Σε μια έντονα προσωπική κατάθεση ψυχής, ο Ακίλε Πολονάρα μίλησε ανοιχτά για τη πιο σκληρή μάχη που έχει δώσει ποτέ, περιγράφοντας τη στιγμή της διάγνωσης με λευχαιμία και αποκαλύπτοντας ότι, σε μια σκοτεινή περίοδο, πέρασε ακόμη και από το μυαλό του η αυτοκτονία. Όπως εξομολογήθηκε, τη δύναμη να συνεχίσει του την έδωσε η οικογένειά του, που στάθηκε καθοριστική για να παλέψει.

Διαβάστε: Ακίλε Πολονάρα: Ο Ήρωας μπαμπάς γύρισε σπίτι και το χαμόγελο των παιδιών μιλάει από μόνο του! (Βίντεο)

Ο Ιταλός διεθνής φόργουορντ ανέφερε επίσης ότι η περιπέτεια της υγείας του ξεκίνησε εντελώς απρόσμενα, μετά από έναν καθιερωμένο έλεγχο αντιντόπινγκ. «Στη ζωή μου δεν είχα ποτέ τίποτα, ούτε καν μια επέμβαση. Όλα άρχισαν με έναν έλεγχο ρουτίνας. Μου είπαν ότι οι τιμές της HCG ήταν πολύ υψηλές και έπρεπε να διαπιστωθεί από πού προέρχονται», ανέφερε.

Αρχικά δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει τι συνέβαινε κι όπως δήλωσε: «Έψαξα στο διαδίκτυο και είδα ότι σχετίζεται με σοβαρές ασθένειες. Εκεί άρχισα να καταλαβαίνω ότι κάτι δεν πήγαινε καλά».

Ακίλε Πολονάρα: Η λέξη ''όγκος'' σε τρομάζει, τη συνδέεις αμέσως με τον θάνατο

Η οριστική διάγνωση αποτέλεσε ισχυρό πλήγμα, με τον ίδιο να επισημαίνει ότι: «Ο κόσμος κατέρρευσε μπροστά μου. Η λέξη «όγκος» σε τρομάζει, τη συνδέεις αμέσως με τον θάνατο. Σκέφτηκα ότι όλα είχαν τελειώσει, ακόμη και η καριέρα μου στο μπάσκετ».

Η πιο σκοτεινή στιγμή, όπως παραδέχθηκε, ήρθε όταν ενημερώθηκε πως πάσχει από οξεία μυελογενή λευχαιμία, με τον ίδιο να σοκάρει με την εξομολόγησή του. «Σκέφτηκα να πηδήξω από το παράθυρο του νοσοκομείου και να τελειώσω τα πάντα. Ένιωθα ότι δεν υπήρχε διέξοδος», ανέφερε ο μπασκετμπολίστας, περιγράφοντας τις δραματικές σκέψεις που πέρασαν από το μυαλό του.

Όπως είπε, καθοριστικό ρόλο στην ανατροπή της ψυχολογικής του κατάστασης έπαιξε η οικογένειά του και κυρίως η σύζυγός του, Έρικα, η οποία, όπως υπογράμμισε: «Μου είπε: “Πρέπει να αντέξεις για τα παιδιά μας”. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι δεν μπορούσα να τα παρατήσω. Δεν ήταν δίκαιο τα παιδιά μου να μεγαλώσουν χωρίς πατέρα».

Ακολούθησε μια επίπονη περίοδος θεραπειών και χημειοθεραπείας, με έντονες σωματικές και ψυχολογικές δοκιμασίες. Ωστόσο, παρά τις δυσκολίες, ο Πολονάρα κατάφερε σταδιακά να επιστρέψει στην κανονικότητα, αποδεικνύοντας στην πράξη τη δύναμη της θέλησης και της επιμονής.