Ας κάνουµε µια υπόθεση εργασίας, βασισµένη σε πραγµατικά δεδοµένα. Αυτά που προκύπτουν από τη δηµοσκόπηση της εταιρείας GPO, την οποία δηµοσίευσε χθες η ειδησεογραφική ιστοσελίδα iefimerida, στην εκτίµηση ψήφου, µε αναγωγή στα έγκυρα, η Νέα ∆ηµοκρατία συγκεντρώνει 30,1%, µε τη διαφορά από το δεύτερο ΠΑΣΟΚ (13,2%) να διαµορφώνεται στις 16,9 ποσοστιαίες µονάδες. Στην τρίτη θέση βρίσκεται η Πλεύση Ελευθερίας µε 11,1% και την ακολουθεί η Ελληνική Λύση µε 10,9%. Στην πέµπτη θέση είναι το ΚΚΕ µε 9,2%, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ είναι έκτο κόµµα µε 5,6% και από εκεί και πέρα κάποια κόµµατα βρίσκονται είτε λίγο πάνω είτε λίγο κάτω από το όριο του 3% για την είσοδο στη Βουλή.

Στην εξίσωση δεν έχουν µπει ακόµα τα υπό δηµιουργία κόµµατα του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού, καθώς δεν έχει ανακοινωθεί η ίδρυσή τους. Ας υποθέσουµε λοιπόν ότι γίνονται εθνικές εκλογές την επόµενη Κυριακή και τα δύο πρώτα κόµµατα παίρνουν 10% κάτω από εκείνο που τους δίνει η µέτρηση αυτή στην αναγωγή, δηλαδή η Ν∆ 27% και το ΠΑΣΟΚ 12%, ενώ η Πλεύση Ελευθερίας, η Ελληνική Λύση και το ΚΚΕ κινούνται µεταξύ 8% και 9% περίπου.

Ο αρχηγός του πρώτου κόµµατος, Κυριάκος Μητσοτάκης, όπως υποχρεούται από το Σύνταγµα και από την κοινή πολιτική λογική σε µία τέτοια περίπτωση, βγαίνει το ίδιο βράδυ δηµόσια και ζητά από το ΠΑΣΟΚ να συγκυβερνήσουν (υπό όρους και προϋποθέσεις φυσικά) απορρίπτοντας παράλληλα το ενδεχόµενο να σχηµατίσει κυβέρνηση συνασπισµού µε τη Ζωή Κωνσταντοπούλου ή µε τον Κυριάκο Βελόπουλο. Εφόσον γίνει αυτό, ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει µπροστά του δύο επιλογές: η πρώτη είναι να καταδικάσει την πολιτική του κ. Μητσοτάκη και της Ν∆ τα τελευταία χρόνια και να απορρίψει την πρόταση από το ίδιο βράδυ της Κυριακής των εκλογών κιόλας και η δεύτερη, να βάλει συγκεκριµένες προγραµµατικές θέσεις και προτάσεις πολιτικής στο τραπέζι και να αρχίσει ένας διάλογος (τον οποίο καλώς ή κακώς το Σύνταγµα περιορίζει στις τρεις ηµέρες) για να διερευνηθεί αν µπορεί να βρεθεί κοινός τόπος για συγκυβέρνηση. Ας σηµειωθεί βέβαια ότι υπάρχουν και αρκετοί που υποστηρίζουν ότι υπάρχει και µία τρίτη επιλογή: να δεχθεί ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ να µπει σε συγκυβέρνηση, βάζοντας ως όρο να είναι άλλο πρόσωπο στην πρωθυπουργία. Κάτι τέτοιο, ωστόσο, εφόσον ο λαός µε την ψήφο του έχει δώσει καθαρή πρωτιά σε συγκεκριµένο κόµµα µε συγκεκριµένο αρχηγό, θα ήταν από εξαιρετικά δύσκολο µέχρι απίθανο να συµβεί.

