Η χρονιά που ξεκινά προβλέπεται γρήγορη, µέσα από πυκνή εξέλιξη γεγονότων και δράση ηγετικών προσωπικοτήτων που καθορίζουν την πορεία των κοµβικών αυτών γεγονότων. Στο διεθνές επίπεδο, η χρονιά προδιαγράφεται στη βάση των ενδιαµέσων εκλογών στις ΗΠΑ τον Νοέµβριο. Στις εκλογές αυτές αλλάζει ή µπορεί να αλλάξει δραµατικά ο συσχετισµός µεταξύ των Ρεπουµπλικάνων και των ∆ηµοκρατικών στο Κογκρέσο. Όλοι οι κύριοι δρώντες στον καµβά της παγκοσµιοποίησης της ∆ύσης µε το τέλος των εθνών υπέρ της Ανατολής -λέγε µε Κίνα- περιµένουν µε µεγάλη ανυποµονησία τυχόν αποδοκιµασία των πολιτικών και των θέσεων του Ντ. Τραµπ, που θα τους δώσει χώρο και ύφος να αµφισβητήσουν όχι τόσο την εξουσία του, που τελειώνει σε τρία χρόνια ούτως ή άλλως, αλλά τη στρατηγική του. Θα πρέπει στο σηµείο αυτό να σηµειωθεί ότι από την πλευρά των ∆ηµοκρατικών, το 2025 τουλάχιστον δεν προέκυψε κάποια ισχυρή προσωπικότητα για να τον ανταγωνισθεί. Πλην ενδεχοµένως του ακραίου αριστερού για τα δεδοµένα της Αµερικής και µουσουλµάνου στο θρήσκευµα νεοεκλεγέντος δηµάρχου στη Νέα Υόρκη. Η βάση των δυνάµεων της παγκοσµιοποίησης είναι πλέον εγκατεστηµένη στην Ευρώπη και αυτές εκφράζονται, λιγότερο ή περισσότερο, από τη δεσποτική στην εταιρική Ευρώπη λειτουργία της Κοµισιόν αλλά και από διάφορες ηγεσίες στα κράτη-µέλη. Για παράδειγµα, την ηγεσία του Μακρόν στη Γαλλία ή του Στάρµερ στη Βρετανία, που όµως βρίσκονται στην κόψη του ξυραφιού από πλευράς δηµοφιλίας και προοπτικής παράτασης για τη διακυβέρνησή τους.

Η στρατηγική Τραµπ, που χαρακτηρίζεται απρόβλεπτη και φαντάζει ιδιόρρυθµη στην άσκησή της, αν συνεχίσει χωρίς αµφισβήτηση της πλειοψηφίας του εκλογικού σώµατος των Αµερικανών, θα φέρει βαθιές τοµές στην παγκόσµια διάταξη ισχύος και θα θωρακίσει την ηγεσία των ΗΠΑ στη ∆ύση έναντι του άλλου πόλου, που εκπροσωπεί µε ισχυρές, εµπεδωµένες δυνατότητες η Κίνα. Ο ανταγωνισµός, µε διαδοχικά σκωτσέζικα ντους, θα συνεχιστεί και θα αφορά ζώνες επιρροής και συνεργασίας αλλά και έλεγχο διαδροµών στις µεταφορές, στην ενέργεια, στις επενδύσεις και στους στρατιωτικούς εξοπλισµούς στην Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική, στον Ειρηνικό, στην Αρκτική, που θα καθορίσουν την κατανοµή ισχύος στο παγκόσµιο power game στη νέα εποχή 2030-2050.

Στην περίοδο αυτή της ιστορίας της ανθρωπότητας, τα δεδοµένα προβλέπονται διαφορετικά. Ο µέσος άνθρωπος αλλά και οι εθνικές ή παγκόσµιες ηγεσίες θα δώσουν µάχη για να διατηρήσουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη λήψη των αποφάσεων, στην ισχύ στην παραγωγή, στη διασφάλιση της ευηµερίας απέναντι στους αλγόριθµους της τεχνητής νοηµοσύνης και την πραγµατικότητα στην καθηµερινότητα των ροµπότ. Στην αρχική φάση αυτής της επόµενης εποχής, κράτη και συµµαχίες κρατών θα δίνουν τη µάχη της ενέργειας, όχι πλέον για την κοινωνική αυτάρκεια ή τη βιοµηχανική παραγωγή, αλλά ως προαπαιτούµενο του πλεονεκτήµατος απόκτησης και περισσότερο λειτουργίας των νέων αυτών τεχνολογιών αιχµής επί του εδάφους τους ή επί των συµµαχιών στις οποίες εντάσσονται. Η εποχή Τραµπ εξάλλου θα καθορίσει στους πρώτους µήνες του νέου έτους και φυσικά πριν από τις ενδιάµεσες εκλογές στις ΗΠΑ, το φθινόπωρο, τον πόλεµο και την ειρήνη, τόσο στα ανοιχτά µέτωπα της Ουκρανίας και της Γάζας όσο και σε άλλα που κλιµακώνονται, όπως αυτά επί της αµερικανικής ηπείρου µε αφετηρία τη Βενεζουέλα, ή την Αφρική. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ βιάζεται να προεξοφλήσει µε επιχειρηµατική και χρηµατιστηριακή ταχύτητα την ειρήνη στις περιοχές αυτές, αλλά οι συνθήκες και άλλοι δρώντες επιθυµούν µια αναδιάταξη που θα τους αφορά µε διαφορετικούς όρους από αυτούς που προκρίνει η Ουάσινγκτον. Ή επενδύουν σε άλλη «νέα τάξη», που θα χρειαστεί αλλαγή συνόρων και περισσότερο χρόνο από αυτόν που έχει στη διάθεσή της η προεδρία Τραµπ.

Μιλώντας για την Ελλάδα, ο χρόνος που ξεκινά είναι ο τελευταίος παραγωγικός σε σχέση µε τη συνταγµατική εντολή στη διακυβέρνηση Μητσοτάκη του 2023. Η χώρα έχει τακτικές εκλογές στους πρώτους µήνες του 2027 και σε αυτές θα καθορισθεί, πέραν των επιµέρους ανταγωνισµών και φιλοδοξιών, το αν θα έχει πολιτική σταθερότητα και διακυβέρνηση µέχρι το 2031. ∆ιαφορετικά θα περιπέσει σε χαώδη και ανασφαλή διακυβέρνηση στα χρόνια που είναι απαραίτητο να συζητηθούν, αποφασισθούν και προωθηθούν δοµικές αλλαγές και εξελίξεις σε όλα τα επίπεδα, εξωτερικά και εσωτερικά, που θα προδιαγράψουν εν πολλοίς το µέλλον της στην επερχόµενη εικοσαετία 2030-2050.