Γράφαµε πριν από δύο εβδοµάδες για το πλεονέκτηµα της αναγγελθείσας κίνησης Καρυστιανού σε σχέση µε τις αντίστοιχες των πρώην πρωθυπουργών: ∆εν έχει να απολογείται για τα έργα και τις ηµέρες προηγούµενων κυβερνητικών θητειών. Η εικόνα από το παρελθόν είναι τα πρωτοφανή σε µαζικότητα συλλαλητήρια ανά την Ελλάδα και η συναυλία στο Καλλιµάρµαρο. Ενώ, λοιπόν, τα κόµµατα που συµµετείχαν στη διακυβέρνηση για κάθε θέµα, πέραν της κριτικής τους, καλούνται να µιλήσουν για τα δικά τους πεπραγµένα, τα κόµµατα όπως αυτό που ετοιµάζει η κυρία Καρυστιανού, µε αντισυστηµική ρητορική και άφθαρτα πρόσωπα, δεν έχουν τέτοια προβλήµατα. Εχουν όµως άλλα.

Οσο γοητευτικό κι αν είναι να πηγαίνεις απέναντι στο σύστηµα, το σύστηµα έχει τα δυνατά του σηµεία. Ενα τέτοιο παράδειγµα είναι τα ανθρώπινα δικαιώµατα. Γι’ αυτό και η αρχική αναφορά της κυρίας Καρυστιανού σε διαβούλευση για τις αµβλώσεις «χτύπησε» πολλά καµπανάκια. Λίγο αργότερα, ο δικηγόρος της, κ. Σούρλας, εµφανίστηκε να µην έχει πρόβληµα αν θα επαναληφθεί το δηµοψήφισµα για το Πολιτειακό, ενώ στο νέο κόµµα φέρονται να συµµετέχουν από «δραχµιστές» µέχρι αντιεµβολιαστές. Πριν ακόµη δηµιουργηθεί το κόµµα, φαίνεται να αµφισβητεί µέσω των στελεχών του το πολίτευµα, το ευρώ και τον ορθό λόγο.

Ενα άλλο µεγάλο ερώτηµα είναι τα περιβόητα άφθαρτα πρόσωπα. Από την εποχή που ο ∆ηµήτρης Αβραµόπουλος ίδρυε το ΚΕΠ, αυτά τα πρόσωπα αναζητούνται. Τα αναζήτησε και η Ντόρα Μπακογιάννη όταν ίδρυσε τη ∆ηµοκρατική Συµµαχία, λίγο αργότερα ο Πάνος Καµµένος στους ΑΝ.ΕΛ., αξιοποιώντας τα µέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και ο Αλέξης Τσίπρας όταν προσπαθούσε να διευρύνει τον ΣΥΡΙΖΑ. Το 2014 ο Σταύρος Θεοδωράκης έφτιαξε ένα εντυπωσιακό ευρωψηφοδέλτιο προσωπικοτήτων στο νεοϊδρυθέν Ποτάµι, ενώ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνέστησε Μητρώο Στελεχών λίγο µετά την εκλογή του στην προεδρία της Ν.∆. Σε όλες τις περιπτώσεις, λίγοι ήρθαν και λιγότεροι παρέµειναν.

Θα προσπαθήσει και η Μαρία Καρυστιανού να βρει νέους και άφθαρτους. Πέραν της απειρίας, όµως, θα έχουν άλλο ένα µειονέκτηµα σε σχέση µε τα στελέχη παραδοσιακών κοµµάτων. Την έλλειψη κοινής βάσης, που παρέχει η ιδεολογία, η ιστορία και τα κοινά βιώµατα των στελεχών ενός κόµµατος. Αυτά τα στοιχεία επιτρέπουν στη Ν.∆., στο ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ να ξεπερνούν τις κρίσεις και να προχωρούν. Από τα κόµµατα που δηµιούργησε η κρίση κανένα δεν µακροηµέρευσε. Οταν πέρασε ο αρχικός ενθουσιασµός, τα στελέχη τους αποχώρησαν σταδιακά, όπως έκαναν και οι οπαδοί, που προτίµησαν κάτι καινούργιο είτε πέρασαν στην αποχή. Η συζήτηση που γίνεται σήµερα, κυρίως για τα κόµµατα που πλήττονται από την εµφάνιση του κόµµατος Καρυστιανού, έχει µικρή αξία. Το µικρό δείγµα της «Νίκης», της Πλεύσης και του σηµερινού ΣΥΡΙΖΑ στις έρευνες δεν βοηθά στην εξαγωγή ασφαλών συµπερασµάτων ούτε θα καθορίσει την εµβέλεια του νέου κόµµατος. Το µεγάλο ερώτηµα για το υπό διαµόρφωση κόµµα είναι αν θα µπορέσει να φέρει στην κάλπη τους νέους ψηφοφόρους, αλλά και ένα µεγάλο τµήµα του εκλογικού σώµατος που τα τελευταία χρόνια απέχει από τις εκλογικές διαδικασίες.

Οι πιο πολλοί από αυτούς που αυτοχαρακτηρίζονται αντισυστηµικοί απέχουν από τις κάλπες. Ισως γιατί θέλουν να ακούσουν αυτά που λένε οι άφθαρτοι συνεργάτες της κυρίας Καρυστιανού. Οι υπόλοιποι, ειδικά σε µια κρίσιµη εκλογική αναµέτρηση, είναι πιθανότερο να ψηφίσουν µε σύστηµα το σύστηµα…

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ''Παραπολιτικά''