Φαινόμενο Έπσταϊν, και ουδέποτε ο πλανήτης βρέθηκε μπροστά σε μια ανάλογη τραγική αποκάλυψη. Ούτε πόλεμοι ούτε φυσικές καταστροφές ούτε εγκληματικές πράξεις λογής-λογής μαφιών ή συνδικάτων ναρκωτικών και εγκλήματος. Κλοπές, εκβιασμοί, βιασμοί, κατασκοπεία, φόνοι, παιδοφιλία, ωμότητα, όργια. Ενας κόσμος κακουργιών σηματοδοτεί το απόλυτο κακό που αντιπροσωπεύουν ο Έπσταϊν και οι επώνυμοι της εξουσίας και του χρήματος.

Ισως είναι η πρώτη φορά που βιώνουμε ολόγυμνη τη φύση, τον χαρακτήρα, τα εγγενή παθολογικά ελαττώματα, τη σωματική και πνευματική διαστροφή αυτών που κυβερνούν τον πλανήτη. Ενα μείγμα εστεμμένων και άνευ στέμματος δίποδων, τα οποία στην αυλή του αδίστακτου προαγωγού ξεδίπλωσαν τη μύχια φύση τους, αποκαλύπτοντας στον εμβρόντητο πλανήτη το αποκρουστικό είναι τους. Μια ταυτότητα που απεγνωσμένα τα μίσθαρνα ΜΜΕ διατηρούσαν για τους επωνύμους απέναντι σε ένα διαρκώς μη ενημερωμένο ακροατήριο.

Εκτιμώντας την εις βάθος έρευνα του συγγραφέα Τιερί Μεϊσάν από γαλλικές και ουκρανικές πηγές που παρουσιάζει στη σελίδα του (Δίκτυο «Βολταίρος»), παραθέτω εδώ μέρος του κειμένου του, αφήνοντας στην άκρη τις λεπτομερείς παραπομπές στην ξενόγλωσση βιβλιογραφία την οποία παραθέτει ο συγγραφέας, που ο απαιτητικός αναγνώστης μπορεί να βρει εκεί.

«Οι φρικαλεότητες που διέπραξε ήταν πρωτίστως ένα μέσο εκβιασμού των φίλων του. Αν και, προς το παρόν, καμία ουκρανική προσωπικότητα δεν έχει κατηγορηθεί άμεσα, πολυάριθμα στοιχεία μάς υποχρεώνουν να αναζητήσουμε ποιος στην Ουκρανία προμήθευε παιδιά στο δίκτυο Έπσταϊν.

Ο Αντρίι Γερμάκ, ένας αφοσιωμένος διεθνής δικηγόρος, ήταν ο μέντορας του Βολοντίμιρ Ζελένσκι στην πολιτική. Εγινε διευθυντής της προεδρικής του διοίκησης. Ο Ζελένσκι είναι διπολικός, ο Γερμάκ τον αντικατέστησε σε όλα τα πράγματα κατά τη διάρκεια των καταθλιπτικών επεισοδίων του. Παραιτήθηκε στην αρχή της επιχείρησης “Μίδας”. Ο Ζελένσκι διαβεβαίωσε ότι δεν ήταν ένοχος και ότι ο λόγος της παραίτησής του ήταν διαφορετικός.

Η υπόθεση Έπσταϊν συγκλονίζει το σύνολο των ανεπτυγμένων κρατών. Ας συνοψίσουμε τα γεγονότα: ο δισεκατομμυριούχος Τζέφρι Έπσταϊν οργάνωσε ένα δίκτυο πληροφοριοδοτών. Προκειμένου να διαθέτει μέσα εκβιασμού εναντίον τους, παρέσυρε σταδιακά τους στόχους του (επιστήμονες, χρηματοοικονομικούς παράγοντες και πολιτικούς) σε μια αλληλουχία “παιχνιδιών”, το καθένα πιο αποτρόπαιο από το προηγούμενο.

Στην αρχή, τους πρότεινε εξωσυζυγικές σχέσεις, έπειτα με ολοένα νεότερους συντρόφους, κατόπιν τους ενέπλεκε σε βασανιστήρια, φόνους και κανιβαλισμό. Τα άτομα που φθάνουν σε σημαντικές θέσεις στην κοινωνία ενδέχεται να αισθανθούν την ανάγκη να δοκιμάσουν την ισχύ που διαθέτουν. Μπορούν να τη μετρήσουν μόνο με το μέγεθος των παραβάσεών τους, με πρακτικές που καταδικάζονται ομόφωνα, στις οποίες επιδίδονται χωρίς να υφίστανται διώξεις.

Αυτός ο τύπος εκβιασμού δεν είναι νέος.

Γνωρίσαμε στη Γαλλία την υπόθεση Ντουσέ (1990) και στο Βέλγιο την υπόθεση Ντιτρού (1995-1996). Ποτέ δεν αποκαλύφθηκε πλήρως η ταυτότητα των στόχων αυτών των εκβιασμών. Αρκέστηκαν να αναφερθούν ορισμένα ονόματα προσωπικοτήτων, αλλά ουδέποτε συνελήφθησαν οι υψηλά ιστάμενοι εγκληματίες. Το νέο στοιχείο στην υπόθεση Έπσταϊν είναι ότι η αμερικανική Δικαιοσύνη διαθέτει 9 εκατομμύρια σελίδες εγγράφων, εκ των οποίων έχει ήδη δημοσιοποιήσει το ένα τρίτο. Οι υποθέσεις Ντουσέ και Ντιτρού ήταν εκβιασμοί που ασκήθηκαν από τις μυστικές υπηρεσίες του ΝΑΤΟ. Οι στόχοι τους δεν βρίσκονταν μόνο στη Γαλλία και στο Βέλγιο, αλλά σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ενωση. Τα πρόσωπα που χρησιμοποιήθηκαν δεν διώχθηκαν. Παρέμειναν διαθέσιμα για νέες επιχειρήσεις. Σε αυτό το στάδιο, 25 στόχοι του Έπσταϊν διαπραγματεύθηκαν με τον ομοσπονδιακό εισαγγελέα. Κατέβαλαν τεράστια ποσά για να αποφύγουν τις διώξεις και να εξασφαλίσουν ότι τα ονόματά τους δεν θα αναφερθούν. Στα πρώτα 3 εκατομμύρια δημοσιευμένων εγγράφων, κάθε αναφορά που τους αφορά έχει απαλειφθεί, ενώ τα ονόματα των θυμάτων τους εμφανίζονται πλήρως. Δεν γνωρίζουμε πώς το υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών επέλεξε τη σειρά δημοσίευσης των εγγράφων που κατέχει. Προς το παρόν, θίγονται μόνο ευρωπαϊκές προσωπικότητες και διαφυλάσσονται οι στόχοι του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ισως πρόκειται για σύμπτωση, ίσως για μέσο αποσταθεροποίησης συμμάχων εν αναμονή της κόπωσης μιας αγανακτισμένης κοινής γνώμης.

Κατ’ επανάληψη, πληροφοριοδότες -ορισμένοι χειραγωγημένοι μάρτυρες, άλλοι ψυχικά ασθενείς και, σπανιότερα, αυθεντικοί μάρτυρες- κατήγγειλαν τη συμμετοχή προσωπικοτήτων ακόμα και σε σατανιστικές λατρείες. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, ο ουκρανικός Τύπος πολλαπλασιάζει τις καρικατούρες του Αντρίι Γερμάκ ως μάγου της εξουσίας.

Μέχρι σήμερα, ο μόνος γνωστός αρχηγός κράτους του οποίου το περιβάλλον τελεί μαύρες λειτουργίες χαρακτηριστικές αυτού του τύπου λατρείας είναι ο μη εκλεγμένος πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Εδώ και χρόνια κυκλοφορούν φρικιαστικές πληροφορίες για τον ίδιο, χωρίς να είναι δυνατόν να επαληθευθούν. Ωστόσο, στις 31 Ιανουαρίου, η πρώην εκπρόσωπος Τύπου του Ζελένσκι Γιούλια Μέντελ αποκάλυψε ότι ο άνθρωπος της εμπιστοσύνης του, Αντρίι Γερμάκ, πρώην επικεφαλής της διοίκησής του και κατόπιν αποπεμφθείς, τελεί μαύρες λειτουργίες. Εφερνε μάγους Χαμπάντ από το Ισραήλ, τη Γεωργία και τη Λατινική Αμερική.

Σύμφωνα με την ίδια, “ο Γερμάκ έκαιγε βότανα, συνέλεγε υγρά από πτώματα για να κατασκευάζει κούκλες”. Μέσα σε δύο εβδομάδες, το ουκρανικό Διαδίκτυο γέμισε με γελοιογραφίες και αστεία για τον “Γερμάκ τον Μάγο”, ο οποίος είχε προβλέψει στον Ζελένσκι ότι η Ρωσία δεν θα επενέβαινε ποτέ στην Ουκρανία. Με το ψευδώνυμο “Αλί Μπαμπά”, ο Γερμάκ ηγείτο επίσης ενός εκτεταμένου δικτύου διαφθοράς, που αποκαλύφθηκε κατά την επιχείρηση “Μίδας”».