Πιθανή η καταβύθισή του σε ενδεχόµενες δεύτερες εθνικές εκλογές, από τη στιγµή που θα έχει απορρίψει συγκυβέρνηση µε τη Ν∆. Ο χρόνος προς τις κάλπες του 2027 τρέχει και οι αποφάσεις που θα ληφθούν

Επιστρέφουµε, λοιπόν, στις δύο -πρακτικά- επιλογές στο τραπέζι. Στο επικείµενο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ θα υπάρξει, καθώς φαίνεται, µια εισήγηση να τεθεί σε ψηφοφορία η εισήγηση που θα λέει ότι µία από τις δύο επιλογές πρέπει υποχρεωτικά να αφαιρεθεί από το τραπέζι. Να ψηφίσουν, δηλαδή, οι σύνεδροι κατά πλειοψηφία ότι το κόµµα τους, όποιο και αν είναι το ποσοστό του, όποια και αν είναι η θέση του στην κοινοβουλευτική κατάταξη, όποιο και αν είναι συνολικά το αποτέλεσµα της κάλπης, θα έχει εκ των προτέρων δεσµευθεί µε απόφαση του κορυφαίου οργάνου του, που είναι το συνέδριο, ότι δεν θα µπει σε καµία περίπτωση σε κυβέρνηση συνεργασίας ή συνασπισµού µε τη Νέα ∆ηµοκρατία. Επιστρέφουµε, λοιπόν, στο βράδυ των εκλογών – πάντα µε την υπόθεση εργασίας ότι τα αποτελέσµατα δεν είναι καν αυτά που προβλέπει στην εκτίµηση ψήφου η GPO, αλλά είναι 10% χαµηλότερα για κάθε κόµµα που µετριέται σήµερα.

Η Ν∆ έχει 27%, το ΠΑΣΟΚ έχει 12%, ο κ. Ανδρουλάκης δεσµεύεται από το κοµµατικό συνέδριο να µην συζητήσει καν το ενδεχόµενο συγκυβέρνησης κι έτσι η χώρα, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, οδηγείται ένα µήνα αργότερα σε νέες εκλογές. Στο ενδιάµεσο, ο κ. Μητσοτάκης κάνει µια προεκλογική καµπάνια στην οποία ζητά από τους πολίτες να δώσουν στη Ν∆ αυτοδυναµία, καθώς -όπως θα υποστηρίξει- αυτό αποτελεί µονόδροµο για να κυβερνηθεί η χώρα. Το ΠΑΣΟΚ, στη δική του προεκλογική καµπάνια, τι θα λέει ακριβώς και σε ποιους θα απευθύνεται;

Όσοι βλέπουν µε συµπάθεια τα στελέχη του κόµµατος και τις θέσεις που εκφράζει αυτό και θα ήθελαν να το δουν σε µία συγκυβέρνηση µε τη Ν∆, θα διαπιστώσουν ότι η ψήφος τους αποκλείεται να οδηγήσει στην κατεύθυνση αυτή. Όσοι θέλουν να προκύψει µια κάποια κυβέρνηση και να µην µπει η χώρα σε µια ατέρµονη εκλογική διαδικασία, αλλά δεν θα ήθελαν στην κυβέρνηση αυτή να συµµετέχει π.χ. η Ζωή Κωνσταντοπούλου ή ο Γιάνης Βαρουφάκης, επίσης θα αποµακρυνθούν από το ΠΑΣΟΚ. Ποιους ψηφοφόρους συνεπώς θα κερδίσει στις δεύτερες εκλογές; Πρώτο κόµµα (µε βάση τα ποσοστά των εκλογών που µόλις θα έχουν γίνει) θα είναι µάλλον αδύνατο να βγει, µε το πρώτο κόµµα δεν θέλει να συνεργαστεί, κόµµα διαµαρτυρίας δεν είναι ούτε έχει τα χαρακτηριστικά για να γίνει.

Ο κίνδυνος του πολιτικού αυτοεγκλωβισµού του ΠΑΣΟΚ είναι πλέον ορατός. Το ίδιο και η καταβύθισή του σε ενδεχόµενες δεύτερες εκλογές. Ο χρόνος προς τις κάλπες του 2027 τρέχει και οι όποιες αποφάσεις ληφθούν στο εξής θα είναι καθοριστικής σηµασίας.

Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή