Η σπάνια τηλεοπτική συνέντευξη Γιώργου και Γιάννη Βαρδινογιάννη: Συγκλονιστικές εξομολογήσεις - Τι είπαν για τον Παναθηναϊκό (Βίντεο)
Δηλώσεις και από τον Γιάννη Αλαφούζο
Γιώργος και Γιάννης Βαρδινογιάννης μίλησαν για όλους και για όλα σε μια σπάνια τηλεοπτική συνέντευξη στην εκπομπή "Πρωταγωνιστές" στον Alpha - Τι δήλωσαν για τον Παναθηναϊκό, τη Θύρα 13, τον Γιάννη Αλαφούζο και την "πράσινη" θητεία τους.
Διαβάστε: Η ανακοίνωση του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού για τον Γιάννη Αλαφούζο: "Τον ευχαριστούμε θερμά για την στήριξη"
"Οπλοφορούσα, αλλά όχι λόγω γηπέδου" - Οι δηλώσεις Γιώργου Βαρδιανογιάννη
"Πάντα Παναθηναϊκός, από το γυμνάσιο, λόγω Λινοξυλάκη. Τότε οι ήρωες ήταν ο Λινοξυλάκης, ο Βουτσαράς, Κρητικοί υποτίθεται. Δεν είχα κανένα φανατισμό. Μετά το 70′, ξεκίνησα να παίρνω 10 διαρκή, γιατί ήταν και ο Γιωργάκης του Βαρδή, που ήθελε να πηγαίνει και έτσι ξεκίνησα να έχω 10 διαρκή. Μαζί μου καθότανε ο Νανάς ο Τσαλδάρης και ο Γιώργος Κατσαρός. Και σιγά-σιγά έγινα, δεν θα έλεγα φανατικός, αλλά φίλαθλος του Παναθηναϊκού", ανέφερε μεταξύ άλλων ο Γιώργος Βαρδινογιάνης.
Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης συνέχισε για την προεδρία του στον Παναθηναϊκό και τον άνθρωπο που είχε στήσει το τσαρδί του έξω από τη Λεωφόρο: "Ζούσε εκεί μέρα-νύχτα. Το πού έτρωγε και πώς έτρωγε δεν το ξέρω, αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι κοιμόταν στο γήπεδο, δίπλα στα αποδυτήρια είχε ένα δωμάτιο που κοιμόταν και ασχολιόταν από το ξημέρωμα ως το βράδυ να φτιάξει μια λακκούβα και να το κρατά σε άριστη κατάσταση".
"Παθιασμένος πρόεδρος, αλλά δεν έχασα τη φίλαθλη ιδιότητα. Δηλαδή όταν υπήρχαν φωνές να τα παίρνει όλα τα εισιτήρια η γηπεδούχος ομάδα αρνήθηκα. Διότι το ποσοστό που έπαιρναν οι μικρές ομάδες στα μεγάλα παιχνίδια, δεν είχαν σχέση με το ποσοστό που έπαιρναν στο γήπεδό τους. Τότε είχαμε μεικτές κερκίδες και είχαμε ένα μικρό γήπεδο και απέξω ήταν οι μαυραγορίτες, που εγώ τους κυνηγούσα. Στην αρχή είπα "από που τα προμηθεύονται τα εισιτήρια" και ανακαλύπτω ότι από τους συνδέσμους γίνεται όλη η μαύρη αγορά.
Τα έπαιρναν από τους συνδέσμους με κανονική τιμή. Και όταν το ανακάλυψα σε ένα βράδυ και λόγω κάποιων επεισοδίων στην εξέδρα, είπα ότι καταργούνται όλοι οι σύνδεσμοι, πλην της Θύρας 13, που γίνεται Πανελλήνια Λέσχη Φιλάθλων Παναθηναϊκού και με υποκαταστήματα στη Θεσσαλονίκη και αλλού. Ουδέποτε κατήργησα εγώ τη Θύρα 13 απεναντίας την ανέβασα ως Πανελλήνια ΠΑΛΕΦΙΠ Νέας Υόρκης τη Θύρα 13. Τότε δεν αντέδρασε κανείς, διότι ο φίλαθλος κόσμος του Παναθηναϊκού είδε με τι μεράκι είχα αναμορφώσει την ομάδα".
Όσον αφορά το περιστατικό που μπήκε στο γήπεδο με το "κουμπούρι", όπως είπε ο κ. Θεοδωράκης: "Οπλοφορούσα, αλλά όχι λόγω γηπέδου. Με δεν το επιδείκνυα. Δεν έκανα ποτέ χειρονομία να βγάλω το κουμπούρι ή να κάνω να το βγάλω μέσα στο γήπεδο. Όλα τα άλλα είναι μυθολογία".
Για το ότι στον Παναθηναϊκό δεν ήταν απλώς Πρόεδρος, αλλά είχε άποψη: "Βεβαίως είχα άποψη. Το ’95 ο Ρότσα νόμιζε ότι είχε γίνει πρωταθλητής. Ξεχαρβαλώθηκε η ομάδα, ενώ ήταν υπό την καθοδήγηση τη δικιά μου προπονητής. Δηλαδή κάθε Παρασκευή ερχόταν και μου έλεγε τα προβλήματά του, της ομάδας, και κουβεντιάζαμε πώς θα παίξουμε την Κυριακή, τη σύνθεση. Αν ήταν κάτι που δεν το έβλεπα σωστό, ρωτούσα γιατί; Και έδινα μια άλλη γωνία να το δει. Όχι απαραίτητα σε άλλες λύσεις, αλλά τον προβλημάτιζα".
Για το ότι αποφάσιζε για τις μεταγραφές: "100%. Δεν ήθελα μάνατζερ. Εγώ, κατευθείαν. Διαμαρύρονται οι φίλαθλοι πολλές φορές γιατί δεν κάνω μεταγραφές. Δεν έκανα μεταγραφές γιατί δεν ήθελα να χαλάσω την ομάδα. Όταν το ’95, που πήραμε το πρωτάθλημα, πήγα στα αποδυτήρια και τους είπα “συγχαρητήρια, με αναγκάζετε να μην κάνω μεταγραφές”. Και πήραμ νταμπλ το ’96 και ευρωπαϊκή διάκριση μέχρι τους τέσσερις και δεν είχα κάνει μια μεταγραφή.
Με τους ίδιους παίκτες. Διότι δεν είναι ζημιά μόνο οικονομική, αλλά ανατρέπεις τον τρόπο της ομάδας, που έχεις χτίσει. Αυτό ήταν από τα πρώτα πράγματα που έμαθα στο ποδόσφαιρο. Και χαρακτηριστικό παράδειγμα, καμία μεγάλη ομάδα δεν κάνει τέσσερις-πέντε μεταγραφές κάθε χρόνο. Κάνει μια-δύο και για συγκεκριμένες θέσεις που έχει πρόβλημα. Το να κάνω δέκα μεταγραφές εκ των οποίων οι πέντε είναι σε θέσεις που είναι καλυμμένες".
Για όσα τον στεναχωρούσαν με τις άλλες ομάδες και αν μιλούσε με τους Προέδρους των μεγάλων ομάδων, αν ξαναέπαιξε τάβλι με τον Νταϊφά: "Πολύ αργότερα. Όταν πλέον είχε φύγει. Ο Νταϊφάς μου ζήτησε χίλια συγγνώμη, ότι δεν μου είχε φερθεί καλά. Με τον Δημήτρη τον Κωνσταντινίδη, τον αντιπρόεδρο και συνέταιρο, ήμουν πάντοτε φίλος και κρατούσαμε το ποδοσφαιρικό έξω από τη σχέση μας. Δεν συμμετείχε και σε κάποια φάση έφυγε από τον Ολυμπιακό γιατί έβλεπε τα λάθη που γίνονταν κόντρα σε μένα. Εγώ τα μάθαινα, αλλά δεν αντιδρούσα. Εγώ κοίταζα την ομάδα, να φτιάχνω ομάδα".
Η εξομολόγηση του Γιάννη Βαρδινογιάννη για Παναθηναϊκό, ΠΕΚ και Γιάννη Αλαφούζο
Αναλυτικά όσα δήλωσε ο Γιάννης Βαρδινογιάννης: "Είχαμε ένα πλάνο εορτασμού των 100 χρόνων, αλλά προέκυψε ένα έκτακτο γεγονός το οποίο δημιούργησε ένα κλίμα αμφισβήτησης, το οποίο ήταν πολύ φυσιολογικό. Αυτό ήταν η ίδρυση της ΠΕΚ, που ήθελε την αλλαγή του ιδιοκτησιακού στον Παναθηναϊκό. Δεν ήμουν ποτέ αντίθετος σ’ αυτό, αλλά ο χρόνος που επέλεξαν για να βγει μπροστά το κίνημα ήταν λάθος, καθώς ήμασταν διεκδικητές του πρωταθλήματος. Το βουητό μετατράπει μετά την εμφάνιση της ΠΕΚ σε αποδοκιμασίες, σε αμφισβήτηση, σε χυδαιολογία και ύβρεις στην εξέδρα, που εμένα προσωπικά δεν με ακουμπάνε, αλλά επηρεάζουν την ομάδα και αυτούς που δουλεύουν για την ομάδα. Μια ομάδα που είχε δεχτεί 8 γκολ μέχρι την 25η αγωνιστική και σε τέσσερις αγωνιστικές δέχτηκε 9.
Αμέσως μετά είχαμε το μεγάλο συλλαλητήριο και αμέσως μετά είχαμε την ανακοίνωση της πολυμετοχικότητας και το άνοιγμα της ομάδας σε άλλους μετόχους. Το κοινό συμπέρασμα για όλους είναι ότι αν δεν έχεις τον κόσμο μαζί σου, αν ο κόσμος δεν είναι ενωμένος, την καλύτερη ομάδα του κόσμου να έχεις, δεν μπορείς να διεκδικήσεις το πρωτάθλημα. Αν θέλω να ευχηθώ κάτι για το καινούριο γήπεδο είναι να πάμε ενωμένοι σαν Παναθηναϊκός και κόσμος και ομάδα να είναι ένα".
Σε ερώτηση του κ. Θεοδωράκη αν στηρίζει τον Γιάννη Αλαφούζο, ο Γιάννης Βαρδινογιάννης ανέφερε: "Βεβαίως τον στηρίζω. Το 2012 ο Παναθηναϊκός ήταν χρεοκοπημένος. Ήταν μια ομάδα που είχε περάσει από διάφορες φάσεις και είχε φτάσει σε αδιέξοδο. Ήρθε τότε ο Γιάννης (σ.σ. ο Αλαφούζος) και είπε ότι θέλει να αναλάβει τον Παναθηναϊκό. Η συμβουλή μου ήταν ότι θα πρέπει να προσέξει γιατί αναλαμβάνει σε μια πολύ δύσκολη φάση την ομάδα και θα μπλέξει σε κάτι που δεν θα ξεμπλέξει εύκολα. Παρόλα αυτά ανέλαβε την ευθύνη, ανέλαβε όλες τις υποχρεώσεις και αγόγγυστα κατάφερε να τον βγάλει από τα οικονομικά προβλήματα που είχε. Και έχουμε μια ομάδα αξιοπρεπέστατη χωρίς οικονομικά προβλήματα, το οποίο είναι πολύ σημαντικό. Και να έχει κάποια σκαμπανεβάσματα, που είναι φυσιολογικά. Γι’ αυτό πρέπει να τον στηρίζουμε όλοι".
Στο δεύτερο κομμάτι της συνέντευξης ανέφερε: "Το 2004 όταν ξεκίνησα σαν υπεύθυνος του Παναθηναϊκού, ήταν μια δύσκολη χρονιά με πολλές αμφισβητήσεις και πολλές αλλαγές. Ένα κομμάτι της Θύρας 13 αποφάσισε να κάνει αποχή από το γήπεδο, αυτό είχε αρνητική επίπτωση στην αρχή. Στα μέσα της σεζόν διεκδικήσαμε και κερδίσαμε το πρωτάθλημα. Ένα μεγάλο κομμάτι των φιλάθλων έμεινε στο γήπεδο, μπορώ να πω δικαιολογημένα γκρινιάζανε. Σιγά σιγά με τις αγωνιστικές αυτή η γκρίνια μεταμορφώθηκε σε δύναμη και κερδίσαμε ένα πολύ δύσκολο πρωτάθλημα.Όταν κάναμε τη μεγάλη φιέστα στη Λεωφόρο, μου έκανε εντύπωση η χαρά του κόσμου. Πανηγύριζαν όλοι. Εκεί κατάλαβαν ότι στις χαρές είναι όλοι μαζί, στις λύπες πολύ λίγοι. Είδα με πόση αγάπη αγκάλιαζαν ο ένας τον άλλον.
Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον θέμα. Εγώ επέλεξα να μην είμαι στο επίκεντρο των πανηγυρισμών. Αυτό με ευχαρίστησε πιο πολύ, γιατί είχα τη χαρά να το απολαύσω σαν ένας απλός φίλαθλος. Το 2004-2005 ήταν μια ενδιαφέρουσα χρονιά. Μου έχει μείνει το χαμένο πρωτάθλημα από ένα δοκάρι και έξω του Κωνσταντίνου. Αυτή η χρονιά ήταν διαφορετική. Είχαμε μια ομάδα που είχε κερδίσει το νταμπλ, αλλά το κομμάτι των φιλάθλων ήταν σε μια περίεργη φάση. Αυτοί που είχαν κάνει την αποχή, ήθελαν να γυρίσουν στο γήπεδο. Μετά από κάποιες αγωνιστικές, το δέχτηκα, παρότι δεν μου αρέσουν οι αλα καρτ οπαδοί για να μην υπάρχει αυτή η διχόνοια και αυτή η ατμόσφαιρα. Ήξερα ότι έπαιρνα ένα ρίσκο και δυστυχώς δικαιώθηκα. Μπήκαν οι οργανωμένοι οπαδοί και είχαμε τις πρώτες ποινές και τα πρώτα επεισόδια. Παίξαμε κεκλεισμένων των θυρών στον πιο κρίσιμο αγώνα και δυστυχώς φέραμε ισοπαλία.
Αν δεν ήταν σημαντικός ο κόσμος, δεν θα παίζαμε σε γήπεδα με θεατές. Όλοι φοβόντουσαν τον Παναθηναϊκό, από τη Ρεάλ έως μία μικρομεσαία ομάδα. Το 2008 ήταν μια ιδιαίτερη χρονιά. Υπήρχε ένα βουητό στην εξέδρα που δεν ήταν φυσιολογικό. Είχαμε μια δυνατή και δεμένη ομάδα. Την 25η αγωνιστική η ομάδα ήταν πρώτη. Κάποια στιγμή ξεκινήσαμε το 2008 με ένα πλάνο εορτασμού των 100 χρόνων αλλά ένα έκτακτο γεγονός δημιούργησε ένα κλίμα αμφισβήτησης, αυτή ήταν η εμφάνιση της ΠΕΚ που διεκδικούσε αλλαγή ιδιοκτησιακού στον Παναθηναϊκό. Κάτι φυσιολογικό. Δεν ήμουν αντίθετος αυτού.
Ο χρόνος που βγήκε μπροστά αυτό το κίνημα, ήταν λανθασμένος. Είχαμε καταφέρει να δεχτούμε σε 25 αγωνιστικές μόλις 8 γκολ. Σε 4 αγωνιστικές δεχτήκαμε 9. Αυτό πάλι γυρίζει σε αυτό που έλεγα πριν. Μια ομάδα απέναντι στο δικό της κόσμο, δυσκολεύεται. Το βουητό μετετράπη μετά την εμφάνιση της ΠΕΚ, σε αποδοκιμασίες και αμφισβήτηση. Εμένα προσωπικά δεν με ακουμπάνε, αλλά επηρεάζουν αυτούς που δουλεύουν για την ομάδα. Αμέσως μετά είχαμε το συλλαλητήριο και αμέσως μετά την ανακοίνωση της πολυμετοχικότητας. Αν ο κόσμος δεν είναι ενωμένος, την καλύτερη ομάδα του κόσμου να έχεις, δεν μπορείς να διεκδικήσεις το πρωτάθλημα. Ένας ενωμένος κόσμος βοηθά να κερδίζεις τους δύσκολους αγώνες.
Θέλω να ευχηθώ για το καινούργιο γήπεδο, να πάμε ενωμένοι. Βεβαίως, στηρίζω τον Αλαφούζο. Το 2012 ο Παναθηναϊκός είναι χρεοκοπημένος και έχει βρεθεί σε ένα αδιέξοδο. Ήρθε σε εμένα ο κ. Αλαφούζος και είπε να αναλάβει τον Παναθηναϊκό. Του είπα, πως θα μπλέξει σε κάτι που δεν θα ξεμπλέξει τόσο εύκολα. Παρόλα αυτά, ανέλαβε την ευθύνη και τις υποχρεώσεις και έβγαλε την ομάδα από τα οικονομικά προβλήματα. Έχουμε μια αξιοπρεπέστατη ομάδα και πρέπει όλοι να τον στηρίζουμε ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων.
Στο τελευταίο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό πήγα, επειδή ο θείος μου, μου είπε, πάμε να δούμε ένα μεγάλο ντέρμπι. Όταν υπογράψαμε τη σύμβαση της Δ.Α., ήταν μια ευκαιρία να φτιάξει ο Παναθηναϊκός μια καινούργια έδρα και ήταν να μετακομίσει και το μπάσκετ. Υπήρξε μια σκέψη για πλατεία, πράσινο και κάποιες αθλητικές εγκαταστάσεις. Θεωρώ είναι λάθος να γκρεμιστεί η Λεωφόρος. Προσωπικά θα κρατούσα τη Θύρα 13, την ψυχή της ομάδας. Αν γκρεμιστεί η 13, ουσιαστικά πεθαίνει η 13. Θα ήταν ένα όμορφο μνημείο της Αθήνας".
Γιάννης Αλαφούζος: "Toν Αύγουστο του 2027 θα μπούμε στον Βοτανικό"
Οι δηλώσεις του Γιάννη Αλαφούζου: "Τον επόμενο μήνα τελειώνει η εξωτερική κατασκευή, έρχεται η μισή σκεπή που θα μπει τον Σεπτέμβριο. Τον Μάιο θα έχει τελειώσει η βασική κατασκευή και θα σπείρουμε το γήπεδο. Είμαι σίγουρος ότι τον Αύγουστο, με την αρχή του πρωταθλήματος θα έχουμε μπει στον Βοτανικό. Που θα το ονομάσουμε διαφορετικά, αλλά δεν λέμε πώς ακόμα. Ένα καλό όνομα. Για τον Παναθηναϊκό θα αλλάξουν τα πράγματα. Γενικά δεν είμαι αισιόδοξος, αλλά για τον Παναθηναϊκό είμαι".Για το ότι το γήπεδο θα συνεισφέρει και στη καλύτερη αγωνιστική επίδοση: "Κάνουμε μεγάλη προσπάθεια. Κάναμε κάποια λάθη, υπήρξαν κάποιες ατυχίες μαζί με λάθη ιδιαίτερα σε επίπεδο προπονητών, αλλά νομίζω είμαστε καλά τώρα. Να μη λέω μεγάλα λόγια".
Για το ότι στη Λεωφόρο οι φίλαθλοι ήταν κόντα στους παίκτες: "Αυτό είναι και καλό και κακό, αλλά είναι ωραίο ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο, ούτε συζήτηση. Το ΟΑΚΑ είναι μόνο για στίβο. Εμείς κάνουμε ποδοσφαιρκό γήπεδο, απλώς ακολουθούμε τους κανονισμούς της UEFA. Ο κόσμος θα είναι πολύ κοντά στο χορτάρι, είναι καταπληκτικό γήπεδο, δεν υπάρχει όμοιό του στην Ελλάδα και από το εξωτερικό θα είναι από τα πολύ όμορφα γήπεδα".
Για την πρώτη φορά που πήγε στη Λεωφόρο: "Πρώτη φορά μπήκα στη Λεωφόρο 8, 9 χρονών. Έγινα Παναθηναϊκός από τους συμμαθητές, έτσι ξεκίνησα. Ο πατέρας μου ήταν Ολυμπιακός και ήμουν πάντα εγώ της αντίδρασης και έχω φάει ξύλο. Θυμάμαι ότι έφαγα την πρώτη μου αποβολή από το σχολείο για να πάω να δω τον Ερυθρό Αστέρα, απόγευμα στη Λεωφόρο.
Ζήτησα από έναν καθηγητή άδεια να πάω στο γήπεδο, γιατί θεώρησα ότι σε τέτοιον αγώνα θα με άφηνε και εγώ έφυγα και μετά με απέβαλαν. Απίστευτες εποχές, οι ήρωές μου οι μεγάλοι ήταν ο Οικονομόπουλος, αλλά και ο Κωνσταντίνου ήταν φοβερή περίπτωση, ο Καψής, ο Γραμμός, πάνω από όλα ο Δομάζος, ο Ελευθεράκης και ο Φυλακούρης".
Για το ενδεχόμενο να επιστρέψουν οι μικτές εξέδρες: "Υπήρξε πολλή βία και σταμάτησε αυτό. Εμείς δοκιμάσαμε με τον ΠΑΟΚ πριν δέκα χρόνια στη Λεωφόρο και είχαμε πολύ κακή εμπειρία. Βέβαια ίσως δεν ήρθαν οι κατάλληλοι φίλαθλοι από τον ΠΑΟΚ γιατί μόλις μπήκαν μέσα πέταξαν βεγγαλικά, φωτοβολίδες και σταμάτησε αυτή η προσπάθεια που είχαμε ξεκινήσει τότε. Με τους νέους νόμους που είναι αυστηροί και με τις κάμερες που έχουν μπει ίσως μπορέσουμε σιγά σιγά να μπορέσουμε πάλι να φέρουμε οπαδούς.
Είναι καλό για το ποδόσφαιρο και για όλες τις ομάδες. Η ατμόσφαιρα είναι τελείως διαφορετική, εντάξει θα υπάρχουν ευγενικά συνθήματα και από τις δύο πλευρές, αλλά μέχρι συνθήματα. Είναι καλό και για τα έσοδα των ομάδων να είναι γεμάτα τα γήπεδα πάντα όπως παλιά. Θυμάστε είχαμε 60-70-80 χιλιάδες κόσμο στα γήπεδα".
Γιατί ο Αλαφούζος να πάρει τον Παναθηναϊκό: "Για δόξα στο ποδόσφαιρο λίγο δύσκολο. Γιατί δεν ήθελα να πέσει ο Παναθηναϊκός στην τέταρτη Εθνική. όταν έμεινε ορφανός μετά την πολυμετοχικότητα και είχε πάρα πολλά χρέη, πίστεψα ότι μπορούσαμε να κάνουμε μία εταιρεία λαϊκής βάσης κατά κάποιο τρόπο. Έκανα την Παναθηναϊκή Συμμαχία, η οποία όμως δυστυχώς απέτυχε, είχαν ξεκινήσει και τα οικονομικά προβλήματα της χώρας και απέτυχε αυτή η προσπάθεια. Μετά έφυγαν όλοι από την διοίκηση, δεν υπήρχε κανείς γιατί φοβόντουσαν λόγω των χρεών να μείνουν, γιατί στο ποδόσφαιρο σε ακολουθούν τα χρέη μιας ομάδας και έμεινα μόνος μου.
Ή έπρεπε να αφήσω τον Παναθηναϊκό να χρεωκοπήσει ή να προσπαθήσουμε να τον σώσουμε και αποφασίσαμε να τον σώσουμε. Ο Παναθηναϊκός έχει εκατομμύρια φιλάθλους. Είναι αναπόσπαστη έννοια ο Παναθηναϊκός και οι φίλαθλοι δεν μπορώ να το διαχωρίσω, γιατί ποτέ δε σκέφτηκα ότι κάνω κάτι για τους φιλάθλους, σκέφτηκα ότι το κάνω για τον Παναθηναϊκό. Και ο Παναθηναϊκός τι είναι; Οι φίλαθλοί του και η ιδέα του. Δεν είναι κάτι άλλο".
En