Eίναι πλέον κοινή συνείδηση ότι ο πλανήτης έχει εισέλθει σε ασύµµετρη περίοδο εξελίξεων, µε ακραίες µεταβολές και ανατροπές σε όλο το φάσµα των διεθνών θεµάτων. Από τη γεωπολιτική και την εσωτερική πολιτική στα κράτη µέχρι την οικονοµία, άπαντα αλληλοεπηρεαζόµενα, έχουν διαµορφώσει ένα παγκόσµιο ναρκοπέδιο. Κι όµως, όλα δείχνουν ότι και αυτό το -σε υπερθετικό βαθµό- ασταθές πεδίο θα δώσει περισσότερα, ακόµα πιο απρόβλεπτα γεγονότα. Ας δούµε µερικά υποθετικά σενάρια που δεν είναι και τόσο υποθετικά.

Η ουκρανική κρίση δείχνει να βαίνει σε αδιέξοδο, µε τις παρεµβάσεις του ίδιου του Αµερικανού προέδρου να µην οδηγούν, µέχρι στιγµής τουλάχιστον, σε κοινή βάση για συµφωνία. Με δεδοµένη την όλο και πιο έντονη, ορατή και επιταχυνόµενη τάση των ΗΠΑ να απεµπλακούν από εστίες κρίσης όπου δεν διακυβεύονται -ή έτσι νοµίζουν- ζωτικά τους συµφέροντα, είναι πιθανό να κηρύξουν το τέλος της εµπλοκής τους και να πασάρουν την καυτή πατάτα στους Ευρωπαίους.

Οσο πλησιάζει ο χρόνος των ενδιάµεσων εκλογών είναι αµφίβολο αν ο Ντόναλντ Τραµπ (φωτ.) θα ήθελε να φθάσει σε αυτές έχοντας στην πλάτη του άλυτο το Ουκρανικό. Μάλλον θα θελήσει να το ξεφορτωθεί αρκετά νωρίς και σε απόσταση ασφαλείας από τις κάλπες, κατηγορώντας εξίσου και τις δύο πλευρές και καλώντας τους Ευρωπαίους να αναλάβουν τις... ευθύνες τους.

Είναι προφανές ότι η Ευρώπη δεν είναι σε θέση στρατιωτικά, υπηρεσιακά και σε επίπεδο πληροφοριών να διαχειριστεί µόνη της το Ουκρανικό. Εξίσου πρόδηλο είναι τι θα επιχειρήσει να κάνει η Ρωσία αν θεωρήσει ότι οι ΗΠΑ έχουν αφήσει ελεύθερο το πεδίο. Οποιαδήποτε απόπειρα να πιθανολογήσει κάποιος πώς θα µπορούσε αυτό να εξελιχθεί, δεν έχει νόηµα.

Ενα άλλο πεδίο, από το οποίο οι ΗΠΑ επιδιώκουν να αποχωρήσουν και προσπαθούν να αφήσουν ένα κατά τη γνώµη τους λειτουργικό σύστηµα, αλλά που θα εξελιχθεί διαφορετικά, είναι της Μέσης Ανατολής. Οποιος στοιχειωδώς γνωρίζει την περιοχή αντιλαµβάνεται ότι τα σχέδια τα οποία προωθούν οι Αµερικανοί δυστυχώς δεν έχουν καµία τύχη, γιατί δεν λαµβάνουν υπόψη τους βασικές παραµέτρους. Και φαίνεται ότι επηρεάζονται σε µεγάλο βαθµό από τη λογική του deal, παρασυρόµενες από απεσταλµένους οι οποίοι έχουν άγνοια των δεδοµένων.

Η εµµονή -µετά τη στροφή που έκαναν- σε µία ενιαία Συρία υπό το τζιχαντιστικό καθεστώς του Τζολάνι θα οδηγήσει σε διαρκείς κρίσεις, γιατί καµία από τις εθνικές και θρησκευτικές οµάδες και µειονότητες δεν είναι διατεθειµένη να υπαχθεί σε ένα ισλαµιστικό κράτος µε επικυρίαρχο την Τουρκία. Ούτε µπορούν να υποχρεωθούν µε τη βία, όπως επιχειρείται να γίνει µε τους Κούρδους. Ηδη εξοπλίζονται και οι Χριστιανοί, ακολουθώντας τον δρόµο των ∆ρούζων, των Κούρδων, των Αλαουιτών.

Η ιδέα ότι µία κυβέρνηση απαρτιζόµενη από στελέχη της «Al Qaeda» και του «ISIS» θα πολεµήσει τον... «ISIS» είναι αστεία, όσο και η προσδοκία ότι όλοι οι υπόλοιποι θα αποδεχθούν αµαχητί την εξόντωσή τους. Γιατί αυτό κάνει το καθεστώς του Αλ Σάραα µε τη βοήθεια της Αγκυρας.

Η Τουρκία, η οποία θεωρεί ότι έχει αέρα στα πανιά της λόγω αµερικανικής στήριξης, ετοιµάζεται να στραφεί και κατά των Κούρδων του Ιράκ, των Πεσµεργκά, µε ό,τι αυτό σηµαίνει για το τι θα ακολουθήσει. Ούτε βέβαια το Ισραήλ πρόκειται να αποδεχθεί ένα κράτος του «ISIS» πάνω από το κεφάλι του.

Το δε σχέδιο ειρήνης για τη Γάζα, χωρίς αφοπλισµό της «Χαµάς» (µε το ερώτηµα να είναι ποιος θα την αφοπλίσει...), είναι εξίσου διασκεδαστικό ως ιδέα. Το Ισραήλ θα κάνει αυτό που όλοι καταλαβαίνουµε.

Στο θέµα του Ιράν η κυβέρνηση Τραµπ προσπαθεί να αποσυνδεθεί περιορίζοντας την επιδιωκόµενη συµφωνία στο πυρηνικό πρόγραµµα. Είναι ενδεικτική η δήλωση του αντιπροέδρου J.D. Vance ότι «η αλλαγή καθεστώτος είναι θέµα των ίδιων των Ιρανών» και ότι «οι ΗΠΑ επιδιώκουν συµφωνία για τα πυρηνικά, ώστε να θωρακιστούν τα συµφέροντα ασφαλείας τους».

Εν τω µεταξύ όµως στέλνουν ακόµα ένα αεροπλανοφόρο µε την οµάδα µάχης του για να αυξήσουν την πίεση στην Τεχεράνη, χωρίς αυτό να σηµαίνει ότι δεν µπορεί να υπάρξει κάποια ξαφνική στρατιωτική δράση εντός των επόµενων ωρών ή ηµερών...

Η θεώρηση ότι µπορεί να υπάρξει ισορροπία στην περιοχή, µε το καθεστώς των µουλάδων να διατηρεί το βαλλιστικό του πρόγραµµα το οποίο διαρκώς αναβαθµίζει, διεκδικεί βραβείο πρωτοτυπίας για το πιο εκρηκτικό (στην κυριολεξία) σχέδιο.

Υπάρχει λίστα µε πολλά ακόµα θέµατα που θα µας χαρίσουν συγκινήσεις αυτόν τον χρόνο. Σε επόµενο άρθρο.

Δημοσιεύθηκε στην Απογεμυατινή της Κυριακής