EnΗ νοσταλγία δεν είναι στρατηγική
Άρθρο γνώμης
Είναι ένα µήνυµα προς όσους διαφωνούν µε την κατάσταση που διαµορφώνεται στη σηµερινή εποχή - Ενα µήνυµα προς τους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης
Ο Μαρκ Κάρνεϊ έγινε το πρόσωπο των ηµερών, καθώς πραγµατοποίησε µια ιστορική οµιλία στο Φόρουµ του Νταβός. Ανάµεσα στα πολλά και σηµαντικά που είπε, ξεχώρισε ο ρεαλισµός που επέδειξε, µε χαρακτηριστικότερη τη φράση: «Ξέρουµε ότι η παλιά τάξη δεν θα επιστρέψει. ∆εν πρέπει να τη θρηνούµε. Η νοσταλγία δεν είναι στρατηγική».
Ο Καναδός πρωθυπουργός διαφοροποιήθηκε έναντι όλων εκείνων που µετά τη δεύτερη εκλογή Τραµπ αιφνιδιάζονται, καταγγέλλουν, θρηνούν, αρνούνται την πραγµατικότητα ή νοσταλγούν τα παλαιότερα χρόνια. Κι όλα αυτά ενώ ο Αµερικανός πρόεδρος κατέστησε από την αρχή σαφείς τις προθέσεις του και δείχνει πολύ καλύτερα προετοιµασµένος σε σχέση µε την πρώτη θητεία του.
Ο Κάρνεϊ µίλησε εξ ονόµατος των µεσαίων δυνάµεων του πλανήτη και πρότεινε ένα σχέδιο για τα επόµενα χρόνια, αλλά ο τρόπος που βλέπει τα πράγµατα βρίσκει εφαρµογή σε όλους, πλην των µεγάλων αυτού του κόσµου: των ΗΠΑ και της Κίνας, αλλά ακόµα και των πολιτικών δυνάµεων αυτών των χωρών που δεν βρίσκονται αυτήν τη στιγµή στην εξουσία. «Πιστεύουµε όµως ότι µέσα από τη ρωγµή µπορούµε να χτίσουµε κάτι µεγαλύτερο, καλύτερο, ισχυρότερο και δικαιότερο», είπε ο Καναδός πρωθυπουργός.
∆εν ξέρω πόσοι παρακολούθησαν την οµιλία Κάρνεϊ, παρότι αυτή έγινε viral -για να χρησιµοποιήσουµε µια λέξη του καιρού µας- τις ηµέρες που ακολούθησαν. Είναι ένα µήνυµα προς όσους διαφωνούν µε την κατάσταση που διαµορφώνεται στη σηµερινή εποχή. Ενα µήνυµα προς τους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που φαίνεται πλέον να αντιλαµβάνονται ότι πρέπει να συνεργαστούν, όχι για να αντιµετωπίσουν τον Τραµπ, αλλά για να χτίσουν κάτι µεγαλύτερο για το µέλλον, µε όσους είναι πρόθυµοι να συνεργαστούν για έναν τέτοιο σκοπό.
Θα µπορούσε να είναι ένα µήνυµα για τα κόµµατα της ελληνικής αντιπολίτευσης. Για το ΠΑΣΟΚ, που επί χρόνια περίµενε να περάσει η κρίση για να ανακτήσει το status του κυβερνητικού κόµµατος. Για τον Αλέξη Τσίπρα, που, στην προσπάθειά του να επιστρέψει στο προσκήνιο, θέλησε να θυµίσει στους οπαδούς του το ταξίδι προς τη δική του Ιθάκη, µε ανάµικτα -µέχρι στιγµής- αποτελέσµατα. Για τα κόµµατα της λεγόµενης πατριωτικής ∆εξιάς, που νοσταλγούν µια Ελλάδα άλλων εποχών, που ουδέποτε υπήρξε στην πραγµατικότητα.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν µπορούν να βασιστούν στο ενδεχόµενο ο διάδοχος του Τραµπ να ακολουθήσει εντελώς διαφορετική πολιτική. Αρχικά γιατί αυτός µπορεί να είναι ο νυν αντιπρόεδρος, Τζέι Ντι Βανς, ή κάποιος άλλος Ρεπουµπλικανός. Επίσης µπορεί να είναι κάποιος απρόβλεπτος ∆ηµοκρατικός, ο οποίος θα συµµερίζεται την άποψη ότι οι ΗΠΑ πρέπει να ρίξουν το ενδιαφέρον τους στη Γροιλανδία, στην Αρκτική, στον Ειρηνικό, αλλά όχι στη «γηραιά ήπειρο». Να πάρουν απόφαση ότι δεν είναι πλέον το κέντρο του κόσµου και οφείλουν να αλλάξουν πολλά για να ξαναγίνουν.
Αντιστοίχως, οι ηγέτες της εν Ελλάδι αντιπολίτευσης είδαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη να κλείνει δέκα χρόνια στην ηγεσία της Νέας ∆ηµοκρατίας και να κερδίζει έκτοτε κάθε φορά που στήθηκαν κάλπες. ∆εν µπορούν να περιµένουν -και όπως είπε πρόσφατα ένας Ελληνας πανεπιστηµιακός- να χάνουν όσες φορές χρειαστεί από τον Μητσοτάκη µέχρι να κερδίσουν. Οπως αλλάζει η γεωστρατηγική, αλλάζει και η ελληνική κοινωνία και κοιτά µπροστά. Οπως είπε ο Καναδός πρωθυπουργός, «η νοσταλγία δεν είναι στρατηγική».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ''Παραπολιτικά''
Ο Καναδός πρωθυπουργός διαφοροποιήθηκε έναντι όλων εκείνων που µετά τη δεύτερη εκλογή Τραµπ αιφνιδιάζονται, καταγγέλλουν, θρηνούν, αρνούνται την πραγµατικότητα ή νοσταλγούν τα παλαιότερα χρόνια. Κι όλα αυτά ενώ ο Αµερικανός πρόεδρος κατέστησε από την αρχή σαφείς τις προθέσεις του και δείχνει πολύ καλύτερα προετοιµασµένος σε σχέση µε την πρώτη θητεία του.
Ο Κάρνεϊ µίλησε εξ ονόµατος των µεσαίων δυνάµεων του πλανήτη και πρότεινε ένα σχέδιο για τα επόµενα χρόνια, αλλά ο τρόπος που βλέπει τα πράγµατα βρίσκει εφαρµογή σε όλους, πλην των µεγάλων αυτού του κόσµου: των ΗΠΑ και της Κίνας, αλλά ακόµα και των πολιτικών δυνάµεων αυτών των χωρών που δεν βρίσκονται αυτήν τη στιγµή στην εξουσία. «Πιστεύουµε όµως ότι µέσα από τη ρωγµή µπορούµε να χτίσουµε κάτι µεγαλύτερο, καλύτερο, ισχυρότερο και δικαιότερο», είπε ο Καναδός πρωθυπουργός.
∆εν ξέρω πόσοι παρακολούθησαν την οµιλία Κάρνεϊ, παρότι αυτή έγινε viral -για να χρησιµοποιήσουµε µια λέξη του καιρού µας- τις ηµέρες που ακολούθησαν. Είναι ένα µήνυµα προς όσους διαφωνούν µε την κατάσταση που διαµορφώνεται στη σηµερινή εποχή. Ενα µήνυµα προς τους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που φαίνεται πλέον να αντιλαµβάνονται ότι πρέπει να συνεργαστούν, όχι για να αντιµετωπίσουν τον Τραµπ, αλλά για να χτίσουν κάτι µεγαλύτερο για το µέλλον, µε όσους είναι πρόθυµοι να συνεργαστούν για έναν τέτοιο σκοπό.
Θα µπορούσε να είναι ένα µήνυµα για τα κόµµατα της ελληνικής αντιπολίτευσης. Για το ΠΑΣΟΚ, που επί χρόνια περίµενε να περάσει η κρίση για να ανακτήσει το status του κυβερνητικού κόµµατος. Για τον Αλέξη Τσίπρα, που, στην προσπάθειά του να επιστρέψει στο προσκήνιο, θέλησε να θυµίσει στους οπαδούς του το ταξίδι προς τη δική του Ιθάκη, µε ανάµικτα -µέχρι στιγµής- αποτελέσµατα. Για τα κόµµατα της λεγόµενης πατριωτικής ∆εξιάς, που νοσταλγούν µια Ελλάδα άλλων εποχών, που ουδέποτε υπήρξε στην πραγµατικότητα.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν µπορούν να βασιστούν στο ενδεχόµενο ο διάδοχος του Τραµπ να ακολουθήσει εντελώς διαφορετική πολιτική. Αρχικά γιατί αυτός µπορεί να είναι ο νυν αντιπρόεδρος, Τζέι Ντι Βανς, ή κάποιος άλλος Ρεπουµπλικανός. Επίσης µπορεί να είναι κάποιος απρόβλεπτος ∆ηµοκρατικός, ο οποίος θα συµµερίζεται την άποψη ότι οι ΗΠΑ πρέπει να ρίξουν το ενδιαφέρον τους στη Γροιλανδία, στην Αρκτική, στον Ειρηνικό, αλλά όχι στη «γηραιά ήπειρο». Να πάρουν απόφαση ότι δεν είναι πλέον το κέντρο του κόσµου και οφείλουν να αλλάξουν πολλά για να ξαναγίνουν.
Αντιστοίχως, οι ηγέτες της εν Ελλάδι αντιπολίτευσης είδαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη να κλείνει δέκα χρόνια στην ηγεσία της Νέας ∆ηµοκρατίας και να κερδίζει έκτοτε κάθε φορά που στήθηκαν κάλπες. ∆εν µπορούν να περιµένουν -και όπως είπε πρόσφατα ένας Ελληνας πανεπιστηµιακός- να χάνουν όσες φορές χρειαστεί από τον Μητσοτάκη µέχρι να κερδίσουν. Οπως αλλάζει η γεωστρατηγική, αλλάζει και η ελληνική κοινωνία και κοιτά µπροστά. Οπως είπε ο Καναδός πρωθυπουργός, «η νοσταλγία δεν είναι στρατηγική».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ''Παραπολιτικά''
