώθηκε το πρωί της Τρίτης 27 Ιανουαρίου στη Ρουµανία. Επτά Έλληνες οπαδοί έχασαν τη ζωή τους, ενώ ακόµα τρία άτοµα τραυµατίστηκαν, όταν το βαν στο οποίο επέβαιναν συγκρούστηκε µε ένα φορτηγό στον αυτοκινητόδροµο DN6, στην κοµητεία Τίµις. Οι φίλοι του «∆ικεφάλου» ταξίδευαν προς τη Γαλλία, προκειµένου να παρακολουθήσουν αγώνα της οµάδας τους.
Διαβάστε: ΠΑΟΚ: Το ανατριχιαστικό αντίο της Τούμπας στους επτά που σκοτώθηκαν στη Ρουμανία (Βίντεο)
Σύµφωνα µε τα δεδοµένα, το δυστύχηµα σηµειώθηκε όταν ο οδηγός του µίνι λεωφορείου επιχείρησε προσπέραση σε ευθεία του δρόµου. Tο βαν βρέθηκε στο αντίθετο ρεύµα, όπου ακολούθησε σφοδρή σύγκρουση µε διερχόµενο φορτηγό τύπου TIR. Εξι από τους επιβαίνοντες ανασύρθηκαν νεκροί από τα συντρίµµια στο σηµείο του δυστυχήµατος, ενώ το έβδοµο θύµα υπέκυψε στα τραύµατά του κατά τη διακοµιδή του σε νοσοκοµείο της περιοχής. Οι ρουµανικές Αρχές διεξάγουν έρευνα για τα ακριβή αίτια της τραγωδίας, εξετάζοντας όλες τις συνθήκες κάτω από τις οποίες σηµειώθηκε το δυστύχηµα. Η τραγωδία στον αυτοκινητόδροµο DN6 επανέφερε στη µνήµη και άλλες σκοτεινές σελίδες του ελληνικού αθλητισµού και όχι µόνο.
Η τραγωδία της Θύρας 7
Μία από αυτές είναι η τραγωδία της Θύρας 7. Ένα γεγονός που αποτελεί διαχρονικό σύµβολο της απώλειας ανθρώπινων ζωών στο όνοµα της αγάπης για την οµάδα. Στις 8 Φεβρουαρίου 1981, στο Στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», 21 φίλαθλοι έχασαν τη ζωή τους και 55 τραυµατίστηκαν σοβαρά µετά το τέλος του αγώνα Ολυµπιακός - ΑΕΚ για την 20ή αγωνιστική του πρωταθλήµατος.
Η συντριπτική νίκη των «ερυθρολεύκων» µε 6-0 είχε µετατρέψει το γήπεδο σε χώρο πανηγυρισµών, ωστόσο η αυθόρµητη µετακίνηση µεγάλου αριθµού φιλάθλων από τη Θύρα 7 προς τη Θύρα 1 αποδείχθηκε µοιραία. Στον στενό διάδροµο εξόδου, ένας φίλαθλος γλίστρησε στα σκαλοπάτια, προκαλώντας αλυσιδωτή πτώση. Οι πόρτες παρέµειναν κλειστές, ο κόσµος που ακολουθούσε αγνοούσε τι είχε συµβεί µπροστά και ο συνωστισµός µετατράπηκε σε ασφυκτική παγίδα. ∆εκαεννέα άνθρωποι βρήκαν ακαριαίο θάνατο, ενώ δύο ακόµα υπέκυψαν αργότερα στα τραύµατά τους, ανεβάζοντας τον αριθµό των θυµάτων στους 21. Σαράντα και πλέον χρόνια µετά, η Θύρα 7 παραµένει σηµείο αναφοράς και συλλογικής µνήµης, υπενθυµίζοντας πως ο αθλητισµός, όταν δεν συνοδεύεται από ασφάλεια και υπευθυνότητα, µπορεί να µετατραπεί σε πεδίο τραγωδίας.
Το δυστύχημα στα Τέμπη το ‘99
Στον ίδιο σκοτεινό κατάλογο καταγράφεται και το θανατηφόρο τροχαίο του 1999, που κόστισε τη ζωή σε έξι φιλάθλους του ΠΑΟΚ, οι οποίοι είχαν ταξιδέψει στην Αθήνα για να παρακολουθήσουν τον αγώνα της οµάδας τους µε τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ. Τα ξηµερώµατα της 4ης Οκτωβρίου 1999, περίπου δύο χιλιόµετρα πριν από τα Τέµπη, το διώροφο τουριστικό λεωφορείο του Συνδέσµου Φίλων ΠΑΟΚ Κορδελιού, το οποίο µετέφερε 77 οπαδούς, επιχείρησε προσπέραση σε προπορευόµενο όχηµα. Το λεωφορείο βρέθηκε στο αντίθετο ρεύµα κυκλοφορίας, συγκρούστηκε µε φορτηγό, ανατράπηκε και κατέληξε σε χαράδρα βάθους οκτώ µέτρων. Ο απολογισµός ήταν τραγικός. Εξι νέοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ο µικρότερος ηλικίας 17 ετών και ο µεγαλύτερος 25. Παιδιά που είχαν ξεκινήσει γεµάτα χαµόγελα το ταξίδι της επιστροφής, λίγες ώρες µετά την ισοπαλία του ΠΑΟΚ µε τον Παναθηναϊκό (1-1), αποτέλεσµα που είχε πανηγυριστεί έντονα από τους περίπου 3.500 φίλους του «∆ικεφάλου» που βρέθηκαν στο Ολυµπιακό Στάδιο.
Σύµφωνα µε µαρτυρίες που ήρθαν στο φως αργότερα, λίγο πριν από το δυστύχηµα τη θέση του οδηγού φέρεται να είχε αναλάβει ο 19χρονος γιος του ιδιοκτήτη του λεωφορείου, αντικαθιστώντας τον κανονικό οδηγό. Τα ακριβή αίτια διερευνήθηκαν από τις αρµόδιες Αρχές, ωστόσο τίποτα δεν µπορούσε να απαλύνει το σοκ και την απώλεια. Στο σηµείο του δυστυχήµατος έχει ανεγερθεί µνηµείο µε τα ονόµατα των έξι αδικοχαµένων φιλάθλων. Χαραγµένη πάνω του η φράση «Η αγάπη τους για τον ΠΑΟΚ τούς έφερε εδώ, τους άφησε εδώ και συνεχίζει παραπέρα», υπενθυµίζει ότι για πολλούς φιλάθλους το ταξίδι για την οµάδα τους αποδείχθηκε µοιραίο.
Χρόνια αργότερα, ο Ηλίας Βλαχόπουλος, µέλος του Συνδέσµου Φίλων ΠΑΟΚ Κορδελιού και επιζών του δυστυχήµατος, θα περιγράψει µε λίγα λόγια το βάρος της µνήµης: «∆εν µπορούν να ξεχαστούν, σου µένουν µια ζωή… Το πανό εκείνο το έχουµε στον σύνδεσµο και δεν το βγάζουµε. Εχει αίµατα πάνω, µε αυτό σκεπάσαµε τα δύο παιδιά».
Πρώτη καταγεγραμμένη οπαδική τραγωδία στην Ελλάδα
Η αλυσίδα των τραγικών δυστυχηµάτων που σηµάδεψαν τον ελληνικό αθλητισµό ξεκινά δεκαετίες πριν. Στις 27 Νοεµβρίου 1966, η πρώτη οργανωµένη εκδροµή της Θύρας 13, µε σκοπό τη στήριξη του Παναθηναϊκού σε εκτός έδρας αγώνα, µετατράπηκε σε τραγωδία. Μόλις οκτώ ηµέρες µετά την ίδρυση του Συνδέσµου Φιλάθλων Παναθηναϊκού Αθλητικού Οµίλου, µέλη του ταξίδεψαν στη Βέροια για αγώνα πρωταθλήµατος µε την τοπική οµάδα, χωρίς να γνωρίζουν ότι το ταξίδι αυτό θα άφηνε ανεξίτηλο σηµάδι στην ιστορία του συλλόγου.
Τα ξηµερώµατα εκείνης της ηµέρας, στην περιοχή της Κατερίνης, το πούλµαν που µετέφερε 45 φιλάθλους συγκρούστηκε µε οδοστρωτήρα. Σύµφωνα µε τον Τύπο της εποχής, το βαρύ όχηµα δεν έφερε φωτισµό ασφαλείας, ενώ το πούλµαν κινούνταν µε αυξηµένη ταχύτητα. Η σύγκρουση ήταν σφοδρή, το πούλµαν εκτινάχθηκε σε απόσταση περίπου 50 µέτρων και ανετράπη, ενώ ο οδοστρωτήρας κατέληξε σε χαντάκι. Ο οδηγός του βρήκε φρικτό θάνατο, σφηνωµένος στον κύλινδρο του µηχανήµατος. Τη στιγµή του δυστυχήµατος, οι 43 από τους 45 επιβάτες κοιµούνταν. Ξύπνησαν έντροµοι, προσπαθώντας να απεγκλωβιστούν από το αναποδογυρισµένο όχηµα. ∆ύο φίλαθλοι δεν τα κατάφεραν. Ο 26χρονος ανθοπώλης ∆ηµήτρης Σαραντάκης, εκ των ιδρυτών και γενικός γραµµατέας της Θύρας 13, και ο Γιώργος Κοσκορός, γνώριµη µορφή της εξέδρας στη Λεωφόρο, που συνήθιζε να παρακολουθεί τους αγώνες όρθιος στα κάγκελα.
Οι υπόλοιποι επιβάτες τραυµατίστηκαν και µεταφέρθηκαν σε νοσοκοµεία µε τη βοήθεια διερχόµενων οδηγών, ενώ οι κάτοικοι της περιοχής άνοιξαν τα σπίτια τους, µετατρέποντας σαλόνια σε πρόχειρους σταθµούς πρώτων βοηθειών. Οι ελαφρά τραυµατισµένοι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού επέστρεψαν στην Αθήνα µε έξοδα του Πιερικού, σε µια κίνηση αλληλεγγύης, που καταγράφηκε ως φωτεινή εξαίρεση µέσα στη µαύρη εκείνη µέρα.
Στο επόµενο εντός έδρας παιχνίδι του Παναθηναϊκού στη Λεωφόρο, οι ποδοσφαιριστές κατέθεσαν στεφάνια στη µνήµη των θυµάτων. Η Θύρα 13 ήταν σκεπασµένη µε µαύρα πανιά και δύο θέσεις έµειναν συµβολικά κενές, εκεί όπου συνήθιζαν να κάθονται οι δύο αδικοχαµένοι φίλαθλοι.
Στο πένθος και η Ελευσίνα
Ακόµα παλαιότερα, η Ιστορία έχει καταγράψει ένα από τα πρώτα πολύνεκρα δυστυχήµατα που συνδέθηκαν µε µετακίνηση φιλάθλων στην Ελλάδα. Στις 8 Μαΐου 1960, ο Πανελευσινιακός, πρωτοπόρος τότε στη Β’ Εθνική, αγωνίστηκε στην Πάτρα απέναντι στον Ολυµπιακό Πατρών. Η οµάδα της Ελευσίνας πέτυχε σπουδαία εκτός έδρας νίκη µε 5-3, αποτέλεσµα που είχε προκαλέσει έντονο ενθουσιασµό στους φιλάθλους της πόλης.
Η µεγάλη ζήτηση για τη µετάβαση στην Πάτρα είχε οδηγήσει πολλούς φίλους του Πανελευσινιακού να αναζητήσουν εναλλακτικούς τρόπους µετακίνησης. Καθώς τα πούλµαν είχαν καλυφθεί πλήρως, όσοι δεν βρήκαν θέση µίσθωσαν ειδικό βαγόνι του τρένου για να παρακολουθήσουν τον αγώνα. Μετά τη λήξη της αναµέτρησης, οι φίλαθλοι αποθέωσαν τους ποδοσφαιριστές για τη σηµαντική νίκη και πήραν τον δρόµο της επιστροφής, µε την αποστολή της οµάδας να αναχωρεί πρώτη µε πούλµαν και να ακολουθούν οι φίλαθλοι. Στη Ροδοδάφνη Αιγίου, σε αφύλακτη σιδηροδροµική διάβαση, σηµειώθηκε σφοδρή σύγκρουση µεταξύ τρένου και πούλµαν, στα οποία επέβαιναν φίλαθλοι του Πανελευσινιακού. Ο εκκωφαντικός θόρυβος κινητοποίησε τους κατοίκους της περιοχής, που έσπευσαν να προσφέρουν βοήθεια στους τραυµατίες. Ο τραγικός απολογισµός ήταν τέσσερις νεκροί φίλαθλοι, βυθίζοντας την Ελευσίνα στο πένθος και καταγράφοντας ακόµα ένα µαύρο κεφάλαιο στην ιστορία των αθλητικών µετακινήσεων.
135 νεκροί στο "Χέιζελ" το 1985 και στο "Χίλσµπορο" το 1989
Η τραγωδία που πλήττει τους φιλάθλους δεν γνωρίζει σύνορα. Στις 29 Μαΐου 1985, το ποδόσφαιρο της Ευρώπης βυθίστηκε σε πένθος µε την τραγωδία του «Χέιζελ» στις Βρυξέλλες. Στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών µεταξύ Λίβερπουλ και Γιουβέντους, η ασφάλεια των φιλάθλων αποδείχθηκε ανεπαρκής. Μόλις µία ώρα πριν από την έναρξη, οι οπαδοί της αγγλικής οµάδας παραβίασαν κιγκλίδωµα, σπρώχνοντας τους Ιταλούς οπαδούς της Γιουβέντους προς έναν τοίχο. Η πίεση του πλήθους προκάλεσε την κατάρρευση του τοίχου και τον θάνατο 39 ανθρώπων, ενώ πάνω από 600 τραυµατίστηκαν.
Θύµατα ήταν 32 Ιταλοί, 4 Βέλγοι, 2 Γάλλοι και 1 Βορειοϊρλανδός. Η τραγωδία οδήγησε σε δραστικά µέτρα. Οι αγγλικοί σύλλογοι αποκλείστηκαν για πέντε χρόνια από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις (η Λίβερπουλ για έξι), ενώ η Γιουβέντους τιµωρήθηκε µε υποχρέωση διεξαγωγής εντός έδρας αγώνων κεκλεισµένων των θυρών. Το στάδιο «Χέιζελ» ανακατασκευάστηκε και µετονοµάστηκε σε «Στάδιο Βασιλιάς Μπωντουέν», εξασφαλίζοντας µέγιστη δυνατή ασφάλεια για τους θεατές. Ενδεικτικό της ανάκαµψης και της µνήµης είναι ότι έντεκα χρόνια µετά, το 1996, η ΟΥΕΦΑ διοργάνωσε εκεί τον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων.
