Η πρόσφατη δημοσκόπηση της Metron Analysis για το Mega όπως και η αντίστοιχη της GPO για τα «Παραπολιτικά» δείχνουν ότι το ΠΑΣΟΚ κινείται στα νερά της στασιμότητας. Η βελόνα, εκ των πραγμάτων, δημιουργεί μουρμούρες και εσωκομματικές εντάσεις, την ίδια ώρα που στα υψηλά πατώματα της Χαριλάου Τρικούπη φτάνουν πληροφορίες για τη στρατηγική εξόδου που ετοιμάζει σημαίνον στέλεχος του κόμματος.

Μαγικές λύσεις για την αντιστροφή της εικόνας δεν υπάρχουν, αυτό που υπάρχει είναι εναλλακτικές λύσεις, για την ακρίβεια μία και μοναδική λύση. Που δεν είναι άλλη από το να ανοίξει άμεσα ο Ανδρουλάκης με γενναιότητα τη διαδικασία των προοδευτικών συγκλίσεων. Στη βάση ενός μίνιμουμ προγράμματος που θα πατάει πάνω στις παραδοσιακές ράγες της σοσιαλδημοκρατίας: κοινωνικό κράτος, δημόσια Παιδεία και δημόσια Υγεία, προοδευτική φορολόγηση. Και βεβαίως με ένα συμφωνημένο πλαίσιο θεσμικών αλλαγών που θα ενισχύουν την εμπιστοσύνη των πολιτών προς την πολιτεία.

Η πρόσκληση πρέπει να έχει συγκεκριμένους αποδέκτες και αντιστοίχως να απορρίπτει συγκεκριμένα πρόσωπα. Το δεύτερο είναι εύκολο. Κωνσταντοπούλου, Καρυστιανού, Βαρουφάκης δεν χωρούν σε οποιαδήποτε συζήτηση. Συζήτηση που πρέπει να γίνει με υπαρκτά κόμματα και συγκεκριμένα τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, με την τελευταία να περιμένουμε να δούμε τι θα βγει από το συνέδριό της. Αλλά και με τη συμμετοχή προσωπικοτήτων που κινούνται στον ευρύτερο χώρο και έχουν να προσφέρουν, όπως παραδείγματος χάρη ο Πέτρος Κόκκαλης και άλλοι. Mία τέτοια πρωτοβουλία είναι βέβαιο πως θα επιφέρει μεγάλη δυναμική, χωρίς να παραγνωρίζω και τις ενστάσεις που θα προκύψουν. Αλλά δεν υπάρχει καμία μεγάλη πολιτική κίνηση που να μην έχει αντιστάσεις, ακόμα και ρίσκο. Έτσι προχωράει η ζωή, έτσι αναδεικνύονται οι ηγέτες...

Εν τω μεταξύ, δεν πρέπει να περνά απαρατήρητο το εξής παράδοξο που έχει προκύψει στη χώρα μας με τις συμμαχικές κυβερνήσεις που έχουν συγκροτηθεί από το 1989 και μετά. Συγκεκριμένα: Έχουμε τη συνεργασία της ΝΔ με τον ενιαίο Συνασπισμό, στην οποία λίγους μήνες μετά προστέθηκε το ΠΑΣΟΚ. Έχουμε τη συνεργασία του ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ και τον ΛΑΟΣ. Έχουμε τη συνεργασία της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ. Έχουμε τη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ. Όλες αυτές οι κυβερνήσεις ήταν ιδεολογικά παράταιρες, άλλωστε έγιναν κάτω από αντίξοες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες. Αντιθέτως, τώρα υπάρχει η «πολυτέλεια» να προετοιμαστεί μια συμβατή -πολιτικά και ιδεολογικά- κεντροαριστερή κυβέρνηση. Και την πρωτοβουλία, όπως προαναφέραμε, μπορεί να την πάρει μόνο το ΠΑΣΟΚ, ενόψει και του συνεδρίου που έχει σε λίγες εβδομάδες.

ΥΓ.: Προφανώς πολλοί θα αναρωτηθούν τι θα γίνει με τον Αλέξη Τσίπρα που είναι κεντρικός παίκτης στην προοδευτική εξίσωση. Η απάντηση είναι: Κάθε πράγμα στον καιρό του.

Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή