Ο υπουργός Άµυνας, Ν. ∆ένδιας, µιλά µε µια πιο σκληρή γλώσσα και µε σαφήνεια προς την Τουρκία. Κάνει τη δουλειά του. Είναι ο υπουργός Πολέµου. Ο επικεφαλής του υπουργείου Εξωτερικών, Γ. Γεραπετρίτης, και το επιτελείο στη Βασιλίσσης Σοφίας µιλούν πιο µαλακά, περιφραστικά, προς την Τουρκία, µε επικλήσεις του ∆ιεθνούς ∆ικαίου, της ανάγκης διαλόγου και της ανάγκης επίδειξης αµοιβαίου σεβασµού. Επίσης κάνουν τη δουλειά τους. Η διπλωµατία, ακόµη και στις πιο ακραίες συνθήκες έντασης, φροντίζει να έχει τους διαύλους επικοινωνίας ανοιχτούς. Η Ελλάδα σε όλες τις περιπτώσεις µιλά προς την τουρκική ηγεσία µε την ίδια εθνική θέση. ∆εν είναι καινούργια ή διαφορετική. Είναι ουσιαστικά αυτή που πάντα µετέδιδε και υποστήριζε η Αθήνα απέναντι στην Άγκυρα αλλά και διεθνώς. Οι συνθήκες έχουν αλλάξει και όχι η ελληνική θέση. Το υπογράµµισε και ο υπουργός Άµυνας σε τηλεοπτική συνέντευξη την προηγούµενη εβδοµάδα, προκαλώντας διάφορα σχόλια από τον τουρκικό Τύπο.

Το ζήτηµα είναι τι θα επιλέξει να κάνει στις παρούσες συνθήκες η Τουρκία. Οι ίδιες αµερικανικές εταιρείες δείχνουν ενδιαφέρον να δουλέψουν σε όλες τις περιοχές αναζητώντας πετρέλαιο ή αέριο. Και αποδώ και αποκεί. Η Ελλάδα έχει δικαίωµα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα µέχρι και τα 12 ναυτικά µίλια. Κλιµακωτά στη βάση της γεωγραφίας. Από εκεί και πέρα, συζητήσεις µε την Τουρκία για τον καθορισµό των ΑΟΖ. Αν διαφωνούµε σε κάτι, υπάρχει η µέθοδος της «µέσης γραµµής». Αν διαφωνούµε εκ νέου, υπάρχει και η προσφυγή σε διεθνές δικαστήριο.

Πάντως η προσφυγή σε τέτοιους βιαστικούς καιρούς στη διεθνή γεωπολιτική, µε επανακαθορισµό των ζωνών επιρροής, δεν δείχνει και η πιο ρεαλιστική διέξοδος. Προϋπόθεση για κάθε συµφωνία είναι η αναγνώριση στη βάση του ισχύοντος ∆ιεθνούς ∆ικαίου ότι τα νησιά έχουν χωρικά ύδατα, υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, αντίστοιχα µε το ηπειρωτικό έδαφος. Σε ποιον ανήκουν τα νησιά και πέραν του 25ου µεσηµβρινού; ∆εν τίθεται θέµα. Τόσο σε επίπεδο συνθηκών από τον προηγούµενο αιώνα όσο και σε επίπεδο πραγµατικότητας. Είναι απολύτως ελληνικά και πλήρων δικαιωµάτων. Αν η ηγεσία στην Άγκυρα συνεχίσει να µαγεύεται από τις εισηγήσεις και τους χάρτες µε το Αιγαίο στη µέση -από τη Λήµνο µέχρι το Καστελόριζο- του συµβούλου Ιµπραήµ Καραγκιούλ (πρώην διευθυντικού στελέχους του εκδοτικού οµίλου της «Γενί Σαφάκ»), οδηγεί τις εξελίξεις σε πόλεµο. ∆εν είναι δυνατόν να θεωρεί σοβαρά κάποιος στην Τουρκία ότι θα υπάρξει παραχώρηση από την Ελλάδα του µισού Αιγαίου µε όλα τα νησιά από τον βορρά µέχρι την κατάληξη των ∆ωδεκανήσων. Οι δηλώσεις ∆ένδια είναι απολύτως ακριβείς. Η Ελλάδα δεν είναι µια αντάρτικη οµάδα όπως αυτές που χειραγωγεί, για παράδειγµα, η Άγκυρα µε τις µυστικές υπηρεσίες στη Συρία ή αλλού. Ούτε ένα failed state όπως αυτά στην Αφρική που θα υπογράψει µαζί της συµφωνίες παραχώρησης κυριαρχίας.

Η Ελλάδα έχει ανακτήσει σε µεγάλο βαθµό τις στρατιωτικές της δυνατότητες και στη συµµαχία της µε το Ισραήλ -που επίσης αντιµετωπίζει µε µέγιστη καχυποψία τις τουρκικές επιλογές και κινήσεις- θα πολεµήσει ολοκληρωτικά. Οι Άραβες, από την άλλη, δεν πρόκειται να κουνήσουν το δαχτυλάκι τους υπέρ της Τουρκίας, παρά το γεγονός ότι το Ισλάµ δηµιουργεί κάποιον σύνδεσµο. Η πολεµική εµπλοκή σηµαίνει πρόβληµα για την Τουρκία και την οικονοµία της. Όποια και να είναι η κατάληξη των εχθροπραξιών στο σύντοµο χρονικό διάστηµα που θα γίνουν, η ήδη δηµοσιονοµικά χρεοκοπηµένη οικονοµία της Τουρκίας θα καταρρεύσει. Ο ήδη φτωχοποιηµένος λαός θα ξεσηκωθεί, και αυτά που βλέπουµε στο Ιράν θα τα δούµε κατ’ αναλογία στην Τουρκία.

Είναι κρίσιµο η Τουρκία να δηλώσει ότι θα µείνει εντός των συνόρων της. Η Ελλάδα παραδοσιακά το κάνει. Επειδή υπάρχει στον προγραµµατισµό µια συνάντηση κορυφής στις 12 Φεβρουαρίου Μητσοτάκη - Ερντογάν, θα ήταν σπουδαίο να δηλώσει η Άγκυρα ότι θα µένει εντός των συνόρων της, αφήνοντας τις αστείες αλλά προκλητικές NAVTEX για δέσµευση περιοχών του Αιγαίου για δύο χρόνια. Το δίληµµα απλό: πόλεµος ή δουλειές; Να µας πει η Τουρκία τι προτίθεται να κάνει.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή