Η κρίση μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης που βρίσκεται σε εξέλιξη το τελευταίο διάστημα με αφορμή τον πόλεμο στο Ιράν δεν είναι σαν τις προηγούμενες. Η πρόσκληση-απαίτηση του Αμερικανού προέδρου προς τους Ευρωπαίους να συνδράμουν τις ΗΠΑ στην προσπάθειά τους να διατηρήσουν ανοιχτό το Ορμούζ συνοδεύτηκε από τελεσίγραφο το οποίο δεν πρέπει να εκληφθεί σαν μπλόφα ή να αντιμετωπιστεί ως συγκυριακή πίεση.

Οι Αμερικανοί χρησιμοποιούν το μέτωπο του Ιράν ως ευκαιρία για να προχωρήσουν στην αναδιάταξη του μεταπολεμικού συστήματος ασφαλείας και ειδικότερα της σχέσης με την Ευρώπη στον αμυντικό τομέα, κάτι που έχουν ξεκινήσει ούτως ή άλλως εδώ και καιρό. Το Ιράν αποτελεί τον εμβρυουλκό για να επιταχύνουν τον τοκετό του νέου πλαισίου. Γνώριζαν ότι οι Ευρωπαίοι θα αρνηθούν τη στρατιωτική συνδρομή στο μέτωπο του Ιράν και χρησιμοποιούν την άρνηση ως αιτιολόγηση για να αφυδατώσουν το ΝΑΤΟ και να προχωρήσουν σταδιακά στη δημιουργία ενός νέου σχήματος το οποίο θα εξυπηρετεί τις νέες ανάγκες και τον σχεδιασμό των επόμενων δεκαετιών. Θεωρούν το ΝΑΤΟ βαρίδι, δαπανηρό και δυσλειτουργικό που πλέον δεν ανταποκρίνεται στις αμερικανικές απαιτήσεις. Η απειλή περί αναθεώρησης των όρων συμμετοχής τους στη Συμμαχία δεν είναι κενό γράμμα. Προφανώς δεν θα ανακοινώσουν ένα πρωί την αποχώρησή τους, εξάλλου από το 2024 υπάρχει δικλείδα ασφαλείας από το Κογκρέσο, αλλά έχουν τρόπους να το καταστήσουν ανενεργό.

Επίσης η περίπτωση του Ιράν λειτουργεί σαν τεστ για να διαπιστώσουν την ανταπόκριση των διαφόρων κρατών και να αξιολογήσουν με ποιους θα προχωρήσουν στις νέες δομές τις οποίες θα δημιουργήσουν. Αυτήν τη λέξη, «τεστ», χρησιμοποίησαν -και όχι τυχαία- ο Αμερικανός πρόεδρος και ο γνωστός γερουσιαστής ο οποίος είναι η φωνή του βαθέος αμερικανικού συστήματος, ο Λίντσεϊ Γκράχαμ, που πάντα προαναγγέλλει τις εξελίξεις. Ντόναλντ Τραμπ:«Δεν θέλουν να μας βοηθήσουν και είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Εντυπωσιακό.

Το ΝΑΤΟ κάνει ένα πολύ μεγάλο λάθος… αυτό ήταν ένα σημαντικό τεστ. Έπρεπε να είναι εκεί». Διαβάστε προσεκτικά τη δήλωση του Γκράχαμ και την ανοιχτή προειδοποίηση-απειλή που εμπεριέχει. «Μόλις μίλησα με τον @POTUS (πρόεδρο των ΗΠΑ) σχετικά με την απροθυμία των Ευρωπαίων συμμάχων μας να διαθέσουν μέσα για να διατηρηθεί η λειτουργία των Στενών του Ορμούζ, κάτι που ωφελεί την Ευρώπη πολύ περισσότερο από την Αμερική. Ποτέ στη ζωή μου δεν τον έχω ακούσει τόσο θυμωμένο. Συμμερίζομαι αυτόν τον θυμό, δεδομένου του τι διακυβεύεται. Η αλαζονεία των συμμάχων μας να υποστηρίζουν ότι ένα Ιράν με πυρηνικό όπλο δεν αποτελεί ιδιαίτερη ανησυχία και ότι η στρατιωτική δράση για να αποτραπεί οι Αγιατολάχ από το να αποκτήσουν πυρηνική βόμβα είναι δικό μας πρόβλημα και όχι δικό τους, είναι πέρα από προσβλητική. Η ευρωπαϊκή προσέγγιση για τον περιορισμό των πυρηνικών φιλοδοξιών του Αγιατολάχ έχει αποδειχθεί παταγώδης αποτυχία».

Οι συνέπειες της περιορισμένης βοήθειας για να διατηρηθεί η λειτουργία των Στενών του Ορμούζ θα είναι εκτεταμένες και βαθιές τόσο για την Ευρώπη όσο και για την Αμερική. Θεωρώ τον εαυτό μου ιδιαίτερα υπέρμαχο της στήριξης των συμμαχιών, ωστόσο, σε μια περίοδο πραγματικού τεστ όπως αυτό, με κάνει να επανεξετάζω την αξία αυτών των συμμαχιών. Είμαι βέβαιος ότι δεν είμαι ο μόνος γερουσιαστής που αισθάνεται έτσι»… Αν οι Ευρωπαίοι εκλάβουν τα παραπάνω ως μπλόφα ή απλή άσκηση πίεσης θα είναι το δεύτερο μεγάλο λάθος που θα κάνουν μετά την πρόχειρη άρνησή τους να συζητήσουν έστω τρόπους στρατιωτικής συνδρομής προς τις ΗΠΑ στο Ορμούζ.

Δημοσιεύτηκε στην Απογευατινή