EnΗ χρονιά των Συνεδρίων
Άρθρο γνώμης
Μητσοτάκης και Ανδρουλάκης έχουν στα χέρια τους σηµαντικά όπλα, που δεν διαθέτουν τα λεγόµενα αντισυστηµικά κόµµατα ούτε ο πολυδιασπασµένος χώρος που καταλάµβανε ο ΣΥΡΙΖΑ
Το 2026 είναι η χρονιά των Συνεδρίων για τα ελληνικά πολιτικά κόµµατα. Ξεκινήσαµε µε το Συνέδριο της Νέας Αριστεράς και συνεχίσαµε µε το Συνέδριο του ΚΚΕ, ενώ ακολούθησε το Συνέδριο του Κινήµατος ∆ηµοκρατίας, που πήρε την απόφαση για τη µετονοµασία του σε «∆ηµοκράτες- Προοδευτικό Κέντρο». Ολα αυτά όµως ήταν τα ορεκτικά, καθώς ακολουθούν τα Συνέδρια των δύο κοµµάτων που σφράγισαν τη Γ’ Ελληνική ∆ηµοκρατία, του ΠΑΣΟΚ τον Μάρτιο και της Νέας ∆ηµοκρατίας, τον Μάιο.
Στο ΠΑΣΟΚ η συζήτηση µονοπωλείται από την περίφηµη «βελόνα» που ανέφερε ο Παύλος Γερουλάνος και το ψήφισµα περί µη συνεργασίας µε τη Νέα ∆ηµοκρατία που προωθεί ο Χάρης ∆ούκας. Η Αννα ∆ιαµαντοπούλου, που συµπλήρωσε την τετράδα των υποψηφίων πρόεδρων στις πρόσφατες εσωκοµµατικές εκλογές, προειδοποίησε ότι το κόµµα «θα δώσει υπαρξιακό αγώνα, αν πάει άσχηµα στις εκλογές, δεν υπάρχει επόµενη µέρα για "δελφίνο"». Στη Νέα ∆ηµοκρατία, που ξεκίνησε τα προσυνέδριά της, κυριαρχούσε η παρουσίαση του παραχθέντος κυβερνητικού έργου, µέχρι τη στιγµή που ο Νίκος ∆ένδιας έθεσε θέµα «γαλάζιας βελόνας». Σε κοµµατική εκδήλωση στο Αγρίνιο αποκάλυψε πως έχει «αγωνία µεγάλη βλέποντας τις δηµοσκοπικές επιδόσεις του κόµµατος -όχι της παράταξης- να έχουν πολλές φορές µπροστά κάτι δυάρια» και κατέληξε: «∆εν είναι αυτό που µας αξίζει». Ο υπουργός Εθνικής Αµυνας προανήγγειλε την τοποθέτηση που θα κάνει στο Συνέδριο: «Είναι ο καλύτερος χώρος και ο καλύτερος τρόπος για να συζητήσουµε πώς η κοµµατική έκφραση της παράταξης, η Ν.∆., θα επανέλθει στο εύρος της παράταξης». Τα Συνέδρια των δύο κοµµάτων σίγουρα έχουν χάσει τη λάµψη τους σε σχέση µε τη δεκαετία του ’90, όταν ουσιαστικά ανέδειξαν τους προέδρους τους, που κυβέρνησαν από το 1996 ως το 2009. Από εκεί και µετά, η εκλογή των ηγεσιών στα δύο κόµµατα πέρασε στη βάση, κάτι που αργότερα µιµήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. ∆εν είναι όµως ο ρόλος τους να συζητούν τις δηµοσκοπικές επιδόσεις των επόµενων µηνών. Τα Συνέδρια παραµένουν τα ανώτατα όργανα των δύο κοµµάτων. Στο ΠΑΣΟΚ, σύµφωνα µε το καταστατικό, αποφασίζει για το σύνολο της πολιτικής, ελέγχει όλα τα όργανά του και έχει την αποκλειστική αρµοδιότητα αναθεώρησης του καταστατικού.
Στη Νέα ∆ηµοκρατία, το Συνέδριο, µεταξύ άλλων, καθορίζει τις ιδεολογικές αρχές, χαράσσει τη γενική πολιτική του κόµµατος και εγκρίνει το πολιτικό του πρόγραµµα. Οι σύνεδροι των δύο κοµµάτων, προερχόµενοι από όλη την επικράτεια και από τον απόδηµο ελληνισµό, εκπροσωπούν τόπους, θεµατικές οµάδες και γενιές. Οι γηραιότεροι εξ αυτών οργανώθηκαν στη Μεταπολίτευση, ενώ οι νεότεροι στα δύσκολα χρόνια των µνηµονίων. Οι στρατηγικές των κορυφαίων στελεχών τούς απασχολούν µόνο στο επίπεδο που επηρεάζουν την πορεία του κόµµατός τους. ∆εν έρχονται όµως ούτε ως απλοί χειροκροτητές των σηµερινών ηγετών, αλλά για να µεταφέρουν το µήνυµα των τοπικών τους κοινωνιών.
Μητσοτάκης και Ανδρουλάκης έχουν στα χέρια τους σηµαντικά όπλα, που δεν διαθέτουν τα λεγόµενα αντισυστηµικά κόµµατα ούτε ο πολυδιασπασµένος χώρος που καταλάµβανε ο ΣΥΡΙΖΑ. Στους ίδιους και στα επιτελεία τους εναπόκειται να ακούσουν τη φωνή τους και να βρουν τους κατάλληλους ρόλους σε αυτούς που αποτελούν την οργανωµένη βάση τους. Αυτούς που θα παραµείνουν στη Ν.∆., όταν κάποια στιγµή βρεθεί στην αντιπολίτευση, αυτούς που θα παραµείνουν στο ΠΑΣΟΚ µε όποιον και αν συνεργαστεί σε µελλοντική κυβέρνηση.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Παραπολιτικά"
Στο ΠΑΣΟΚ η συζήτηση µονοπωλείται από την περίφηµη «βελόνα» που ανέφερε ο Παύλος Γερουλάνος και το ψήφισµα περί µη συνεργασίας µε τη Νέα ∆ηµοκρατία που προωθεί ο Χάρης ∆ούκας. Η Αννα ∆ιαµαντοπούλου, που συµπλήρωσε την τετράδα των υποψηφίων πρόεδρων στις πρόσφατες εσωκοµµατικές εκλογές, προειδοποίησε ότι το κόµµα «θα δώσει υπαρξιακό αγώνα, αν πάει άσχηµα στις εκλογές, δεν υπάρχει επόµενη µέρα για "δελφίνο"». Στη Νέα ∆ηµοκρατία, που ξεκίνησε τα προσυνέδριά της, κυριαρχούσε η παρουσίαση του παραχθέντος κυβερνητικού έργου, µέχρι τη στιγµή που ο Νίκος ∆ένδιας έθεσε θέµα «γαλάζιας βελόνας». Σε κοµµατική εκδήλωση στο Αγρίνιο αποκάλυψε πως έχει «αγωνία µεγάλη βλέποντας τις δηµοσκοπικές επιδόσεις του κόµµατος -όχι της παράταξης- να έχουν πολλές φορές µπροστά κάτι δυάρια» και κατέληξε: «∆εν είναι αυτό που µας αξίζει». Ο υπουργός Εθνικής Αµυνας προανήγγειλε την τοποθέτηση που θα κάνει στο Συνέδριο: «Είναι ο καλύτερος χώρος και ο καλύτερος τρόπος για να συζητήσουµε πώς η κοµµατική έκφραση της παράταξης, η Ν.∆., θα επανέλθει στο εύρος της παράταξης». Τα Συνέδρια των δύο κοµµάτων σίγουρα έχουν χάσει τη λάµψη τους σε σχέση µε τη δεκαετία του ’90, όταν ουσιαστικά ανέδειξαν τους προέδρους τους, που κυβέρνησαν από το 1996 ως το 2009. Από εκεί και µετά, η εκλογή των ηγεσιών στα δύο κόµµατα πέρασε στη βάση, κάτι που αργότερα µιµήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. ∆εν είναι όµως ο ρόλος τους να συζητούν τις δηµοσκοπικές επιδόσεις των επόµενων µηνών. Τα Συνέδρια παραµένουν τα ανώτατα όργανα των δύο κοµµάτων. Στο ΠΑΣΟΚ, σύµφωνα µε το καταστατικό, αποφασίζει για το σύνολο της πολιτικής, ελέγχει όλα τα όργανά του και έχει την αποκλειστική αρµοδιότητα αναθεώρησης του καταστατικού.
Στη Νέα ∆ηµοκρατία, το Συνέδριο, µεταξύ άλλων, καθορίζει τις ιδεολογικές αρχές, χαράσσει τη γενική πολιτική του κόµµατος και εγκρίνει το πολιτικό του πρόγραµµα. Οι σύνεδροι των δύο κοµµάτων, προερχόµενοι από όλη την επικράτεια και από τον απόδηµο ελληνισµό, εκπροσωπούν τόπους, θεµατικές οµάδες και γενιές. Οι γηραιότεροι εξ αυτών οργανώθηκαν στη Μεταπολίτευση, ενώ οι νεότεροι στα δύσκολα χρόνια των µνηµονίων. Οι στρατηγικές των κορυφαίων στελεχών τούς απασχολούν µόνο στο επίπεδο που επηρεάζουν την πορεία του κόµµατός τους. ∆εν έρχονται όµως ούτε ως απλοί χειροκροτητές των σηµερινών ηγετών, αλλά για να µεταφέρουν το µήνυµα των τοπικών τους κοινωνιών.
Μητσοτάκης και Ανδρουλάκης έχουν στα χέρια τους σηµαντικά όπλα, που δεν διαθέτουν τα λεγόµενα αντισυστηµικά κόµµατα ούτε ο πολυδιασπασµένος χώρος που καταλάµβανε ο ΣΥΡΙΖΑ. Στους ίδιους και στα επιτελεία τους εναπόκειται να ακούσουν τη φωνή τους και να βρουν τους κατάλληλους ρόλους σε αυτούς που αποτελούν την οργανωµένη βάση τους. Αυτούς που θα παραµείνουν στη Ν.∆., όταν κάποια στιγµή βρεθεί στην αντιπολίτευση, αυτούς που θα παραµείνουν στο ΠΑΣΟΚ µε όποιον και αν συνεργαστεί σε µελλοντική κυβέρνηση.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Παραπολιτικά"
