Το ελληνικό βόλεϊ αποχαιρετά μια από τις μεγαλύτερες ιστορίες του αθλήματος, την Ελένη Ζέτου η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών σκορπίζοντας θλίψη στον χώρο της πετοσφαίρισης και αφήνοντας πίσω της μια σπουδαία παρακαταθήκη για τις νέες γενιές. Υπήρξε μία από τις κορυφαίες βολεϊμπολίστριες όλων των εποχών, σε ηλικία 21 ετών είχε αναδειχθεί από την ΕΟΠΕ ως η καλύτερη αθλήτρια της χρονιάς, ενέπνευσε με το ήθος και το ταλέντο της, έγραψε ιστορία στον Άρη του οποίου θεωρείται μεγάλη δόξα, ενώ υπήρξε τόσο προπονήτρια όσο και ακαδημαϊκός διδάσκοντας στο ΤΕΦΑΑ.

Η συλληπητήρια ανακοίνωση της ΕΟΠΕ για τον θάνατο της Ελένης Ζέτου

"Η Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης αποχαιρετά με βαθιά οδύνη μία από τις μεγαλύτερες μορφές της ιστορίας του αθλήματος. Η Ελένη Ζέτου "έφυγε" από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών, σκορπίζοντας θλίψη στην οικογένεια της πετοσφαίρισης. Υπήρξε μία από τις κορυφαίες βολεϊμπολίστριες όλων των εποχών, αθλήτρια με σπάνιο ταλέντο, ήθος, προσωπικότητα και ψυχή. Το 1977, σε ηλικία μόλις 21 ετών, αναδείχθηκε από την ΕΟΠΕ ως η καλύτερη αθλήτρια της χρονιάς, επιβεβαιώνοντας από πολύ νωρίς τη μεγάλη της κλάση και τη ξεχωριστή θέση που θα κατείχε για πάντα στην ιστορία του ελληνικού βόλεϊ.

Με την παρουσία της τίμησε το άθλημα, ενέπνευσε συναθλήτριες, αθλήτριες και προπονητές, και πρόσφερε πολλά και από τη θέση της προπονήτριας, υπηρετώντας την πετοσφαίριση με την ίδια αγάπη, συνέπεια και αφοσίωση.Η Ελένη Ζέτου αφήνει πίσω της τον γιο της και την κόρη της, Φερενίκη Μουντάκη, η οποία ακολούθησε και εκείνη τον δρόμο του βόλεϊ, αγωνιζόμενη ως ακραία και ολοκληρώνοντας την καριέρα της στον Α.Ο. Θήρας.

elenh-zetou

Η απώλειά της αφήνει ένα μεγάλο κενό, αλλά η μνήμη της θα παραμείνει ζωντανή μέσα από την ιστορία, τις αξίες και την προσφορά της στο ελληνικό βόλεϊ. Η Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης εκφράζει τα ειλικρινή και θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια, στους οικείους της και σε όλους όσοι είχαν την τιμή να τη γνωρίσουν και να συμπορευθούν μαζί της.

"Υπάρχουν άνθρωποι που δεν περνούν απλώς από τα γήπεδα. Τα σημαδεύουν. Αφήνουν πίσω τους μνήμες, στιγμές, αξίες και ένα αποτύπωμα που δεν σβήνει ποτέ. Η Ελένη Ζέτου υπήρξε ένας τέτοιος άνθρωπος για το ελληνικό βόλεϊ. Συλλυπητήρια στους οικείους της. Καλό παράδεισο να έχει", δήλωσε ο πρόεδρος της ΕΟΠΕ Γιώργος Καραμπέτσος.

Ποια ήταν η Ελένη Ζέτου - Η αθλητική, προπονητική και ακαδημαϊκή πορεία

Η Ελένη Ζέτου ξεκίνησε την αθλητική της διαδρομή από μικρή ηλικία, δοκιμάζοντας αρχικά το άλμα εις μήκος και τη σφαιροβολία με τα χρώματα του Ηρακλή. Στη συνέχεια στράφηκε στα ομαδικά αθλήματα, με την καλαθοσφαίριση και κυρίως την πετοσφαίριση να κερδίζουν το ενδιαφέρον της. Το 1972 εντάχθηκε στο κλιμάκιο Βορείου Ελλάδος, ενώ την ίδια χρονιά, σε ηλικία μόλις 16 ετών, υπέγραψε το πρώτο της δελτίο στον Άρη Θεσσαλονίκης. Με τη φανέλα του Άρη αγωνίστηκε έως το 1985, έχοντας διατελέσει αρχηγός της ομάδας για σειρά ετών.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίας της συνέβαλε στην καθιέρωση του συλλόγου μεταξύ των κορυφαίων δυνάμεων της ελληνικής πετοσφαίρισης, με την ομάδα να παραμένει στην πρώτη τετράδα του πρωταθλήματος για έντεκα συνεχόμενες αγωνιστικές περιόδους και να συμμετέχει δύο φορές στο Κύπελλο Συνομοσπονδίας. Το 1973 φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας, της οποίας αποτέλεσε βασικό στέλεχος έως το 1977. Επέστρεψε στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα το 1982 και παρέμεινε ενεργό μέλος του μέχρι το 1984.

elenh-zetou-thanatos-ellhniko-volley-gunaikwn

Το 1977 αναδείχθηκε από την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης ως η κορυφαία αθλήτρια της χρονιάς. Την ίδια περίοδο ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Γυμναστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης και ακολούθησε επαγγελματική πορεία στην εκπαίδευση ως καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής. Αρχικά εργάστηκε σε ιδιωτικά σχολεία της Θεσσαλονίκης, ενώ από το 1983 εντάχθηκε στη δημόσια εκπαίδευση. Από το 1985 έως το 2001 δίδαξε πετοσφαίριση στο ΤΕΦΑΑ, συμβάλλοντας στην εκπαίδευση και κατάρτιση νέων επιστημόνων και προπονητών του αθλήματος. Παράλληλα, κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980, υπήρξε προπονήτρια του κλιμακίου κορασίδων Βορείου Ελλάδος.

Η προπονητική της σταδιοδρομία συνεχίστηκε με επιτυχία στον ΠΑΟ Διοικητηρίου, όπου εργάστηκε από το 1988 έως το 1998. Ακολούθησε η ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας των εθνικών ομάδων νεανίδων και κορασίδων, ενώ από το 1999 ανέλαβε τις γυναικείες και αναπτυξιακές ομάδες του Εαρινού Καλαμαριάς. Παράλληλα, από το 1996 υπηρέτησε ως Γενική Γραμματέας του Συνδέσμου Ελλήνων Προπονητών Πετοσφαίρισης, συμβάλλοντας ενεργά στην ανάπτυξη και οργάνωση του προπονητικού χώρου.

Η επιστημονική και συγγραφική της δραστηριότητα περιλαμβάνει συμμετοχή σε πέντε συλλογικά έργα σχετικά με τη φυσική αγωγή και την πετοσφαίριση, καθώς και τη συγγραφή του βιβλίου "Ψυχολογική προετοιμασία στην πετοσφαίριση", το οποίο εκδόθηκε το 2011. Κατά την αγωνιστική περίοδο 2015-2016 εργάστηκε ως προπονήτρια στις ακαδημίες του Αίαντα Ευόσμου. Στην ακαδημαϊκή της πορεία εξελέγη μέλος ΔΕΠ στο ΤΕΦΑΑ του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και στη συνέχεια προήχθη στη βαθμίδα της τακτικής καθηγήτριας, συνδυάζοντας με επιτυχία την αθλητική, προπονητική και επιστημονική της παρουσία στον χώρο της πετοσφαίρισης.