Ο βόρειος διάδροµος στον Αρκτικό Κύκλο δεν απασχολεί µε τη στενή έννοια τα συµφέροντα και τις προτεραιότητες της Ελλάδας. Σε αντίθεση µε τον νότιο διάδροµο, τον επονοµαζόµενο IMEC, που συνδέει την Ευρώπη µε την Ασία µέσω Μεσογείου και Μέσης Ανατολής. Αλλά οι συγκρούσεις για το σε ποιον θα ανήκει η Γροιλανδία όσο οξύνονται τόσο πιο πολύ προβληµατίζουν όλον τον ευρωπαϊκό, συµµέτοχο χώρο. Η επιλογή της προεδρίας Τραµπ και της παρούσας Ουάσινγκτον είναι µε όποιον τρόπο, τον «εύκολο» ή τον «δύσκολο», δηλαδή είτε µε εξαγορά είτε µε στρατιωτικές επιχειρήσεις, να έχουν οι ΗΠΑ πλήρη έλεγχο στο κρίσιµης γεωγραφικής θέσης και πόρων νησί. Να αποτελέσει δηλαδή εσωτερικό χώρο στην οµοσπονδία των Ηνωµένων Πολιτειών Αµερικής. Αυτό έχει φέρει τις ΗΠΑ σε πλήρη ρήξη µε το βασίλειο της ∆ανίας. Οι τρεις κεντρικές δυνάµεις στην Ευρώπη, δηλαδή η Γαλλία, η Γερµανία και το Ηνωµένο Βασίλειο, µε τις σηµερινές ηγεσίες τους, επέλεξαν την πλήρη στήριξη του βασιλείου της ∆ανίας απέναντι στον Λευκό Οίκο των ΗΠΑ.

Παράλληλα οι ίδιοι οι περίπου 50.000 Γροιλανδοί, η βούληση των οποίων σε κάθε περίπτωση δεν µπορεί να περιθωριοποιείται, οργανώνουν διαδηλώσεις ζητώντας να παραµείνουν στο βασίλειο της ∆ανίας και να µην καταγραφούν ως Αµερικανοί πολίτες. Νιώθουν µάλιστα προσβεβληµένοι από την κυνική αντιµετώπισή τους από την Ουάσινγκτον, λες και είναι µια παρτίδα κονσέρβες, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται.

Μια ευκαιριακή συµµαχία «προθύµων» από την ευρωπαϊκή πλευρά, αποτελούµενη από συνολικά οκτώ χώρες -Γαλλία, Γερµανία, Ηνωµένο Βασίλειο, ∆ανία, Ολλανδία, Νορβηγία, Σουηδία, Φινλανδία-, θεώρησαν σωστό να αναλάβουν δράση σε στρατιωτικό επίπεδο στέλνοντας ολιγοµελείς οµάδες στρατιωτών τους, της τάξης των 15 ατόµων, στο νησί ως επίδειξη ευρωπαϊκής ιδιοκτησίας και ευρωπαϊκών εθνικών σηµαιών. Οι ΗΠΑ, από την άλλη πλευρά και ως άµεση αντίδραση, ανακοίνωσαν επιβολή ειδικών δασµών της τάξης του 10% σε αυτές τις οκτώ χώρες, που ενδεχοµένως θα φθάσουν και στο 25% µέχρι το καλοκαίρι, αν συνεχίσουν να επιδεικνύουν επιµονή απέναντι στη βούληση των ΗΠΑ για το µέλλον της Γροιλανδίας.

Το πρόβληµα για την Ελλάδα ξεκινά από σενάρια σύγκρουσης ευρωπαϊκών δυνάµεων και ΗΠΑ, αφού τα κράτη-µέλη της ΕΕ πρέπει να διαλέξουν συµµαχία

Ως µη όφειλαν, οι οκτώ χώρες, µε επισπεύδουσες τις τρεις κεντρικές δυνάµεις της Ευρώπης, προχώρησαν στις επιλογές τους αυτές χωρίς να προσφύγουν πριν σε καµιά από τις πολυµερείς δοµές, όπως το Συµβούλιο της ΕΕ ή το ΝΑΤΟ, που συνήθως υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να λειτουργούν και να λαµβάνουν κρίσιµες αποφάσεις. Αφού ανακοινώθηκαν από την προεδρία Τραµπ οι ειδικοί δασµοί, διέρρευσε ο προβληµατισµός και η διάθεσή τους να απαντήσουν στους ειδικούς αυτούς δασµούς µε µια συνολική ευρωπαϊκή απάντηση αντιµέτρων προς τις ΗΠΑ. Ως γνωστόν, στις ευρωπαϊκές συµφωνίες προβλέπεται υποχρεωτική εµπορική πολιτική έναντι τρίτων. Στην προκειµένη περίπτωση δηλαδή απέναντι στις ΗΠΑ. Αφού λοιπόν οι τρεις κεντρικές δυνάµεις της Ευρώπης αποφάσισαν µόνες τους σε εθνικό επίπεδο, στην επίκληση του επονοµαζόµενου και «µπαζούκα» ως αντιµέτρου στις ΗΠΑ, θέλουν να υποχρεώσουν τους 27 να συνδράµουν. Από τη µία εκτοξεύονται από διάφορες πλευρές κατηγορίες προς την προεδρία Τραµπ περί «αµερικανικής αποικιοκρατίας» και από την άλλη κεντρικές δυνάµεις λειτουργούν ως µια νέα «Ιερή Συµµαχία» στην Ευρώπη, επιβάλλοντας τη βούληση και τις εθνικές τους προτεραιότητες και ανάγκες στους υπόλοιπους. Κάτι σαν ευρωπαϊκή εσωτερική αποικιοκρατία.

Πέραν όλων των άλλων, οι Ευρωπαίοι δεν δοκίµασαν να αξιοποιήσουν τις διαδικασίες του ΝΑΤΟ για παράδειγµα µε µια έκτακτη σύγκληση της Συµµαχίας, προκειµένου να αποφασίσουν από κοινού ευρωπαϊκές δυνάµεις και ΗΠΑ τη «θωράκιση» της Γροιλανδίας από το σύνολο των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ατλαντικού Συµφώνου.

Το πρόβληµα για την Ελλάδα ξεκινά από σενάρια ευθείας σύγκρουσης ευρωπαϊκών δυνάµεων και ΗΠΑ, αφού ένα τέτοιο σχήµα οδηγεί τα κράτη-µέλη της Ευρώπης να διαλέξουν συµµαχία. Κάτι πολύ δραµατικό για τους συσχετισµούς και τις συµφωνίες της Ελλάδας εντός της ∆ύσης, ως υφίστανται.

Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή