Διαβάζω ότι βρίσκονται σε άνοδο τα ποσοστά των «αγανακτισµένων» και της «αντισυστηµικής» ψήφου. Αντιλαµβάνοµαι ότι παρατηρούνται σοβαρά προβλήµατα στην κοινωνία µας και υπάρχουν πολλοί άνθρωποι οι οποίοι αισθάνονται την ανάγκη να διαµαρτυρηθούν. Οµως ποιος µας εγγυάται ότι η «αντισυστηµική» ψήφος θα δώσει λύσεις: Μήπως, τελικά, δηµιουργήσει χειρότερα προβλήµατα;

Για να µαθαίνουν οι νεότεροι και να θυµούνται οι παλαιότεροι, καταγράφω τις πρόσφατες εµπειρίες µας από την κυβερνητική συνεργασία δύο κοµµάτων, των «αντισυστηµικών» µιας πτέρυγας της ∆εξιάς και των «αγανακτισµένων» µιας µερίδας της Αριστεράς. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. εµφανίσθηκε ως πολέµιος του συστήµατος. Τελικά προκάλεσε ζηµία σε όλους τους τοµείς: Κατά την περίοδο 2015-2019 οι δεδηλωµένοι «αντισυστηµικοί» υπηρέτησαν µε τον καλύτερο τρόπο τα πάσης φύσεως «συστήµατα».

Εβλαψαν την οικονοµία και τη διεθνή θέση της χώρας µε τη λανθασµένη διαπραγµάτευση του πρώτου εξαµήνου. Καλλιέργησαν φρούδες ελπίδες για δήθεν δάνειο από τη Μόσχα, αλλά ο Πούτιν τους προσγείωσε, θυµίζοντας ότι η Ελλάδα ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ενωση και στον δυτικό κόσµο. Υποσχέθηκαν να σχίσουν τα Μνηµόνια και ψήφισαν ένα χειρότερο Μνηµόνιο.

∆έσµευσαν για 99 χρόνια µέρος της δηµόσιας περιουσίας στο Υπερταµείο, κάτι που είχε αρνηθεί να πράξει ως πρωθυπουργός ο Αντώνης Σαµαράς. Ανοιξαν τα σύνορα σε µεγάλο αριθµό ανεξέλεγκτων, παράνοµων µεταναστών, οι οποίοι «λιάζονταν» στο Σύνταγµα. Προσπάθησαν -και σε έναν βαθµό επέτυχαννα αποδοµήσουν δύο µαθήµατα που διαµορφώνουν ήθος και εθνική ταυτότητα, και συγκεκριµένα τα µαθήµατα των Θρησκευτικών και της Ιστορίας.

Εκαναν πολύ κακή διαπραγµάτευση µε τα Σκόπια και τελικά υπέγραψαν και ψήφισαν την επιζήµια Συµφωνία των Πρεσπών. Χάρισαν στο γειτονικό κράτος «µακεδονική» γλώσσα, εθνότητα και ταυτότητα και τους έδωσαν το δικαίωµα να µας περιγελούν σήµερα καταργώντας τον γεωγραφικό προσδιορισµό. Ο ένας εταίρος διαφώνησε. Αλλά κάποιοι βουλευτές του βοήθησαν ώστε να συµπληρωθεί ο απαιτούµενος αριθµός ψήφων για την κύρωση της Συµφωνίας.

Οι κατά δήλωσή τους «αντισυστηµικοί» συγκυβερνώντες του 2015-2019 παραχώρησαν αυτά που είχε αρνηθεί να δώσει η «συστηµική» κυβέρνηση Σαµαρά - Βενιζέλου. Και, σε τελευταία ανάλυση, τι σηµαίνει «σύστηµα» και «αντισύστηµα»; Το συµφέρον της πατρίδας επιβάλλει να υπάρχει κάποια στοιχειώδης συναίνεση των περισσοτέρων πολιτικών κοµµάτων σε ορισµένες σταθερές αρχές: στην εξωτερική πολιτική, στα αµυντικά θέµατα, στην Παιδεία, στο ∆ηµογραφικό και σε άλλους τοµείς. Σε µια δηµοκρατία οι αλλαγές και οι µεταρρυθµίσεις πρέπει να γίνονται έπειτα από µελέτη, διάλογο και µε τη σαφή υποστήριξη της πλειοψηφίας. Το «αντί» δεν οικοδοµεί, απλώς γκρεµίζει.

Ο διεθνής προσανατολισµός της Ελλάδος δεν πρέπει να διασαλευθεί από τον ερασιτεχνισµό διαφόρων «αντισυστηµικών». Η χώρα µας από την αρχαιότητα βασιζόταν στο «Μέγα της θαλάσσης κράτος» και σήµερα πρέπει να συµµαχεί µε τις µεγάλες ναυτικές δυνάµεις. Η ελληνική Κλασική Παιδεία και η Χριστιανική Παράδοση είναι τα θεµέλια της σύγχρονης Ευρώπης και η Ελλάς δεν πρέπει σε καµία περίπτωση να αποκοπεί από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Παράπονα από εταίρους έχουµε σε ορισµένες περιπτώσεις, αλλά οι µάχες δίδονται όταν είµαστε µέσα στα ευρωπαϊκά όργανα και όταν έχουµε επίγνωση των διεθνών εξελίξεων.

Η ελληνική κοινωνία, η οικονοµία, η εκπαίδευση κ.λπ. παρουσιάζουν σηµαντικές αρρυθµίες, αλλά αυτές δεν θα θεραπευθούν µε µοναδικό οδηγό την αγανάκτηση.

Δημοσιεύτηκε στα ''Παραπολιτικά''