Η ελληνική ηγεσία και όχι µόνον θα πρέπει να προετοιµάζεται να παρακολουθήσει και να διαχειρισθεί από την ευρωπαϊκή ακτή τα όσα δοµικά εξελιχθούν στη Μέση Ανατολή. Όχι πλέον στο πεδίο της Γάζας αλλά στη Συρία και το Ιράν. Από τις 30 ∆εκεµβρίου όπου εξελίχθηκε -σύµφωνα µε επιλεκτικές πληροφορίες που δεν πήραν ευρεία δηµοσιότητα- κάποια επιχείρηση µε εκρήξεις και αναταραχή πέριξ ή εναντίον του προεδρικού µεγάρου στη ∆αµασκό, αγνοείται η τύχη του Αλ Σάρα. Ή τουλάχιστον δεν έχει ταυτοποιηθεί µε ακρίβεια η παρουσία του. Τα τελευταία 24ωρα υπάρχει επίθεση των συριακών ισλαµικών δυνάµεων εναντίον των Κούρδων στο Χαλέπι. Η Τουρκία ήδη µε επίσηµη ανακοίνωση του υπουργείου Αµύνης προέβαλε διαθεσιµότητα να συνδράµει στο στρατιωτικό πεδίο τη ∆αµασκό, προκειµένου να πληγούν οι κουρδικές δυνάµεις αποτελεσµατικά. Σύµφωνα µε τις πληροφορίες, η κουρδική µειονότητα στο Χαλέπι ανθίσταται στις επιθέσεις.

Το Ιράν εξωτερικά στηρίζεται στη Ρωσία και την Κίνα όπως και η οικονοµία που πλέον όµως βρίσκεται σε χρεοκοπία

Από την πλευρά του Ισραήλ χθες, Πέµπτη, µε επίσηµες δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών, Γκιντεόν Σάαρ, υπάρχει έκκληση προς όλη τη ∆ύση να υπάρξουν συνδροµή και στήριξη στους Κούρδους, ως «ιερό καθήκον» για τη συµβολή τους στον αγώνα εναντίον του ISIS και της τζιχάντ στη Μεσοποταµία. Επίσης, ο Ισραηλινός υπουργός σηµείωσε ότι η συστηµατική και δολοφονική καταστολή των διάφορων µειονοτήτων - χριστιανών και αλαουιτών εκτός των Κούρδων- που κλιµακώνεται, έρχεται σε πλήρη αντίθεση µε τις διακηρύξεις του καθεστώτος της ∆αµασκού περί µιας «νέας Συρίας». Η σταθερή τοποθέτηση από την πλευρά της Αθήνας περί ενιαίας Συρίας, σε ευθυγράµµιση µε την ευρωπαϊκή θέση αλλά και αυτήν της Τουρκίας δοκιµάζεται, αφού προϋπόθεση γι’ αυτό είναι η προστασία των εθνοτήτων και των διαφορετικών θρησκευτικών οµάδων που διαβιούν εντός της Συρίας. Ταυτόχρονα, διευρύνονται οι διαδηλώσεις και οι διαµαρτυρίες εναντίον του καθεστώτος των Φρουρών της Επανάστασης στο Ιράν, µε αµιγώς οικονοµικά αιτήµατα. Η κατάσταση στη χώρα έχει επιδεινωθεί δραµατικά εξαιτίας της κατάρρευσης του νοµίσµατος (ριάλ), του καλπάζοντος πληθωρισµού και της εκτίναξης του κόστους ζωής. Εξάλλου, µετά τον πόλεµο των 12 ηµερών από το Ισραήλ µε την ενεργό συνδροµή των ΗΠΑ για την καταστροφή των υποδοµών του πυρηνικού προγράµµατος της χώρας κατέπεσε το αφήγηµα περί «άτρωτου καθεστώτος». Σηµαντική απώλεια για την Τεχεράνη ήταν και η κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία, αλλά και η απορρύθµιση της Χεζµπολάχ στον Λίβανο και την εν γένει περιοχή.

Η προειδοποίηση του προέδρου Τραµπ προς την ηγεσία του ιερατείου Χαµενεΐ αλλά και τη δοµή των Φρουρών της Επανάστασης ότι σε περίπτωση σκληρής καταστολής απέναντι στους διαδηλωτές θα υπάρξει επέµβαση από τις ΗΠΑ, αλλά και το Ισραήλ, παραµένει σε ισχύ. Η ένταση κλιµακώνεται και πλέον επικρατεί και στις 31 επαρχίες και σε 110 πόλεις της χώρας. Μέχρι χθες είχαν καταγραφεί 34 νεκροί διαδηλωτές και 4 αστυνοµικοί, ενώ οι συλλήψεις είχαν ξεπεράσει τις 2.000. Οι διαδηλώσεις του παρόντος έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά και αντικείµενο από τις προηγούµενες του 2022 στη βάση του κινήµατος ανθρωπίνων δικαιωµάτων «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία». Πόσο µακριά ή κοντά βρισκόµαστε στο τέλος της Ισλαµικής Επανάστασης δεν µπορεί να υπολογίσει κάποιος µε ακρίβεια και σταθερότητα. Πάντως, η πραγµατικότητα του καθεστώτος πλέον χαρακτηρίζεται από οικονοµική εξάντληση, γεωπολιτική πίεση, πολιτική κόπωση και πλήρες έλλειµµα αισιοδοξίας στους πολίτες για µεταρρυθµίσεις. Ο µετριοπαθής πρόεδρος της χώρας Μ. Πεζεσκιάν, επιχειρεί να κρατήσει ισορροπίες και επιδεικνύει µετριοπάθεια. Αλλά δεν είναι ο Πεζεσκιάν ο στόχος των διαδηλωτών µα το καθεστώς των Φρουρών της Επανάστασης που ασκεί την πραγµατική εξουσία και χρεώνονται το αδιέξοδο. Το Ιράν εξωτερικά στηρίζεται στη Ρωσία και την Κίνα, όπως και η οικονοµία που πλέον όµως βρίσκεται σε χρεοκοπία. Η περίπτωση το Ιράν να γίνει και πάλι Περσία, αλλάζει το σύνολο του γεωπολιτικού συσχετισµού από την Κασπία µέχρι την Ερυθρά.

Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή