EnΔύο διαφορετικοί κόσμοι που ο χρόνος θα δείξει την αντοχή τους
Άρθρο γνώμης
Παρότι η ΕΛΑΣ και το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού ιδρύθηκαν με λίγες μέρες διαφορά, τα δύο κόμματα δεν έχουν καμία άλλη σχέση, απευθύνονται και σε εντελώς διαφορετικά ακροατήρια.
Με το καλημέρα της ίδρυσης των δύο νέων κομμάτων, της ΕΛΑΣ από τον Αλέξη Τσίπρα και της Ελπίδας για Δημοκρατία από τη Μαρία Καρυστιανού, έχουν βγει και τα πρώτα δημοσκοπικά συμπεράσματα. Τα οποία, σύμφωνα με τους αναλυτές, είναι επισφαλή, καθώς είναι απόρροια και της αύρας όλου του προηγούμενου διαστήματος. Δεν είναι εύκολο να ειπωθεί με σαφήνεια αν θα τα διατηρήσουν, αν θα τα αυξήσουν ή αν θα τα μειώσουν. Αν και η πολιτική εμπειρία είναι πάντα χρήσιμος οδηγός.
Πιο ξεκάθαρα είναι τα πράγματα για τον κ. Τσίπρα, που προετοιμάζει ένα κόμμα που ήρθε για να μείνει, με βασικό ορίζοντα στην πραγματικότητα τις μεθεπόμενες εκλογές. Ο πρώην πρωθυπουργός γνωρίζει πολύ καλά πως αν σε αυτές τις εκλογές γίνει αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στις επόμενες, που θα διεξαχθούν πριν από το 2030, θα είναι φαβορί για την πρωθυπουργία. Το κόμμα του σε πρώτη φάση βασίζεται στο αδιαμφησβήτητο ταλέντο του και στην αδιαμεσολάβητη επαφή που καταφέρνει να διατηρεί με σημαντικά τμήματα της κοινωνίας.
Εν αντιθέσει με το κόμμα της κυρίας Καρυστιανού, που δύσκολα θα μακροημερεύσει, αφενός γιατί δεν έχει τίποτα ουσιαστικό να προσθέσει στον δημόσιο βίο, αφετέρου επειδή εκπέμπει εκμετάλλευση ενός τραγικού συμβάντος. Και αν το πρώτο είναι σύνηθες στο πολιτικό σκηνικό, το δεύτερο είναι βέβαιο πως δεν συγχωρείται. Είναι θέμα χρόνου να γυρίσει μπούμερανγκ στην κυρία Καρυστιανού το γεγονός ότι πατάει πάνω στην τραγωδία των Τεμπών για να εκπληρώσει τις φιλοδοξίες της. Πολύ περισσότερο όταν η ίδια δεν διαθέτει κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο και περιβάλλεται από κάθε λογής πολιτικό καρύδι. Ψεκασμένοι, ρωσόφιλοι, αντιεμβολιαστές, αρνητές της επιστήμης, αλλά και γραφικοί που είδαν δημοσιότητα και μπήκαν, συνθέτουν το παζλ της Ελπίδας
Γι’ αυτό και παρότι ιδρύθηκαν με λίγες μέρες διαφορά, τα δύο κόμματα δεν έχουν καμία άλλη σχέση, απευθύνονται και σε εντελώς διαφορετικά ακροατήρια. Στην Αριστερά περισσότερο αλλά και λίγο προς το Κέντρο ο κ. Τσίπρας, στην περιθωριακή Δεξιά η κυρία Καρυστιανού. Η λογική λέει πως η ΕΛΑΣ ήρθε για να μείνει και να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο, ενδεχομένως και σε μελλοντική συνεννόηση με το ΠΑΣΟΚ. Στον αντίποδα, πιθανολογείται πως μια ζαριά θα την παίξει και η Ελπίδα, όπως έχει συμβεί με τόσα κόμματα που εκμεταλλεύτηκαν την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της περιόδου και μετά εξαφανίστηκαν. Στο τέλος της ημέρας, τις επικείμενες εκλογές είναι πιθανό να τις επικαθορίσουν όχι ο Τσίπρας και η Καρυστιανού, αλλά ο Τσίπρας και ο Σαμαράς που έρχεται.
*Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή του Σαββάτου
Πιο ξεκάθαρα είναι τα πράγματα για τον κ. Τσίπρα, που προετοιμάζει ένα κόμμα που ήρθε για να μείνει, με βασικό ορίζοντα στην πραγματικότητα τις μεθεπόμενες εκλογές. Ο πρώην πρωθυπουργός γνωρίζει πολύ καλά πως αν σε αυτές τις εκλογές γίνει αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στις επόμενες, που θα διεξαχθούν πριν από το 2030, θα είναι φαβορί για την πρωθυπουργία. Το κόμμα του σε πρώτη φάση βασίζεται στο αδιαμφησβήτητο ταλέντο του και στην αδιαμεσολάβητη επαφή που καταφέρνει να διατηρεί με σημαντικά τμήματα της κοινωνίας.
Εν αντιθέσει με το κόμμα της κυρίας Καρυστιανού, που δύσκολα θα μακροημερεύσει, αφενός γιατί δεν έχει τίποτα ουσιαστικό να προσθέσει στον δημόσιο βίο, αφετέρου επειδή εκπέμπει εκμετάλλευση ενός τραγικού συμβάντος. Και αν το πρώτο είναι σύνηθες στο πολιτικό σκηνικό, το δεύτερο είναι βέβαιο πως δεν συγχωρείται. Είναι θέμα χρόνου να γυρίσει μπούμερανγκ στην κυρία Καρυστιανού το γεγονός ότι πατάει πάνω στην τραγωδία των Τεμπών για να εκπληρώσει τις φιλοδοξίες της. Πολύ περισσότερο όταν η ίδια δεν διαθέτει κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο και περιβάλλεται από κάθε λογής πολιτικό καρύδι. Ψεκασμένοι, ρωσόφιλοι, αντιεμβολιαστές, αρνητές της επιστήμης, αλλά και γραφικοί που είδαν δημοσιότητα και μπήκαν, συνθέτουν το παζλ της Ελπίδας
Γι’ αυτό και παρότι ιδρύθηκαν με λίγες μέρες διαφορά, τα δύο κόμματα δεν έχουν καμία άλλη σχέση, απευθύνονται και σε εντελώς διαφορετικά ακροατήρια. Στην Αριστερά περισσότερο αλλά και λίγο προς το Κέντρο ο κ. Τσίπρας, στην περιθωριακή Δεξιά η κυρία Καρυστιανού. Η λογική λέει πως η ΕΛΑΣ ήρθε για να μείνει και να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο, ενδεχομένως και σε μελλοντική συνεννόηση με το ΠΑΣΟΚ. Στον αντίποδα, πιθανολογείται πως μια ζαριά θα την παίξει και η Ελπίδα, όπως έχει συμβεί με τόσα κόμματα που εκμεταλλεύτηκαν την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της περιόδου και μετά εξαφανίστηκαν. Στο τέλος της ημέρας, τις επικείμενες εκλογές είναι πιθανό να τις επικαθορίσουν όχι ο Τσίπρας και η Καρυστιανού, αλλά ο Τσίπρας και ο Σαμαράς που έρχεται.
*Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή του Σαββάτου
