Το ερώτηµα τα τελευταία 24ωρα που κυριαρχεί διεθνώς σε σχέση µε την εξέγερση στο Ιράν είναι πότε θα επέµβουν οι ΗΠΑ. Πριν ή µετά την εκτέλεση του 26χρονου διαδηλωτή Ερφάν Σολτανί; Η εκτέλεση της ποινής του θανάτου διά απαγχονισµού, που του έχει επιβληθεί από έκτακτο δικαστήριο, ανοίγει τον ασκό του Αιόλου και πιέζει την Ουάσινγκτον να αναλάβει δράση. ∆εν είναι δυνατόν να συνεχισθούν τέτοιου τύπου δίκες, χωρίς δικηγόρους και µάρτυρες, µε την κατηγορία ότι οι διαδηλωτές είναι «πολέµιοι του Αλλάχ» και… πράκτορες ξένης δύναµης, που παραπέµπουν ευθέως σε µία και µόνη ποινή: Τον θάνατο. Αν ήθελε το καθεστώς των µουλάδων και οι Φρουροί της Επανάστασης να καθυστερήσουν την τελική ρήξη, θα ανέβαλαν έστω και για κάποια 24ωρα την εκτέλεση τη ποινής.

Η εξέγερση στην Περσία έχει γενικευθεί σε όλες τις επαρχίες της χώρας. Οι νεκροί των διαδηλώσεων ξεπερνούν τους 2.500 µε επίσηµες εκτιµήσεις. Το πιθανότερο είναι να είναι πολύ περισσότερες χιλιάδες. Οι συλλήψεις έχουν ήδη υπερβεί τις 10.000. Είναι λογικό να υπάρχει προβληµατισµός στην Ουάσινγκτον για το αν θα πρέπει να υπάρξει στρατιωτική παρέµβαση και σε ποιους χρόνους, µε δεδοµένο µάλιστα ότι σε όλα τα επιτελεία υπάρχει κοινή εκτίµηση ότι κάτι τέτοιο -όσο αποτελεσµατικό και αν ήταν- θα αποτελούσε επιχείρηµα υπέρ των δυνάµεων του καθεστώτος, πως δηλαδή το Ιράν δέχεται επίθεση από εχθρικές δυνάµεις.

Αλλά οι Φρουροί της Επανάστασης χθες προχώρησαν σε απειλές προς τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωµένα Αραβικά Εµιράτα µέχρι και την Τουρκία για πλήγµατα αµερικανικών βάσεων στο έδαφός τους. Οι ΗΠΑ ανησυχούν και για την ογκώδη βάση τους στο Κατάρ, την περίφηµη Αλ Ουντέιντ. Είναι σηµαντικό και µάλλον διευκολύνει τις δραστικές λύσεις το γεγονός ότι η Τεχεράνη για µία ακόµη φορά επιδεικνύει τα πυραυλικά της συστήµατα. Το ίδιο έκανε και στον επονοµαζόµενο πόλεµο των 12 ηµερών µε το Ισραήλ, στον οποίο επενέβησαν και οι ένοπλες δυνάµεις των ΗΠΑ για την καταστροφή των πυ ρηνικών υποδοµών της. Το καθεστώς εγχώριας και περιφερειακής τροµοκρατίας των Σιιτών ισλαµιστών βρίσκεται πλέον σε πλήρη κατάρρευση. Τόσο ως µηχανισµός εξουσίας και διακυβέρνησης της χώρας όσο και ως ένοπλη δύναµη που απειλεί άλλες χώρες. Το δίκτυο από τη Μεσοποταµία µέχρι τον Λίβανο δεν υφίσταται πλέον και η πλήρης οικονοµική κατάρρευση της χώρας -µαζί µε τις ελλείψεις ακόµη και νερού στην Τεχεράνη- δείχνουν ότι η πορεία είναι µη αναστρέψιµη. Σε εξέλιξη βρίσκεται µία από τις πλέον αιµατηρές εξεγέρσεις σε σύγκριση µε εκείνες του 2009, 2019 και 2022. Το καθεστώς του αίµατος και της βίας που επεβλήθη µε ακρότητες το 1979, σήµερα πλέον -επίσης εν µέσω ακραίας βίας και λουτρού αίµατος- οδεύει προς την πτώση του.

Στην περίπτωση του Ιράν, οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και οι Ευρωπαίοι δεν διαφωνούν µεταξύ τους. Αλλά το ζήτηµα εδώ είναι ότι οι Πέρσες είναι το σωστό να γκρεµίσουν τα είδωλα και τις δοµές που τους έχουν καθυποτάξει. Μια νέα Περσία, για να προκύψει, θα πρέπει να έχει την υπογραφή των Περσών. Ακριβώς όµως επειδή το ισλαµικό καθεστώς δεν έχει ίχνος ευθύνης και ανθρωπισµού και θα σκοτώσει όσους περισσότερους Πέρσες µπορεί από αυτούς που το αµφισβητούν, δεν µπορεί να αφεθεί στο έργο του. Ο πρόεδρος Τραµπ δήλωσε προς τους διαδηλωτές ότι δεν είναι µόνοι τους απέναντι στην κτηνωδία και τα όπλα των Basij που πυροβολούν τυφλά το πλήθος.

Η «βοήθεια είναι στον δρόµο» διακήρυξε από την Ουάσινγκτον και η νέα αυτή Αµερική δεν µπορεί να ακολουθήσει τα βήµατα των προηγούµενων διοικήσεων στο Αφγανιστάν και αλλού. Το καθεστώς των µουλάδων και των φρουρών τους έχει πίσω του τη στήριξη της κοµµουνιστικής Κίνας. Αυτή το συντηρούσε στην εξουσία, χρηµατοδοτώντας την ακραία βία που διέσπειρε εντός και εκτός της χώρας. Αλλά η οικονοµία τελικά κατέρρευσε και οι δυνάµεις της ελευθερίας δεν µπορούν να σιωπήσουν στο σάλπισµα του λαού των Περσών για απελευθέρωση. Ας ελπίσουµε στα καλύτερα...

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή