Η Ράγιο Βαγιεκάνο αποτελεί ίσως μια από τις πιο ιδιαίτερες ομάδες στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, καθώς οι αξίες και η ταυτότητα των φίλων της ομάδας που προέρχονται από τις φτωχογειτονιές της Μαδρίτης έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι του DNA του συλλόγου. 

Διαβάστε: Ράγιο Βαγιεκάνο: Ο θρύλος για την κόκκινη ρίγα της αντιπάλου της ΑΕΚ (Βίντεο)

Για τους φιλάθλους της Ράγιο, οι αξίες έχουν μεγαλύτερη σημασία ακόμα και από την νίκη και δεν διστάζουν να αντιπαρατεθούν με όλους. Μια από τις πιο βαθιές συγκρούσεις στην ιστορία του ισπανικού ποδοσφαίρου, είναι αυτή του κόσμου της ομάδας με τον πρόεδρο της.

Η διαμάχη αποτελεί εδώ και πάνω από μία δεκαετία ένα από τα πιο επίμονα μέτωπα έντασης στο ισπανικό ποδόσφαιρο και πλέον με αφορμή την κακή την κατάσταση των υποδομών, τα συνθήματα "Presa vete ya" (Πρέσα φύγε τώρα) και "Rayo SI, Presa NO" (Ναι στη Ράγιο, Όχι στον Πρέσα) ακούγονται όλο και πιο συχνά στις κερκίδες του γηπέδου.

Από που ξεκίνησε η διαμάχη

Η διαμάχη αυτή, ξεκίνησε το μακρινό 2011, όταν ο  Ραούλ Μάρτιν Πρέσα απέκτησε τον έλεγχο της Ράγιο Βαγιεκάνο σε μια εποχή που ο σύλλογος “πνιγόταν” στα χρέη. Η εξαγορά της ομάδας έγινε έναντι ενός συμβολικού ποσού που υπολογίζεται πως ήταν λίγο κάτω από τα 1.000 ευρώ! 

Παρά το γεγονός ότι η ομάδα ορθοπόδησε οικονομικά, ο Πρέσα ποτέ δεν έγινε αποδεκτός από τον κόσμο της ομάδας, ο οποίος τον αντιμετώπισε με καχυποψία, καθώς για αυτούς, δεν προερχόταν από το περιβάλλον του συλλόγου και δεν είχε τις ίδιες κοινωνικές αξίες με το DNA της ομάδας.

Ο Πρέσα αντιμετώπισε από την αρχή αυτήν την πραγματικότητα. Ο ίδιος προσπάθησε να ελέγξει το περιβάλλον του γηπέδου, που ερμηνεύτηκε ως επίθεση στην παραδοσιακή κουλτούρα της Ράγιο, με τους φιλάθλους να τον κατηγορούν για αυταρχισμό και περιορισμό της έκφρασης στην εξέδρα, ενώ πιστεύουν, ότι λειτουργεί σε πλήρη δυσαρμονία με την κοινωνική βάση του συλλόγου. 

Η διαφωνία για το “Βαγιέκας”

Τα τελευταία χρόνια η ένταση έχει φτάσει στο κόκκινο με το «Στάδιο Βαγιέκας», αλλά και γενικά τις υποδομές του συλλόγου να αποτελούν το μήλο της έριδος, αφού έχουν παρουσιάσει σοβαρά προβλήματα χρήζουν άμεσης συντήρησης. Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, ήταν η ανακοίνωση των παικτών και του προπονητικού σταφ, με την οποία επικοινωνούσαν τους προβληματισμούς τους και τα παράπονα τους για την κατάσταση των εγκαταστάσεων και του αγωνιστικού χώρου στο προπονητικό κέντρο και στο γήπεδο. 

Αυτό για τους φιλάθλους μεταφράστηκε ως αδιαφορία για το σύλλογο, ενώ η εικόνα της παραμέλησης είναι τρανό παράδειγμα πως η διοίκηση δεν επενδύει ουσιαστικά στον σύλλογο και στην εικόνα αυτού. 

Βέβαια, σαν να μην έφτανε αυτό, η διοίκηση Πρέσα αποφάσισε να πάει ένα βήμα παρακάτω, αφού πρότεινε η ομάδα να αφήσει το “Estadio de Vallecas”  και να μεταφέρει την έδρα της σε άλλη τοποθεσία, αφού σύμφωνα με την ίδια το γήπεδο χρειάζεται εκτεταμένο εκσυγχρονισμό, υποστηρίζοντας πως ένα τόσο μεγάλο έργο δεν μπορεί να υλοποιηθεί στο σημερινό σημείο του γηπέδου. 

Οι φίλοι της ομάδας φυσικά αντέδρασαν, ένιωσαν ότι ξεριζώνεται η ταυτότητα του συλλόγου και πέρασαν αμέσως στην αντεπίθεση. Στο πλαίσιο αυτό, η Ομοσπονδία Συνδέσμων Φιλάθλων της Ράγιο ανέθεσε σε ανεξάρτητο αρχιτεκτονικό γραφείο μελέτη, η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ανακαίνιση και ο εκσυγχρονισμός της ιστορικής έδρας της Βαγιεκάνο, είναι δυνατή στην υπάρχουσα τοποθεσία. 

Το ζήτημα πήρε και πολιτικές διαστάσεις, με την πρόεδρο της  Περιφέρειας Μαδρίτης, Ισαμπέλ Αγιούσο, να ξεκαθαρίζει ότι η Βαγιεκάνο δεν πρόκειται να αλλάξει, ενώ το σχέδιο προβλέπει βελτιώσεις στην ασφάλεια, αύξηση της χωρητικότητας και δυνατότητα φιλοξενίας περισσότερων εκδηλώσεων.

Σύγκρουση δίχως τέλος…

Δεκαπέντε χρόνια μετά και ακόμα η σύγκρουση και το χάσμα ανάμεσα στις δύο πλευρές δεν έχει κλείσει, ενώ το σύνθημα "Presa vete ya" ακούγεται όλο και περισσότερο στις εξέδρες του Βαγιέκας.

Το μόνο που άλλαξε…, είναι ότι πλέον δεν αποτελεί απλό σύνθημα, αλλά στάση ζωής των φίλων του συλλόγου, κόντρα σε μια διοίκηση που πάει αντίθετα σε όσα πρεσβέβει το όνομα της Ράγιο Βαγιεκάνο.