Στην αρχή της σεζόν, ο Χολ αντιμετωπίστηκε ως ένα project. Ένας αθλητικός ψηλός, με έφεση στο παιχνίδι πάνω από το στεφάνι, αλλά χωρίς ξεκάθαρη δημιουργία ή post παιχνίδι. Σε ένα σύστημα όπως του Ολυμπιακού, που απαιτεί ανάγνωση, spacing και μπασκετικό IQ, υπήρχαν εύλογες αμφιβολίες για το κατά πόσο μπορεί να σταθεί.

Διαβάστε: Χάποελ - Ολυμπιακός, Euroleague: Πάτησε παρκέ ο Φαλ... 307 μέρες μετά τον τραυματισμό του! (Βίντεο)

Ωστόσο, όσο προχωρούσε η σεζόν, ο Αμερικανός άρχισε να «κουμπώνει» όλο και περισσότερο. Με περίπου 7 πόντους και σχεδόν 5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι στη φετινή EuroLeague, αλλά κυρίως με εξαιρετική αποτελεσματικότητα (77.2% στα δίποντα), έδειξε πως δεν χρειάζεται πολλές μπάλες για να επηρεάσει το παιχνίδι. 

Το ταίριασμα του Χολ και μια... έξτρα λύση για τον Ολυμπιακό του Μπαρτζώκα στην Euroleague

Ο Χολ δεν είναι ο ψηλός που θα παίξει με πλάτη ή θα δημιουργήσει για τους άλλους. Είναι, όμως, ο ιδανικός finisher για το παιχνίδι του Ολυμπιακού. Στη motion offense του Μπαρτζώκα, όπου η μπάλα κυκλοφορεί συνεχώς και οι αποστάσεις είναι κρίσιμες, ο Χολ λειτουργεί ως... κάθετη απειλή.

Τα βασικά του στοιχεία που τον κάνουν πολύ σημαντικό για τους "ερυθρόλευκους":

  • Pick n’ roll finisher: Εξαιρετικός στο να «ρολάρει» δυναμικά προς το καλάθι και να τελειώνει φάσεις πάνω από τη στεφάνη
  • Rim protection: Δίνει ενέργεια στην άμυνα με τάπες και αλλαγές στα screen
  • Transition game: Τρέχει το γήπεδο καλύτερα από τους περισσότερους ψηλούς
  • Χαμηλό usage, υψηλή απόδοση: Δεν "κρατάει" τη μπάλα, αλλά τελειώνει άμεσα χωρίς πολλές κατοχές

Ένας... αντιστάρ που είναι απαραίτητος για την κατάκτηση της Euroleague

Ο Χολ ταιριάζει ιδανικά σε lineups με δημιουργούς όπως ο Γουόκαπ ή scoring guards, καθώς ανοίγει διαδρόμους και τιμωρεί κάθε αμυντική αδράνεια. Σε καταστάσεις side pick n’ roll ή ακόμα και Spain pick n’ roll, αποτελεί μόνιμη απειλή για alley-oop, κάτι που αλλάζει τις ισορροπίες της άμυνας. Παράλληλα, η παρουσία του δίνει στον Ολυμπιακό μια διαφορετική διάσταση σε σχέση με τον Μιλουτίνοφ ή τον Φαλ. Είναι πιο mobile, πιο εκρηκτικός και μπορεί να παίξει σε πιο... ανοιχτές πεντάδες, ειδικά απέναντι σε ομάδες που ανεβάζουν ρυθμό.

Το σημαντικότερο, όμως, είναι η εξέλιξή του μέσα στη σεζόν. Από παίκτης ροτέισον που ψαχνόταν, έχει μετατραπεί σε αξιόπιστη λύση που δίνει συγκεκριμένα πράγματα κάθε βράδυ. Και σε μια EuroLeague όπου οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά, τέτοιοι ρόλοι είναι που καθορίζουν μέχρι πού μπορεί να φτάσει μια ομάδα. Ο Ολυμπιακός δεν πήρε έναν σταρ. Πήρε, όμως, έναν παίκτη που μέσα στο σωστό περιβάλλον εξελίχθηκε σε κομμάτι του μηχανισμού. Και αυτό, πολλές φορές, αξίζει περισσότερο.