Η Κύπρος βρίσκεται υπό την αµυντική προστασία κυρίως της Ελλάδος και της Γαλλίας, λόγω των πολεµικών εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. Ταυτόχρονα κάνει κινήσεις για ενίσχυση της δικής της αντιαεροπορικής άµυνας και γενικότερα µελετά τρόπους για να αυξήσει τα µέσα αποτροπής που διαθέτει.

Μέσα σε αυτό το κλίµα, ο Πρόεδρος της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, µιλώντας στον Αλέξη Παπαχελά, στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, αναφέρθηκε στην επιθυµία της κυβέρνησής του να αρχίσει την ενταξιακή διαπραγµάτευση µε το ΝΑΤΟ. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, είπε ότι θα υπέβαλλε αίτηµα, «αν ήταν εφικτό, ακόµα και αύριο», για να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ.

Πρόσθεσε ότι «δεν µπορεί να γίνει αυτή τη στιγµή, γιατί οι πολιτικές συνθήκες δεν το επιτρέπουν, λαµβάνοντας υπ’ όψιν τη γνωστή θέση της Τουρκίας», αλλά υπογράµµισε ότι η Κυπριακή ∆ηµοκρατία προχωρεί «σε όλη τη σχετική προεργασία σε στρατιωτικό επίπεδο, σε επιχειρησιακό επίπεδο, σε διοικητικό επίπεδο, έτσι ώστε να είµαστε έτοιµοι όταν οι πολιτικές συνθήκες το επιτρέψουν. Ναι, να υποβάλουµε σχετική αίτηση για ένταξη της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας στο ΝΑΤΟ». Η πρόθεση αυτή πρέπει να αξιολογηθεί µε προσοχή και να µη θεωρηθεί απλώς ως ένας ευσεβής πόθος που δεν θα εκπληρωθεί. Τα εµπόδια προφανώς είναι υπαρκτά: Πρώτον, η δυνατότητα της Τουρκίας να θέσει βέτο, δεδοµένου ότι δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή ∆ηµοκρατία και διότι φοβάται την αµυντική ενίσχυση της Κύπρου. ∆εύτερον, η αρνητική άποψη την οποία έχει για το ΝΑΤΟ µια σηµαντική µερίδα Ελλήνων Κυπρίων. Θυµίζω την υπολογίσιµη δύναµη του κοµµουνιστικού κόµµατος ΑΚΕΛ (17,5% του δίνει πρόσφατη δηµοσκόπηση για τις εκλογές της 24ης/5/2026). Ας µην παραβλέπουµε και τα αντιδυτικά συναισθήµατα ενός τµήµατος της κοινωνίας, που ενισχύθηκαν από την τουρκική εισβολή του 1974.

Η Κύπρος είναι µία από τις τέσσερις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που δεν είναι µέλη του ΝΑΤΟ. Οι άλλες τρεις είναι η Αυστρία, η Ιρλανδία και η Μάλτα. Μετά την Ανεξαρτησία του 1960 η εξωτερική πολιτική της Κύπρου προτίµησε την ένταξη στο στρατόπεδο των Αδεσµεύτων. Από νεότερους ιστορικούς διατυπώνεται η άποψη ότι, αν είχε τότε ενταχθεί η Κύπρος στο ΝΑΤΟ, ίσως να είχε αποφευχθεί η εισβολή του «Αττίλα». Ούτως ή άλλως οι συνθήκες έχουν µεταβληθεί.

Σήµερα η Κυπριακή ∆ηµοκρατία αντιµετωπίζει προκλήσεις ασφαλείας τελείως διαφορετικές σε έκταση και είδος. Πέραν της συνεχιζόµενης τουρκικής κατοχής, τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή δηµιουργούν ρευστό τοπίο. Η οµπρέλα της Ε.Ε. είναι σηµαντική, αλλά όλοι γνωρίζουµε ότι ακόµη δεν υπάρχει κοινή αµυντική πολιτική των Ευρωπαίων εταίρων. Η ένταξη στο ΝΑΤΟ θα καλύπτει την Κύπρο µε ισχυρότερο πλέγµα ασφαλείας. Παράλληλα θα της επέτρεπε να διατηρεί τις ιδιαίτερες συνεργασίες στην περιοχή, δηλαδή µε την Ελλάδα, την Αίγυπτο και το Ισραήλ.

Η Ελλάς είναι µέλος του ΝΑΤΟ και ουδείς την εµποδίζει να διατηρεί τα σχήµατα 3+1 µε τη συµµετοχή της Κύπρου, των ΗΠΑ, της Αιγύπτου και του Ισραήλ, κατά περίπτωσιν. Αποµένει το ερώτηµα: Υπάρχει περίπτωση η Τουρκία να άρει το βέτο; ∆ύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο. Η γείτων χώρα έχει παρουσία στρατιωτική σε πολλά µέτωπα έξω από τα σύνορά της, π.χ. Μέση Ανατολή, Αφρική, Καύκασο. Αν κάπου πάθει τη ζηµιά, όλα αναθεωρούνται.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Παραπολιτικά" στις 14/3